آمفتامین چیست؟ کاربرد قرص آمفتادین + عوارض و لیست دارویی

داریا رادمنش مقالات پزشکی آخرین به روز رسانی: 7 ساعت قبل تاریخ انتشار: 6 ساعت پیش

theman بدون سوالات مربوط به تیم پزشکی

آمفتامین ها دسته ای از داروهای محرک هستند که سیستم عصبی را تحریک می کنند. آنها آن را فعال تر می کنند. در برخی موارد، این ترکیب توسط پزشک برای بهبود علائم طیف خاصی از اختلالات روانی تجویز می شود. احتمالاً نام آمفتامین را بیشتر به عنوان یک ماده مخدر صنعتی شنیده اید. واقعیت این است که آمفتامین چهره ای دوگانه دارد. در صورت تجویز پزشک بی خطر و موثر است. اما مصرف مشتقات آن خارج از نظارت پزشکی و صرفاً برای سرگرمی می تواند بسیار اعتیادآور و خطرناک باشد. در این مقاله از مجله سلامت Darmankade همراه ما باشید تا شما را با مصرف و عوارض جانبی آمفتامین آشنا کنیم.

اینه؟ (آمفتامین) یک داروی محرک قوی برای سیستم عصبی مرکزی است. این ماده با افزایش ترشح و مهار بازجذب انتقال دهنده های عصبی مانند دوپامین و نوراپی نفرین باعث افزایش هوشیاری، تمرکز، توجه و کاهش خستگی می شود. آمفتامین مصارف قانونی و پزشکی مختلفی دارد و ممکن است در دوز کنترل شده توسط روانپزشک برای اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) و نارکولپسی تجویز شود. با این حال، مصرف خودسرانه یا دوزهای بالا می تواند تعادل شیمیایی مغز را مختل کند و پیامدهای جسمی و روانی مانند اعتیاد به همراه داشته باشد.

اطلاعات دارویی آمفتامین

در جدول زیر می توانید اطلاعات دارویی آمفتامین را بیشتر بیاموزید:

اطلاعات داروییتوضیحات AmpheticineAmpheticineG. نام دارو این ماده دارای چندین نام تجاری است که به نام های Adderall، Dexedrine، Adzenys و Evekeo شناخته می شود. نوع داروی محرک سیستم عصبی مرکزی (CNS)، فرمول شیمیایی C9H13N1، ساختار دارو، اشکال دارویی، قرص‌ها، کپسول‌ها، و اشکال تزریقی، داروهای هم‌گروهی مانند همتیل فنیدات، دکستروآمفتامین و لیسدگزامفتامین، جدول اطلاعات دارویی مربوط به مصرف آمفتامین

این ماده مخصوصاً قرص آمفتامین در صورت مصرف در دوز کنترل شده و زیر نظر پزشک می تواند به بهبود برخی از علائم اختلالات روانی و برخی شرایط کمک کند. مصرف خودسرانه این ماده می تواند تعادل شیمیایی مغز را مختل کرده و عواقب جسمی و روانی جدی ایجاد کند.

مهمترین موارد استفاده قانونی و پزشکی این دارو شامل موارد زیر است:

1- درمان اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD)

بیش فعالی اغلب در کودکان رخ می دهد. اما می تواند تا بزرگسالی ادامه یابد. این اختلال معمولاً با علائمی مانند بیش فعالی، تحریک پذیری، مشکلات توجه، بی ثباتی خلق و رفتارهای تکانشی همراه است. پزشک ممکن است آمفتامین را برای افزایش سطحدوپامین و نوراپی نفرین تجویز کند که نقش مهمی در کاهش این علائم دارند.

2- درمان نارکولپسی(نارکولپسی)

اختلال خواب شبانه مزمن باعث اختلال خواب مزمن در خواب می شود. افراد مبتلا به این اختلال ممکن است دچار حملات خواب شوند و در شرایط عادی مانند صحبت کردن، به طور غیرقابل کنترلی به خواب بروند. با افزایش انتقال دهنده های عصبی مرتبط با بیداری، آمفتامین به کنترل حمله ناگهانی خواب کمک می کند و فرد عملکرد روزانه منظم تری دارد. در گذشته پزشکان بیشتر از این دارو و مشتقات آن برای درمان نارکولپسی استفاده می کردند. در حال حاضر، به دلیل ترکیبات اعتیادآور آمفتامین و اثر داروها بر روی اعصاب و روان، پزشک ممکن است داروهای افزایش‌دهنده هوشیاری دیگر را جایگزین کند.

3-

در شرایط خاصی که در گذشته کاهش وزن استفاده می‌شده است، پزشک ممکن است جایگزین کند. آمفتامین هایی به نام بنزدرین برای سرکوب اشتها و درمان چاقی. آنها معتقد بودند که این ماده با تأثیر بر مرکز کنترل اشتها در هیپوتالاموس باعث می شود فرد کمتر احساس گرسنگی کند. در حال حاضر، عوارض جانبی این دارو و گزارشات مربوط به سوءتغذیه، روان پریشی و افسردگی در دوران ترک، باعث شده است که پزشکان از تجویز آمفتامین برای کاهش وزن خودداری کنند.

در برخی شرایط خاص، پزشکان ممکن است برای افرادی که به درمان‌های دیگر پاسخ نداده‌اند، آمفتامین را به مدت ۶ ماه تجویز کنند. در طول دوره مصرف این دارو، فرد باید رژیم غذایی و ورزش خود را اصلاح کند. هدف از مصرف آمفتامین در شرایط خاص، درمان چاقی و کاهش عوارض ناشی از آن مانند دیابت و بیماری های قلبی عروقی است.

4- درمان مکمل افسردگی مقاوم به درمان

تجویز آمفتامین برای افسردگی رایج نیست. اما در موارد نادر، پزشک ممکن است این دارو را همراه با داروهای ضد افسردگی استاندارد برای درمان برخی از انواع افسردگی که به درمان های دیگر پاسخ نمی دهند، استفاده کند، به ویژه در افرادی که دچار خستگی و بی تفاوتی هستند. آمفتامین‌ها همچنین باعث می‌شوند این انتقال‌دهنده‌های عصبی طولانی‌تر در بدن شما بچسبند."

آمفتامین‌ها باعث می‌شوند بدن شما دوپامین و نوراپی نفرین اضافی آزاد کند. این‌ها انتقال‌دهنده‌های عصبی هستند که مانند پیام‌رسان‌های شیمیایی عمل می‌کنند. هرچه تعداد آنها در بدن شما بیشتر باشد، سیستم‌های آسیب‌دیده فعال‌تر می‌شوند. آمفتامین‌ها همچنین باعث می‌شوند که این انتقال‌دهنده‌های عصبی مدت زمان بیشتری در بدن شما باقی بمانند.clevelandclinic

نحوه مصرف آمفتامین

داروهای حاوی این ماده باید تحت نظر پزشک مصرف شوند قرص ها یا کپسول ها را پزشک تعیین می کند. قرص های آمفتامین را باید با یک لیوان آب بلعید. بی خوابی در شب.

آیا نگران علائم ترک آمفتامین هستید با یک متخصص مشورت کنید

بدون نیاز به مراجعه حضوری با پزشک وقت بگیرید. به ذهن شما خطور کرده است که چه داروهایی حاوی آمفتامین هستند، در زیر لیستی از داروهای حاوی این ماده را آماده کرده ایم:

1- داروهای حاوی آمفتامین و مشتقات آن

دکستروآمفتامین (ویوانس)
قرصهای متامفتامین
دکسدرین (دکستروآمفتامین/آمفتامین)
فندیمترازین
دی اتیل پروپیون
بنزفتامین
فنترمین

مخدر 2-آمفتامین

speed
cathinone
افدرین
اکستازی (MDMA)

آمفتامین طبیعی چیست؟

در برخی منابع از گیاه خات به عنوان آمفتامین گیاهی یاد می شود. برگ های تازه این گیاه حاوی ترکیبات فعالی مانند کاتینون و کاتین است که از نظر ساختار شیمیایی و مکانیسم اثر شباهت زیادی به خانواده آمفتامین ها دارد. این مواد با تحریک سیستم عصبی مرکزی و افزایش فعالیت انتقال دهنده های عصبی مانند دوپامین به افزایش هوشیاری، کاهش خستگی و ایجاد سرخوشی کمک می کنند.

گیاه خات در شرق آفریقا و شبه جزیره عربستان می روید و مصرف آن ریشه در سنت و فرهنگ این مناطق دارد. به دلیل مهاجرت مردم این مناطق به اروپا و آمریکا، استفاده از گیاه خات به خارج از مرزهای آفریقا و عربستان نیز رسید. محققان معتقدند ترکیبات این گیاه تفاوت چندانی با آمفتامین ندارد. به همین دلیل آن را نوعی محرک روانی می دانند و استفاده طولانی مدت از آن می تواند باعث وابستگی روانی و اختلالات روانی شود.

آمفتامین موجود در قهوه

قهوه حاوی آمفتامین یا مشتقات آن نیست. محرک اصلی قهوه کافئین است که مکانیسم اثر آن با آمفتامین متفاوت است. کافئین با مهار گیرنده های آدنوزین در مغز، خستگی را کاهش می دهد و هوشیاری را افزایش می دهد. اما با افزایش دوپامین و نوراپی نفرین، آمفتامین بر توجه، هوشیاری، کاهش خستگی و افزایش سطح انرژی تأثیر می گذارد.

لازم به ذکر است که مصرف همزمان کافئین و آمفتامین می تواند خطر عوارض جانبی مانند اضطراب، بی خوابی، افزایش فشار خون و افزایش ضربان قلب را افزایش دهد. بنابراین اگر داروهای حاوی آمفتامین مانند آدرال مصرف می کنید، قهوه و سایر محصولات حاوی کافئین خود را محدود کنید.

آمفتامین یک محرک عصبی قوی است و با افزایش سطح انتقال دهنده های عصبی مانند دوپامین و نوراپی نفرین به درمان برخی اختلالات کمک می کند. اگر این ماده به اشکال مختلف توسط روانپزشک تجویز شود، ممکن است عوارضی ایجاد کند. بنابراین از تغییر خودسرانه دوز دارو خودداری کنید. به طور کلی از عوارض این ماده می توان به موارد زیر اشاره کرد:

1- عوارض جسمی

مهمترین عوارض فیزیکی عبارتند از:

فشار خون پایین یا بالا
پدیده رینود (که در آن جریان خون به اندام ها کاهش می یابد.)
در نعوظ
درد شکم
از دست دادن اشتها، حالت تهوع و کاهش وزن
آکنه، بثورات پوستی و کهیر
تاری دید
خشکی دهان
دندان قروچه
خون بینی
خون بینی
عرق کردن
تعریق احتمال تشنج در افراد مستعد
تیک
تنفس سریعتر و عمیق تر به خصوص در افراد مبتلا به بیماری های ریوی
مشکل در ادرار کردن

2- عوارض روانی

مهمترین عوارض روانی عبارتند از:

دلهره، اضطراب، تحریک پذیری و بی قراری

نوسانات خلق

بی خوابی

تغییر در میل جنسی

عزت نفس یا احساس اغراق آمیز خود اهمیتی

وسواس فکری

موارد وسواسیP

استفاده خارج از چارچوب درمانی و بدون نظارت پزشکی از آمفتامین‌هایی مانند فنتانیل می‌تواند خطر عوارض جانبی را افزایش داده و سلامت فرد را تهدید کند.

آمفتامین غربالگری تست آمفتامین

آمفتامین چیست؟ تست محرک های سیستم عصبی مرکزی که برای شناسایی استفاده از آمفتامین و مشتقات آن در بدن انجام می شود. با جستجوی متابولیت های آمفتامین در ادرار، این آزمایش مشخص می کند که آیا فرد در 1 تا 3 روز گذشته آمفتامین های غیرقانونی از جمله موادی مانند مت آمفتامین و MDMA مصرف کرده است یا خیر.

آزمایش‌های ادرار آمفتامین معمولاً برای ارزیابی پزشکی، روان‌پزشکی و افرادی که با علائم مصرف بیش از حد آمفتامین به بیمارستان مراجعه کرده‌اند، استفاده می‌شود. همه آمفتامین ها را نمی توان از طریق آزمایش ادرار تشخیص داد و برخی داروها ممکن است بر نتیجه آزمایش تأثیر بگذارند. همچنین احتمال تقلب در آزمایش ادرار آمفتامین زیاد است. به همین دلیل نمونه برداری معمولاً با حضور ناظر انجام می شود.

احتیاط ها و موارد منع مصرف داروهای آمفتامین

در صورت داشتن شرایط یا بیماری های زیر، حتماً قبل از مصرف داروهای حاوی این ماده به پزشک خود اطلاع دهید: به عنوان روان پریشی و افسردگی

اختلالات روانی مانند دوقطبی

مشکلات تیروئید

بیماری گلوکوم

سابقه سوء مصرف الکل و سایر اعتیاد به مواد

اختلالات عروقی مغز

بیماری کلیوی

صرعمصرف صرع

مصرف داروهای حاوی این ماده در دوران بارداری به طور جدی توصیه می شود زیرا آمفتامین می تواند از جفت عبور کرده و جنین را تحت تاثیر قرار دهد. مطالعات نشان داده است که مصرف این ماده در دوران بارداری می تواند خطر زایمان زودرس، وزن کم، مرده زایی، تاخیر در رشد و تولد نوزاد مبتلا به اعتیاد را افزایش دهد. بنابراین اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید و پزشک برای شما آمفتامین تجویز کرده است، حتما به او اطلاع دهید.

در دوران شیردهی مصرف آمفتامین توصیه نمی شود. زیرا این ماده می تواند از طریق شیر مادر وارد جریان خون نوزاد شود و نوزاد را در معرض اثرات محرک قرار دهد. در چنین شرایطی، نوزاد معمولاً علائمی مانند بی قراری شدید، تحریک پذیری و مشکلات عصبی را تجربه می کند.

آمفتامین با چه داروهایی تداخل دارد؟

آمفتامین ممکن است با تعداد زیادی دارو تداخل داشته باشد و اثر آنها را کاهش دهد یا عوارض جانبی را افزایش دهد. این داروها شامل موارد زیر است:

داروهای آرام بخش مانند سیتالوپرام، دیازپام، اگزازپام، کاپتوپریل، آتنولول، آملودیپین و آسبوتولول
داروهای ضد حساسیت مانند استازولامید، آکریواستین، آلفنتانیل، پس زمینه آلفازومیل و آلفازومین و بیماری قلبی آلوگلوتامول، آلپرنولول، هیدروکسید آلومینیوم، آمیودارون و آموکساپین
آنتی اسیدها
ضدافسردگی ها مانند فلوکستین، سرترالین و آمی تریپتیلین
داروهای مخدر صنعتی مانند متادون و ترامادول مانند ایزولیکادول و لاینوزولیدول
متیلن بلو
مسکن هایی مانند ایبوپروفن و استامینوفن
داروهای حاوی مسدودکننده های بتا مانند آستمیزول، بیسوپرولول، برمودیفن هیدرامین، برومفنیرامین مالئات و ریتالین
انسولین و سایر داروهای کنترل کننده قند خون، سطح انسولین و سایر داروهای کنترل کننده قند خون را افزایش می دهند. مهارکننده ها

اولین قدم برای ترک آمفتامین ها را همین امروز بردارید!

فقط با چند کلیک ساده با یک متخصص وقت ملاقات بگیرید و از او راهنمایی بخواهید علائم اعتیاد به آمفتامین

داروهای حاوی آمفتامین یا استفاده بیش از حد از داروهای ساخته شده از این ماده می توانند در عرض 30 دقیقه بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر بگذارند و عوارض جانبی دارو ممکن است شامل علائم <

در زیر باشد:

شعف

بی خوابی

افزایش فشار خون

علائم احتمالی جدی تر عبارتند از:

توهمات
پارانویا
روان پریشی
احساس عصبانیت نسبت به دیگران ضربان قلب

برخی افراد تصور می کنند که مصرف آمفتامین ها نسبت به سایر مواد خطرناک تر است حشیش; در حالی که اثرات روانی و وابستگی این ماده می تواند شدیدتر باشد. فردی که از مسمومیت با آمفتامین رنج می برد، ممکن است موارد زیر را تجربه کند:

تشنج
سختی در تنفس
درد قفسه سینه
تهوع یا استفراغ
درد شکمی
سردرد

مسمومیت استفاده از آمفتامین خارج از زمینه درمانی می تواند تهدیدی برای سلامت فرد باشد.

کسی که با آمفتامین مسموم شده یا بیش از حد مصرف کرده است باید فوراً به اورژانس منتقل شود. در مراحل اولیه، پزشک علائم حیاتی، سطح هوشیاری و عملکرد قلب را به دقت کنترل می کند و در صورت لزوم درمان برای جایگزینی مایعات از دست رفته بدن و داروهای ضد تشنج تجویز می کند. در مرحله بعد، ممکن است یک آرام بخش برای کاهش اضطراب و بیقراری تزریق شود. همچنین پزشک معمولا برای کاهش فشار خون و ضربان قلب برای پیشگیری از مشکلات قلبی داروی مناسب را تجویز می کند. پس از تثبیت وضعیت جسمانی، ارزیابی روانپزشکی بسیار مهم است تا بتوان خطر وابستگی یا اختلالات احتمالی را شناسایی و درمان کرد. زیرا این ماده مانند شیشه وابستگی روانی زیادی ایجاد می کند و با قطع مصرف به راحتی نمی توان آن را ترک کرد. مراحل ترک اعتیاد به این ماده شامل موارد زیر است:

1- سم زدایی:این مرحله در کلینیک توسط پزشک متخصص برای کنترل علائم ترک مانند خستگی مفرط، افسردگی، اضطراب، بی خوابی و میل به مصرف مجدد انجام می شود. پزشک ممکن است یک داروی ضد افسردگی یا یک داروی تنظیم کننده خواب را برای کاهش علائم ترک تجویز کند.

2- روان درمانی: روان درمانی یک رویکرد درمانی مهم در ترک مواد محرک مانند کوکائین و آمفتامین است. روش هایی مانند درمان شناختی رفتاری (CBT)، انگیزش درمانی و مشاوره فردی یا گروهی به فرد کمک می کند تا بر الگوهای فکری و رفتارهای مخرب غلبه کند.

3- پیشگیری از عود: رعایت روان درمانی زیر نظر روانپزشک آنلاین یا از طریق ملاقات حضوری، دریافت حمایت عاطفی از خانواده و ایجاد سبک زندگی سالم می تواند از عود مجدد جلوگیری کند.

راهنمای مراجعه به پزشک

آمفتامین یک محرک سیستم عصبی مرکزی است که صورت دوتایی دارد. داروهای حاوی این ماده در صورت مصرف در زمینه درمانی و تحت نظر پزشک می توانند نقش موثری در کنترل اختلال کمبود توجه/بیش فعالی (ADHD) و درمان نارکولپسی داشته باشند. اما خارج از چارچوب درمانی تبدیل به ماده ای بسیار خطرناک و اعتیاد آور می شوند.

در این مقاله از مجله درمانکده، شما را با موارد مصرف، عوارض، فهرست داروها و داروهای مشتق شده از آمفتامین آشنا کردیم. اگر سوال بیشتری در این مورد دارید می توانید به سایت درمانکده مراجعه کنید و با بهترین پزشکان متخصص مانند پزشک روانپزشک مشورت کنید. همچنین درمانکده امکان دریافت نوبت آنلاین مشاوره حضوری یا مشاوره آنلاین تلفنی، متنی و تصویری را برای شما فراهم کرده است.

پرسش های متداول

آیا آمفتامین عین شیشه است؟

خیر. با وجود اینکه هر دو از خانواده محرک ها هستند. اما متامفتامین شیشه ای چندین برابر قوی تر و اعتیادآورتر از آمفتامین در نظر گرفته می شود.

مصرف آمفتامین چه تاثیری بر مغز دارد؟

داروهای حاوی این ماده، اگر تحت نظر کامل پزشک مصرف شوند، می توانند با افزایش ترشح دوپامین مغزی، توجه، تمرکز، هوشیاری و خستگی را کاهش دهند. اما مصرف خودسرانه این داروها یا مواد مخدر حاصل از آن می تواند تعادل انتقال دهنده های عصبی را مختل کرده و عوارض خطرناکی ایجاد کند. به طور کلی، دوره سم زدایی ممکن است 7 تا 14 روز طول بکشد. اما بهبودی کامل ذهنی معمولاً چندین ماه طول می‌کشد.

منابع: کلینیک کلیولند | medicalnewstoday | sciencedirect | medlineplus

آیا این مقاله برای شما مفید بود؟