ناباروری مردان عامل 30 درصد ناباروری است و تقریباً مشابه ناباروری زنان، ناتوانی زوجین در رسیدن به بارداری واقعی است. خبر خوب این است که اکثر موارد ناباروری مردان را می توان با درمان مشکل یا استفاده از درمان های باروری درمان کرد. زمانی که با روش های موجود مشکل قابل حل نباشد، زوج نابارور به دلیل ناباروری مردانه می توانند از اهداکننده اسپرم برای کمک به خانواده و ایجاد باروری استفاده کنند.

ناباروری مردان چیست؟

• یک سوم از زوج ها با مشکلات باروری در مردان مواجه هستند.
• یک سوم زوج ها از هر دو طرف مشکلات باروری دارند. یا ناباروری را غیرقابل توضیح می دانند.
• و در نهایت، یک سوم زوج ها منجر به مشکلات مربوط به باروری در زنان می شوند.

با توجه به اینکه یک سوم زوج ها به مشکلات مربوط به باروری در مردان منجر می شوند، این بخش از بررسی بسیار مهم است.

تشخیص ناباروری مردان

ناباروری مردان معمولاً با آزمایش آنالیز اسپرم تشخیص داده می شود. این آزمایش نسبتاً ساده است و مرد نمونه ای از مایع منی را برای ارزیابی در آزمایشگاه ارائه می دهد. آزمایشگاه از این نمونه برای اندازه گیری حجم مایع منی، تعداد اسپرم، ارزیابی حرکت اسپرم و شکل آن استفاده می کند.

در حالت ایده‌آل، آزمایش باید حداقل دو بار و با فاصله دو تا سه ماه برای تأیید نتایج انجام شود.

اغلب، تجزیه و تحلیل مایع منی مبنایی برای تشخیص ناباروری مردان است. با این حال، آزمایش‌های اضافی ممکن است انجام شود که عبارتند از:

• معاینه فیزیکی عمومی و تخصصی توسط متخصص اورولوژی
• تجزیه و تحلیل تخصصی اسپرم، از جمله آزمایش ژنتیکی اسپرم (برای جستجوی آنتی‌بادی) و ارزیابی اسپرم متحرک (برای مشاهده مرده یا زنده بودن آنها).
• آزمایش خون برای بررسی سطح هورمون‌ها، معمولاً FSH و تستوسترون، اما گاهی اوقات LH، استرادیول یا پرولاکتین نیز انجام می‌شود.
• کاریوتیپ ژنتیکی، اگر سقط های مکرر مشاهده شده باشد.
• سونوگرافی
• علائم ناباروری مردان

  هر گونه علائمی که نشان دهنده ضعف و اشکال قدرت مرد از تولد تا سن ازدواج باشد، می تواند پیش بینی کننده و

• بدون رشد کیسه بیضه در دوران کودکی
• سررسید دیررس
• بلوغ ناقص مانند کمبود موی صورت و ناحیه تناسلی بعد از بلوغ
• بسیار قد بلند با عدم رشد موهای صورت
• کوچکی بیضه (طول کمتر از 3 تا 4 سانتی متر بعد از بلوغ)
• کوچکی آلت تناسلی بعد از بلوغ (کمتر از 7 سانتی متر در حالت شل و کشیده)
• اسکروتوم با دو شاخه یا دو قسمت
• میل جنسی کم بعد از بلوغ
• عدم تمایل به جنس مخالف بعد از بلوغ

عوامل خطرساز

عوامل خطر ناباروری مردان عبارتند از:

• چاقی
• سن (بیش از 40 - بله، مردان نیز ساعت بیولوژیکی دارند)
• عفونت فعلی یا قبلی ناشی از
• سیگار کشیدن یا نوشیدن الکل زیاد
• برخی داروها همچنین می توانند باروری را کاهش دهند.

برای اطلاعات بیشتر، توصیه می‌شود مقاله زیر را مطالعه کنید:

• 

  علل ناباروری مردان

  دلایل ناباروری مردان به 4 گروه زیر تقسیم می شود:

  • علل پیش از بیضه یا علل مغزی
  • بیماری های بیضه
  • علل بعد بیضه
  • عوامل مرتبط با اسپرم

  در ادامه این مقاله، این عوامل را توضیح خواهیم داد.

  

  علل پیش از بیضه یا علل مغزی

  مغز فرمان اصلی و اصلی تولید مثل است.

  اولین بخشی که فرآیند تولیدمثل را آغاز می کند هیپوتالاموس است که به غده هیپوفیز دستور می دهد تا هورمون های FSH و LH را ترشح کند. این هورمون ها به بیضه ها دستور تولید اسپرم و ترشح هورمون های جنسی را می دهند. هر گونه اختلال در ترشح هورمون های مغزی باعث ناباروری می شود. از جمله این بیماری ها می توان به سندرم کالمن اشاره کرد که دارای اختلالات بویایی و ناباروری است.

  

  بیماری های بیضه

  بیماری‌های بیضه شامل هرگونه اختلال ساختاری، ژنتیکی و عملکردی بیضه‌ها است که ذاتاً اجازه تولید اسپرم را نمی‌دهد. سندرم های کلاین فلتر، ضربه به بیضه، اوریون، تب مالت،آنها از علل شایع آسیب بیضه و عدم تولید اسپرم هستند.

  

  علل بعد بیضه

  هر گونه انسداد در مسیر خروج اسپرم از بیضه به مجرا در این گروه قرار می گیرد. آسیب‌های لوله‌های ونتیلاتور مانند

  عوامل مرتبط با اسپرم<3>span

  باید اسپرم کافی در مایع منی وجود داشته باشد. اگر تعداد اسپرم در مایع منی شما (تعداد اسپرم) کم باشد، احتمال اینکه یکی از اسپرم های شما تخمک همسرتان را بارور کند کمتر است. همچنین اسپرم باید عملکردی داشته باشد و قادر به حرکت باشد. اگر تحرک یا عملکرد اسپرم شما غیرطبیعی باشد، ممکن است اسپرم نتواند به تخمک همسرتان برسد یا به آن نفوذ کند و سایر عوامل مرتبط با

  درمان ناباروری مردان

  برخی از علل ناباروری مردان را می توان با داروها یا از طریق جراحی درمان کرد. گزینه هایی برای درمان وجود دارد که عبارتند از:

  جراحی

  به عنوان مثال، واریکوسل را اغلب می توان با جراحی اصلاح کرد یا مجرای دفران انسدادی را ترمیم کرد. وازکتومی قبلی را می توان معکوس کرد. در مواردی که هیچ اسپرمی در انزال وجود ندارد، اغلب می‌توان اسپرم را مستقیماً از بیضه یا اپیدیدیم با استفاده از تکنیک‌های بازیابی اسپرم بازیابی کرد.

  درمان عفونت با آنتی بیوتیک

  درمان آنتی بیوتیکی ممکن است عفونت دستگاه تناسلی را درمان کند، اما همیشه باروری را باز نمی‌گرداند.

  درمان مشکلات جنسی

  دارو یا مشاوره می‌تواند باروری را در شرایطی مانند اختلال نعوظ یا درمان های هورمونی و دارویی

  در مواردی که ناباروری به دلیل سطوح بالا یا پایین برخی هورمون‌ها یا مشکلاتی در نحوه استفاده از هورمون‌ها در بدن ایجاد می‌شود، پزشک ممکن است تکنولوژی های کمک باروری

  در مواردی که درمان‌های فوق بی‌اثر هستند یا علت ناباروری مردان ناشناخته یا غیرقابل درمان است، لقاح آزمایشگاهی (IVF)

• درمان IUI، که در آن اسپرم از طریق دهانه رحم به رحم منتقل می‌شود و معمولاً در مواردی که اسپرم با کیفیت پایین یا پایین وجود دارد، استفاده می‌شود.
• درمان لقاح آزمایشگاهی یا IVF ممکن است زمانی پیشنهاد شود که IUI موفقیت آمیز یا مناسب نباشد یا اگر مشکل ناباروری زنان باشد. در این روش اسپرم و تخمک در آزمایشگاه با هم ترکیب می شوند و سپس به داخل رحم منتقل می شوند.

در برخی موارد، پزشک ممکن است روشی را به عنوان Recomend (ICSI). ICSI به عنوان بخشی از درمان IVF انجام می شود که شامل تزریق یک اسپرم به داخل تخمک است.

اگر اسپرم تولید شود اما در انزال ظاهر نشود، پزشک ممکن است بتواند اسپرم را مستقیماً از بیضه یا مثانه جمع آوری کند (در موارد وقتی درمان جواب نمی دهد!

در موارد نادر، مشکلات باروری مردان قابل درمان نیست و امکان بچه دار شدن برای مرد وجود ندارد. در چنین مواردی، پزشک ممکن است به شما و همسرتان استفاده از اسپرم اهداکننده یا فرزندخواندگی را پیشنهاد دهد.