2. پماد هیدروکورتیزون برای خارش واژن

پماد هیدروکورتیزون یک استروئید خفیف تر و موثرتر برای خارش واژن غیر عفونی است که به سرعت التهاب و خارش را کاهش می دهد. در کودکان اگر پزشک درماتیت یا تحریک پوست را تشخیص دهد، ممکن است برای مدت کوتاه و به مقدار محدود توصیه شود، زیرا پوست کودک حساس تر است. نکته مهم این است که هیدروکورتیزون عامل عفونت را درمان نمی کند و اگر خارش ناشی از قارچ یا عفونت باشد، ممکن است علائم را بدتر کند. اگر علائم بعد از یک هفته بهبود نیافت، حتما با پزشک خود مشورت کنید.

3. پماد بتامتازون برای خارش واژن

پماد بتامتازون یک داروی استروئیدی قوی برای درمان سریع خارش و التهاب قسمت خارجی واژن است. این پماد باید دو بار در روز صبح و شب به مدت 5 تا 7 روز استفاده شود. بتامتازون نباید در داخل واژن، روی زخم ها و سوختگی ها استفاده شود. استفاده از این دارو تنها با تشخیص پزشک توصیه می شود، زیرا در صورت وجود عفونت، ممکن است علائم تشدید شود. در برخی موارد پزشک پماد بتامتازون را همراه با پمادهایی مانند کلوتریمازول تجویز می کند. بسیاری از افراد برای خارش شدید واژن به سراغ استروئیدها می روند و به طور موقت بهبود می یابند، اما پس از قطع دارو، به دلیل درمان نشدن علت اصلی، علائم دوباره عود می کنند.

4. پماد تریامسینولون N برای خارش واژن

تریامسینولون برای خارش واژن، ترکیبی از یک کورتیکواستروئید قوی و یک آنتی بیوتیک موضعی است که نباید برای درمان التهاب و عفونت های سطحی واژن استفاده شود. این پماد به کاهش خارش، سوزش و ترشحات غیر طبیعی واژن کمک می کند. این دارو معمولاً 2 تا 3 بار در روز در قسمت خارجی واژن استفاده می شود و برای جلوگیری از عوارض جانبی مانند نازک شدن پوست باید طبق دستور پزشک مصرف شود.

5. پماد کالاندولا برای خارش واژن

کالندولا بیشتر به عنوان یک محصول گیاهی برای تسکین تحریکات پوستی و کمک به ترمیم سطح پوست شناخته شده است. اگر خارش خارج از واژن به دلیل تحریک خفیف، اصطکاک یا خشکی پوست باشد، برخی افراد از گل همیشه بهار برای کاهش ناراحتی استفاده می کنند. با این حال، این نوع پماد درمانی برای عفونت مخمری یا واژینوز باکتریایی نیست و در صورت داشتن علائم عفونت، نباید جایگزین درمان استاندارد شود. همچنین، هر محصول گیاهی می‌تواند در برخی افراد ایجاد حساسیت کند، بنابراین هنگام استفاده از آن برای اولین بار باید مراقب باشید.

6. پماد بتاکورتال برای خارش واژن

بتاکورتال معمولاً در دسته کرم‌های استروئیدی قرار می‌گیرد و برای کنترل التهاب پوست استفاده می‌شود. اگر خارش خارجی واژن به دلیل درماتیت تماسی یا اگزما باشد، پزشک ممکن است برای مدت کوتاهی آن را برای کاهش التهاب توصیه کند. نکته اینجاست که استروئیدها برای درمان خارش واژن مناسب نیستند و نباید خودسرانه و طولانی مدت استفاده شوند. اگر خارش با ترشحات غیر طبیعی یا بوی بد همراه است، بهتر است ابتدا احتمال واژینیت را بررسی کنید.

7. پماد مومتازون برای خارش واژن

کرم های مرطوب کننده برای درمان خارش واژن

گاهی اوقات، تغییرات هورمونی مانند کاهش استروژن می تواند منجر به خشکی واژن شود. خشکی واژن یکی از دلایل اصلی خارش، سوزش و درد در واژن است. مرطوب کننده ها به از بین بردن خشکی، تحریک و ناراحتی کمک می کنند. اما عفونت را درمان نمی کنند و نباید به عنوان یک روش قطعی پیشگیری از عفونت معرفی شوند. در صورت مشاهده علائم عفونت، ارزیابی و درمان هدفمند ضروری است. کرم های مرطوب کننده انواع مختلفی دارند که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت.

1. پماد دکسپانتنول برای خارش واژن

پماد دکسپانتنول 5% یکی از مشتقات ویتامین B است که پس از جذب در بدن به ویتامین B5 تبدیل می شود. این ماده با خواص مرطوب کنندگی، التیام بخش و ضد التهابی خود نه تنها خارش و التهاب را کاهش می دهد، بلکه از خشکی واژن و تحریک اضافی نیز جلوگیری می کند. برای استفاده، مقدار کمی پماد دکسپانتنول را 2 تا 3 بار در روز در قسمت بیرونی واژن بمالید.

2. پماد ویتامین A D برای خارش واژن

پماد ویتامین A D یک مرطوب کننده موضعی است که با آبرسانی و تقویت بافت های ناحیه تناسلی به کاهش خشکی و خارش واژن کمک می کند. ویتامین D بیشتر به عنوان محافظ و نرم کننده پوست خارجی استفاده می شود و می تواند به خشکی و تحریک خفیف کمک کند. برخی افراد از آن به عنوان کرم برای خارش واژن استفاده می کنند، اما باید توجه داشت که این محصول عفونت را درمان نمی کند. برای استفاده، مقدار کمی از پماد (حدود یک نوک انگشت) را 2 تا 3 بار در روز به ناحیه خارجی واژن بمالید. اگر بعد از یک هفته علائم بهبود نیافت، حتما با پزشک مشورت کنید.

3. پماد زینک اکساید برای خارش واژن

اکسید روی یک محافظ شناخته شده پوست است و می تواند به التهاب ناشی از رطوبت، اصطکاک یا تحریک سطحی دستگاه تناسلی خارجی کمک کند. پماد زینک اکساید با خواص محافظتی و ضد التهابی گزینه ای موثر برای رفع خارش و سوزش در ناحیه واژن است. اگر خارش خارج از واژن به دلیل تماس طولانی مدت با پد یا لباس های تنگ باشد، این پماد می تواند یک لایه محافظ ایجاد کند و تحریک را کاهش دهد. اما زینک اکساید درمان عفونت قارچی یا باکتریایی نیست و برای خارش واژن مناسب نیست. اگر علائم شما بیشتر داخلی است یا با ترشحات بدبو همراه است، باید علت دقیق آن بررسی شود.

پمادهای ترکیبی برای درمان خارش واژن

گاهی اوقات خارش واژن توسط عوامل مختلفی مانند قارچی، باکتریایی یا التهاب ایجاد می شود. در این شرایط استفاده از پمادهای ترکیبی که دارای ترکیباتی مانند عوامل ضد قارچ، ضد باکتری و ضد التهابی هستند می تواند به کاهش علائم مختلف از جمله خارش، التهاب و قرمزی کمک کند. در ادامه با رایج ترین پمادهای ترکیبی برای درمان خارش واژن آشنا می شویم.

1. پماد Recobizol برای خارش واژن

پماد Recubizul ترکیبی از یک ضد قارچ قوی و یک کورتیکواستروئید قوی است. این پماد برای درمان عفونت های قارچی شدید همراه با خارش، سوزش و ترشحات غیر طبیعی یا التهابات پوستی ناشی از اگزما یا آلرژی طراحی شده است. این پماد معمولاً دو بار در روز به مدت 2 تا 4 هفته زیر نظر پزشک استفاده می شود.

2. پماد مگاکورت برای خارش واژن

3. پماد زایلول برای خارش واژن

زیلوژل معمولاً حاوی لیدوکائین است و نقش بی‌حسی موضعی را دارد، به این معنی که سوزش و درد را به طور موقت کاهش می‌دهد. این ژل عامل عفونت یا التهاب را درمان نمی کند و فقط علائم را به طور موقت تسکین می دهد، بنابراین نباید جایگزین درمان اصلی شود. اگر خارش با زخم، تاول یا درد شدید همراه باشد، استفاده از داروی بیهوشی ممکن است ویزیت را به تاخیر بیاندازد. در موارد خاص و کوتاه مدت، پزشک ممکن است از آن برای کاهش درد کمک بگیرد.

4. پماد فلوسینولون برای خارش واژن

فلوسینولون یک استروئید موضعی است و مانند سایر استروئیدها برای کنترل التهاب پوست استفاده می شود. در ناحیه تناسلی باید با احتیاط مصرف شود زیرا پوست حساس است و استفاده طولانی مدت می تواند عوارضی ایجاد کند. اگر تایید شود که خارش خارجی واژن به دلیل یک بیماری پوستی است، پزشک ممکن است این دارو را برای مدت محدودی توصیه کند. اما برای خارش داخل واژن یا خارش همراه با ترشح و بو، درمان مناسب معمولاً ضد قارچ یا ضد باکتری است نه استروئید.

بهترین پماد برای خارش واژن

اگر خارش شدید واژن دارید که بیش از چند روز طول می کشد، یا زخم و تاول، درد لگن، تب، خونریزی غیرمعمول یا عود مکرر دارید، بهتر است قبل از استفاده از هر پماد موضعی برای خارش واژن معاینه شوید. این هم درمان را تسریع می کند و هم از استفاده غیرضروری از آنتی بیوتیک ها یا استروئیدها جلوگیری می کند.

بهترین پماد برای خشکی و خارش واژن

زمانی که خشکی واژن علت اصلی آن است، بهترین کرم خشکی واژن معمولاً مرطوب‌کننده‌ها و روان‌کننده‌های واژن هستند و در بسیاری از موارد به عنوان یک منبع اولیه توصیه می‌شوند. این محصولات می توانند با افزایش رطوبت و کاهش اصطکاک، خارش و سوزش را به ویژه در دوران یائسگی یا بعد از زایمان و شیردهی کاهش دهند. در واقع، این دارو می تواند بهترین پماد برای سوزش واژن باشد. اگر علائم متوسط تا شدید باشد یا با عفونت‌های مکرر ادرار همراه باشد، پزشک ممکن است درمان‌های هورمونی موضعی مانند استروژن واژینال را پیشنهاد کند.

بهترین پماد برای خارش واژن

خارش داخل واژن بیشتر مربوط به واژینیت است و در این صورت باید به سراغ محصولات استاندارد واژینال بروید نه کرم های پوستی. اگر تشخیص قارچی باشد، آزول های واژینال مانند کلوتریمازول یا میکونازول انتخاب های رایجی هستند و طبق دستورالعمل ها در بسیاری از موارد ساده موثر هستند. اگر تشخیص واژینوز باکتریال باشد، ژل مترونیدازول یا کرم کلیندامایسین توصیه می شود و ضد قارچ ها موثر نیستند. اگر مطمئن نیستید علت چیست، بهتر است قبل از استفاده از پماد واژن برای خارش واژن از یک آزمایش و معاینه کمک بگیرید.

پماد خارش خارجی واژن

خارش خارج از واژن بیشتر به پوست مربوط می شود و علل شایع آن تحریک با پد و مواد شوینده، سوزش عرق، اصلاح، درماتیت تماسی یا بیماری های پوستی است. در این صورت پماد خارش خارجی واژن می تواند شامل کرم های محافظ مانند اکسید روی یا کرم های ترمیمی مانند دکسپانتنول و گاهی یک استروئید خفیف برای مدت کوتاهی با نظر پزشک باشد.

اگر خارش خارجی با تغییر رنگ پوست، ترک، زخم یا خارش طولانی همراه باشد، بیماری هایی مانند لیکن اسکلروزیس ایجاد می شود و نیاز به درمان تخصصی دارد. بنابراین، بهترین پماد برای خارش خارج از واژن، پمادی است که با علت پوست شما مطابقت داشته باشد و بدون تشخیص، بهتر است سراغ استروئیدهای قوی نروید.

بهترین پماد برای عفونت و خارش واژن چیست؟

انتخاب بهترین پماد برای عفونت واژن و خارش بستگی به علت عفونت دارد. اگر عفونت قارچی باشد معمولاً پمادهای ضد قارچی مانند کلوتریمازول یا میکونازول موثرترین گزینه هستند، اما اگر عفونت باکتریایی باشد داروهایی مانند مترونیدازول یا کلیندامایسین تجویز می شود و در مواردی که خارش و التهاب فقط در ناحیه خارجی باشد از پمادهای ضد التهابی مانند هیدروکورتیزون یا بتامت فقط با نظر پزشک استفاده می شود. بنابراین از آنجایی که درمان هر نوع عفونت متفاوت است، لازم است برای تشخیص دقیق و انتخاب داروی مناسب با پزشک مشورت شود تا از درمان نادرست و عوارض احتمالی جلوگیری شود.

نحوه استفاده از کرم یا پماد برای خارش واژن

1. شستشوی دست
2. شستشوی ناحیه واژن با مواد شوینده ملایم و بدون عطر
3. خشک کردن ناحیه واژن
4. شستن مجدد دست
5. تاریخ انقضا را بررسی کنید و بروشور دارو را بخوانید تا از نحوه صحیح استفاده از پماد مطمئن شوید

برای استعمال خارجی مقدار توصیه شده را با دست تمیز گرفته و به آرامی روی ناحیه خارجی واژن بمالید و برای استعمال داخلی مقدار مورد نظر را با اپلیکاتور مخصوص مصرف کنید. در حالی که دراز کشیده اید، اپلیکاتور را به آرامی وارد واژن کرده و با فشار ملایم دارو را رها کنید. فراموش نکنید که رعایت بهداشت در درمان عوارض واژن بسیار مهم است. هنگام استفاده از پماد برای خارش واژن، نکات مهمی وجود دارد که باید در نظر داشته باشید:

• قبل از رفتن به رختخواب از پمادهای داخلی واژن استفاده کنید
• از رابطه جنسی در طول درمان خودداری کنید
• در طول درمان از تامپون یا فنجان قاعدگی استفاده نکنید
• حتی اگر علائم بهبود یافت، دوره درمان را کامل کنید

پماد خارش واژن در کودکان

استفاده از پمادهای خارش واژن در کودکان باید بسیار با احتیاط و زیر نظر پزشک انجام شود، زیرا اطلاعات کافی در مورد بی خطر بودن بسیاری از این داروها در کودکان زیر 12 سال وجود ندارد. خارش واژن در کودکان، به ویژه در دختران نابالغ، ممکن است به دلایلی مانند عفونت، تحریکات محیطی یا عوامل بهداشتی رخ دهد. زینک اکساید، دکسپانتنول، کلوتریمازول، هیدروکورتیزون 1% و موپیروسین از جمله پمادهایی هستند که با تشخیص پزشک ممکن است برای کودکان تجویز شوند.

پماد خارش واژن برای دختران

یکی از نگرانی های رایج در بین دختران جوان و باکره استفاده از پمادهای داخل واژینال به دلیل احتمال آسیب دیدن پرده بکارت است. به طور کلی پمادهای داخل واژینال که با اپلیکاتور استفاده می شود در صورت رعایت و استفاده صحیح به پرده بکارت آسیبی نمی رساند. اما این گروه از افراد می توانند از روش های جایگزین مانند پمادهای موضعی خارجی یا داروهای خوراکی که توسط پزشک تعیین می شود استفاده کنند.

پماد خارش واژن در دوران بارداری

خارش واژن در دوران بارداری یکی از مشکلات رایجی است که بسیاری از زنان به دلایل مختلف آن را تجربه می کنند. قبل از مصرف هر دارویی در دوران بارداری، بهتر است فهرست داروهای مجاز و ممنوع در دوران بارداری را بررسی کنید. پمادهای کلوتریمازول، زینک اکساید، مترونیدازول و کلیندامایسین از جمله پمادهایی هستند که با تشخیص پزشک ممکن است برای زنان باردار تجویز شوند.

به طور کلی، بهتر است از مصرف خودسرانه استروئیدهای قوی یا کرم های ترکیبی در دوران بارداری خودداری کنید. اگر خارش شدید و همراه با ترشح یا بو غیر طبیعی باشد، پزشک ممکن است آزمایشاتی را برای تمایز بین قارچ و BV انجام دهد، زیرا این دو روش درمانی متفاوت هستند. اینجاست که کرم ضد خارش واژن باید هدفمند انتخاب شود تا هم مادر راحت تر باشد و هم درمان بی خطر بماند.

پماد خارش واژن برای یائسگی

یائسگی دوره ای است که به دلیل کاهش تولید استروژن باعث بروز مشکلاتی مانند خارش، خشکی و آتروفی واژن می شود. برای رفع خارش واژن در دوران یائسگی، پمادهای ضد التهاب و مرطوب کننده گزینه های مناسبی هستند. یکی از محصولات غیر هورمونی که به طور خاص برای رفع خارش و خشکی واژن ناشی از یائسگی طراحی شده است، ژل زایلو است. اگر علائم متوسط ​​تا شدید یا همراه با عفونت های مکرر ادراری باشد، درمان های موضعی مانند استروژن واژینال با نظر پزشک می تواند موثر باشد. بنابراین، در یائسگی، تمرکز درمان بر بازسازی بافت و کاهش خشکی است.

عوارض جانبی استفاده از پماد خارش واژن

معمولا عوارض استفاده از پماد خارش واژن بستگی به نوع دارو، محل مصرف و مدت زمان مصرف دارد و در صورت انتخاب بدون تشخیص صحیح، احتمال بروز مشکل افزایش می یابد. شایع ترین عوارض عبارتند از: سوزش و تحریک پوست یا داخل واژن، قرمزی، خشکی بیشتر، خارش شدیدتر، التهاب تماسی و واکنش های آلرژیک مانند کهیر یا تورم، به ویژه در صورت استفاده از کرم های معطر یا نامناسب.

پمادهای ضد قارچ گاهی اوقات باعث سوزش موقت می شوند و آنتی بیوتیک های واژن ممکن است تعادل فلور واژن را به هم بزنند و زمینه را برای قارچ فراهم کنند. کرم‌های استروئیدی، اگر خودسرانه یا برای مدت طولانی استفاده شوند، می‌توانند پوست ناحیه تناسلی را نازک کنند، باعث ایجاد ترک و تغییر رنگ شوند، عفونت قارچی را بدتر کنند و علائم بیماری‌های جدی‌تر را بپوشانند. اگر علائم پس از استفاده از پماد برای خارش واژن در عرض 3 تا 5 روز بهبود نیافت یا بدتر شد، یا اگر درد لگن، تب، بوی شدید، زخم و تاول یا خونریزی غیرطبیعی داشتید، بهتر است دارو را قطع کرده و برای ارزیابی دقیق به پزشک مراجعه کنید.

خارش پماد عفونت قارچی واژن چیست؟

علت خارش هنگام استفاده از پماد عفونت قارچی واژن می تواند متفاوت باشد. شایع ترین علت تحریک و حساسیت مخاط واژن خود داروی ضد قارچ یا ترکیبات جانبی پماد است، به خصوص در روزهای اول مصرف که مخاط ملتهب و حساس است. همچنین شدت عفونت قارچی خود باعث تداوم یا تشدید خارش می شود و فرد فکر می کند که پماد عامل آن است. در برخی موارد، مصرف نادرست یا بیش از حد دارو، استفاده همزمان از مواد شوینده قوی، یا تشخیص اشتباه نوع عفونت نیز باعث خارش می شود.

نتیجه گیری

خارش واژن یکی از مشکلات رایج در بین خانم هاست که خوشبختانه با شناخت علل اصلی این عارضه و انتخاب پماد مناسب خارش واژن می توان به خوبی آن را مدیریت کرد. پمادهای خارش واژن شامل پمادهای ضد قارچ، ضد باکتری، ضد التهاب، مرطوب کننده و ترکیبی است که هر کدام برای تسکین علائم خاصی استفاده می شود. انتخاب صحیح این پمادها نه تنها باعث تسکین فوری علائم می شود، بلکه می تواند از بازگشت یا بدتر شدن خارش واژن نیز جلوگیری کند. پمادهای خارش واژن به چند گروه اصلی تقسیم می شوند که هر کدام برای شرایط خاصی طراحی شده اند: ضد قارچ برای کاندیدیازیس، ضد باکتری برای واژینوز باکتریایی، کرم های محافظ و مرطوب کننده برای خشکی و تحریکات سطحی، و استروئیدها برای برخی از التهابات پوستی که به خوبی تشخیص داده شده اند.

پزشک شما مراقب سلامتی شماست!