لبخند امن تر یا فمتولیزیک است:

اجازه دهید این دو گزاره را از منظر آخرین یافته های دانشگاهی بررسی کنیم:
1. در مورد بیومکانیک و معیارها:
از نظر تئوری، به دلیل حفظ استرومای قدامی، که قوی ترین قسمت قرنیه است، SMILE باید مزیت بیومکانیکی داشته باشد. اما در عمل: اجماع: حق با شماست; در حال حاضر، هیچ جراح انکساری معتبر توصیه نمی کند که اگر بیمار کاندید مناسبی برای فمتو لیزیک نیست (مثلاً به دلیل نازک بودن قرنیه یا مشکوک به اکتازی) برای SMILE انتخاب شود.
• حاشیه ایمنی: ما از SMILE برای "افزایش ایمنی در بیماران استاندارد" و نه برای "د" استفاده می کنیم. بنابراین، در نظر گرفتن آن به عنوان معادل فمتولیز در انتخاب بیمار (Screening)، کاملاً مطابق با اصول احتیاطی است.
2. در مورد تهاجمی:
کلمه "تهاجم" را می توان از دو منظر مشاهده کرد:
• تهاجم بافتی: از این منظر، SMILE به دلیل ایجاد نکردن برش 270 درجه (Flap) و حفظ اعصاب قرنیه (کاهش خطر خشکی چشم) کاملاً صحیح است. SMILE یک جراحی وابسته به جراح است. استخراج عدس نیاز به مهارت بالایی دارد. هرگونه مانور اضافی در فضای داخل استرومایی یا ضربه به لبه‌های برش‌های کوچک می‌تواند تهاجمی‌تر از فمتولیزیک معمول باشد.
• خطرات ویژه: مدیریت عوارضی مانند از دست دادن ساکشن در SMILE بسیار پیچیده‌تر از لیزیک است. "کاهش عوارض جانبی" (مانند خشکی چشم)، مجوزی برای "تجاوز از مرزهای بیومکانیکی قرنیه" نیست. توضیحات شما در مورد استفاده از معیارهای مشابه لیزیک هوشمندانه ترین راه برای حفظ سلامت طولانی مدت بیماران و جلوگیری از عوارضی مانند اکتازی است. تکنولوژی تغییر کرده است، اما فیزیولوژی قرنیه همچنان ثابت است