به طور کلی در دوران بارداری، وجود میتواند مانع ادامه بارداری نشود. اما وجود آنها می تواند خطراتی مانند درد، سقط، بیماری یا بیماری زودرس را به وجود آورد. اما کنترل روند بارداری توسط یک پزشک خطرات را به حد اقل می رساند. برای مطالعه اطلاعات دقیق در مورد این بیماری، مقاله میوم رحم چیست؟ علائم، انواع و ایجاد ایجاد فیبروم رحم را مطالعه کنید.
فهرست مطالب
میوم و تاثیر آن بر باروری
میوم بسته به شرایطی که می تواند داشته باشد. طبیعتا میوم های بزرگتر و یا تعداد بیشتر مشکل در کارکرد رحم خواهد شد. این اختلال از رسیدن اسپرم به تخمک یا برخورد با محیط رحم جلوگیری می کند.
نقش اندازه و تعداد میوم
یکی از مهم ترین عوامل موثر بر میوم بر باروری اندازه آن است. این توده ها در اندازه های کوچک معمولاً مشکلات جدی ایجاد نمی کنند. اما اندازه های بزرگ میوم به حفره رحم فشار وارد می کند و این فشار باعث اختلال در دستگاه تناسلی می شود. پزشکان میوم های بزرگتر از 4 تا 5 سانتی متر را به خصوص اگر نزدیک حفره رحم باشند، مشکل نسبتا جدی برای بارداری می دانند. تعداد میوم ها نیز مهم است. وجود چندین میوم کوچک می تواند اثر تجمعی داشته باشد و ساختار رحم را تغییر دهد، در حالی که یک میوم کوچک معمولاً تأثیر کمی دارد.
میوم و تأثیر آن بر بارداریبسیاری از زنان مبتلا به میوم ممکن است رشد سالمی از حاملگی را تجربه کنند، با این حال، ممکن است برخی از انواع خون حاملگی را تحت تاثیر قرار دهند. و فضای قابل دسترس برای جنین تاثیر دارد. میوم های بزرگ یا میوم های نزدیک حفره رحم اثرات آشکاری بر ناباروری دارند. دانستن نوع میوم و ارزیابی منظم در دوران بارداری نقش مهمی در پیشگیری از عوارض دارد.
خطرات در سه ماهه اول بارداری
در برخی از موارد، احتمال خونریزی و خونریزی شکم در سه ماهه اول می تواند کمی افزایش یابد. سقط جنین میوم هایی که داخل یا نزدیک حفره رحم هستند بیشتر به این مشکلات مربوط می شوند. در دوران بارداری تغییرات هورمونی در بدن ایجاد می شود، این تغییرات ممکن است منجر به بزرگ شدن میوم شود که باعث درد زیادی می شود. این وضعیت معمولاً برای مادر ناراحت کننده است، اما در بیشتر موارد حاملگی را تهدید نمی کند و با استراحت و مدیریت درد کنترل می شود.
اثر میوم بر رشد جنین
عواقب زایمان و پس از زایمان
احتمال میوم در طول زایمان افزایش می یابد. به خصوص اگر در مسیر خروج قرار گرفته باشد و مانع خروج جنین شود. همچنین ممکن است باعث شوند که جنین در موقعیت مناسب برای زایمان قرار نگیرد، مثلاً نشسته یا کج شده باشد. پس از زایمان، وجود میوم ممکن است خطر خونریزی پس از زایمان را افزایش دهد زیرا می تواند در انقباض طبیعی رحم اختلال ایجاد کند. اکثر این موارد با برنامه ریزی مناسب زایمان قابل کنترل و مدیریت هستند.
بارداری با میوم
بسیاری از زنان مبتلا به میوم بارداری سالمی را تجربه می کنند و فقط نیاز به پیگیری دقیق تری دارند. شدت اثر میوم بر بارداری به اندازه، تعداد و محل آن بستگی دارد. میوم هایی که کوچک هستند یا دور از حفره رحم قرار دارند معمولاً مشکلی ایجاد نمی کنند. اما اگر میوم بزرگ است یا در نزدیکی جفت و فضای رشد جنین قرار دارد، ممکن است به کنترل منظم تری نیاز باشد. هدف از پیگیری در این دوره بررسی رشد جنین، وضعیت جفت، اندازه میوم و اطمینان از طبیعی بودن روند بارداری است. اکثر مشکلات احتمالی را میتوان با تشخیص زودهنگام مدیریت کرد.
معیارهای پیگیری و نظارت
در زنان باردار مبتلا به میوم، پزشکان سونوگرافی دورهای را برای بررسی رشد جنین و اندازه جنین توصیه میکنند. بسته به وضعیت میوم، از جمله محل، نوع و اندازه، فاصله معاینات ممکن است کوتاهتر یا طولانی تر باشد. در این معاینات، پزشک تغییراتی را در اندازه میوم، وضعیت رحم و موقعیت جنین در نظر می گیرد. اگر اندازه میوم به سرعت افزایش یابد یا باعث درد شدید شود، ارزیابی های بیشتری ضروری است. این پیگیریها فقط برای اطمینان از روند طبیعی بارداری است و لزوماً به معنای وجود خطر قطعی نیست.
تصمیم گیری در مورد نوع زایمان
معمولاً به نوع و اندازه زایمان من بستگی دارد. اگر میوم در مسیر خروج جنین باشد، امکان انتخاب سزارین افزایش می یابد. میوم های واقع در قسمت تحتانی رحم ممکن است مانع از عبور جنین شود یا باعث شود جنین در موقعیت نامناسب قرار گیرد. در مقابل، اگر میوم کوچک باشد یا در ناحیه ای باشد که با کانال زایمان تداخل نداشته باشد، زایمان طبیعی معمولا امکان پذیر است. با در نظر گرفتن تمام شرایط از جمله شرایط بالینی مادر و جنین، پزشک نوع زایمان را در پایان بارداری انتخاب و در مورد آن تصمیم می گیرد.
