مننژيوم
مننژیوم شایع ترین تومور اولیه مغزی است که بیش از 30 درصد از کل تومورهای مغزی را تشکیل می دهد. مننژیوم از مننژها منشأ می گیرد، سه لایه بیرونی بافت که مغز زیر جمجمه را می پوشاند و از آن محافظت می کند. مننژیوم در زنان بیشتر از مردان است. حدود 85 درصد مننژیوم ها تومورهای غیر سرطانی و با رشد آهسته هستند. تقریباً همه مننژیوم ها خوش خیم هستند، اما احتمال عود وجود دارد.
آدنوم هیپوفیز
آدنوم، نوعی تومور است که در بافت های غده هیپوفیز رشد می کند و شایع ترین نوع تومور هیپوفیز. حدود 10 درصد از تومورهای اولیه مغز به عنوان آدنوم تشخیص داده می شوند. آنها می توانند باعث بینایی و مشکلات غدد درون ریز شوند.
آدنوم خوش خیم است و با دارو و جراحی قابل درمان است. آدنوم ها می توانند باعث مشکلات بینایی شوند و در برخی موارد علائمی مشابه تومور مغزی پشت چشم و درمان آن دیده می شود.
craniopharyngioma
این تومورهای خوش خیم در نزدیکی غده هیپوفیز رشد می کنند و می توانند به صورت تومورهای جامد یا کیست ظاهر شوند. کرانیوفارنژیوم اغلب بر اعصاب، رگ های خونی یا قسمت هایی از مغز در اطراف غده هیپوفیز فشار می آورد. این تومور، مانند آدنوم، می تواند باعث بینایی و مشکلات غدد درون ریز شود.
شاوانوما
نوروم آکوستیک (شوانوم دهلیزی) تومورهای عصبی خوش خیم و با رشد آهسته هستند. کمتر از 8 درصد تومورهای اولیه مغزی نورومای آکوستیک هستند. آنها معمولا در بزرگسالان میانسال ایجاد می شوند و اغلب باعث کاهش شنوایی می شوند. شوانوما همچنین می تواند عصب سه قلو را تحت تاثیر قرار دهد.
آنژیوفیبروم نازوفارنکس
آنژیوفیبروم نازوفارنکس که به عنوان آنژیوفیبروم نازوفارنکس نوجوانان نیز شناخته می شود، یک تومور خوش خیم قاعده جمجمه در بینی است که معمولاً در پسران نوجوان تشخیص داده می شود. این تومور به نواحی اطراف بینی گسترش می یابد و علائمی مانند احتقان و خونریزی بینی ایجاد می کند.
تومورهای شبکه مشیمیه تومورهای نادری هستند که در مشیمیه مغز (بخشی از مغز که مایع مغزی نخاعی را در داخل بطن های خود تولید می کند) یافت می شوند. حدود 90 درصد از این تومورها خوش خیم هستند. آنها اغلب در کودکان زیر 2 سال رخ می دهند و می توانند باعث هیدروسفالی، تجمع مایع مغزی نخاعی، در حین رشد شوند. نوعی تومور مغزی است که از ترکیبی از نورون ها و سلول های پشتیبان ساخته شده است. تومورهای عصبی اپیتلیال دیسمبریوپلاستیک تومورهای خوش خیم نادری هستند که در بافت های پوشاننده مغز و نخاع ایجاد می شوند و معمولاً در کودکان و نوجوانان می توانند باعث تشنج شوند.تومور عصبی اپیتلیال دیسمبریوپلاستیک
نوروفیبروم
نوروفیبروم ها تومورهای خوش خیم و به طور کلی بدون درد هستند که می توانند روی اعصاب در هر نقطه از بدن رشد کنند. در برخی موارد، این تودههای نرم و گوشتی در مغز، روی اعصاب جمجمه یا روی نخاع ایجاد میشوند.
Hemangioblastoma
همانژیوبلاستوم ها تومورهای خوش خیم رگ های خونی هستند که در مغز ایجاد می شوند. این تومورها اغلب از طریق جراحی حذف می شوند. در موارد نادر، آنها می توانند در مکان های متعدد ظاهر شوند و نشانه یک بیماری ارثی به نام فون هیپل-لینداو باشند. این تومورها ممکن است با لخته های خون در مغز اشتباه گرفته شود.
کندروما
کندروماها تومورهای خوش خیم بسیار نادری هستند که از غضروف ساخته شده اند. این تومورها در غضروف قاعده جمجمه و سینوس های پارانازال ایجاد می شوند، اما می توانند سایر قسمت های بدن مانند دست ها و پاها را نیز تحت تاثیر قرار دهند. کندروما معمولاً در بیماران بین 10 تا 30 سال رخ می دهد. این تومورها به کندی رشد می کنند اما در نهایت ممکن است باعث شکستگی یا رشد بیش از حد استخوان شوند و فشار بیشتری به مغز وارد کنند.
استئوما
استئوماها تومورهای خوش خیم استخوانی (رشد استخوان جدید) هستند که معمولاً در پایه جمجمه و استخوان های صورت ایجاد می شوند. به طور کلی، این تومورهای با رشد آهسته هیچ علامتی ایجاد نمی کنند. با این حال، اگر استئوما بزرگ در نواحی خاصی از مغز رشد کند، ممکن است مشکلاتی در تنفس، بینایی یا شنوایی ایجاد کند.
آیا تومور خوش خیم مغز کشنده است؟
با شنیدن سوال "آیا تومور خوش خیم مغزی کشنده است" بسیاری از بیماران نگران می شوند، اما باید دانست که تومور خوش خیم مغز معمولا کندتر رشد می کند و برخلاف تومورهای بدخیم تمایلی به گسترش به سایر قسمت های مغز ندارد. اگرچه این نوع تومورها غیر سرطانی هستند، اما بسته به محل، می توانند علائم یا فشار بر بافت های حساس ایجاد کنند. به همین دلیل نیاز به پیگیری و درمان مناسب دارند.
خوشبختانه در بسیاری از موارد با جراحی، مراقبت های پزشکی یا روش های کمکی می توان تومور را به طور کامل کنترل کرد و اکثر بیماران پس از درمان می توانند به زندگی عادی خود بازگردند. بنابراین موضوع اصلی نگرانی «کشنده» نیست، بلکه اهمیت تشخیص به موقع و انتخاب بهترین روش درمانی با توجه به شرایط بیمار است.
آیا تومور خوش خیم رشد می کند؟
در پاسخ به این سوال که آیا تومور خوش خیم رشد می کند، باید گفت که اگرچه این تومورها سرطانی نیستند، اما امکان رشد تدریجی در آنها وجود دارد. سرعت رشد معمولا کند است و بسیاری از آنها برای سالها بدون ایجاد مشکلات جدی باقی می مانند.
با این حال، اگر تومور در نواحی حساس مغز یا اطراف اعصاب قرار گرفته باشد، بزرگ شدن آن می تواند علائمی مانند سردرد، مشکلات بینایی یا تغییرات عصبی را ایجاد کند. به همین دلیل، پیگیری منظم توسط پزشک و معاینه دوره ای تصویربرداری مهم است تا در صورت رشد تومور، درمان مناسب در زمان مناسب انجام شود.تفاوت بین تومور مغزی خوش خیم و بدخیم
تومورهای مغزی را می توان بر اساس رفتار رشدشان به دو گروه خوش خیم و بدخیم تقسیم کرد. تومورهای بدخیم سرطانی هستند و معمولا سریعتر رشد می کنند، می توانند به بافت های اطراف نفوذ کنند و احتمال انتشار سلول های سرطانی به سایر قسمت های مغز یا حتی بدن وجود دارد. در مقابل، تومورهای خوش خیم سرطانی نیستند و اگرچه ممکن است رشد کنند، این رشد معمولا کند است و به بافت های مجاور گسترش نمی یابد.
اما، از آنجایی که مغز فضای محدودی دارد، بزرگ شدن یک تومور خوش خیم نیز بسته به محل آن می تواند باعث فشار بر اعصاب یا قسمت های حیاتی مغز شود. مهم است بدانید که علائم به تنهایی نمی توانند خوش خیم یا بدخیم بودن تومور را تشخیص دهند و تشخیص دقیق فقط از طریق تصویربرداری و بررسی بافت شناسی توسط متخصص امکان پذیر است.
علائم تومور خوش خیم مغز
علائم تومور مغزی غیر سرطانی به اندازه و محل آن در مغز بستگی دارد. حتی برخی از تومورهای با رشد آهسته ممکن است در ابتدا هیچ علامتی ایجاد نکنند.
شایع ترین علائم تومور خوش خیم مغز عبارتند از:
- سردردهای جدید و مداوم در هر نقطه از سر مانند سردرد پشت
- تشنج
- تهوع، استفراغ و خواب آلودگی مداوم
- تغییرات ذهنی یا رفتاری، مانند تغییر در شخصیت
- ضعف یا فلج، مشکلات بینایی یا مشکلات گفتاری
درمان تومور خوش خیم مغز
روش درمان تومورهای خوش خیم مغز به نوع تومور، اندازه و محل آن در مغز بستگی دارد. در بسیاری از موارد، جراحی اولین و موثرترین گزینه درمانی است و هدف آن حذف کامل تومور بدون آسیب رساندن به بافت سالم مغز است. اگر جراح نتواند تمام تومور را بردارد یا مقداری از آن در نواحی حساس باقی بماند، ممکن است از روش هایی مانند پرتودرمانی یا شیمی درمانی برای کنترل رشد سلول های باقی مانده استفاده شود.
آیا تومور خوش خیم را می توان با شیمی درمانی درمان کرد؟
اگرچه تومورهای خوش خیم معمولاً نیازی به شیمی درمانی ندارند، در برخی شرایط، مانند باقی ماندن قسمت های تومور پس از جراحی یا رشد مجدد آن، پزشک ممکن است از داروهای شیمی درمانی برای کوچک کردن تومور یا جلوگیری از پیشرفت آن استفاده کند. این داروها را می توان به صورت قرص، تزریق داخل وریدی یا قطره تجویز کرد.
پرتودرمانی تومور خوش خیم مغز
رادیوتراپی از دوزهای دقیق و کنترل شده پرتوهای پرانرژی مانند اشعه ایکس استفاده می کند که برای هدف قرار دادن سلول های تومور و توقف رشد آنها طراحی شده است. این روش معمولاً برای تومورهایی استفاده می شود که نمی توان آنها را به طور کامل حذف کرد یا خطر عود بیشتری دارند و می توانند روند کنترل بیماری را بدون نیاز به جراحی مجدد ادامه دهند.
جراحی تومور خوش خیم مغز
جراحی درمان اصلی تومورهای غیر سرطانی مغز است. هدف از جراحی برداشتن ایمن تا حد امکان از تومور بدون آسیب رساندن به بافت مغز اطراف است. در فرآیند جراحی، بخشی از پوست سر بیمار تراشیده میشود و بخشی از جمجمه به شکل فلپ بریده میشود تا مغز و تومور زیر آن نمایان شود.
سپس جراح تومور را برمی دارد و فلپ استخوان را با پیچ های فلزی در جای خود ثابت می کند. سپس پوست با بخیه یا منگنه بسته می شود. اگر برداشتن کل تومور ممکن نباشد، ممکن است به درمان بیشتر با شیمی درمانی یا رادیوتراپی نیاز باشد.
عوارض پس از عمل تومور خوش خیم مغز
احتمالاً تا چند هفته بعد از جراحی احساس خستگی شدید خواهید کرد. همچنین ممکن است فرد سردرد یا مشکلات تمرکز داشته باشد. بهبودی پس از جراحی ممکن است یک یا دو ماه طول بکشد. همچنین محل برش ها (بخیه ها) ممکن است بعد از جراحی درد داشته باشد.
پس از درمان، ممکن است مشکلات مداومی مانند تشنج و مشکل در صحبت کردن و راه رفتن وجود داشته باشد. ممکن است برای کمک به بهبودی یا سازگاری با این مشکلات به درمان حمایتی نیاز باشد. بسیاری از افراد در نهایت می توانند فعالیت های عادی خود از جمله کار و ورزش را از سر بگیرند، اما ممکن است زمان ببرد. خونریزی مغزی یا سکته مغزی هموراژیک از عوارض بسیار نادر جراحی تومور است.
مراقبت پس از عمل تومور خوش خیم مغز
بهتر است حداقل چهار هفته بعد از عمل مراقبتهای بعد از عمل تومور مغزی موارد زیر را رعایت کنید:
- از جراحی برای رنگ کردن یا پر کردن موهای خود اجتناب کنید.
- وزنه های سنگین بلند نکنید.
- اگر احساس ضعف می کنید، با کمک دیگران راه بروید.
- هنگام خواب سر خود را با حداقل یک بالش بلند کنید.
- سر و گردن خود را به عقب فشار ندهید.

