بیماری میگرن چیست؟

میگرن سردردی شدید است که می‌تواند بصورت ضربه و تپش در سر رخ‌دهد و ممکن‌است باعث، حالت تهوع، استفراغ و حساسیت شدید به نور و صدا شود. حمله میگرنی می‌تواند باعث درد شدیدی در سر شده و برای ساعت‌ها و یا روزها بماند و آنقدر شدید باشد که فرد بخواهد فقط درجایی ساکت و تاریک دراز بکشد و بخوابد. برخی از انواع بیماری میگرن، ممکن است همراه با علایم حسی هشدار دهند، چون صاعقه ها و فلاش های نور، نقاط کور و یا سوزن سوزن دست ها و پاها رخ می دهند. داروهایی برای کاهش میزان درد و دفعات رخدادن، عمل میگرن است. بهترین نتیجه این داروها با ترکیبی از تغییرات سبک‌زندگی و درمان‌های خانگی می‌شوند.

انواع بیماری میگرن

چندین نوع دسته بندی برای بیماری میگرن وجود دارد، که به توضیح برخی از آنها می‌پردازیم:

میگرن به‌همراه تشعشع نور. این نوع میگرن زمانی‌رخ می‌دهد که قبل از رخ‌دادنش، هشدار می‌دهند که به تشعشع نور معروف هستند، ظاهر می‌شوند. تقریباً یک‌سومین نفر از این نوع آن رنج می‌برند. این علایم هشداردهنده می‌تواند شامل مشکلات بینایی (از جمله دیدن تشعشعات نور) و خشکی در گردن، شانه‌ها و یا پاها باشد.
میگرن بدون تشعشع نور.
میگرن بدون سردرد. این نوع میگرن به میگرن خاموش هم معروف بوده و زمانی‌ رخ می‌دهد که علایمی مثل تشعشع نوردارد اما سر بیمار درد نمی‌کند.

علائم بیماری میگرن

علائم بیماری میگرن متفاوت‌اند و ممکن است یکی و یا ترکیبی از علایم زیر باشند:

سردردی ضربان دارد و تپش‌دار که معمولاً بشکل دردی مبهم شروع می‌شود و تبذیل به دردی تپنده و کوبنده می‌شود. درد معمولا با حرکت بیشتر می شود. درد ممکن است از یک طرف سر به طرف دیگر حرکت کند یا جلوی سر یا کل سر را درگیر کند.
حساسیت به نور، صدا یا بو حالت تهوع، استفراغ، درد معده یا درد شکم از دست دادن اشتها
احساس سرما یا گرمای شدید
رنگ پریدگی
خستگی سرگیجه
تاری دید اسهال تب (بسیار نادر). بیشتر سردردهای میگرنی حدود 4 ساعت طول می کشد، اما در انواع شدید ممکن است تا یک هفته ادامه داشته باشد. تعداد حملات میگرن در افراد مختلف متفاوت است، معمولاً مبتلایان به میگرن 2 تا 4 بار در ماه سردرد میگرنی دارند، با این حال، برخی هر چند روز یک بار و برخی دیگر یک یا دو بار در سال این حمله را تجربه می‌کنند.

علل سردرد میگرنی

علل اصلی میگرن هنوز ناشناخته است، با این حال، علل این بیماری تنها به تغییرات مغزی مربوط نمی شود بلکه به عوامل ژنتیکی نیز مربوط می شود. افراد مبتلا به میگرن ممکن است آن را به ارث برده باشند. این روزها دانشمندان یکی از دلایل این بیماری را عوامل غیرطبیعی ارثی در قسمت های خاصی از مغز می دانند. برخی از عواملی که می توانند باعث شروع میگرن و حملات میگرنی شوند عبارتند از:

استرس عاطفی. یکی از شایع ترین محرک های سردردهای میگرنی استرس عاطفی است.
برخی مواد شیمیایی و نگهدارنده در غذا و برخی مواد غذایی. برخی غذاها و نوشیدنی ها، از جمله پنیرهای قدیمی، غذاهای فرآوری شده، غذاهای شور، نوشیدنی های الکلی، و افزودنی های غذایی مانند نیترات ها (موجود در پپرونی، هات داگ و گوشت های دودی)، مونوسدیم گلوتامات (معمولاً در پنیر) می توانند حدود 30 درصد از میگرن ها را تحریک کنند.
کافئین مصرف بیش از حد کافئین یا قطع ناگهانی آن می تواند باعث سردردهای میگرنی شود. البته توجه داشته باشید که تغییرات ناگهانی سطح کافئین خون نگران کننده است، در غیر این صورت کافئین یکی از غذاهایی است که برای درمان سردردهای شدید میگرنی استفاده می شود.
تغییر در الگوی خواب در برخی افراد خواب زیاد یا کم می تواند محرک این بیماری باشد.
عوامل فیزیکی فعالیت بدنی شدید، از جمله رابطه جنسی، می تواند باعث میگرن شود.
تغییرات محیطی داروهای خاص، از جمله قرص های ضد بارداری و گشادکننده عروق.
تغییرات هورمونی در زنان و دوره های قاعدگی پیشگیری از میگرن

با تغییر سبک زندگی می توان از تعداد حملات میگرن و شدت آنها کاسته شد. برخی از این تغییرات عبارتند از:

از محرک‌های سردرد میگرنی اجتناب کنید. اگر غذاها یا عطرهای خاصی باعث سردردهای میگرنی شما می شوند، از آنها اجتناب کنید. کاهش مصرف کافئین، سیگار و الکل یکی از راه های پیشگیری است. همچنین حفظ الگوی منظم خواب و غذا، علاوه بر کنترل استرس، یکی دیگر از این راه هاست.
ورزش منظم ورزش هوازی منظم می تواند استرس را کاهش دهد و از حملات میگرن جلوگیری کند. این ورزش ها شامل پیاده روی، شنا یا دوچرخه سواری است. البته ورزش شدید انجام ندهید زیرا ورزش شدید و ناگهانی باعث سردرد می شود.
کاهش وزن چاقی یکی دیگر از عوامل بروز میگرن است، کاهش وزن، ورزش و رژیم غذایی سالم می تواند خطر ابتلا به سردرد میگرنی را کاهش دهد.
کاهش اثرات استروژن. اگر شما زنی هستید که از میگرن رنج می‌برید، استروژن می‌تواند یکی از عوامل تحریک کننده میگرن باشد. سعی کنید با نظر پزشک مصرف داروهای هورمونی و ضد بارداری را کاهش داده یا متوقف کنید.