اصلاح دوربینی به عوامل مهمی مانند میزان دوربینی، سن فرد، شغل و تقاضای بینایی فرد و وجود انحرافات علاوه بر دوربینی بستگی دارد. اگر نیاز به تعمیر دوربین باشد حتما باید این کار انجام شود زیرا تعمیر نکردن آن به خصوص هنگام کار در فاصله نزدیک باعث تاری دید، خستگی چشم و سردرد می شود. چشم‌های کودکان به دلیل دامنه سازگاری بیشتر و فعال‌تر معمولاً نیازی به اصلاح ندارند، در صورتی که دوربینی کمی داشته باشند و چشم‌ها انحراف نداشته باشند و کودک سردرد یا مشکلات چشمی را گزارش نکند. اما اگر در دوران کودکی یک یا هر دو چشم دارای مقدار مشخصی دوربین باشد که با سازگاری قابل جبران نباشد و باعث تاری دید و انحراف در چشم شود، باید فورا اصلاح شود زیرا ممکن است چشم کودک دچار کم بینایی و تنبلی شود و عدم درمان مناسب تا سن 9 سالگی می تواند نتایج و عوارض جبران ناپذیری را تا پایان عمر به کودک تحمیل کند. بنابراین برای جلوگیری از این امر در کودکان باید چشم کودک یک بار قبل از 3 سالگی و سپس سالی یک بار از سن 4 تا 9 سالگی توسط اپتومتریست یا جراح چشم معاینه شود. دوربینی در بزرگسالان در صورت وجود انحراف چشم مانند انحراف به داخل و ایجاد مشکلات بینایی و سردرد در ناحیه پیشانی هنگام مطالعه، کار با کامپیوتر، خیاطی، گلدوزی باید اصلاح شود. در افراد بالای 40 سال به دلیل کاهش میزان سازگاری و شروع پیرچشمی، در صورت وجود تاری دید نزدیک، خستگی چشم و سردرد هنگام مطالعه و انجام کارهای نزدیک، مراجعه به چشم پزشک یا اپتومتریست برای معاینه ضروری است و عینک مناسب برای آنها تجویز شود. همچنین با نصب لنزهای محدب در عینک و یا استفاده از لنزهای طبی و انجام جراحی انکساری می توان بینایی را اصلاح کرد اما استفاده از عینک و لنز نتیجه بسیار بهتری خواهد داشت.