فهرست محتویات
به خلاصه این مقاله در این پادکست گوش دهید:
آپنه خواب یکی از شایع ترین اختلالات تنفسی در طول خواب است که با قطع یا کاهش موقت جریان هوا مشخص می شود. بسیاری از افراد در طول خواب خروپف شدید یا قطع تنفس را تجربه می کنند و نمی دانند که آیا این یک مشکل ساده است یا نشانه بیماری جدی به نام آپنه خواب. این اختلال سوالات زیادی را ایجاد می کند: آپنه خواب دقیقا چیست، علائم آن چیست، آیا درمان قطعی برای آن وجود دارد یا فقط می توان علائم را کنترل کرد، دانستن پاسخ این سوالات به بیماران کمک می کند تا با اطمینان بیشتری نسبت به تشخیص و درمان اقدام کنند.
آپنه خواب چیست؟
آپنه خواب یک اختلال تنفسی رایج در طول خواب است که در آن تنفس فرد به طور مکرر متوقف و شروع می شود. این وقفههای تنفسی معمولاً چند ثانیه طول میکشند، اما میتوانند دهها یا حتی صدها بار در طول شب تکرار شوند. افراد مبتلا به آپنه خواب اغلب بدون اینکه متوجه شوند دچار اختلالات خواب مکرر می شوند. این اختلال معمولاً با علائمی مانند خروپف، تنگی نفس ناگهانی، احساس خفگی یا سرفه در هنگام خواب همراه است.
توقف و اتصال تنفس باعث کاهش اکسیژن خون و کاهش شدید کیفیت خواب می شود. در نتیجه ممکن است فرد در روز بعد احساس خستگی مداوم، خواب آلودگی و کاهش تمرکز کند. اگر آپنه خواب درمان نشود، می تواند منجر به عواقب جدی تری مانند فشار خون بالا، بیماری قلبی و حتی سکته شود.
انواع آپنه خواب چیست؟
آپنه خواب فقط یکی از اختلالات خواب نیست و بسته به علت و نحوه وقفههای تنفسی، میتواند در انواع مختلف دیده شود. شناخت این انواع برای انتخاب روش تشخیص و درمان مناسب بسیار مهم است. به طور کلی، آپنه خواب به سه دسته اصلی طبقه بندی می شود:
- آپنه انسدادی خواب (OSA)
- آپنه مرکزی خواب (CSA)
- آپنه خواب مختلط یا پیچیده
متن انگلیسی:
شایع ترین نوع آن آپنه انسدادی خواب (OSA) noopener">nhs
آپنه انسدادی خواب (OSA)
آپنه انسدادی خواب یا OSA شایع ترین شکل آپنه خواب است. در OSA، ماهیچه های گلو در هنگام خواب بیش از حد شل می شوند و باعث تنگ یا بسته شدن راه هوایی می شود. این انسداد مانع از ورود هوا به ریهها میشود، حتی زمانی که فرد سعی میکند نفس بکشد.
- علائم رایج: خروپف بلند، وقفه های مکرر تنفس، احساس خفگی در خواب.
- علل: چاقی، گردن ضخیم، راه هوایی باریک (ژنتیکی)، بزرگ شدن لوزه ها یا آدنوئیدها، مصرف الکل یا داروهای آرام بخش، سیگار کشیدن، احتقان بینی.
آپنه مرکزی خواب (CSA)
آپنه خواب مرکزی یا CSA کمتر شایع است و به دلیل مشکل در فرمان مغز رخ می دهد. در CSA، راه هوایی باز است، اما مغز به طور موقت سیگنال لازم برای حرکت عضلات تنفسی را ارسال نمی کند. در نتیجه فرد برای چند ثانیه هیچ تلاشی برای نفس کشیدن نمی کند.
- علائم: بیدار شدن مکرر، تنگی نفس ناگهانی، خواب سطحی.
- علل: آسیب ساقه مغز، نارسایی قلبی، استفاده از داروهای مخدر قوی (مواد مخدر)، سکته مغزی.

سندرم آپنه خواب پیچیده - مختلط
آپنه مختلط ترکیبی از آپنه انسدادی و آپنه مرکزی است. در ابتدا انسداد راه هوایی وجود دارد اما به مرور زمان وقفه های تنفسی مرکزی نیز دیده می شود. معمولاً در بیمارانی که از دستگاه CPAP برای درمان OSA استفاده میکنند، اما هنوز مکث تنفسی مرکزی دارند، تشخیص داده میشود.در این ویدیو دکتر. حامد امیری فرد متخصص مغز و اعصاب در مورد اختلال آپنه خواب با شما صحبت می کند.
علائم آپنه خواب چیست؟
آپنه خواب تنها به خروپف محدود نمی شود و می تواند طیف وسیعی از علائم را در طول خواب یا حتی در طول روز ایجاد کند. این علائم بسته به شدت و نوع آپنه خواب متفاوت است و در بسیاری از موارد توسط اطرافیان فرد هنگام خواب تشخیص داده می شود. شایع ترین علائم عبارتند از:
- خروپف بلند و مزمن اغلب با تنگی نفس همراه است.
- مکث های قابل مشاهده در تنفس در طول خواب که معمولاً توسط شریک یا خانواده گزارش می شود.
- خفگی یا احساس خفگی در خواب به دلیل انسداد یا قطع سیگنالهای تنفسی.
- بیدار شدن با خشکی دهان یا گلودرد ناشی از تنفس دهانی در طول شب.
- سردردهای صبحگاهی که به دلیل کمبود اکسیژن خون رخ می دهد.
- بی خوابی یا مشکل در خواب ماندن (بی خوابی).
- خواب آلودگی بیش از حد در طول روز و احساس خستگی مداوم.
- کاهش تمرکز و مشکلات حافظه به دلیل اختلال در کیفیت خواب.
- تغییرات خلقی مانند تحریک پذیری، اضطراب یا افسردگی.
- نیاز مکرر به ادرار کردن در شب (شب ادراری).
- کاهش میل جنسی و اختلال نعوظ به دلیل اختلالات هورمونی و خستگی.
- عرق شبانه.
- سوزش سر دل یا رفلاکس شبانه.
- دندان قروچه در خواب.
- افزایش وزن ناگهانی یا کنترل نشده، که هم می تواند علت و هم پیامد آپنه خواب باشد.
علت آپنه خواب چیست؟
آپنه خواب معمولاً نتیجه ترکیبی از عوامل ساختاری، ژنتیکی و شیوه زندگی است که منجر به انسداد یا اختلال در سیگنال های عصبی کنترل کننده تنفس می شود. مهمترین علل و عوامل مؤثر عبارتند از:
- چاقی و اضافه وزن: شایع ترین علت آپنه خواب. بافت های اضافی اطراف گردن و گلو می توانند راه هوایی را در طول خواب مسدود کنند.
- افزایش اندازه گردن: گردن ضخیم تر معمولاً با افزایش احتمال انسداد راه هوایی همراه است.
- تنگی مادرزادی یا ژنتیکی دستگاه تنفسی: برخی از افراد دارای مجرای ارثی باریک تری هستند و بیشتر مستعد ابتلا به آپنه خواب هستند.
- لوزه ها و آدنوئیدهای بزرگ (به ویژه در کودکان): یکی از دلایل اصلی آپنه خواب در سنین پایین.
- جنسیت: مردان بیشتر از زنان از آپنه خواب رنج می برند، اگرچه این خطر در زنان پس از یائسگی نیز افزایش می یابد.
- افزایش سن: با افزایش سن، احتمال شل شدن عضلات حلق و آپنه افزایش می یابد.
- سابقه خانوادگی: داشتن یکی از بستگان درجه یک مبتلا به آپنه خواب این خطر را افزایش می دهد.
- مصرف الکل و داروهای آرام بخش: این مواد باعث شل شدن عضلات حلق و مسدود شدن بیشتر راه هوایی می شود.
- سیگار کشیدن: التهاب و احتقان مجاری هوایی ناشی از دود سیگار می تواند آپنه خواب را تشدید کند.
- احتقان بینی و آلرژی: انسداد مزمن بینی یا مشکلات آلرژیک جریان طبیعی هوا را محدود میکند.
- بیماری های زمینه ای: مشکلاتی مانند فشار خون بالا، نارسایی قلبی، سکته مغزی یا اختلالات هورمونی (مانند کم کاری تیروئید) می تواند خطر آپنه خواب را افزایش دهد.
تشخیص آپنه انسدادی خواب چیست؟
آپنه خواب معمولاً با ترکیبی از سابقه پزشکی، معاینه فیزیکی، و آزمایش خواب تشخیص داده می شود. پزشکان از روش های زیر برای اطمینان از وجود آپنه خواب و تعیین شدت آن استفاده می کنند:
- پزشک ابتدا علائم بیمار مانند خروپف شدید، خواب آلودگی در طول روز، سردرد صبحگاهی و مشکلات تمرکز را بررسی می کند.
- معاینه دهان، حلق و بینی برای تشخیص انسداد یا باریک شدن راه هوایی انجام می شود.
- تست آپنه خواب و مطالعات خواب توسط پزشک انجام می شود.
- در برخی موارد از روش هایی مانند برونکوسکوپی، آندوسکوپی یا تصویربرداری پزشکی (MRI و سی تی اسکن) برای بررسی دقیق تر ساختارهای بینی، حلق و مجاری تنفسی استفاده می شود. این روش ها به شناسایی انسدادهای فیزیکی یا ناهنجاری های آناتومیک کمک می کنند. شدت بیماری بر اساس شاخص آپنه-هیپوپنه (AHI) تعیین می شود که تعداد دفعات توقف یا کاهش تنفس در هر ساعت خواب را نشان می دهد:
- نور: 5 تا 15 رویداد در ساعت
- میانگین: 15 تا 30 رویداد در ساعت
- شدید: بیش از 30 رویداد در ساعت
توجه: شاخص آپنه-هیپوپنه (AHI) معیار اصلی برای تعیین شدت آپنه خواب است. در AHI، "رویداد" به معنای یک آپنه (قطع کامل جریان هوا برای حداقل 10 ثانیه) یا هیپوپنه (کاهش جزئی جریان هوا با افت اکسیژن خون یا بیدار شدن در اثر تلاش تنفسی) است.
تست آپنه خواب
مطالعات خواب روش اصلی برای تشخیص آپنه خواب است و شامل دو نوع آزمایش است: پلی سومنوگرافی (PSG) و تست خواب خانگی (HST).
1. پلی سومنوگرافی (PSG): این آزمایش در آزمایشگاه خواب انجام می شود و کامل ترین روش تشخیصی محسوب می شود. در PSG، فعالیت مغز (EEG)، حرکات چشم، فعالیت عضلات، ضربان قلب، الگوهای تنفس، جریان هوا و سطح اکسیژن خون در طول شب کنترل می شود. این آزمایش علاوه بر تشخیص آپنه خواب، میتواند سایر اختلالات خواب مانند نارکولپسی یا حرکات غیرارادی بدن را نیز تشخیص دهد. 2. تست خواب خانگی (HST): روش ساده تری است که معمولاً برای بیماران با احتمال بالای آپنه انسدادی خواب استفاده می شود. در این آزمایش، یک دستگاه کوچک در خانه سطح اکسیژن خون، ضربان قلب، جریان هوا و الگوهای تنفس را ثبت می کند. اگرچه HST به راحتی انجام می شود، اما دقت و جامعیت آن کمتر از پلی سومنوگرافی است.درمان آپنه خواب چیست؟
درمان آپنه خواب به عوامل مختلفی مانند شدت بیماری، نوع آپنه (انسدادی، مرکزی یا ترکیبی) و وضعیت سلامت عمومی بیمار بستگی دارد. هدف اصلی درمان پیشگیری از آپنه خواب مکرر، بهبود کیفیت خواب و کاهش خطر عوارض جدی مانند فشار خون بالا، بیماری قلبی و سکته است. با توجه به شرایط فرد، پزشک یک یا ترکیبی از روش های زیر را توصیه می کند:
- تغییر سبک زندگی: کاهش وزن، ترک سیگار، محدود کردن مصرف الکل و ایجاد عادات خواب سالم.
- تجهیزات پزشکی ویژه: استفاده از دستگاههای فشار مثبت مداوم راه هوایی (CPAP) یا سایر وسایل کمکی برای حفظ راه هوایی باز.
- جراحی: برداشتن بافت اضافی در گلو یا اصلاح ساختاری برای باز نگه داشتن راه هوایی.
- دارو درمانی: داروهای خاص در موارد منتخب، به ویژه در آپنه خواب مرکزی.
- طب سنتی و گیاهی و درمان های خانگی: روش های مکمل مانند برخی گیاهان دارویی یا تمرینات تنفسی که به عنوان درمان کمکی و نه جایگزین روش های استاندارد توصیه می شود.

آیا درمان قطعی آپنه خواب با جراحی امکان پذیر است؟
جراحی می تواند علائم آپنه خواب را در برخی افراد به میزان قابل توجهی کاهش دهد یا حتی از بین ببرد، اما به عنوان یک درمان قطعی و تضمینی برای همه بیماران در نظر گرفته نمی شود. جراحی برای آپنه خواب معمولاً زمانی در نظر گرفته می شود که درمان های غیرجراحی مانند CPAP یا دستگاه های دهانی موفقیت آمیز نبوده باشند. انتخاب نوع جراحی بستگی به علت انسداد، شدت بیماری و وضعیت بیمار دارد:
-
برداشتن بافت اضافی
- شامل برداشتن لوزه ها، آدنوئیدها یا بخشی از کام نرم (Uvulopalatopharyngoplasty - UPPP).
- باعث باز شدن راه هوایی می شود.
- بیشتر در افرادی که لوزه های بزرگ یا انسداد در حلق دارند استفاده می شود.
- در برخی بیماران احتمال بازگشت علائم وجود دارد.
- با انرژی حرارتی، بافت اضافی گلو کوچک می شود.
- روشی کمتر تهاجمی نسبت به جراحی کلاسیک.
- مناسب برای بیماران خفیف تا متوسط یا کسانی که نمی توانند CPAP را تحمل کنند.
- نتایج ممکن است به جلسات تکراری نیاز داشته باشند.
- جراحی ارتوگناتیک که فک بالا و پایین را به جلو حرکت می دهد.
- فضای راه هوایی پشت زبان و کام را افزایش می دهد.
- یکی از موثرترین جراحی ها برای موارد شدید OSA.
- به دوره نقاهت طولانی و عمل سنگین نیاز دارد.
- ایمپلنت
- شامل کاشت وسایل کوچک در کام نرم یا زبان است.
- هدف: جلوگیری از افتادن یا مسدود شدن بافت در طول خواب.
- برخی از انواع مانند ایمپلنت های ستونی استفاده می شود، اما امروزه استفاده از آنها محدود شده است.
- نرخ موفقیت متغیر است.
- تراکئوستومی (تراکئوستومی - در موارد شدید)
- ایجاد سوراخ در نای برای عبور مستقیم هوا.
- امروزه بسیار نادر است و فقط در بیماران بسیار شدید یا مقاوم به درمان استفاده می شود.
- از آنجایی که تهاجمی است، آخرین انتخاب درمانی است.
جراحی چاقی
- برای بیماران چاق با BMI بالا.
- کاهش وزن قابل توجه می تواند شدت آپنه خواب را کاهش دهد یا حتی آن را درمان کند.
- آپنه خواب ناشی از چاقی معمولاً پس از جراحی به طور قابل توجهی بهبود می یابد.
- درمان با لیزر (درمان با لیزر - NightLase)
- روشی غیر تهاجمی که بافت نرم کام را با لیزر سفت می کند.
- هدف: کاهش خروپف و بهبود جریان هوا.
- تحقیق هنوز محدود است و اثربخشی آن در درمان OSA شدید قطعی نیست.
قرص برای آپنه خواب
در حال حاضر، هیچ قرص یا داروی خوراکی وجود ندارد که آپنه انسدادی خواب (OSA) را به طور کامل درمان کند. داروها اغلب برای مدیریت علائم مرتبط مانند خواب آلودگی در طول روز یا بی خوابی تجویز می شوند. به عنوان مثال، مودافینیل یا آرمودافینیل در برخی از بیماران برای کاهش خواب آلودگی ناشی از آپنه خواب استفاده می شود. در مواردی که علت آپنه مربوط به آلرژی یا احتقان بینی باشد، داروهای ضد احتقان یا اسپری های بینی می توانند به بهبود تنفس کمک کنند. با این حال، خط اول درمان هنوز روشهای غیردارویی مانند CPAP یا تغییر سبک زندگی است و داروها فقط نقش حمایتی دارند.
درمان خانگی آپنه خواب
درمانهای خانگی میتوانند شدت آپنه خواب را کاهش دهند، اگرچه جایگزینی برای درمان اولیه نیستند. کاهش وزن یکی از مهمترین اقدامات است، زیرا چاقی عامل خطر اصلی آپنه خواب است. تغییر وضعیت خوابیدن، به خصوص خوابیدن به پهلو به جای پشت، می تواند به باز نگه داشتن راه هوایی شما کمک کند. پرهیز از مصرف الکل، داروهای آرام بخش و سیگار نیز در بهبود علائم موثر است. تمرینات تنفسی و تقویت عضلات گلو (مانند تمرینات اوروفارنکس) در برخی از مطالعات به کاهش شدت بیماری کمک کرده است. با این حال، این روش ها بیشتر در موارد خفیف موثر هستند و در موارد متوسط تا شدید به تنهایی کافی نیستند.
دستگاه آپنه خواب
موثرترین درمان غیرجراحی برای آپنه خواب استفاده از دستگاه فشار مثبت مداوم راه هوایی (CPAP) است. این دستگاه با استفاده از ماسک، جریان مداوم هوا را به راه های هوایی وارد کرده و از بسته شدن آنها در هنگام خواب جلوگیری می کند. طبق مطالعات، CPAP کیفیت خواب را بهبود می بخشد و خطر عوارض جدی مانند فشار خون بالا و بیماری قلبی را کاهش می دهد. برخی از بیماران از دستگاه های دیگری مانند BiPAP یا Auto-CPAP استفاده می کنند که فشار هوا را در صورت نیاز تنظیم می کنند. اگرچه استفاده مداوم از CPAP چالش برانگیز است، اما همچنان استاندارد طلایی برای درمان آپنه خواب است. در جدول زیر تجهیزات پزشکی کمک کننده به آپنه خواب معرفی شده است.
| دستگاه پزشکی | توضیحات |
|---|---|
| فشار مثبت مداوم راه هوایی (CPAP) | موثرترین درمان غیرجراحی برای کاهش جریان هوای متوسط تا شدید به داخل مجرای هوایی خروپف و خوابآلودگی روزانه ممکن است تحمل ماسک در ابتدا دشوار باشد |
| سایر دستگاههای فشار مثبت (Auto CPAP، BiPAP) | Auto CPAP: تنظیم خودکار فشار بر اساس نیاز بیمار BiPAP: فشار بیشتر در دم و فشار پایینتر در هنگام دم یا فشار پایینتر در هنگام بازدم برای بیماران مناسب نیاز است. فشار |
| دستگاه های دهانی (MRD) | دستگاه دندانپزشکی که فک پایین یا زبان را به جلو حرکت می دهد تا از انسداد راه هوایی جلوگیری کند. تحریک عصب کنترل کننده زبان از جمع شدن زبان و انسداد راه هوایی جلوگیری می کند مناسب برای بیماران متوسط تا شدید که نمی توانند CPAP را تحمل کنند |
| تهویه تطبیقی (ASV) | دستگاه پیشرفته برای آپنه مرکزی خواب جریان هوا را در برخی از بیماران در طول تنفس در الگوی تنفسی توصیه شده تنظیم نمی کند. (مانند نارسایی قلبی با EF پایین) |
درمان آپنه خواب در طب اسلامی و سنتی
طب اسلامی می تواند نقش مکملی در سبک زندگی سالم داشته باشد، اما درمان اصلی و استاندارد آپنه خواب همچنان CPAP، کاهش وزن، جراحی یا وسایل پزشکی است. مواردی که در متون طب اسلامی و روایات ذکر شده و به طور غیرمستقیم می تواند به کاهش علائم کمک کند:
- کاهش وزن: پرخوری در شب ممنوع است و خواب سبک توصیه می شود. این موضوع با شواهد علمی امروزی در کنترل آپنه خواب مطابقت دارد.
- پرهیز از مشروبات الکلی و دخانیات: در طب اسلامی نیز به پرهیز از مواد مضر توصیه شده است و این موضوع یکی از ارکان درمان آپنه خواب در طب جدید است.
- وضعیت خوابیدن: در برخی متون روایی به جای خوابیدن به پشت خوابیدن به پهلو توصیه شده است که با یافته های پزشکی همخوانی دارد. حجامت و گیاهان دارویی: برخی منابع سنتی به این موارد اشاره می کنند، اما هیچ مدرک علمی قوی مبنی بر تأثیر مستقیم آنها بر درمان آپنه خواب وجود ندارد.
آیا آپنه خواب خطرناک است؟
آپنه خواب نه تنها یک اختلال آزاردهنده است، بلکه اگر درمان نشود، می تواند عواقب جدی برای سلامتی داشته باشد. تحقیقات نشان می دهد که این بیماری خطر ابتلا به فشار خون بالا، بیماری قلبی، سکته مغزی و آریتمی را افزایش می دهد. از سوی دیگر، خواب آلودگی و خستگی روزانه ناشی از آن، احتمال تصادفات رانندگی یا خطاهای شغلی را افزایش می دهد. در موارد شدید، کاهش طولانی مدت اکسیژن خون حتی می تواند منجر به مرگ ناگهانی شود. بنابراین مراجعه به پزشک و شروع به موقع درمان برای جلوگیری از این عواقب ضروری است.
برای درمان آپنه خواب با کدام پزشک مشورت کنیم؟
در صورت عدم درمان، آپنه خواب می تواند منجر به مشکلات جدی قلبی، فشار خون بالا و کاهش کیفیت زندگی شود. بنابراین، در صورت مشاهده علائم زیر، باید به پزشک مراجعه کنید:- خروپف شدید و مداوم که خواب خود یا دیگران را مختل می کند.
- وقفه های تنفسی در خواب که توسط افراد اطراف مشاهده می شود.
- خستگی یا خواب آلودگی بیش از حد در طول روز که بر تمرکز و عملکرد تأثیر می گذارد.
- ارتباط احتمالی با سایر مشکلات سلامتی مانند بیماری قلبی، سکته مغزی یا مشکلات حافظه و تمرکز.
تشخیص و درمان به موقع می تواند از بروز عوارض جدی جلوگیری کرده و کیفیت زندگی افراد را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد.