در صورتی که جنین به پوشش رحم بچسبد روند باداری آغاز می شود. در طول دهه‌ها، پیشرفت‌های علمی و فناوری باعث بهبود موفقیت و ایمنی روش‌ها می‌شود، به طوری که IVF برای انجام کارهای بزرگی از علل ناباروری — مانند انسداد لوله فالوپ، مشکلات اسپرم مرد، یا علت نامشخص ناباروری — کاربرد دارد. روشهای دیگر بارداری نیز دارند. تلقیح داخل رحمی (IUI) و روش ICSI جزو این روش ها هستند که پزشک در صورت نیاز، از آنها استفاده می کنند.

فهرست مطالب

600;">
• تاریخچه لقاح آزمایشگاهی
• عوامل درمان در IVF
• سوالات متداول
• جمع بندی

تاریخچه لقاح آزمایشگاهی (IVF)

تلاش برای انجام لقاح خارج از رحم از دهه ۱۹۵۰ آغاز شد. زمانی که پژوهشگران در محیط آزمایشگاهی، فرآیند بارور شدن تخمک حیوانات را با موفقیت شبیه‌سازی کنند. در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ گروهی از پیش‌روی‌ها، پاتریک استپتو و جین تحقیقات تحقیقاتی بر روی لقاح تخمک انسان در خارج از بدن انجام شد که نقطه عطفی در تاریخ پزشکی تولیدمثل به شمار می‌رود. در 25 جولای 1978 اولین نوزادی که از این روش به دنیا آمد. پس از آن، لقاح خارج رحمی به تدریج از مرحله آزمایشی فراتر رفت و به یک روش درمانی رایج و پیشرفته تبدیل شد.

مراحل IVF

در آغاز چرخه تحریک هورمونی با لقاح خارج رحمی، چندین لقاح دارویی تولید می شود. تخم مرغ به جای یک تخم مرغ این قسمت نقش مهمی در افزایش شانس موفقیت دارد. می توان گفت هر چه تعداد تخمک های سالم بیشتر باشد، شانس تشکیل جنین سالم بیشتر می شود.

روزانه داروهایی مانند گنادوتروپین تزریق می شود و در حدود دو هفته پزشک رشد فولیکول ها، سطح هورمون های استروژن و پروژسترون و واکنش بدن را با سونوگرافی و آزمایش خون بررسی می کند. هنگامی که فولیکول ها به اندازه مناسب رسیدند، تزریق نهایی برای بالغ شدن کامل تخمک انجام می شود. این مرحله نیاز به دقت بالا، ثبت علائم، پیگیری منظم و هماهنگی دقیق با تیم درمان دارد.

مرحله دوم: بازیابی تخمک

بعد از 36 ساعت پس از عمل. بازیابی انجام می شود. بیمار معمولاً یک بی حس کننده سبک دریافت می کند تا عمل بدون درد باشد. تحت هدایت سونوگرافی، پزشک یک سوزن نازک را وارد تخمدان می کند و مایع فولیکولی حاوی تخمک ها را خارج می کند. تعداد آنها می تواند بین چند تا بیش از پانزده باشد. سپس تخم ها بلافاصله به آزمایشگاه منتقل می شوند. در آزمایشگاه از نظر سلامت و بلوغ بررسی می شوند. پس از IVF، بیمار معمولاً چند ساعت استراحت می کند و ممکن است کمی احساس نفخ کند یا درد خفیفی داشته باشد.

سوم: لقاح در آزمایشگاه

egg در محیط آزمایشگاه ترکیب می شوند، egg در محیط داده-end="25 انتخاب می شوند. اسپرم اگر کیفیت اسپرم مناسب باشد، روش لقاح طبیعی آزمایشگاهی انجام می شود. یعنی اسپرم ها در مجاورت تخمک قرار می گیرند تا این فرآیند به طور طبیعی انجام شود. اما اگر تعداد یا تحرک اسپرم کم باشد از روش تزریق مستقیم اسپرم به تخمک (ICSI) استفاده می شود. پس از لقاح، تخمک بارور شده تقسیم سلولی را آغاز کرده و به جنین تبدیل می شود. جنین ها به مدت 3 تا 5 روز در یک محفظه مخصوص نگهداری می شوند و به طور مداوم از نظر رشد، سرعت تقسیم و کیفیت ارزیابی می شوند. جنینی که برای چند روز رشد کرده و سلول های آن افزایش یافته است، معمولا شانس بیشتری برای لانه گزینی دارد. همچنین انجام آزمایش ژنتیکی (PGT) روی جنین ها در این مرحله برای شناسایی و حذف کروموزوم های غیرطبیعی امکان پذیر است.

مرحله چهارم: انتقال جنین

عوامل مؤثر بر موفقیت IVF

تأثیر فیزیک‌شناختی موفقیت آمیز است. عوامل، سبک زندگی، کیفیت جنین و وضعیت سلامت زوجین. حتی با وجود تکنیک های پیشرفته باروری، این روش تضمینی 100 درصدی برای بارداری ارائه نمی دهد، اما دانستن عوامل موثر می تواند نقش مهمی در افزایش شانس موفقیت داشته باشد. مسائلی مانند سن، کیفیت تخمک و اسپرم، سابقه بیماری های رحمی یا هورمونی و همچنین توجه به سبک زندگی سالم، مستقیماً بر نتیجه درمان تأثیر می گذارد. همچنین انتخاب تیم درمانی متخصص، تنظیم دقیق داروهای تحریک تخمدان و ارزیابی جامع وضعیت باروری از دیگر عناصر کلیدی در افزایش شانس موفقیت است. با افزایش سن، ذخیره تخمدان کاهش می یابد و کیفیت تخمک کاهش می یابد. این امر احتمال یک جنین سالم و لانه گزینی موفق را کاهش می دهد. به طور کلی سن 20 تا 35 سالگی بهترین زمان برای لقاح آزمایشگاهی (IVF) است.

با نزدیک شدن به سن 40 سالگی، احتمال بارداری با IVF به میزان قابل توجهی کاهش می یابد و در بسیاری از موارد نیاز به اهدای تخمک افزایش می یابد. این عامل روی مردان نیز تأثیری ندارد، زیرا افزایش سن می تواند بر کیفیت، تحرک و ساختار ژنتیکی اسپرم تأثیر بگذارد. هر چه سن کمتر و عملکرد تخمدان بهتر باشد، احتمال موفقیت بیشتر است.

نرخ موفقیت لقاح آزمایشگاهی (IVF)

میزان موفقیت IVF برای همه یکسان نیست. این موضوع به عوامل زیادی بستگی دارد، عواملی مانند سن، شرایط اسپرم در این موضوع دخیل هستند. به طور کلی، زنان جوان شانس بیشتری برای موفقیت دارند. بعد دفعات IVF است، در تعداد قابل توجهی از زوج ها اولین قدم موفقیت آمیز است. اما در برخی نیاز به تکرار وجود دارد. تجربه پزشک، آزمایشگاه های استاندارد و پروتکل های دارویی مناسب به طور چشمگیری شانس موفقیت را افزایش می دهد. این دلایل ارزیابی دقیق و مشاوره با یک پزشک مجرب را ضروری می‌سازد.

سبک زندگی

عوامل مرتبط با سبک زندگی از جمله تغذیه، ورزش، سیگار، الکل و تأثیر مستقیم بر شاخص توده بدنی IVF دارند. سیگار یکی از مهمترین عوامل کاهش کیفیت تخمک و اسپرم است و حتی می تواند تعداد جنین های قابل انتقال را کاهش دهد. مصرف الکل و استرس شدید نیز تعادل هورمونی را به هم می زند و احتمال لانه گزینی جنین را کاهش می دهد. وزن مناسب، تغذیه غنی از آنتی اکسیدان، خواب کافی و فعالیت بدنی متعادل می تواند کیفیت گامت ها و محیط رحم را بهبود بخشد. مکمل هایی مانند ویتامین D، اسید فولیک، امگا 3 و کوآنزیم Q10 نیز می توانند تحت نظر پزشک تأثیرات مثبتی داشته باشند.

شرایط پزشکی