موضوع دیگری که افراد هنگام شروع یک رابطه باید به آن توجه کنند، توجه به احساسات و ادراک یکدیگر است.

احساسات افراد طیف وسیعی از حالات روحی و جسمی آنها را شامل می شود و عدم توجه به هیچ یک از آنها می تواند باعث قطع رابطه با طرف مقابل شود.

از سوی دیگر، توجه به برداشت های حاصل از احساسات افراد نیز در برقراری رابطه سالم بین افراد بسیار مهم است.

درک عمیق احساسات دیگران - اضطراب ها - شکست ها و افسردگی های روانی باعث می شود با آنها رابطه سالم تری برقرار کنیم... فرقی نمی کند احساسات افراد مقابل واقعی باشد یا نه... مهم این است که این احساسات واقعی هستند و باید مورد توجه قرار گیرند

زنی که در ابتدای ازدواج نیاز به توجه و تایید رفتار همسرش دارد... اگر موضوع مورد غفلت عاطفی قرار گیرد به مرور زمان دچار افسردگی و عدم ارتباط می شود. این مشکل به ویژه در مورد افرادی مشاهده شده است که در ابتدای یک رابطه به دلیل عدم برنامه ریزی برای اجرای کارهای جدید دچار سردرگمی می شوند و به جای تمسخر یا عمل به عنوان یک عامل جبران کننده، نیاز دارند طرف مقابل خود این سردرگمی را درک کند.

نیاز به توجه و همدلی در ابتدای زندگی

به همین ترتیب، مردانی که در ابتدای ازدواج خود دارای احساسات و اضطراب‌های ناشی از پذیرش مسئولیت‌های اجتماعی جدید خود هستند، باید توسط همسرانشان به خوبی درک شوند تا به مرور زمان از شدت عواطف آن‌ها کاسته شود و قدرت تشخیص عقلانی و منطقی برای پیشبرد امور در آنها ایجاد شود.

البته هرگز در توجه به احساسات و ادراکات یکدیگر زیاده روی نکنید و همیشه سعی کنید با استفاده از مکانیسم همدلی طرف مقابل را آرام کرده و حالات روحی آنها را درک کنید (به توضیحات جلسه پانزدهم این مجموعه سخنرانی مراجعه کنید).

اگر شریک ارتباطی ما (چه این شخص همسر ما باشد... یا همکار ما... یا دوست ما) در ابتدای پیوند ارتباطی دارای حالات روانی، احساسات و ادراکات خاصی است... هرگز این موقعیت ها را نادیده نگیرید و سعی نکنید با آنها کنار بیایید. اما حتی اگر این موقعیت ها غیر منطقی و غیر واقعی باشد... ابتدا صحت آن را باور کنید و بپذیرید که طرف مقابل شما در وضعیت ناهمگونی با طبیعت قبلی خود قرار دارد و باید به او کمک کرد... کمک یعنی همدلی و درک شرایط خاص او... یعنی ارائه پیشنهادهایی برای تسهیل در اجرای وظایفش

تدبیر در یک رابطه خوب

برای شروع یک زندگی مشترک، تصمیم بگیرید که از استقلال و توانایی خود در مدیریت یک خانواده جدید مطمئن هستید
زمانی را در نظر بگیرید که از خواسته ها و نگرش های یکدیگر آگاه هستید و می دانید که هر دوی شما هدف مشترکی را دنبال می کنید. برای رسیدن به این شناخت، به یکدیگر زمان بدهید
در این دنیای بزرگ، هیچ دو نفری شبیه هم نیستند. تفاوت آشکار دو خواهر یا دو برادر که هر دو از یک مادر و پدر به دنیا آمده اند، خود گویاست، بنابراین معیارهای اصلی و اساسی را به عنوان مبنای تفاهم انتخاب کنید. توقف و ایستادن بر اصول ثانویه یکدیگر کمک چندانی به بهبود روابط زناشویی نخواهد کرد قبل از ازدواج به طور جدی به اعتیاد فکر کنید و مطمئن شوید که همسرتان به هیچ نوع مواد مخدر اعتیاد ندارد. اجازه ندهید امید به رفتن یا رفتن باعث شروع یک زندگی پر دردسر شود برای داشتن یک زندگی خوب و آرام، سبک زندگی انتخابی خود را دوست داشته باشید. چشم در برابر حسادت و تجمل، بار سنگین زندگی امروزی را از دوش هیچ زوج جوانی برنداشته است، به راستی که کاهش توقع، گنجینه بزرگی برای ساختن آینده یک زوج جوان است.

شکیبایی را بیاموزید

صبر یک ویژگی پرورش یافته در فرهنگ ما نیست. ما حتی با صبر بی تاب می شویم. ما اکنون خواهان اقدام و پاسخ هستیم. ما می خواهیم زندگی ما فوراً تغییر کند. ما اکنون شهرت می خواهیم. ما این واقعیت را نادیده می گیریم که اگر خواهان اقدام درست، پاسخ های درست و تغییر پایدار هستیم، باید منتظر بمانیم. چیزهایی مانند تجزیه و تحلیل دقیق، بررسی متفکرانه و مشاوره آرام نیاز به زمان دارند. این به ویژه در مورد عشق صادق است. ما هر چه زودتر دوستان کامل با روابط مطلوب می خواهیم و اگر این امید بلافاصله برآورده نشد، آماده ترک روابط بدون توجه به زمان، صبر و استقامت هستیم. صبر، شور، تحمل رنج، صبر و استقامت در سختی ها می خواهد که پاداش آن قوت تعهدات، صبر است. صبر
کینه های کوچک عشق را مانند طاعون از بین می برد رویدادهای بزرگ به ندرت مانع عشق می شوند، مسائل کوچک و بی اهمیت بیشترین ضربه را می زند. زن دوست دارد خمیر دندان را از وسط فشار دهد، مرد آدم منظمی است، می خواهد خمیردندان را از ته فشار دهد و استفاده کند، اگرچه این عمل کمی آزاردهنده است، اما نباید تهدیدی جدی برای روابط خانوادگی تلقی شود.

مدیریت ارتباطات

روانشناسان و مددکاران اجتماعی راه های مختلفی را برای شروع میانجی گری زندگی زناشویی پیشنهاد می کنند که بررسی همه آنها در این فضای محدود غیرممکن است، اما بهترین راه این است که گیج نشوید... خیلی راحت و با آرامش تمام وظایف خود و همسرتان را روی یک کاغذ یادداشت کنید و به طور واضح و روشن برای یکدیگر توضیح دهید و مشخص کنید که چقدر می توانید در انجام وظیفه خود به او کمک کنید. در همان زمان، محدوده عملکرد شخصی خود را مشخص کنید و مرزها را پر کنید.

اکنون کارها به سه دسته بلند مدت تقسیم می شوند... میان مدت... تقسیم و کوتاه مدت و مدت و زمان هر کدام را تعیین کنید.

سعی کنید در تعیین تکلیف همدیگر آرمان گرا نباشید و به واقعیت های عملی و عملی همدیگر توجه کنید... مثلا از دختری که در زمان عقد جوان است و تجربه زیادی در پذیرایی از چند خانواده به عنوان مهمان ندارد، از فردا صبح باید دیگ را روی کم و زیاد کنید و برنج و برنج بپزید و یک جور مهمان نوازی انجام دهید و...

مطمئناً چنین توقعی از یک عروس جوان اشتباه است... به همین ترتیب از یک شاه شوهر جوان نیز نباید انتظار داشت که سرکش باشد و مانند یک مرد مستقر از فردای عروسی بر همه امور زندگی نظارت کند و به وظایف شغلی خود رسیدگی کند

کراوات

برابری (EQUALITY)

همیشه به یاد داشته باشید که اصرار بر اصول و ارزش های غیر مشترک و نابرابر بین دو نفر باعث ایجاد فاصله بیشتر بین آنها می شود. مثلاً فرض کنید من به عنوان یک مسلمان شیعه با فرد دیگری به عنوان یک مسلمان سنی دوست می شوم. اگر در این رابطه مدام به دنبال بحث و ارتباط بر سر موضوع اختلاف نگرش شیعه و سنی باشم، یقیناً خیلی زود دوستم را از دست خواهم داد، اما اگر برعکس، همیشه بر اصول مشترک و ارزش های برابر بین خود اصرار داشته باشم (مثلاً به این نکته توجه کنم که هر دو انسان هستیم... هر دو موحد هستیم... هر دو یک دین داریم و دینمان یکی می شود و هر دو یک دوست خواهیم داشت). رابطه سالم تر با دیگران .

همچنین می توان به تساوی ارزش ها و نگرش های دیگر در بین افراد مختلف اشاره کرد.

برابری حقوقی - برابری اقتصادی - برابری جغرافیایی - برابری فرهنگی و اجتماعی - برابری آموزشی - برابری جنسی - برابری عاطفی و...

پوزیتیویسم

مثبت گرایی یا مثبت گرایی

بد نیست بدانید نگرش ما نسبت به خود و همچنین نسبت به محیط اطراف در برقراری ارتباط سالم با دیگران موثر است. در هر شرایطی باید خودمان را دوست داشته باشیم و نگرش مثبتی نسبت به خود داشته باشیم. ما باید خودمان را دوست داشته باشیم و بهترین را برای این عاشق انتخاب کنیم. مگر می شود کسی را دوست داشت اما به او هدیه بدی داد؟ پس اگر خودتان را دوست دارید، همیشه بهترین را برای خود انتخاب کنید. هر گاه چنین نگرشی در شما ایجاد شد... هرگز حاضر به انجام کار نادرستی نخواهید بود که روی حساب شما نوشته می شود….. هرگز حاضر به خوردن غذایی که برای سلامتی شما مضر است نخواهید بود….. هرگز حاضر نخواهید بود فردی را به عنوان دوست خود انتخاب کنید که به شما آسیب برساند

اشتباه نکنید………. !!! این عشق به خود با ((خودخواهی)) متفاوت است.

در این نگرش، فداکاری و ایثار ملاک اصلی است و جایی برای غرور و تکبر نیست.

معمولاً کسانی که بیشترین بخشش را نسبت به اطرافیان خود دارند، بیشترین عشق را به خود و آینده خود دارند.

این نگرش خاص به شما می آموزد که همیشه نسبت به خودتان احساس خوشایند و مطلوب داشته باشید. بنابراین، شما همیشه مثبت خواهید ماند.

مرحوم سعدی شیرازی می فرماید:

من دنیا را دوست دارم زیرا دنیا به او تعلق دارد.

اما در سطح بالاتری از مثبت اندیشی، همانطور که آقای سعدی فرمودند، باید همه چیز را در اطراف خود زیبا ببینید... چشمان خود را به دیدن زیبایی عادت دهید و سعی کنید از بدی های اطراف خود کور باشید.

چشم ها را باید شست

باید متفاوت دیده شود

شما باید با همه مردم شهر زیر باران بروید

چنین نگرشی شما را عاشق زندگی می کند و باعث می شود احساس عشق را در اطراف خود گسترش دهید. مطمئناً در پرتو چنین دیدگاهی بهترین رابطه را با افراد دیگر برقرار می کنید و آنها در کنار شما احساس زیبایی می کنند.

حمایت یا حمایت

وقتی از مخاطبان خود در برابر ناملایمات اجتماعی و رفتاری دیگران حمایت می‌کنیم، در واقع حس اعتماد و اطمینان را به آنها القا می‌کنیم و این اصل باعث می‌شود مخاطبان ما همیشه در کنار ما احساس امنیت و آرامش کنند و رابطه خود را با ما حفظ کنند.

البته، نباید حمایت غیر ضروری یا بیش از حد از مخاطبان صورت گیرد.

حمایت غیرضروری نوعی رفتار اجتماعی نادرست و ناعادلانه است و حمایت بیش از حد باعث دلزدگی ارتباطات مخاطبین می شود یا آنها را از پویایی رفتاری و ادراکی در برقراری رابطه ناتوان می کند.

پس همیشه در حد لازم و با رعایت عدالت و انصاف از دوستان خود حمایت کنید تا آنها نیز از ما حمایت کنند

همدلی

این فرآیند که حکایت از عقل سلیم و روابط عمیق بین افراد دارد، در ایجاد فضای آرامش‌بخش برای تعامل انسانی بسیار مؤثر است.

مولوی می‌گوید:

ای دو ترک مانند غریبه‌اند، ای هندو و ترک به یک زبان صحبت می‌کنند

پس زبان همدلی همدلی دیگری است. همدلی بهتر از صحبت کردن است

دوستان واقعا ماهری هرچقدر هم که با هم حرف بزنیم و حرف همدیگه رو بفهمیم... تا وقتی دلمون به هم نزدیک نیست و حس مشترکی از شادی و غم هم نداریم، رابطه خوبی با هم نداریم.

چند روز پیش در همین باشگاه از همه شما خواستم که برای بهبودی یکی از عزیزانم دعا کنید و بسیاری از شما بنده حقیر را شرمنده و با من همدردی کردید.

ببینید که همدلی و احساس چقدر در ایجاد یک رابطه سالم با مردم موثر است!!!

فقط توجه داشته باشید که همدلی با همدردی متفاوت است. می‌توانیم احساس مشترکی از شادی‌ها و غم‌های یکدیگر داشته باشیم، اما این احساس نباید بیشتر از درک شخص اول باشد.

خود باز بودن (باز بودن):

افرادی که می خواهند رابطه سالمی با افراد دیگر برقرار کنند نباید از به اشتراک گذاشتن اطلاعات با دیگران هراس داشته باشند و پنهان کاری را اساس رابطه خود قرار دهند. خودگشایی یعنی نیاز به اطلاعات لازم داریم....تاکید میکنم فقط اطلاعات لازم....درباره خودمون به افرادی که میخوایم باهاشون رابطه داشته باشیم تا قدرت تصمیم گیری برای ادامه رابطه با ما رو داشته باشن. یعنی خیلی راحت و بدون نگرانی از خصوصیات اخلاقی و رفتاری خودمان اطلاعاتی به دیگران بدهیم و به اصطلاح سر باز کنیم....متاسفانه خیلی ها در برقراری ارتباط با دیگران و در اجرای اصل خودگشایی افراط می کنند. یعنی هر اطلاعاتی که دارند اعم از خصوصی و عمومی... نکات منفی و مثبت... همه چیز را به دوستانشان می گویند و دلشان را به روی همه می گشایند و در نهایت از اطلاعات سوء استفاده می کنند... یا پس نمی دهند و چیزی نمی گویند و همه چیز را پنهان می کنند و انتظار دارند همه جلوی آنها را باز کنند... خیلی واضح است که در هر دو مورد بالا رابطه سالم برقرار نمی شود زیرا مخاطب شما تصور نادرست از اطلاعات شما را در ذهنشان مبهم می کند. بنابراین تاکید می کنم که برای برقراری یک رابطه سالم، خودگشایی لازم است، اما به صورت عادی و غیر مخرب!

یکی دیگر از مکانیسم های ارتباط سالم و پایدار بین افراد این است که فردی که نیاز به برقراری ارتباط دارد، شرایط مخاطبان خود را بشناسد و درک کند.

به عبارت دیگر، همانطور که برای شروع یک رابطه سالم نیاز به شناخت و التیام خود داریم، باید مخاطبان خود را نیز بشناسیم و ظرفیت ها، توانایی ها و محدودیت های آنها را بشناسیم. این شناخت هم جنبه روانی دارد و هم جنبه اجتماعی (یعنی مخاطب خود را هم از نظر روانشناسی رفتار فردی بشناسیم و هم از نظر جامعه شناسی و نوع رفتار آنها در جامعه)

برخی از ویژگی ها، نظرات و رفتار مخاطبان ما مختص اوست و در هر شرایطی آن را با خود به همراه خواهد داشت. به عنوان مثال فردی که فرزند سوم خانواده 6 نفره است همیشه این ویژگی را دارد و هیچ وقت فرزند ارشد خانواده اش نمی شود. یا فردی که برای رهایی خود در هنگام احساس خطر دروغ می گوید برای خودش مشکل رفتاری دارد که احتمالا تا حل شدن آن مشکل ادامه خواهد داشت. به همین ترتیب، کسی که نظرات خاصی در مورد مسائل پیرامون خود اعم از سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و غیره دارد، همیشه این نظرات را با خود حمل می کند حتی اگر آنها را ابراز نکند.

اجازه دهید مثال واضح تری بزنم:

nبسیاری از ما وقتی با کسی تماس می گیریم و می خواهیم با او صحبت کنیم... ما فقط به نیازهای خود توجه می کنیم و مشکل خود را بیان می کنیم و حتی به این فکر نمی کنیم که آیا تلفنی وقت دارد به حرف ما گوش کند یا نه؟ آیا در شرایط فعلی می تواند مشکل ما را حل کند یا خیر؟ آیا فرد قابل اعتماد و قابل اعتمادی برای برنامه ریزی نیازهای ما وجود دارد یا خیر؟ آیا آنچه تاکنون درباره خود گفته و رفتار کرده است با واقعیات شخصیتی و زندگی اجتماعی او مطابقت دارد یا خیر؟

خودشناسی برای ایجاد ارتباط

حدود 50 سال پیش یک جامعه شناس آمریکایی به نام ((هارولد لاسول)) با بررسی اندیشه های متفکران پیش از خود، نظریه ای معتبر در علم ارتباطات ارائه کرد که دانش مذکور را وارد کانال جدیدی کرد

لاسول گفت که در فرآیند برقراری ارتباط با کسی، باید به پنج سوال اساسی پاسخ دهیم

اول از همه، من کی هستم؟

دوم، نیاز من چیست و چه می گویم؟

ثالثاً، با چه وسیله ای نیاز خود را بیان می کنم و از طریق کدام کانال ارتباط برقرار می کنم؟

چهارم، دوست من کیست و نیازم را به چه کسی بیان کنم؟

و پنجم اینکه، سخنان من چه تأثیری بر دوستم دارد؟

سوال اول

واقعاً خیلی از ما خودمان را خوب نمی دانیم... منظورم این نیست که نمی دانیم اسم و فامیلمان چیست... منظورم این است که با حال و هوای واقعی خود آشنا نیستیم یا به دلایل زیادی به خودمان دروغ می گوییم و سرمان را می پوشانیم که در بحث های بعدی به آنها خواهم پرداخت.

مثلا من آدم عاطفی و تحریک پذیری هستم، اما بعضی روزها به سرم آبمیوه می مالم و وانمود می کنم که فردی بی احساس و خشک هستم... چندی پیش متوجه شدم که قالب جدید برای من مناسب نیست و نمی توانم ضربه هایی را که در این قالب به من وارد می شود، تحمل کنم.