تأثیر میوم بر باروری و بارداری

توده های میوم که دیگر آنها فیبرودهای رحمی است، توده های خوش خیم هستند. تومورهای میوم به بافت عضلانی رحم شباهت بافت دارند و به طور کلی از رحم رشد می کنند. یکی از مشکلات زنان مبتلا به این بیماری است . این طومورها دسته بندی های گوناگونی دارند. ساب‌موکال یکی از انواعی است که تأثیر منفی را بر بارداری از خود نشان می‌دهد.

به طور کلی در دوران بارداری، وجود میوم مانع ادامه بارداری نمی‌شود. اما وجود آنها می تواند خطراتی مانند درد، سقط، بیماری یا بیماری زودرس را به وجود آورد. اما کنترل روند بارداری توسط یک پزشک خطرات را به حد اقل می رساند. برای مطالعه اطلاعات دقیق در مورد این بیماری، مقاله میوم رحم چیست؟ علائم، انواع و وجود ایجاد فیبروم رحم را مطالعه می کنید.

فهرست مطالب

میوم و تاثیر آن بر باروری

میوم بسته به تعداد شرایط فیزیکی، از جمله اندازه‌بندی و محل رشد، می‌تواند بر روی باروری تأثیر بگذارد. طبیعتا میوم های بزرگتر و یا تعداد بیشتر مشکل در کارکرد رحم خواهد شد. همین مانع از رسیدن اسپرم به تخمک و یا ضربه به محیط داخل رحم می شود.

نقش اندازه و تعداد میوم

یکی از مهم ترین فاکتورهای تاثیر میوم بر باروری اندازه آن است. این توده ها در سایت های کوچک معمولاً مشکل ایجاد نمی کنند. اما اندازه های بزرگ میوم به حفره رحم فشار وارد می کند و همین فشار باعث ایجاد فشار در دستگاه تولید مثل می شود. پزشکان میوم های بزرگ‌تر از ۴ تا ۵ سانتی متر خاص اگر نزدیک حفره رحم باشند را مشکل نسبتا جدی برای بارداری قلمداد کنند. تعداد میوم نیز دارد؛ وجود چند میوم کوچک می‌تواند باعث تجمعی ایجاد شود و نسبت به رحم تغییر کند، در حالی که یک میوم منفرد بار کوچک معمولاً اثر کمی دارد. دلیل این امر نیز ورود مستقیم این نوع از میوم به داخل رحم است. حتی انواع کوچک آنها نیز تاثیر قابل توجهی در ایجاد مشکل در باروری از خود نشان می دهند. از طرف دیگر آنها با ایجاد مشکل در ایجاد اختلالات هرمونی می شوند. تحقیقات نشان می دهد که این نوع از میوم شانس بارداری را به معنای افزایش می دهد.

میوم و تاثیر آن بر بارداری

بسیاری از زنان با داشتن میوم، بارداری سالم را تجربه می‌کنند، بااین‌حال برخی از انواع میوم‌ها ممکن است روی رشد رحم، خون‌رسانی جفت و فضایی در دسترس جنین اثر بگذارند. میوم های بزرگ، یا میوم نزدیک حفره رحم تاثیرات بر عدم وجود دارند. شناخت نوع میوم و ارزیابی منظم در بارداری نقش مهمی در ورزش از عوارض دارد.

خطرات در سه‌ماهه اول

در سه‌ماهه اول، می‌تواند احتمال درد شکمی، حیات و در برخی موارد خطر سقط را افزایش دهد. میوم‌هایی که داخل یا نزدیک حفره رحم هستند بیشتر با این مشکلات مرتبط هستند. در دوران بارداری تغییراتی در بدن رخ می دهد، این تغییر ممکن است منجر به بزرگ شدن می شود، همین امر درد زیادی ایجاد می کند. این معمولاً برای مادر ناراحت‌کننده است اما در موارد خاصی از وضعیت بحرانی نیست و با حفظ و مدیریت درد کنترل می‌شود.

تأثیر میوم بر رشد جنین

محل قرارگیری میوم نقش مهمی در رشد جنین دارد. برخی از میوم‌ها می‌توانند جریان خون منطقه جفت را محدود کنند و نتیجه را بر تغذیه جنین اثر بگذارند. میوم های بزرگ باعث کم شدن فضا برای رشد جنین و کاهش خونرسانی به جفت و جنین می شوند. به همین دلیل سونوگرافی دوره ای و کنترل دقیق وضعیت رشد جنین در چنین مواردی بسیار مهم است.

پیامدهای زایمانی و پس از زایمان

میوم‌ها ممکن است در زمان زایمان باعث افزایش احتمال سزارین شوند. خصوصیا اگر در مسیر خروجی قرار داشته باشد و مانع خروج جنین شوند. همچنین ممکن است باعث شود جنین در وضعیت مناسب برای زایمان قرار گیرد و مثلاً به‌صورت نشسته یا قرار بگیرد. پس از زايمان، وجود ميوم ممكن است باعث افزايش زايمان شود، زيرا مي‌تواند انقباض طبيعي رحم را مختل كند. بیشتر این موارد قابل کنترل هستند و با برنامه‌ریزی زایمانی مناسب مدیریت می‌شوند.

بارداری با وجود میوم

بسیاری از زنان با وجود میوم بارداری سالم را تجربه می‌کنند و تنها نیاز به پیگیری دقیق‌تری دارند. شدت اثر میوم بر بارداری به اندازه، تعداد و محل قرارگیری آن بستگی دارد. میوم‌هایی که کوچک‌اند یا دور از حفره رحم قرار دارند معمولاً مشکلی ایجاد نمی‌کنند. اما اگر میوم بزرگ باشد یا در نزدیکی جفت و رشد فضای جنین قرار گیرد، نیاز به کنترل تنظیم‌تری داشته باشد. هدف از پیگیری در این دوران، بررسی رشد جنین، وضعیت جفت، اندازه میوم و اطمینان از طبیعی بودن روند بارداری است. بیشتر احتمالات احتمالی با شناسایی زودهنگام قابل مدیریت هستند.

معیارهای پیگیری و مانیتورینگ

در زنان باردار مبتلا به میوم پزشکان سونوگرافی‌های دوره‌ای برای بررسی رشد جنین و اندازه‌گیری میوم را توصیه می‌کنند. بسته به شرایط میوم از جمله محل قرارگیری، نوع و مقدار ممکن است فاصله بررسی ها کوتاه تر یا طولانی تر شود. پزشک در این بررسی تغییرات اندازه میوم، شرایط رحم و موقعیت جنین را مد نظر قرار می دهد. در صورت افزایش اندازه میوم یا ایجاد درد شدید، ارزیابی‌های بیشتر لازم می‌شود. این پیگیری‌ها فقط برای اطمینان از روند طبیعی بارداری است و لزوماً به معنای وجود خطر قطعی است. اگر میوم در مسیر خروج جنین قرار داشته باشد، احتمال انتخاب سزارین بیشتر می شود. میوم‌هایی که در بخش پایینی رحم قرار دارند ممکن است مانع از عبور جنین شوند یا باعث جنین در وضعیت نامناسب شوند. در مقابل، اگر میوم کوچک باشد یا در ناحیه ای باشد که با مسیر زایمان تداخلی، زایمان طبیعی معمولاً امکان پذیر است. پزشک با در نظر گرفتن تمام شرایط، از جمله شرایط بالینی مادر و جنین، در زایمان طبیعی، نوع را انتخاب و تصمیم گیری می کند.

شرایطی که به مداخله فوراً شدید دارد

شرایط برخی به بررسی سریع دارند، مانند درد شدید و ناشی از تغییرات میوم، قابل‌توجه، حرکت باعث کاهش جنین، یا علائم مانند سرگیجه می‌شوند. همچنین اگر می‌تواند باعث کاهش شدید رشد جنین شود، در جفت یا انقباضات زودرس ممکن است نیاز به مداخله زودتر از موعد باشد. بیشتر این موارد با مراجعه به سریع قابل مدیریت‌اند و معمولاً با ساده‌تر می‌شوند.

سوالات متداول

آیا داشتن میوم مانع بارداری می‌شود؟

خیر. بسیاری از زنان با وجود میوم باردار می‌شوند. فقط برخی از میوم‌ها، به‌ویژه آن‌هایی که داخل حفره رحم هستند، می‌توانند احتمال کاهش را داشته باشند.

بله ممکن است. تغییرات هورمونی در بارداری می‌تواند باعث رشد موقتی میوم‌ها شود، اما این افزایش می‌تواند همیشه باعث ایجاد مشکل شود.

خطرات میوم در دوران بارداری چیست؟ این مشکلات بیشتر در صورت بزرگ بودن یا قرارگیری میوم نزدیک حفره رحم دیده می‌شود.

آیا با وجود میوم می‌توان زایمان طبیعی داشت؟

بله. اگر میوم در مسیر خروج جنین نباشد، زایمان طبیعی ممکن است. تصمیم نهایی به محل و اندازه میوم و وضعیت مادر و جنین دارد.

جمع بندی

وجود میوم لزوماً به معنای بارداری پرخطر نیست؛ بسیاری از زنان با میوم بارداری سالم و جنین طبیعی دارند. اما اندازه، محل و تعداد میوم ها نقش تعیین کننده در عوارض دارند. با پیگیری منظم، سونوگرافی‌های دوره‌های و ارزیابی مداوم جنین و وضعیت جفت، خطرات بیشتر قابل شناسایی و مدیریت هستند. در پایان باید گفت که وجود میوم به معنای عدم شانس بارداری و یک مشکل بزرگ نیست. این موضوع با نظارت در دوره بارداری و زیر نظر یک پزشک متخصص قابل حل است.