میزان مایع آمنیوتیک چقدر باید باشد؟

A ایجاد شده است. کیسه حاملگی 12 روز پس از لقاح در واقع جنین در این مایع شناور است. نقش مهم این مایع محافظت از جنین است. میزان این مایع چه تاثیری بر رشد و سلامت جنین دارد؟ برای اطلاع از این موضوع، با ما همراه باشید.

مایع آمنیوتیک چیست و چگونه ایجاد می شود؟

در 14 هفته اول بارداری، این مایع از طریق جریان خون مادر وارد کیسه آب می شود. در Feed of بارداری روی این مایع و ادرار می کند. این ادرار توسط جنین از این مایع بازجذب می شود. این روند هر چند ساعت یکبار تکرار می شود. در واقع قسمت زیادی از این مایع از ادرار جنین ایجاد می شود.

مقدار-مایع-آمنیوتیک

اندازه گیری مقدار مایع آمنیوتیک

یکی از روش های اندازه گیری حجم مایع آمنیوتیک، محاسبه شاخص مایع آمنیوتیک است. برای به دست آوردن این شاخص، رحم به چهار ربع مساوی تقسیم می شود و سپس عمق عمودی بزرگترین بسته مایع آمنیوتیک در هر ربع اندازه گیری می شود و اعداد حاصل با هم جمع می شوند. مقدار AFI با توجه به سن حاملگی متفاوت است. به طور کلی بعد از هفته 30 بارداری مقدار طبیعی AFI بین 10-20 سانتی متر است. مقدار کمتر از 5 سانتی متر الیگوهیدرآمنیوس و بیش از 24 سانتی متر rel="noopnios">rel="noopnios">

تحقیقات نشان داده است که AFI در تعیین طبیعی بودن یا افزایش مایع آمنیوتیک قابل اعتماد است، اما در تشخیص الیگوهیدرآمنیوس به اندازه کافی دقیق نیست. هر زمان که AFI کمتر از 24-25 سانتی متر تعریف شود، هیدرامنیوس به طور قابل توجهی مرگ و میر پری ناتال را افزایش می دهد.

برای اطلاعات بیشتر در زمینه سونوگرافی بارداری با مرکز رادیولوژی و سونوگرافی دکتر سیف یا به اینستاگرام دکتر مراجعه کنید.
دکتر شماره تماس مرکز سونوگرافی سیف: 88553310

پاتوژنز هیدرامنیوس

ماهیت مایع آمنیوتیک شبیه مایع خارج سلولی است. در سه ماهه دوم بارداری، جنین شروع به ادرار کردن، قورت دادن و استنشاق مایع آمنیوتیک می کند. این روندها در کنترل حجم مایع آمنیوتیک نقش دارند.

اگر بلع جنین مهار شود، مانند آنچه در آترزی مری مشاهده می شود، هیدرامنیوس رخ می دهد. در موارد آنسفالی و اسپینا بیفیدا، افزایش نشت مایع از مننژهای برهنه به داخل حفره آمنیون یا افزایش ادرار جنین (در نتیجه حرکت مراکز مغزی-نخاعی بدون پوشش یا افزایش دفع ادرار به دلیل اختلال ترشح آرژنین وازوپرسین که عملکرد ضد ادراری دارد) ممکن است باعث هیدرامنیوس شود.

موارد هیدرامنیوس که در موارد دیابت مادری که در سه ماهه سوم رخ می دهد شایع است، هنوز غیر قابل توجیه تلقی می شود. یکی از توضیحات ممکن در این زمینه این است که قند خون مادر باعث افزایش قند خون جنین می شود و این باعث دیوز اسمزی می شود.

علائم افزایش مایع آمنیوتیک یا هیدرامنیوس

علائم مادری هیدرامنیوس عمدتاً ناشی از فشاری است که مایع آمنیوتیک به رحم وارد می کند و در نتیجه رحم بسیار گشاد شده به اندام های مجاور فشار وارد می کند و علائم زیر را ایجاد می کند:

• تنگی نفس: گاهی اوقات مادر فقط زمانی می تواند نفس بکشد که روی پاهایش است.
• ادم: بزرگ شدن رحم بازگشت وریدی را مختل می کند، به خصوص در اندام تحتانی، دریچه و دیواره شکم.
• الیگوری: در موارد نادر، رحم بزرگ باعث انسداد حالب می شود.
• سندرم آینه ای: که در آن وضعیت مادر شبیه وضعیت جنین است و مادر از ادم خفیف و پروتئینوری رنج می برد.

تشخیص افزایش مایع آمنیوتیک یا هیدرامنیوس

معمولاً از نظر بالینی مشکوک است و با معاینه اولتراسوند تأیید می شود. عمده ترین یافته های بالینی در هیدرامنیوس بزرگ شدن رحم با مشکل در لمس قسمت های کوچک جنین و شنیدن صداهای قلب جنین است. در موارد شدید ممکن است دیواره رحم به حدی کشیده شود که نتوان به هیچ قسمتی از جنین دست زد. مادر ممکن است از تنگی نفس و ناراحتی شکایت کند.

درمان هیدرآمنیوس

هدفدرمان هیدرآمنیوس کاهش علائم مادر و در صورت امکان ادامه بارداری است. در صورت امکان باید علت آن مشخص شود و کاریوتیپ جنین مشخص شود.

در صورت مواجهه با هیدرامنیوس، مادر باید در بیمارستان بستری شود. مراحل بعدی به شرایط مادر و جنین، علت و درجه آن و سن بارداری بستگی دارد. دیابت باید به دقت کنترل شود. ناهنجاری های جنین با توجه به انتخاب روش و زمان زایمان درمان می شود.

.