آیا فیبروم رحم یا میوم خطرناک است؟

فیبروم رحم تومورهایی هستند که سلول‌های عضلانی صاف و بافت همبند فیبری ساخته شده‌اند. ممکن است آنها را با نام لیومیوما و یا میوم نیز بشنوید. آنها در رحم ایجاد می‌شوند. گفته می‌شود تا ۵۰ درصد زنان بالای ۳۵ سال در سونوگرافی فیبروم گزارش می‌شود.

همه آنها از خود علائمی را نشان نمی دهند. به همین دلیل بسیاری از مردم از وجود آن بی خبرند.

در بیشتر موارد، بررسی سایر بیماری ها منجر به کشف آنها می شود. بسیاری از زنان نگران این هستند که فیبروم می تواند منجر به سرطان شود. در این زمینه باید بدانید که اکثراً خوش خیم بوده و قابل درمان هستند. در واقع باید گفت که فیبروم های سرطانی بسیار نادر هستند.

اندازه خاصی برای فیبروم وجود ندارد، حتی سرعت رشد آنها در افراد مختلف متفاوت است. آنها می توانند به اندازه یک نخود باشند و به اندازه یک هندوانه رشد کنند. در این صورت، رحم به قدری منبسط می شود که به اندام های داخل شکم مانند روده، مثانه و حتی قفسه سینه فشار وارد می کند.

همچنین فرد با اضافه وزن مواجه است. تعداد مشخصی فیبروم در رحم وجود ندارد، ممکن است بیش از یک فیبروم داشته باشید. بروز فیبروم رحم معمولا در سنین باروری شایع است.

چند نوع فیبروم رحم وجود دارد؟

نوع فیبروم رحم به محل قرارگیری آن خواهد داشت. بر این اساس می توان به چهار مورد اینترامورال، زیر مخاطی، زیر سروزال و فیبروم پایه اشاره کرد.

این فیبروم ها در دیواره رحم دیده می شوند. گفته می شود که تمام فیبروم ها در ابتدا از این نوع هستند. رشد آنها باعث ایجاد تنش در دیواره رحم می شود. علت دقیق آن مشخص نیست. پزشکان بر این باورند که فیبروم ها از سلول های ماهیچه ای غیر طبیعی در لایه میانی رحم به وجود می آیند.

استروژن یک هورمون زنانه است که به رشد و تکثیر آنها کمک می کند. این نوع میوم می تواند علائم خفیف تا شدید داشته باشد. از جمله موارد زیر ذکر شده است:

• درد در ناحیه لگن و کمر
• قاعدگی های سنگین و طولانی
• خونریزی بین دو سیکل قاعدگی

فیبروم ساب سروزال

این نوع فیبروم ها در قسمت بیرونی رحم در ناحیه شکم و حفره لگن تشکیل شده و رشد می کنند. گاهی اوقات آنقدر بزرگ می شوند که ناحیه شکم از یک طرف بزرگتر به نظر می رسد. مانند سایر انواع میوم، آنها می توانند اندازه های کوچک و بزرگ داشته باشند. از علائم آن می توان به نفخ یا احساس پری مثانه اشاره کرد. این باعث می شود که او تکرر ادرار و اختلالات مربوط به آن را تجربه کند.

فیبروم زیر مخاطی

این نوع فیبروم ها معمولاً در لایه عضلانی میانی و آندومتر رحم ایجاد می شوند. وقوع آنها چندان رایج نیست. از علائم رایج آن می توان به موارد زیر اشاره کرد:

قاعدگی های شدید

کم خونی شدید.

این به دلیل طولانی بودن چرخه قاعدگی اتفاق می افتد. از آنجایی که شدت خونریزی شدید است، فرد در معرض کم خونی قرار می گیرد.

این فیبروم ها همچنین زمینه ناباروری، سقط جنین و زایمان زودرس را فراهم می کنند.

• وجود درد در ناحیه لگن و پشت
• احساس خستگی و سرگیجه
• خونریزی در دوران یائسگی

سه درجه برای این فیبروم وجود دارد:

درجه صفر: فیبروم کاملاً در داخل حفره رحم قرار دارد.
درجه 1، بیش از پنجاه درصد میوم به داخل حفره آندومتر بیرون زده است.
درجه دو: کمتر از پنجاه درصد فیبروم به سمت حفره رحم است و بیشتر فیبروم در داخل لایه عضلانی رحم قرار دارد.

فیبروم متمرکز رحم

فیبروم های زیر سروزال می توانند ساقه یا پایه باریک ایجاد کنند. پزشکان نمی توانند دقیقا توضیح دهند که چرا رخ می دهد. آنها معتقدند عواملی مانند وراثت و تغییرات هورمونی در بروز این بیماری دخیل هستند. بنابراین میزان بروز آن در زنان با سابقه خانوادگی فیبروم

علت اصلی فیبروم رحم چیست؟

همانطور که گفته شد نمی توان به طور دقیق گفت که چه عواملی باعث بروز این بیماری در زنان می شود. به طور کلی عوامل زیر در ایجاد آن دخیل هستند:

تغییرات ژنتیکی: گفته می شود تغییراتی که در ژن ها ایجاد می شود زمینه بروز این بیماری را فراهم می کند.

تغییرات هورمونی از دیگر علل فیبروم رحم است. محققان بر این باورند که هورمون های استروژن و پروژسترون در شکل گیری و رشد میوم موثر هستند. این هورمون ها در چرخه قاعدگی نقش دارند و رحم را برای باروری آماده می کنند.

بارداری به عنوان یکی از دلایل رشد میوم ذکر شده است. علت آن تغییرات هورمونی است. میزان تولید استروژن و پروژسترون در این دوره بیش از حد طبیعی است به همین دلیل با رشد آنها مواجه خواهید شد.

فیبروم رحم منجر به چه عوارضی می شود؟

به طور کلی، میوم نمی تواند عوارض جدی ایجاد کند. از آنجایی که چنین زنانی دوره های قاعدگی طولانی و شدید را تجربه می کنند، احتمالاً با کم خونی و عوارض آن مواجه خواهند شد. به عنوان مثال، آنها پوست رنگ پریده دارند یا بدون دلیل خاصی احساس خستگی و گیجی می کنند.

در موارد بسیار نادر، ممکن است نیاز به تزریق خون داشته باشند.

آیا می توان از فیبروم رحم پیشگیری کرد؟

برای پیشگیری از فیبروم رحم نمی توان راه حل خاصی را پیشنهاد داد و در واقع باید گفت که قابل پیشگیری نیست. اما توجه به عوامل متعددی می تواند احتمال بروز آنها را کاهش دهد. به عنوان مثال، از زنان خواسته می شود که سبک زندگی سالمی داشته باشند.

به رژیم غذایی خود توجه کنید و سعی کنید از غذاها و میوه های تازه استفاده کنید. وجود صفحه سبز در رژیم های غذایی توصیه می شود.

فیبروم رحم چگونه تشخیص داده می شود؟

برای تشخیص میوم، معمولاً از معاینه فیزیکی شکم و لگن استفاده می شود. در این مدت پزشک متخصص متوجه وجود یک توده سفت و نامنظم می شود که معمولاً بدون درد است. ابزارهای تصویربرداری پزشکی نیز برای تأیید تشخیص و رد سایر مشکلات احتمالی استفاده خواهند شد.

ساده ترین نوع تصویربرداری اولتراسوند است. سونوگرافی می تواند شکمی یا واژینال باشد. این روش تشخیصی دقیق است و به ندرت اشتباه می کند.

در صورت نیاز، پزشک ممکن است تصویربرداری MRI را نیز تجویز کند. در طی آن از امواج الکترومغناطیسی استفاده خواهد شد. با استفاده از آن، فیبروم و آدنومیوز به درستی تشخیص داده می شود.

تست های دیگری در این زمینه وجود دارد:

• هیستروسالپنگوگرافی HSG: به معنای تصویر رنگی رحم است.
• هیستروسنوگرام: یکی از روش های نوین سونوگرافی لگن و رحم است.
• لاپاراسکوپی
• هیستروسکوپی

فیبروم رحم چگونه درمان می شود؟

برای درمان فیبروم رحم ابتدا سعی می شود با نظارت بر وضعیت آن کنترل شود. به عنوان مثال، ممکن است ورزش هایی مانند یوگا یا ماساژ درمانی به شما پیشنهاد شود. ورزش هایی مانند یوگا به کنترل استرس و کاهش وزن کمک می کند.

تغییر رژیم غذایی نیز در درمان آنها موثر است که در این راستا از بیمار تقاضا می شود مصرف گوشت و غذاهای پرکالری را کاهش دهد و به جای آن از ماهی، سبزیجات و میوه های تازه استفاده کند.

در مراحل بعدی ابتدا درمان با مصرف دارو امتحان می شود. در غیر این صورت از جراحی لاپاراسکوپی و هیستروسکوپی (برای میوم های داخل حفره رحم)، میومکتومی یا حتی هیسترکتومی (حذف رحم) استفاده می شود.

شما می توانید سوالات خود را در این مورد در قسمت نظرات همین صفحه بنویسید. دکتر غلامپور به سوالات شما پاسخ خواهد داد.

همچنین برای رزرو وقت با شماره های دفتر تماس بگیرید.

فیبروم یک تومور خوش خیم ماهیچه های صاف دیواره رحم است. نام‌های دیگر آن لیومیوم یا میوم است و بر اساس محل داخل رحم نام‌گذاری می‌شوند:

1- زیر مخاطی

2- درون دانشگاهی

3- subserosal

میوم زیر مخاطی در زیر مخاط آندومتر قرار دارد و به داخل حفره رحم بیرون زده است. فیبروم های داخل دیواره به طور کامل در داخل میومتر قرار دارند. فیبروم های ساب سروزال در سمت بیرونی رحم زیر پوشش سروزی تا داخل حفره شکمی رشد می کنند. فیبروم های زیر مخاطی و زیر سروزال ممکن است ساقه دار باشند

فیبروم های داخل دیواره و زیر مخاطی معمولاً باعث خونریزی غیرطبیعی رحم می شوند. انواع اینترامورال و ساب سروزال معمولا باعث درد لگن و کمر و احساس سنگینی و فشار عمومی می شوند.

اپیدمیولوژی:

همه زنان مستعد فیبروم هستند، این توده ها شایع ترین تومورهای دستگاه تناسلی زنان هستند و در 20 تا 25 درصد زنان در سنین باروری دیده می شوند. در حال حاضر، فیبروم ها شایع ترین علت هیسترکتومی در زنان در بسیاری از کشورها هستند. در ایالات متحده، سالانه حدود 200000 هیسترکتومی به دلیل فیبروم انجام می شود. علاوه بر این، بسیاری از بیماران علائمی دارند اما هیسترکتومی را به عنوان یک درمان نمی پذیرند.

پاتوفیزیولوژی:

علت رشد فیبروم هنوز ناشناخته است. رشد لیومیوم ها پس از قاعدگی شروع می شود و پس از یائسگی کاهش می یابد. تصور می شود که رشد این توده ها به هورمون استروژن بستگی دارد. اما علت اصلی ایجاد آنها ناشناخته است. احتمالاً تعامل هورمون ها و فاکتورهای رشد مختلف که هنوز به خوبی شناخته نشده اند در این امر دخیل است. سرعت رشد فیبروم به استروژن و پروژسترون و سایر هورمون ها نیز بستگی دارد. این میزان رشد فیبروم در بین زنان بسیار متفاوت است و علت دقیق این تغییر نامشخص است. این موضوع پیش بینی رفتار فیبروم ها را بسیار دشوار می کند. بیشتر میوم ها بدون علامت هستند و تنها 10 تا 20 درصد از زنان مبتلا علائم را نشان می دهند.