آرتروسکوپی لگن نوعی عمل جراحی کم تهاجم است و پزشکان به این واسطه می توانند بدون ایجاد برش در سطح پوست و ماهیچه ها بخش های مختلف مفصل لگن را مشاهده کنند.
می توانند به راحتی وضعیت بافت های نرم این محدوده را ارزیابی کنند.
به طور کلی جراحی آرتروسکوپی در شمار فرایندهای درمانی قرار می گیرد که برای تشخیص و درمان طیف وسیعی از مشکلات مفصلی کاربرد دارد.
در روند انجام آرتروسکوپی لگن از دستگاه هایی استفاده می شود که از یک عدسی بسیار قوی با منبع نور مناسب تشکیل می شود.
البته یک دوربینی در این دستگاه وجود دارد که ضمن تصویربرداری از بخش های مختلف پزشک را از وضعیت مفاصل آگاه می کند.
زمانی که عمل آرتروسکوپی مفصل لگن (هیپ) انجام می شود، متخصصان می توانند تصاویر دریافتی از مفصل لگن را بر روی یک مانیتور مشاهده کرده و تمامی آسیب های موجود در این محدوده را ارزیابی می کنند.
آناتومی لگن یا هیپ
آناتومی لگن یک مفصل گوی و کاسه ای شکل می باشد.
سوکت توسط استابولوم که بخشی از استخوان بزرگ لگن است، تشکیل می شود.
توپ انتهای استخوان فمور است که انتهای بالایی استخوان فمور (Thighbone) است، یک بافت لغزنده به نام غضروف مفصلی، سطح توپ و حفره را می پوشاند.
این غضروف یک سطح صاف و بدون اصطکاک ایجاد می کند که به استخوان ها کمک می کند به راحتی روی یکدیگر بلغزند.
استابولوم توسط یک فیبروکارتیلاجی قوی به نام لابروم احاطه شده است، لابروم یک واشر در اطراف سوکت تشکیل می دهد.
مفصل توسط نوارهایی از بافت به نام رباط احاطه شده است، این رباط ها کپسولی را تشکیل می دهند که مفاصل را در کنار هم نگه می دارد.
سطح زیرین کپسول توسط غشای نازکی به نام سینوویوم پوشیده شده است، سینوویوم یک مایع سینوویال تولید می کند که مفصل ران را روان می کند.
چه زمانی آرتروسکوپی مفصل لگن انجام می شود؟
آسیب دیدگی مفصل لگن محدودیت های حرکتی زیادی را برای افراد به همراه دارد، هر چند که این اختلالات با درد زیاد همراه بوده و مشکلات حرکتی وسیع را در پی دارد.
برای افرادی که از سنین میانسالی عبور می کنند، تعویض مفصل لگن بهترین راه حل برای رفع اختلال پیش آمده است.
برای افراد جوان تر که نیازی به تعویض مفصل لگن ندارند، آرتروسکوپی فرایندی کاربردی تر است.
به این واسطه متخصصان می توانند هر نوع آسیب یا ناهنجاری را ارزیابی کنند و بهترین شیوه درمانی را در پیش می گیرند.
آرتروسکوپی برای کسانی مناسب است که به تشخیص پزشک دچار گیر افتادگی لگن می شوند.
در چنین شرایطی اگر استخوان ها آسیب دیده باشند، پزشک می تواند به واسطه آرتروسکوپی تغییراتی را بر بخش های آسیب دیده اعمال کند.
اگر افراد به طور مرتب با صدا دادن مفاصل مواجه باشند و این ساییدگی مربوط به تاندوم ها باشد و مفاصل در قسمت های خاصی بیرون زده باشند، می توان به واسطه آرتروسکوپی وضعیت آنها را اصلاح کرد.
اگر پارگی در حلقه غضروفی که حفره لگن را احاطه می کند، اتفاق افتاده باشد، مشکلات زیادی برای سیستم حرکتی افراد به وجود می آید اما به واسطه آرتروسکوپی قابل درمان است.
اگر به تشخیص پزشک بیماران با خارهای استخوانی مواجه باشند یا عفونت مفصل لگن اتفاق افتاده باشند، متخصصان می توانند با آرتروسکوپی اصلاحات لازم را در این بخش حساس انجام دهند.
وضعیت لگن و سیستم حرکتی افراد با پارگی تاندوم ها به خطر افتاده و ممکن است سینوویت که باعث التهاب در پوشش مفصل می شود، برای افراد تا حد زیادی دردسر آفرین باشد.
با تمام این تفاسیر برای تمامی مشکلات پیش آمده آرتروسکوپی کاربرد شایانی داشته و متخصصان می توانند از این روش تخصصی جهت بهبود وضعیت بیماران استفاده کنند.
آرتروسکوپی لگن برای چه کسانی مناسب است؟
مشخص کردن اینکه آیا شخصی برای جراحی آرتروسکوپی لگن مناسب می باشد یا خیر به مشکلات و شرایط بالینی فرد بستگی خواهد داشت.
افرادی که دارای شرایط زیر می باشند می توانند کاندید های مناسبی برای ارتروسکوپی لکن باشند:
سیر صعودی بیماری
در صورتی که فعالیتهای روزانه شما به دلیل مشکلات لگن تحت تأثیر قرار می گیرد و کیفیت زندگی شما را کاهش می دهد و درمانهای غیرجراحی موثر نبوده است، آرتروسکوپی لگن امکان دارد گزینهای مناسب باشد.
مشکلات بافتی
اگر مشکلاتی مانند شکستگیها، آسیبهای رباطی، آرتروز یا ضایعات غضروفی در لگن دارید، آرتروسکوپی لگن در تشخیص و درمان این مشکلات می تواند موثر باشد.
درد مزمن
در صورتی که شما دچار درد مزمن در لگن می باشید و با درمانهای غیرجراحی مداوم کنترل نمی شود، آرتروسکوپی لگن ممکن است برای کاهش درد و بهبود کیفیت زندگی شما مؤثر باشد.
آرتروسکوپی تشخیصی
در بعضی موارد، آرتروسکوپی لگن می تواند به عنوان روش تشخیصی برای بررسی دقیق وضعیت مفصل و تشخیص مشکلاتی مانند آرتروز یا آسیبهای رباطی استفاده شود.
مهمترین مزایای آرتروسکوپی مفصل لگن
زمانی که صحبت از آرتروسکوپی می شود، افراد به دنبال مزایا و معایب این روش هستند.
از نظر متخصصان مزایای آرتروسکوپی بسیار زیاد است و اگر این شیوه درمانی برای افراد در نظر گرفته شود، قطعاً به نتایج مناسب ختم می شود و بهبود آسیب ها و بیماری ها را خیلی زود تجربه می کنند.
از مهمترین مزایای آرتروسکوپی می توان به برش های بسیار کم و محدود در سطح بدن اشاره کرد.
همین مسئله باعث می شود تا بیماران به هیچ عنوان در روند درمان درد نکشیده و مشکلاتی از جمله خونریزی، عفونت و التهاب در محل برش را تجربه نمی کنند.
اما باید بدانید که به واسطه انجام آرتروسکوپی، کمترین میزان آسیب به عضلات، رباط ها و بافت های مجاور اعمال می گردد.
این روش در شمار عمل های کم خطر قرار می گیرد و به همین دلیل است که اکثر متخصصان برای بهبود آسیب های مربوط به مفصل لگن جراحی آرتروسکوپی را مناسب تر می دانند.
همه کسانی که آرتروسکوپی را انجام داده اند، بهبود سریع تری را نسبت به دیگر بیماران که تحت درمان با روش های متفاوت بوده اند تجربه کرده اند.
معتقدند که به هیچ عنوان جایی از این زخم های کوچک در سطح بدن باقی نمی ماند.
از طرفی برای انجام جراحی هیپ یا آرتروسکوپی مفصل لگن نیازی به بستری شدن در مراکز درمانی نداشته و دوره نقاهت آن بسیار کوتاه و نهایتاً چند روز است.
چه بیماریهایی به کمک آرتروسکوپی مفصل هیپ درمان میشود؟
برای کاهش درد مفصل هیپ، ابتدا معمولاً از روشهای غیرجراحی مانند استراحت، فیزیوتراپی، دارو درمانی یا تزریق استفاده میشود.
اگر این روشها تأثیر کافی نداشته باشند، در مرحله بعد آرتروسکوپی مفصل هیپ پیشنهاد میشود.
این روش معمولاً برای درمان مشکلات زیر انجام میگیرد:
- برداشتن تکههای آزاد استخوان یا غضروف که داخل مفصل شناور هستند و با گیر کردن بین سطوح استخوانی باعث ایجاد درد میشوند.
- ترمیم پارگی لابروم؛ The labrum is a cartilage on the edge of the hip joint that plays an important role in maintaining joint fluid, and its rupture can cause chronic pain and a feeling of instability.
In addition, arthroscopy is used for some other problems, including:
- impingement of the hip joint; A condition in which the bone blade in the head of the femur or the acetabulum cavity damages the surrounding tissues.
- synovitis; Inflammation of the inner tissue of the hip joint
- voiced hip syndrome; که در اثر سایش یا تماس مکرر تاندون ایجاد میشود
- عفونت مفصل هیپ
اقدامات قبل از عمل آرتروسکوپی
پیش از انجام جراحی، مهم است که با پزشک خود مشاوره کنید و تمام سؤالها و نگرانیهای خود را مطرح نمایید تا درک دقیقی از روند عمل و نتایج احتمالی داشته باشید.
پزشک ممکن است انجام آزمایشهای خون، تصویربرداریهایی مانند MRI یا X-ray و سایر بررسیهای تشخیصی را تجویز کند تا وضعیت عمومی بدن و ناحیه آسیبدیده بهطور کامل ارزیابی شود.
تاریخ و ساعت جراحی را با دقت یادداشت کنید و اطمینان داشته باشید که در آن روز برنامه دیگری ندارید.
تمام داروهایی که مصرف میکنید، بهویژه داروهای رقیقکننده خون را به پزشک اطلاع دهید، زیرا ممکن است لازم باشد مصرف برخی از آنها چند روز پیش از عمل متوقف شود.
معمولاً توصیه میشود از شب قبل از جراحی از خوردن و نوشیدن خودداری کنید، بهخصوص اگر قرار است جراحی تحت بیهوشی عمومی انجام شود.
برای کاهش اضطراب، حفظ آرامش و استفاده از تکنیکهایی مانند تنفس عمیق یا مدیتیشن میتواند بسیار کمککننده باشد.
از آنجا که بعد از جراحی برای انجام فعالیتهای روزمره به کمک نیاز خواهید داشت، بهتر است از قبل برنامهریزی کنید که چه کسی در بازگشت به خانه و روزهای ابتدایی نقاهت همراه شما خواهد بود.
در روز عمل، لباسهای راحت و گشاد بپوشید تا تعویض آنها آسان باشد.
پیشاپیش با دوره نقاهت، مراقبتهای بعد از جراحی و وسایل مورد نیاز مانند داروها، پکهای سرد یا سایر تجهیزات آشنا شوید و همه چیز را آماده کنید تا دوران بهبودی با آرامش بیشتری طی شود.
جراحی آرتروسکوپی چگونه انجام می شود؟
مهمترین نکته ای که در مورد جراحی آرتروسکوپی باید بدانید این است که این عمل در شمار روش های درمانی سرپایی قرار می گیرد.
بیماران اگر وضعیت جسمانی متعادلی داشته باشند در همان روز ترخیص شده و به خانه باز می گردند.
اما گاهی نیاز است که بیماران تحت مراقبت بیشتر قرار گرفته و چند روز بعد از جراحی را در بیمارستان بستری می مانند.
اولین قدم برای انجام جراحی آرتروسکوپی آمادگی هایی است که پزشکان مهمترین بخش جراحی دانسته و نیاز است که بررسی کنند که آیا بیماران به داروهای بیهوشی حساسیت یا آلرژی نشان می دهند یا خیر.
گاهی اوقات به تشخیص پزشک بجای بیهوشی، بی حسی از طریق تزریق به نخاع انجام می شود اما در ۹۰ درصد مواقع آرتروسکوپی های لگنی نیاز به بیهوشی عمومی دارند.
برای انجام جراحی آرتروسکوپی لگن نیاز است که بدن بیماران در یک پوزیشن مناسب قرار بگیرد تا پزشک به راحتی به فضای باریک بین مفصل لگن دسترسی داشته باشد.
با این کار احتمال آسیب رسیدن به عروق خونی، اعصاب مجاور و بافت ها تا حد چشمگیر کاهش پیدا می کند.
برای آغاز جراحی متخصصان دو یا سه برش کوچک به اندازه یک سانتی متر را بر مفصل اعمال کرده تا بتوانند دستگاه های مورد نیاز را به بخش آسیب دیده انتقال دهند.
سپس یک سوزن وارد می شود و هنگامی که موقعیت توسط فلوروسکوپ تأیید شد، محلولی کاملاً استریل بر پایه آب به مفصل تزریق می شود تا با فشار جریان مایع مفصل باز نگه داشته شود.
از چسبیدن آن به یکدیگر جلوگیری می کنند.
سپس برش دیگری انجام شده و لوله نازکی به نام کانولا وارد مفصل می شود، آرتروسکوپ ازطریق کانولا وارد می شود تا فضای مفصل را نمایش دهد.
دریچههای دیگر نیز به همین صورت ایجاد می شوند، محل قرارگیری آرتروسکوپ و ابزارها می تواند برای مشاهده مفصل یا ترمیم بافت از قسمتهای مختلف، جابهجا شود.
در این مرحله متخصصان به دقت وضعیت بافت ها و مفاصل آسیب دیده را ارزیابی کرده و اگر نیاز باشد، فعالیت های ترمیمی در همین محدوده اعمال می گردد.
جراح مواردی مانند موارد زیر را مورد بررسی قرار می دهد:
- موقعیت رباطهایی که استخوانها را به یکدیگر متصل میکنند.
- حلقه محکم غضروفی (لابروم) که حفره لگن را احاطه کرده است، برای جستجوی پارگی بررسی می شود.
- فضای داخل مفصل را برای وجود تکههای شل غضروف یا علائم التهاب یا بیماریهای دژنراتیو مانند آرتروز بررسی میکند.
در طول آرتروسکوپی هیپ، پزشک می تواند چندین عارضه در بدن بیمار در آن ناحیه را درمان کند:
- ترمیم غضروف پاره شده و اصلاح وضعیت آن
- تعمیر یا بازسازی لابروم
- تراشیدن زائده های استخوانی
- برداشتن قسمت هایی از بافت سینوویال که ملتهب هستند
پس از اتمام جراحی بخیه های جذبی یا سطحی بر قسمت برش خورده پوست اعمال می شود و عمل اتمام می یابد.
دوره نقاهت بعد از عمل آرتروسکوپی مفصل
اگر بعد از جراحی موفقیت آمیز آرتروسکوپی مفصل لگن، مراقبت هایی که پزشکان به شما توصیه می کنند را مو به مو انجام دهید.
قطعاً از این شیوه درمانی بهترین نتایج را به دست خواهید آورد و در سلامت کامل می توانید به روال طبیعی زندگی ادامه دهید.
گاهی اوقات افراد بعد از چند هفته ممکن است همچنان دردهای خفیف را در ناحیه لگن تجربه کنند، وجود این دردها حتی تا چهار ماه بعد از جراحی کاملاً طبیعی است.
اما این عارضه زمانی خطرناک است که با دردهای شدید اتفاق افتاده و محدودیت های حرکتی را به وجود می آورد در چنین شرایطی باید برای بررسی به پزشک مراجعه کنید.
بعد از آرتروسکوپی مفصل لگن یا هیپ، ممکن است افراد نیاز به داروی مسکن داشته باشند.
در هر صورت تعویض مفصل لگن مسئله ای است که باید بعد از جراحی با دقت زیاد از آن مراقبت کنید و در صورت نیاز از مسکن های تجویزی توسط پزشک استفاده نمایید.
اگر به واسطه عمل آرتروسکوپی تنها اصلاحاتی بر مفصل اعمال شده باشد، می توانید نهایتاً دو هفته بعد از جراحی به طور عادی راه رفتن را آغاز کنید.
اما اگر تعویض مفصل لگن انجام شده باشد، ممکن است حتی 3 تا ۶ ماه بعد از جراحی نیاز به استراحت داشته باشید و باید انجام فعالیت های طبیعی و راه رفتن را با احتیاط بیشتری آغاز کنید.
به هر حال فرقی نمی کند که چه نوع عملی در ناحیه لگن انجام شده باشد.
اگر عمل به درستی پیش رفته باشد و دوره نقاهت را به سلامت سپری کرده باشید، بعد از ۶ ماه وضعیت بدن به حالت قبل برگشته و بدون محدودیت می توانید به راه رفتن ادامه دهید.
حتی در این شرایط هیچگونه منعی برای ورزش کردن، پیاده روی و حتی دویدن وجود ندارد.
مراقبتهای لازم بعد از انجام عمل آرتروسکوپی لگن
پس از جراحی، متخصص ارتوپدی برای کاهش دوره نقاهت و جلوگیری از عوارض احتمالی بعد از عمل به بیمار دستور می دهد.
همچنین بیمار موظف است برای چند هفته تمام توصیه های پزشک را رعایت کند تا به بهبودی کامل برسد:
- تغذیه سالم و مناسب
- خودداری از بلند کردن اجسام سنگین
- از رانندگی بپرهیزید
- خودداری از پیاده روی طولانی مدت
- انجام تمرینات مناسب طبق دستور پزشک
- اجتناب از سیگار کشیدن
- انجام فیزیوتراپی به منظور بازگشت هر چه سریعتر به عملکرد طبیعی مفاصل ران و انعطاف پذیری مفاصل
- استفاده از عصا برای به حداقل رساندن فشار روی محل جراحی
- انجام فعالیت های عادی روزانه با کمک شخص دیگری
- استفاده از توالت فرنگی
- انجام فعالیت های ورزشی و سنگین
عوارض آرتروسکوپی لگن
به طور کلی می توان گفت که عوارض آرتروسکوپی مفصل لگن بسیار کم است و اگر عمل نزد بهترین متخصص ارتوپد انجام شود، این عوارض کمتر می شود.
آرتروسکوپی هیپ یک روش جراحی کم خطر است و شامل عوارض کوتاه مدتی مانند تورم احتمالی است که خیلی سریع برطرف می شود.
از جمله آسیب های دیگری که ممکن است در حین جراحی به بدن وارد شود، آسیب غضروف مفصلی است که در اثر ضربه ابزار جراحی ایجاد می شود.
البته این عارضه ممکن است در همه جراحی ها اتفاق بیفتد.
با توجه به توضیحات ارائه شده، خطرات آرتروسکوپی هیپ را می توان در موارد زیر خلاصه کرد:
ابزارهای جراحی مورد استفاده ممکن است باعث آسیب به غضروف مفصل لگن شوند.
می تواند در تمام جراحی های آرتروسکوپی اتفاق بیفتد، اما در آرتروسکوپی مفصل هیپ شدیدتر است.
به این دلیل این است که مفصل لگن سفت است، بنابراین دسترسی به آن نیز دشوارتر خواهد بود.
تورم مفاصل در جراحی طبیعی و شایع است که معمولا بعد از یک هفته خود به خود برطرف می شود.
آسیب عصبی ممکن است به دلیل کشش مفصل در حین جراحی رخ دهد که معمولاً دائمی نمی باشد.
خطر کمی عفونت و ترومبوز ورید عمقی (لخته شدن خون در پاها) وجود دارد.
چه مشکلاتی را می توان با آرتروسکوپی در ناحیه مفصل لگن حل کرد؟
با استفاده از این روش می توان تعداد زیادی از بیماری ها و اختلالات مفصل ران و لگن را درمان کرد.
از این روش می توان برای تشخیص مشکلات ناحیه مفصلی نیز استفاده کرد.
امروزه این روش بسیار موثر بوده و بسیاری از مشکلات نواحی مختلف بدن را با کمترین تهاجم حل می کند. در ادامه به بعضی از این موارد خواهیم پرداخت:
- برای ترمیم غضروف پاره شده در مفصل ران استفاده می شود.
- برای ترمیم برش های استخوانی استفاده می شود.
- چنین مشکلاتی معمولاً به دلیل التهاب بافت سینوویال رخ می دهد.
- برای ترمیم پارگی در لابروم مفصل ران استفاده می شود.
- در برخی موارد برای برداشتن بافت های مزاحم داخل مفصل استفاده می شود.
- در برخی موارد از آرتروسکوپی مفصل ران برای برداشتن خارهای استخوانی استفاده می شود.
- در صورت آسیب دیدن اجزای پوشش دهنده مفصل می توان از این روش استفاده کرد.
- اگر آرتروز در مراحل اولیه خود باشد، می توان تا حد زیادی با استفاده از آرتروسکوپی به درمان آرتروز پرداخت.
میزان موفقیت آرتروسکوپی لگن
میزان موفقیت و کسب نتایج عالی از آرتروسکوپی هیپ به نوع بیماری و عوارض مفاصل بستگی دارد.
بر اساس تحقیقات انجام شده، آرتروسکوپی هیپ بین 85 تا 90 درصد موفقیت آمیز بوده و به درمان بیماران، رفع مشکلات و بازگرداندن بدن به حالت اولیه کمک زیادی کرده است.
اکثر بیماران پس از جراحی آرتروسکوپی به طور کامل بهبود می یابند.
اما هنوز نمی توان به طور قطعی گفت که این عمل چقدر جلوی پیشرفت آرتریت را می گیرد، به عنوان مثال، درمان اجسام شناور ناشی از ضربه بهترین نتیجه را می دهد.
اگر سطح آرتریت خفیف باشد، درمان پارگی لابروم موفقیت خوبی دارد.
تجربه یک بیمار برای عمل آرتروسکوپی مفصل لگن
چند ماه بود که هر بار پیادهروی میکردم یا میدویدم، درد شدیدی در لگنم حس میکردم، مخصوصاً سمت راست.
اولش فکر کردم شاید کشیدگی یا عضلهم مشکل داره، ولی وقتی درد کم کم بیشتر شد و حتی موقع نشستن و خوابیدن هم اذیتم میکرد، تصمیم گرفتم حتماً به دکتر مراجعه کنم.
بعد از معاینه و MRI، دکتر مجید قربانزاده گفت که مشکل از مفصل لگنم هست و بهترین گزینه برای من آرتروسکوپی هست.
راستش اولش خیلی ترسیده بودم، چون فکر میکردم جراحی بزرگ و دردناک باشه، ولی دکتر قربانزاده با آرامش و توضیح کامل روند جراحی و مراقبتهای بعدی، منو خیلی راحت کرد.
روز عمل، همه چیز خیلی مرتب و حرفهای بود.
بعد از بیهوشی، وقتی بیدار شدم، درد خیلی زیادی نداشتم، فقط کمی احساس کشش در لگنم بود.
چند روز اول باید با عصا راه میرفتم و فیزیوتراپی شروع شد.
خوشبختانه با راهنمایی دکتر، هر روز بهتر شدم و الان بعد از حدود یک ماه، دوباره میتونم پیادهروی طولانی کنم و حتی ورزشهای سبک رو شروع کردم.
واقعا از دکتر مجید قربانزاده ممنونم که با مهارت و صبرش، جراحی موفقی انجام داد و روند بهبودم رو با دقت پیگیری کرد.
الان میتونم بگم زندگی روزمرهم بدون درد برگشته و کیفیت حرکتم خیلی بهتر شده.
هزینه آرتروسکوپی مفصل لگن
هزینه عمل آرتروسکوپی مفصل لگن (هیپ) به عوامل مختلفی بستگی دارد که می تواند تاثیر زیادی بر هزینه جراحی آرتروسکوپی مفصل لگن داشته باشد.
علاوه بر این، هر جراحی شامل یک سری هزینه های جانبی است که هزینه عمل را افزایش می دهد، از جمله مواردی که بر هزینه تأثیر می گذارد عبارتند از:
نوع عمل
از آرتروسکوپی مفصل ران می توان برای درمان مشکلات مختلف از جمله پارگی لابروم، آرتریت و آسیب های تاندون استفاده کرد.
نوع جراحی بر هزینه آن تأثیر می گذارد. بسته به اندام آسیب دیده و شدت آسیب، هزینه جراحی کاهش یا افزایش می یابد.
هزینه عمل میتواند در بیمارستانها و مراکز جراحی مختلف متفاوت باشد.
به عنوان مثال، هزینه جراحی در بیمارستان های دولتی بسیار کمتر از مراکز خصوصی است.
درمان و درمان افراد class="ez-toc-section-end">
جراحان مختلف ممکن است هزینههای متفاوتی را برای آرتروسکوپی لگن دریافت کنند.
هر جراح با توجه به سابقه درمان و جراحی های موقت خود، هزینه معقولی دریافت می کند.
