استئوتومی چیست؟ فیزیوتراپی استئوتومی
استئوتومی (استئوتومی) یک روش جراحی است که در آن جهت تصحیح و شکل استخوانها استفاده میشود و معمولاً در روشهای درمانی برای بیمارانی که مشکلات عضلانی-اسکلتی دارند مورد استفاده قرار میگیرند. است تا بارگیری مناسب و توازن در سیستم عضلانی-اسکلتی ایجاد شود. از این روش می توان در درمان بیمارانی که دچار مشکلات بارگذاری در مفاصل، انحرافات استخوانی، ناهنجاری های مفصلی هستند، استفاده کرد.
در استئوتومی، جراح ابتدا استخوان مورد نظر را برش می دهد و سپس با زاویه دلخواه حرکت می دهد و در نهایت با استفاده از پیچ و پلاک، استخوان را در موقعیت جدیدی ثابت می کند. از این روش می توان در استخوان های مختلف بدن مانند استخوان ران (ران)، درشت نی (پا) و آرنج استفاده کرد.
قبل از انجام استئوتومی، بیمار باید معاینه شده و مورد ارزیابی کامل قرار گیرد. همچنین جراح باید موقعیت و شکل استخوان را با دقت بالینی و تصویربرداری مناسب تشخیص دهد تا بتواند به طور دقیق محور بارگذاری را تغییر دهد.
بعد از جراحی استئوتومی، روند بازسازی استخوان و بازگشت به فعالیت های روزانه چندین ماه طول می کشد. پس از جراحی، بیمار باید به یک برنامه تمرینی فیزیوتراپی متعهد شود تا قدرت استخوان و عضله را بهبود بخشد و امکان بازگشت به فعالیت های عادی را فراهم کند.
استئوتومی یک روش جراحی پیچیده است و به تجربه و مهارت یک جراح ماهر نیاز دارد. قبل از تصمیم گیری برای انجام استئوتومی، بهتر است با یک متخصص مشورت کنید و با مزایا، معایب و جزئیات جراحی آشنا شوید.
عمل استئوتومی زانو
استئوتومی زانو یک روش جراحی است که در آن استخوانهای زانو قطعهبندی شده و موقعیت آنها تغییر میکند. این روش برای اصلاح مشکلاتی مانند انحراف، ناهنجاری ها و عدم تعادل در استخوان های زانو استفاده می شود.
در استئوتومی زانو، جراح ابتدا بریدگی هایی را در استخوان های زانو ایجاد می کند. سپس استخوان را دقیقاً در زاویه مورد نظر حرکت می دهد. این تغییر در موقعیت استخوانها میتواند برای اصلاح انحرافات، تحریک رشد استخوان در موقعیت صحیح و بهبود تعادل اسکلتی عضلانی زانو مفید باشد.
استئوتومی زانو را میتوان در موارد زیر استفاده کرد: برای اصلاح آن
با انجام استئوتومی زانو، بیمار باید پس از جراحی به برنامه تمرینی فیزیوتراپی متعهد شود. این تمرینات باعث تسریع بهبود قدرت استخوان و عضله می شود و به بازگشت به فعالیت های روزانه کمک می کند. همچنین، پس از استئوتومی زانو، ممکن است نیاز به استفاده از وسایل کمکی مانند عصا در مرحله اولیه بازگشت به فعالیت های روزانه وجود داشته باشد.
عمل استئوتومی لگن
استئوتومی لگن یک روش جراحی است که در آن استخوان لگن (لگن) یا استخوان بازو (استخوان لگن) تکه تکه شده و موقعیت آن تغییر می کند. این روش جراحی برای اصلاح مشکلاتی مانند انحرافات، بدشکلیها و عدم تعادل در استخوانهای لگن استفاده میشود.
استئوتومی لگن ممکن است در موارد زیر استفاده شود:
- انحرافهای لگن: اگر لگن به سمت داخل (واروس) یا خارج (واروس) منحرف شده باشد، میتوان از استئوتومی لگن استفاده کرد.
- ناهنجاری های لگن:در برخی موارد، استخوان لگن ممکن است شکل یا موقعیت غیر طبیعی داشته باشد. برای اصلاح این ناهنجاری ها و بهبود تعادل در استخوان های لگن می توان از استئوتومی لگن استفاده کرد. عدم تعادل اسکلتی عضلانی: در برخی موارد، عدم تعادل اسکلتی عضلانی لگن می تواند منجر به مشکلاتی مانند درد، ناهمواری در حرکت و عدم تعادل در مفاصل شود. با جابجایی محور بارگذاری استخوان لگن، تعادل در سیستم اسکلتی عضلانی بهبود می یابد.
در عمل استئوتومی لگن، جراح ابتدا بریدگی هایی در استخوان لگن یا استخوان بازو ایجاد می کند. سپس استخوان را دقیقاً در زاویه مورد نظر حرکت می دهد. این تغییر در موقعیت استخوانها میتواند برای اصلاح انحرافات، تحریک رشد استخوان در موقعیت صحیح و بهبود تعادل عضلانی-اسکلتی لگن مفید باشد.
پس از استئوتومی مفصل ران، بیمار باید پس از جراحی به یک برنامه تمرینی فیزیوتراپی متعهد شود. این تمرینات باعث تسریع بهبود قدرت استخوان و عضله می شود و به بازگشت به فعالیت های روزانه کمک می کند. همچنین، پس از استئوتومی مفصل ران، ممکن است در مراحل اولیه بازگشت به فعالیت های روزانه نیاز به استفاده از وسایل کمکی مانند عصا باشد.
عمل استئوتومی فک
استئوتومی فک ممکن است در موارد زیر استفاده شود: برای اصلاح آن استفاده می شود.
عمل استئوتومی انگشت پا
استئوتومی انگشت پا یک روش جراحی است که در آن استخوان های انگشت پا قطعه بندی شده و موقعیت آنها تغییر می کند. این روش جراحی برای اصلاح مشکلاتی مانند تورم مزمن، تغییر شکل انگشت پا، سفتی ماهیچهها و برخی مشکلات دیگر استفاده میشود.
استئوتومی انگشت پا ممکن است در موارد زیر استفاده شود:
- ورم مزمن: در برخی افراد، ممکن است انگشت پا نتواند بهدرستی شکل خود را تغییر دهد (به دلیل گشاد شدن و باز شدن طولانیمدت رگها و مزمن بودن رگها). سیستم لنفاوی). استئوتومی انگشت پا می تواند برای کاهش تورم و بهبود عملکرد انگشتان پا مفید باشد.
- بدشکلی انگشتان پا:در برخی موارد، انگشت پا ممکن است به دلیل شرایطی مانند هالوکس والگوس ناهموار باشد. از استئوتومی انگشت پا می توان برای اصلاح این تغییرات شکل و بهبود تحرک انگشت پا استفاده کرد.
- سفتی عضلانی:در برخی افراد، عضلات اطراف انگشت پا به دلیل کشش و سفت شدن ممکن است تحرک مناسبی نداشته باشند. با تقسیم بندی استخوان های انگشت پا و تنظیم موقعیت آنها، استئوتومی انگشت پا می تواند تنش عضلانی را کاهش دهد و تحرک طبیعی را بهبود بخشد.
در استئوتومی انگشت پا، جراح برش هایی را در استخوان های پا ایجاد می کند و سپس استخوان ها را دقیقا در موقعیت مورد نظر قرار می دهد. پس از جراحی، بسته به میزان و نوع عمل، بیمار نیاز به مراقبت و تمرینات فیزیوتراپی دارد تا بهبودی مناسب را تجربه کند.
عمل استئوتومی چانه
در استئوتومی چانه، جراح برش هایی را در استخوان های چانه ایجاد می کند و سپس استخوان ها را دقیقاً در موقعیت مورد نظر قرار می دهد. پس از جراحی، بسته به میزان و نوع عمل، بیمار نیاز به مراقبت و تمرینات فیزیوتراپی دارد تا بهبودی مناسب را تجربه کند.
عمل استئوتومی ستون فقرات
استئوتومی ستون فقرات در موارد زیر قابل استفاده است:
- انحراف ستون فقرات:در برخی افراد، ستون فقرات ممکن است دارای انحرافات یا خمیدگی های زیادی باشد. این مشکل را می توان به عنوان اسکولیوز (انحراف جانبی) یا کیفوز (انحراف خم شدن به جلو) نامید. برای اصلاح این انحرافات و بهبود شکل استوانه ای ستون فقرات می توان از استئوتومی ستون فقرات استفاده کرد. تشدید کمردرد: در برخی موارد مشکلات ستون فقرات می تواند منجر به تشدید کمردرد شود. اگر علت کمردرد مستقیماً با مشکلات ستون فقرات مرتبط باشد، استئوتومی ممکن است باعث تسکین درد شود.
- فشار بر اعصاب و نخاع:در برخی موارد، انحراف ستون فقرات میتواند بر روی اعصاب و نخاع فشار وارد کند و علائمی مانند درد، بیحسی و کاهش عملکرد عصبی ایجاد کند. با انجام استئوتومی، فشار از روی اعصاب و نخاع برداشته میشود و علائم مرتبط با آن ممکن است بهبود یابد.
در استئوتومی ستون فقرات، جراح قسمتهایی از استخوانها یا بافتهای نرم ستون فقرات را برش میدهد یا برمیدارد. هدف از این جراحی اصلاح وضعیت و شکل ستون فقرات است. بسته به نیاز بیمار، جراحی ممکن است شامل تخلیه فضای بین مهره ای، تثبیت با پیچ و تیتانیوم یا استفاده از سیستم های جراحی پیچیده تر باشد.
