NEUT در آزمایش خون به حضور نوتروفیل‌ها در آزمایش جامع خون اشاره دارد. نوتروفیل‌ها سدهای دفاعی اولیه بدن شما هستند. بالا یا پایین بودن میزان نوتروفیل‌ها می‌تواند باعث بیماری یا بیماری در بدن شود. در این مقاله بیشتر با NEUT در آزمایش خون و علائم و افزایش افزایش یا کاهش بدن نوتروفیل در آشنا می‌شویم. تا پایان مقاله با ما همراه باشید.

در خون چیست؟ آن؟

آزمایش نوتروفیل خون یا به اختصار تست Neut یکی از آزمایشاتی است که می تواند به تشخیص عفونت در بدن کمک کند. بروز برخی شرایط، استفاده از برخی داروها یا درمان های مرتبط با بیماری ها می تواند باعث افزایش یا کاهش نوتروفیل ها شود. افزایش نوتروفیل ها (نوتروفیلی) ممکن است نشان دهنده عفونت یا آسیب حاد باشد. از سوی دیگر، کاهش نوتروفیل ها (نوتروپنی) ممکن است ناشی از عفونت های مزمن یا بیماری های خود ایمنی باشد. در موارد نادر، افزایش یا کاهش نوتروفیل ها می تواند نشانه یک بیماری جدی مانند سرطان باشد.

نوتروفیل چیست؟

نوتروفیل ها نوعی گلبول سفید هستند که بخشی از سیستم ایمنی بدن شما هستند. تقریباً 50 تا 70 درصد از کل گلبول های سفید خون شما نوتروفیل هستند. نوتروفیل ها توسط مغز استخوان تولید می شوند، اما می توانند در خون، بافت ها و غدد لنفاوی در سراسر بدن یافت شوند. عمر نوتروفیل ها کمتر از 24 ساعت است، اما بدن شما هر روز حدود 100 میلیارد از آنها را تولید می کند. هنگامی که این سلول ها برای مبارزه با عفونت از مغز استخوان خارج می شوند، تعداد آنها افزایش می یابد. کاهش نوتروفیل ها زمانی اتفاق می افتد که تولید یا ذخیره این سلول ها کاهش یابد.

نقش نوتروفیل ها در بدن

نوتروفیل ها از بدن در برابر عفونت ها محافظت می کنند. نوتروفیل ها یکی از اولین گلبول های سفید خون هستند و به عنوان بخشی از پاسخ ایمنی ذاتی هستند که در زمان عفونت باکتریایی وارد می شوند.

نوتروفیل ها به دو دسته مهم تقسیم می شوند:

• گرانولوسیت ها: آنها حاوی ذرات کوچکی به نام سلول های گرانولاسیونی هستند که وقتی آزاد می شوند دارای خواص شکستگی هستند. این ذرات می توانند عفونت های باکتریایی، قارچی و ویروسی را کنترل کنند.
• فاگوسیت ها:میکروارگانیسم های بیماری زا را می بلعند و از بین می برند. این فرآیند فاگوسیتوز نامیده می شود. فاگوسیتوز راه اصلی بدن برای مقابله با عفونت های باکتریایی و قارچی است.

مخفف NEUT در برگه آزمایش

معمولاً %D8%A2%D8%B2%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%AE%D9%88%D9%86 مخفف آن با علامت اختصاری Neut یا NE نوشته شده است. گاهی اوقات به صورت NE% برای بیان درصد نوتروفیل ها یا به صورت NE# یا Abc Neut برای نشان دادن مقدار مطلق نوتروفیل ها دیده می شود.

میزان NEUT نرمال در آزمایش خون

یک آزمایش خون کامل (ANC) ممکن است بخشی از شمارش کامل خون (ANC) باشد. به طور معمول (برای معاینه) یا برای تشخیص بیماری انجام می شود. to be تعداد مطلق نوتروفیل ها با ضرب تعداد کل گلبول های سفید در درصد کل نوتروفیل های بالغ (سلول های قطعه بندی شده) و نوتروفیل های نابالغ (سلول های نواری) و در نهایت تقسیم این عدد بر صد محاسبه می شود:

100 × درصد نوتروفیل کل خون (درصد ÷u) سلول ها)

محدوده طبیعی نوتروفیل ها برای یک فرد سالم بین 2500 تا 7000 نوتروفیل در هر میکرولیتر (µL) خون است. اگر ANC بالاتر یا کمتر از محدوده طبیعی (2500 تا 7000) باشد، نیاز به بررسی بیشتر دارد.

محدوده طبیعی نوتروفیل ها در بزرگسالان

محدوده طبیعی نوتروفیل ها برای یک فرد سالم بین 7uhil،500 و بین 7uhil5000 است. میکرولیتر (µL) خون؛ با این حال، محدوده طبیعی مشخص شده در آزمایشگاه‌های مختلف ممکن است کمی متفاوت باشد.

محدوده نرمال NEUT در کودکان

محدوده نرمال نوتروفیل‌ها در کودکان کمی متفاوت از بزرگسالان است و بر اساس سن کودک تغییر می‌کند، اما به طور کلی، در محدوده طبیعی، درجات نرمال، به طور کلی، دامنه طبیعی نوتروفیل‌ها در کودکان متفاوت است. و بزرگسالان به شرح زیر است:

• نوزادان تازه متولد شده: حدود 30 تا 50% شباهت؛
• شیرخواران و کودکان نوپا: حدود 20 تا 50% شباهت؛
• کودکان و نوجوانان بزرگتر: حدود 40 تا 60% تعداد مطلق کودکان است. معمولاً بین 1500 تا 8500 نوتروفیل در هر میکرولیتر خون در نظر گرفته می‌شود.

  NEUT بالا در آزمایش خون

  نوتروفیل‌های مطلق زمانی بالا در نظر گرفته می‌شوند که تعداد آنها بالاتر از 7000 باشد، به دلایلی که ممکن است به دلایل مختلف در بدن افزایش یابد. افزایش نوتروفیل‌ها به عنوان نوتروفیل شناخته می‌شود.

  علل افزایش نوتروفیل‌ها

  عوامل مختلفی می‌توانند باعث افزایش نوتروفیل‌ها شوند، از جمله:

  

  بیماری‌های مربوط به نوتروفیلی

  بیماری‌های نوتروفیلی ثانویه (نوتروفیلیا یا مایه‌جنسی) به دو دسته تقسیم می‌شوند. (ناشی از عفونت ها، التهاب، استرس و سایر بیماری ها).

  نوتروفیلی اولیه ممکن است در اثر بیماری های مختلفی ایجاد شود، از جمله:

  • لوسمی میلوئید مزمن (CML)؛
  • ترومبوسیتوز اساسی (ET)؛
  • پلی سیتمی. (PV)؛
  • لوسمی میلومونوسیتی نوجوانان (JMML)؛
  • لوسمی نوتروفیل مزمن (CNL).

  عوامل مختلفی می‌توانند باعث نوتروفیلی ثانویه شوند، از جمله:

  • عفونت‌ها شایع‌ترین علل هستند: بیشتر (و نه همه) عفونت های باکتریایی باعث نوتروفیلی می شوند. عفونت های ویروسی معمولا باعث افزایش نوتروفیل نمی شوند، اما در مراحل اولیه ممکن است این اتفاق بیفتد. برخی از عفونت های قارچی و انگلی؛
  • التهاب: بیماری های التهابی مانند آرتریت روماتوئید و نقرس (اشکال مختلف آرتریت)، کولیت اولسراتیو (التهاب و زخم در روده بزرگ)، آسیب بافتی ناشی از سوختگی، جراحی یا تروما، از دست دادن خون، نارسایی داسی شکل در بحران سلول های قرمز خون (اختلال گلبول های قرمز) (عوارض شدید دیابت که باعث تجمع اسید در خون می شود)، سندرم کوشینگ (کورتیزول بیش از حد در بدن)، پره اکلامپسی و اکلامپسی (علائم بارداری همراه با آسیب اندام)، حمله قلبی و هیپوکسی حاد (کمبود اکسیژن) همگی می توانند باعث نوتروفیلی شوند؛
  • استرس های جسمی
  • در ورزش های روانی (such) به عنوان آرتریت روماتوئید؛
  • بیماری های التهابی مانند بیماری التهابی روده (IBD) و واسکولیت؛
  • تروما و سوختگی؛
  • سیگار کشیدن؛
  • داروهایی مانند رقیق کننده های خون، ضد تشنج ها، داروهای ضد التهاب، کورتیکواستروئیدها و لیتیوم؛
  • سرطان های جامد (از جمله متاستاز مغز استخوان)؛
  • لنفوم هوچکین و سرطان مغز استخوان،
  • بارداری.

  نوتروفیلی بیشتر همراه با عفونت های باکتریایی رخ می دهد، اما عفونت های ویروسی، قارچی و انگلی نیز می توانند باعث افزایش نوتروفیل ها شوند.

  علائم نوتروفیل بالا

  علائم نوتروفیل بستگی دارد. اگر نوتروفیل های بالا به دلیل التهاب، عفونت، عوارض جانبی دارو یا سرطان باشد، ممکن است علائم مختلفی ایجاد کنند، از جمله:

  • تب بالای 38 درجه سانتیگراد؛
  • عفونت های مکرر؛
  • زخم هایی که بهبود نمی یابند؛
  • درد یا تورم مفاصل
  • درد یا تورم مفاصل. ضعیف؛
  • سرگیجه یا غش.

  تفاوت بین نوتروفیلی و لکوسیتوز نوتروفیل

  نوتروفیلی تنها به افزایش تعداد کل نوتروفیل‌های خونی اشاره دارد، در حالی که تعداد کل نوتروفیل‌های خونی نوتروفیل هستند. سلول ها افزایش می یابد؛ با این حال، بسیاری از این افزایش به دلیل تعداد بالای نوتروفیل ها است.

  NEUT کم در آزمایش خون

  تعداد کم نوتروفیل ها به عنوان نوتروپنی شناخته می شود. نوتروپنی زمانی رخ می دهد که تعداد نوتروفیل ها کمتر از 2500 باشد. اگر سطح نوتروفیل به کمتر از 1000 برسد، این وضعیت خطرناک در نظر گرفته می‌شود و می‌تواند به طور قابل توجهی خطر عفونت را افزایش دهد.

  علل کاهش نوتروفیل

  نوتروپنی ممکن است خفیف، شدید، بسته به شدت، کاهش یابد. این شرایط می تواند مادرزادی یا اکتسابی باشد یا به طور موقت رخ دهد. از آنجایی که نوتروفیل ها بخشی از سیستم ایمنی هستند، کاهش آنها می تواند خطر عفونت را افزایش دهد. در نوتروپنی شدید، حتی باکتری‌های معمولی بدن ممکن است باعث عفونت جدی شوند.

  عوامل مختلفی می‌توانند باعث کاهش تعداد نوتروفیل‌ها شوند، از جمله:

  • کاهش یا توقف تولید نوتروفیل‌های ضروری در مغز استخوان: این زمانی اتفاق می‌افتد که در مغز استخوان آسیب دیده باشد یا به عنوان مثال در مغز استخوان آسیب دیده باشد. ویتامین ها
  • نفوذ سلول های سرطانی یا فیبروز (بافت اسکار) به مغز استخوان:در بیماری هایی مانند میلوفیبروز، مغز استخوان توسط سلول های غیر طبیعی اشغال می شود.
  • افزایش تقاضا برای نوتروفیل ها:در برخی شرایط مانند عفونت شدید یا ضربه، بدن به نوتروفیل های بیشتری نیاز دارد. در این شرایط، اگر سیستم ایمنی تحت فشار شدید باشد، ممکن است تولید نوتروفیل ها کاهش یابد.
  • کاهش طول عمر نوتروفیل ها:در نتیجه عفونت های شدید یا حملات آنتی بادی ها به نوتروفیل ها (در بیماری های خودایمنی مانند لوپوس)، این سلول ها ممکن است سریعتر بمیرند.
  • نوتروپنی چرخه ای نوتروپنی یک بیماری نادر است که می تواند ارثی یا اکتسابی باشد. در این بیماری، نوسانات دوره‌ای در تولید گلبول‌های سفید وجود دارد.

  بیماری‌های مرتبط با نوتروپنی

  بیماری‌های مختلف می‌توانند باعث کاهش تعداد نوتروفیل‌ها شوند، از جمله:

  کم خونی؛
• کمبود مس، ویتامین B12 و اسید فولیک؛ اختلالات خود ایمنی مانند بیماری کرون، آرتریت روماتوئید و لوپوس سیستمیک؛ میلودیسپلازی (گروهی از بیماری های مغز استخوان)؛ عفونت های انگلی مانند تب خالدار کوه راکی؛ عفونت های باکتریایی مانند سل و تب تیفوئید؛ عفونت های ویروسی مانند HIV. سیتومگالوویروس (CMV)، Steinbarr، سالمونلا، ایدز، سرخک، آبله مرغان؛
• هپاتیت A (A)، B (B) و C (C)؛
• لنفوم.

از سوی دیگر، انواع داروها از جمله داروهای ضد التهابی مانند ایبوپروفن، داروهای ضد مالاریا مانند هیدروکسی کلروکین، داروهای ضد آریتمی، داروهای ضد روان پریشی و افسردگی، داروهای ضد تشنج و آنتی بیوتیک های مختلف نیز می توانند باعث کاهش نوتروفیل ها شوند.

علائم نوتروفیل کم

برخی از علائم نوتروپنیا هستند: class="wp-block-list">

تفسیر تست NEUT در میان عوامل دیگر

پزشک علاوه بر مشاهده تعداد نوتروفیل ها به موارد دیگری نیز توجه می کند. به عنوان مثال، نسبت نوتروفیل ها به لنفوسیت ها نیز در تفسیر آزمایش ها مهم است و به عنوان شاخص التهاب یا استرس استفاده می شود. نسبت بالاتر ممکن است نشان دهنده التهاب یا عفونت باشد. از طرفی نتایج آزمایش خون باید همیشه علاوه بر علائم بیمار مانند تب، درد، خستگی یا هر علامت دیگری بررسی شود. با این حال، راه هایی برای حفظ سطح نوتروفیل و تقویت سیستم ایمنی وجود دارد، از جمله:

• آگاهی از علائم عفونت و جستجوی به موقع تشخیص و درمان؛
• شستشوی منظم دست ها و رعایت اصول بهداشتی برای جلوگیری از عفونت های واگیر.
• دریافت واکسن های توصیه شده، از جمله واکسن سالانه آنفولانزا و کووید-19؛
• حفظ یک رژیم غذایی سالم و متعادل برای جلوگیری از کمبودهای تغذیه ای که منجر به نوتروپنی می شود.

صفحه پایانی پزشک

نوتروفیل ها نوعی گلبول سفید هستند که نقش کلیدی در مبارزه با عفونت دارند. سطح نوتروفیل ها در خون می تواند توسط عوامل مختلفی مانند عفونت، استرس، شیمی درمانی یا کمبود تغذیه تغییر کند. در برخی موارد سطح نوتروفیل ها افزایش می یابد که به آن نوتروفیلی می گویند. در شرایط دیگر، سطح نوتروفیل ها ممکن است کاهش یابد که به آن نوتروپنی می گویند. این وضعیت ممکن است خطرناک باشد. آزمایش خون می تواند به تشخیص نهایی کمک کند. اگر در مورد آزمایش نوتروفیل خون سوالی دارید یا توضیحات پزشک برای شما کافی نبود، می توانید با تیم تخصصی دکتر دکتر تماس بگیرید. همچنین می توانید از خدمات آزمایش خون دکتر دکتر برای آزمایش خون استفاده کنید.

پرسش های متداول>>