جراحی عوارض میومرحمه 1 و . data-end="417">درمان میوم رحم، برای ها و پزشکان یک خانم به شمار می آید. زمانی که درمان‌های دارویی بیمار نباشند یا دچار بیماری شدید و پیشرونده باشند، جراحی میوم رحم به‌عنوان یک گزینه و گاه قطعی مطرح می‌شود.

جراحی میوم با هدف علائم، بهبود کیفیت زندگی و در صورت امکان حفظ عملکرد رحم انجام می‌شود. انتخاب روش جراحی به عوامل متعددی از جمله سن بیمار، علائم، اندازه و محل میوم‌ها و درمان در آینده است. روش‌های جراحی شامل میومکتومی با درمان‌های مختلف و هیسترکتومی به‌عنوان قطعی در بیماران منتخب است.

اگرچه جراحی می‌تواند نتایج بالینی مطلوبی ایجاد کند، اما همیشه با عوارض و عوارض بالقوه‌ای عوارض، عوامل مرتبط یا چسبنده است. بنابراین تصمیم گیری برای جراحی باید بر اساس ارزیابی بالینی دقیق و گفتگوی آگاهانه بین پزشک و بیمار باشد. 600;">

چه زمانی میوم رحم نیاز به جراحی دارد؟

روش های جراحی میوم رحم

مقایسه روش های مختلف جراحی میوم رحم

مزایا و عوارض جراحی میوم رحم

سوالات متداول

خلاصه و نتیجه گیری

منابع

چه زمانی میوم رحم نیاز به جراحی دارد؟

مواردی که در آن جراحی میوم رحم توصیه می شود

در بسیاری از زنان، میوم رحم بدون ایجاد مشکل خاصی وجود دارد و نیازی به درمان جراحی ندارد. اما در برخی موارد، پزشک نیاز به جراحی را تشخیص می دهد که این بیماری کیفیت زندگی را بر روی فیبروم رحم انجام دهد. فرد از طرف دیگر یکی از شایع ترین دلایل جراحی، خونریزی شدید یا طولانی قاعدگی است که می تواند منجر به کم خونی و خستگی مزمن شود. درد مداوم لگن، احساس فشار در قسمت پایین شکم و درد در حین رابطه جنسی نیز از علائمی هستند که نیاز به جراحی را نشان می دهند. در برخی بیماران، میوم منجر به مشکلات گوارشی یا ادراری می شود.

میوم های بزرگ یا در حال رشد، به خصوص زمانی که شکل طبیعی رحم را تغییر می دهند، ممکن است به جراحی نیز نیاز داشته باشند. در زنانی که با ناباروری یا سقط‌های مکرر مواجه هستند و نقش میوم در این مشکلات تایید شده است، جراحی می‌تواند به بهبود نتایج باروری کمک کند.

کنترل علائم و بهبود کیفیت زندگی

حفظ یا بهبود باروری

پیشگیری از عوارض طولانی مدت میوم

میومکتومی

میومکتومی روشی است که در آن معمولاً برای زنانی که میوم را می‌خواهند برداشته شود، انجام می‌شود. رحم یا بارداری در آینده انتخاب نوع میومکتومی به اندازه، تعداد و محل میوم بستگی دارد و هدف اصلی آن کاهش علائم با حفظ ساختار طبیعی رحم است.

میومکتومی شکمی (جراحی باز)

برداشتن میوم از داخل رحم با استفاده از ابزار مخصوص از طریق واژناست. همچنین برخی از تکنیک های تصویربرداری هدایت شده وجود دارد که در آن پزشک می تواند میوم را با کمک تصاویر دقیق مورد هدف قرار داده و درمان کند. این روش‌ها معمولاً برای میوم‌هایی که در داخل حفره رحم هستند یا اندازه‌های کوچک تا متوسط ​​دارند مناسب هستند و می‌توانند خون‌ریزی و سایر علائم مانند درد لگن را کاهش دهند. مزیت اصلی این روش هادوره نقاهت کوتاه، حفظ رحم و کاهش نیاز به عمل جراحی باز است.

میومکتومی هیستروسکوپی

data-Internet. میومکتومی هیستروسکوپی، پزشک ابزار جراحی را از طریق واژن وارد می کند. سپس دهانه رحم برداشته می شود و میوم ها برداشته می شوند. این روش عمدتا برای میوم های زیر مخاطی استفاده می شود و بدون برش خارجی انجام می شود. میومکتومی هیستروسکوپی معمولاً با دوره نقاهت بسیار کوتاه همراه است و تأثیر مثبتی در کاهش خونریزی غیرطبیعی و بهبود باروری دارد، اما فقط برای انواع خاصی از میوم ها قابل استفاده است. درمان قطعی میوم رحم شناخته شده است. این روش معمولا برای زنانی توصیه می شود که علائم شدید دارند، به درمان های دیگر پاسخ نداده اند و نمی خواهند در آینده باردار شوند. نوع هیسترکتومی و روش آن بر اساس شرایط بیمار انتخاب می شود.

هیسترکتومی کامل

در هیسترکتومی کامل، رحم به طور کامل برداشته می شود. این روش احتمال بازگشت میوم و خونریزی رحم را به طور کامل از بین می برد و یکی از رایج ترین انواع هیسترکتومی در درمان میوم های علامت دار است. رحم برداشته می شود، اما دهانه آن برداشته می شود. رحم حفظ می شود. در برخی از بیماران، این روش با دوره نقاهت کوتاه‌تر و کاهش برخی عوارض همراه است، اما احتمال خونریزی خفیف باقی‌مانده وجود دارد و انتخاب آن نیازمند بررسی دقیق است.

برای توضیحات جامع مقایسه روش های مختلف جراحی میوم رحم

سطح تهاجمی

در نظر گرفته شده است. جراحی باز، چه به صورت میومکتومی شکمی یا هیسترکتومی باز، تهاجمی ترین روش محسوب می شود و نیاز به یک برش بزرگ شکمی دارد. در مقابل، روش های کم تهاجمی مانند لاپاراسکوپی و هیستروسکوپی با برش های کوچک یا بدون برش خارجی انجام می شود و آسیب کمتری به بافت های اطراف وارد می کند. انتخاب نوع تهاجمی جراحی معمولاً بر اساس اندازه، تعداد و محل میوم است.

دوره نقاهت و زمان بازگشت به فعالیت

دوره نقاهت در روش های مختلف جراحی متفاوت است. در جراحی باز معمولاً بیمار به چند هفته زمان نیاز دارد تا به طور کامل بهبود یابد و به فعالیت های روزانه بازگردد. اما میومکتومی و هیسترکتومی لاپاراسکوپی اغلب با بستری شدن کوتاه‌تر و بازگشت سریع‌تر به کار و زندگی عادی همراه است.

در روش هیستروسکوپی، بسیاری از بیماران می‌توانند در عرض چند روز فعالیت‌های عادی خود را از سر بگیرند.

میومکتومی، به عنوان روشی که رحم را حفظ می کند، بیشترین نقش را در حفظ یا بهبود باروری دارد. این روش به ویژه برای زنانی که قصد باردار شدن دارند، گزینه ای ارجح محسوب می شود. از طرفی هیسترکتومی با برداشتن کامل رحم امکان بارداری را از بین می برد و فقط برای بیمارانی مناسب است که تمایلی به حفظ باروری ندارند. انتخاب روش جراحی باید با توجه به اهداف باروری بیمار انجام شود.

احتمال عود میوم

احتمال بازگشت میوم پس از میومکتومی وجود دارد، زیرا رحم حفظ شده و احتمال رشد من جدید باقی می ماند. این احتمال در بیماران جوانتر و افراد مبتلا به میوم های متعدد بیشتر است. از طرفی هیسترکتومی درمان قطعی تلقی می شود و خطر عود میوم را به طور کامل از بین می برد

مزایا و عوارض جراحی میوم رحم

درمان جراحی میوم رحم در بسیاری از بیماران منجر به کاهش قابل توجه یا رفع کامل علائم می شود. خونریزی شدید قاعدگی، درد مزمن لگن و احساس فشار در ناحیه شکم از جمله شایع ترین مشکلاتی هستند که پس از جراحی بهبود قابل توجهی پیدا می کنند.

در مواردی که هیسترکتومی انجام می شود، جراحی به عنوان یک درمان قطعی در نظر گرفته می شود و احتمال بازگشت میوم به طور کامل از بین می رود. در برخی موارد، میوم منجر به تغییر شکل حفره رحم می شود. این مشکل می تواند موانعی برای بارداری ایجاد کند. جراحی می تواند این مشکل را حل کند و شانس بارداری را افزایش دهد.

عوارض جانبی کوتاه مدت و بلندمدت جراحی میوم رحم

مثل هر مداخله جراحی دیگری با خطرات احتمالی جراحی رحم همراه است. عوارض کوتاه مدت می تواند شامل درد بعد از عمل، خونریزی، عفونت و واکنش به بیهوشی باشد که اغلب با مراقبت مناسب قابل کنترل هستند. در دراز مدت، برخی از بیماران ممکن است چسبندگی لگن، اختلال عملکرد اندام های مجاور، یا در موارد نادر، اثراتی بر عملکرد تولید مثل را تجربه کنند. شدت و بروز این عوارض بستگی به نوع عمل جراحی و شرایط فردی بیمار دارد.

پرسش های متداول

<2 faqiter"-content Questions. class="faq">

آیا همه میوم های رحم نیاز به جراحی دارند؟

خیر. بسیاری از میوم ها بدون علامت هستند و نیازی به درمان جراحی ندارند. معمولاً زمانی که میوم‌ها باعث خونریزی شدید، درد مزمن، فشار بر اندام‌های مجاور یا اختلال در باروری می‌شوند، جراحی توصیه می‌شود.

تفاوت اصلی بین میومکتومی و هیسترکتومی چیست؟

دوره نقاهت پس از جراحی میوم رحم چقدر است؟

دوره نقاهت به نوع جراحی بستگی دارد. با روش‌های کم تهاجمی مانند لاپاراسکوپی یا هیستروسکوپی، بازگشت به فعالیت‌های روزانه سریع‌تر است، در حالی که جراحی باز به زمان بیشتری برای بهبودی نیاز دارد.

آیا ممکن است میوم‌ها پس از جراحی عود کنند؟ حفظ شده است. اما اگر هیسترکتومی انجام شود، بازگشت میوم کاملاً منتفی است.

جراحی میوم رحم چه تأثیری بر باروری دارد؟

در برخی از بیماران، به خصوص زمانی که میوم می تواند باعث افزایش احتمال حفره حاملگی شود. نوع عمل جراحی و شرایط فردی بیمار نقش تعیین کننده ای در این امر دارد.