چندانی از حلقهها. سایر اندام های شکمی ایجاد می شوند. آنها میتوانند نشانههایی از جمله درد شکم، نفخ، یبوست و حالت تهوع ایجاد کنند. در موارد، چسبندگی نیز می تواند به انسداد روده شود که یک وضعیت پزشکی جدی است.
چسبندگی می تواند پس از هر نوع جراحی شکم ایجاد شود، اما این چسبندگی ها پس از جراحی هایی که روده ها را درگیر می کنند، شایع تر هستند. خطر ایجاد چسبندگی در مورد عمل جراحی شکم را نیز بیشتر می کند.
علت دقیق چسبندگی به طور کامل شناخته نشده است، اما تصور می شود که این چسبندگی زمانی رخ دهد که روند طبیعی بهبودی بدن به اشتباه پیش می رود. پس از جراحی، بدن بافت اسکار تولید می کند تا آسیب دیده را ترمیم کند. در مواردی، این بافت اسکار می تواند بین حلقه های روده یا بین روده و سایر اندام های شکمی چسبندگی ایجاد کند.
چسبندگیرود میتواند از نظر اندازه و شدت متفاوت باشد. از چسبندگی کوچک و نازک هستند، در حالی که برخی دیگر بزرگ و ضخیم هستند. هر چه چسبندگیها بزرگتر و ضخیمتر باشند، احتمال بروز علائم بیشتر میشوند.
علائم چسبندگی بسته به محل و شدت چسبندگی ممکن است متفاوت باشد. برخی از رایج ترین علائم عبارتند از:
- درد شکم
- نفخ
- یبوست
- تهوع
- استفراغ
- اسهال
- مشکل در عبور گاز
- انبساط شکم
- کاهش وزن
- تب
- لرز
در برخی موارد، چسبندگی می تواند منجر به انسداد روده نیز شود. این یک وضعیت پزشکی جدی است که زمانی رخ می دهد که چسبندگی مانع از عبور غذا و مواد زائد از روده می شود. علائم انسداد روده عبارتند از:
- درد شدید شکم
- تهوع
- استفراغ
- اسهال
- یبوست
- انبساط شکم
- کاهش وزن
- تب
- لرز
اگر هر یک از علائم چسبندگی را تجربه کردید، مهم است که به پزشک خود مراجعه کنید. پزشک ممکن است جراحی را برای برداشتن چسبندگی توصیه کند. جراحی تنها درمان موثر برای چسبندگی است.
درمان چسبندگی روده
درمان چسبندگی روده به شدت بیماری و علائمی که تجربه می کنید بستگی دارد. در برخی موارد، اگر چسبندگی ها علائمی ایجاد نکنند، ممکن است نیازی به درمان نداشته باشند. با این حال، اگر علائمی مانند درد شکم، نفخ، یبوست یا حالت تهوع را تجربه کنید، پزشک ممکن است جراحی را برای برداشتن چسبندگی توصیه کند.
جراحی تنها درمان موثر برای چسبندگی روده است. نوع جراحی که انجام می شود به محل و شدت چسبندگی بستگی دارد. در برخی موارد ممکن است جراحی لاپاراسکوپی انجام شود. این نوع جراحی با استفاده از برش های کوچک و دوربین انجام می شود. در موارد دیگر، جراحی باز ممکن است ضروری باشد. این نوع جراحی شامل ایجاد یک برش بزرگتر در شکم است.
بعد از جراحی، باید چند روز در بیمارستان بمانید. به شما داروی ضد درد برای کمک به مدیریت درد داده می شود. همچنین دستورالعمل هایی در مورد نحوه مراقبت از خود در خانه به شما داده می شود.
بیشتر افراد بدون هیچ مشکلی پس از جراحی بهبود می یابند. با این حال، خطر عوارضی مانند عفونت، خونریزی و لخته شدن خون وجود دارد. در صورت بروز هر گونه عارضه ای، مهم است که فوراً به پزشک خود مراجعه کنید.
روشهای پیشگیری
چندین کار وجود دارد که می توانید برای کاهش خطر چسبندگی بعد از جراحی انجام دهید:
- پس از جراحی به دقت از دستورات پزشک خود پیروی کنید.
- بعد از جراحی هر چه زودتر برخیز و حرکت کن.
- تا چند هفته پس از جراحی از فعالیت شدید خودداری کنید.
- رژیم غذایی سالمی داشته باشید که حاوی مقدار زیادی فیبر باشد.
- ميعات زياد بنوشيد.
- از نرم کننده ها یا ملین های مدفوع برای جلوگیری از یبوست استفاده کنید.
- اگر در مورد چسبندگی نگرانی دارید، با پزشک خود صحبت کنید.
اتصال آندومتر و چسبندگی روده
بین چسبندگی روده و اندومتریوز ارتباط وجود دارد. در واقع، زنان مبتلا به آندومتریوز نسبت به زنان بدون آندومتریوز مستعد ابتلا به چسبندگی روده هستند.دلیل دقیق این ارتباط به طور کامل شناخته نشده است، اما تصور می شود که التهاب ناشی از آندومتریوز می تواند به بافت شکم آسیب برساند و منجر به چسبندگی شود.
اگر مبتلا به اندومتریوز هستید، مهم است که از خطر چسبندگی روده آگاه باشید. با پزشک خود در مورد راه هایی برای کاهش خطر و مدیریت علائم خود صحبت کنید.
