فیزیوتراپی مثانه نوروژنیک کف لگن در مشهد
فیزیوتراپی نگرستان
مشهدمروارید تیموری - فیزیوتراپیست

مثانه نوروژنیک، همچنین به عنوان یک دستگاه عارضه تحت تأثیر نوروژنیک (NLUTD) شناخته می شود، وضعیتی است که زمانی رخ می دهد که ارتباط عصبی بین مغز و مثانه را مختل می کند. این می تواند باعث ایجاد مشکلاتی در کنترل مثانه شود، از جمله بی اختیاری، تکرر عفونت و بیماری فوریت.
دلایل برای مثانه نوروژنیک وجود دارد، از جمله:
- آسیب نخاعی: این شایع ترین علت مثانه نوروژنیک است. آسیب های نخاعی می تواند به اعصابی که عملکرد را کنترل می کند می تواند آسیب ببیند.
- مولتیپل اسکلروزیس (MS): ام اس بیماری است که به غلاف میلین که رشته های عصبی را احاطه کرده است آسیب می رساند. این می تواند سیگنال های عصبی به مثانه را مختل کند.
- بیماری پارکینسون: بیماری پارکینسون یک اختلال عصبی است که بر سیستم عصبی میافزاید. می تواند به اعصابی که عملکرد مثانه را کنترل می کنند آسیب برساند.
- سکته: سکته میتواند به اعصابی که عملکرد مثانه را کنترل میکنند آسیب برساند.
- دیابت: دیابت می تواند به اعصابی که عملکرد مثانه را کنترل می کنند آسیب برساند.
- تومورهای مغزی: تومورهای مغزی می توانند به اعصابی که عملکرد مثانه را کنترل می کنند آسیب بزنند.
- تومورهای طناب نخاعی: تومورهای نخاعی می توانند به اعصابی که عملکرد مثانه را کنترل می کنند آسیب بزنند.
- نقایص مادرزادی: نقایص مادرزادی نخاع، مانند اسپینا بیفیدا، می تواند به اعصابی که عملکرد مثانه را کنترل می کنند، آسیب برساند.
علائم مثانه نوروژنیک
علائم این بیماری بسته به علت و شدت بیماری می تواند متفاوت باشد. برخی از علائم رایج عبارتند از:
- بی اختیاری ادرار: از دست دادن غیرارادی ادرار است. بیاختیاری ادرار میتواند ناشی از مشکلات مثانه یا کنترل جریان عضلانی مثانه با ضعف عضلات مثانه باشد. از ادرار تکرر ادرار: این نیاز به ادرار بیش از حد معمول است. این می تواند ناشی از ضعف عضله مثانه، فعالیت بیش از حد ماهیچه مثانه یا مشکل در احساس پر بودن مثانه باشد. فوریت های ادراری: این نیاز ناگهانی و شدید به ادرار کردن است. این می تواند ناشی از فعالیت بیش از حد ماهیچه مثانه یا مشکل در احساس پر بودن مثانه باشد. احتباس ادرار: ناتوانی در دفع ادرار. این می تواند ناشی از ضعف عضلات مثانه، فعالیت بیش از حد عضلات مثانه، یا مشکلات عضلات اسفنکتر باشد که جریان ادرار را کنترل می کنند.
- عفونت های دستگاه ادراری (UTIs): عفونت های ادراری در افراد مبتلا به مثانه نوروژنیک شایع تر است. این به این دلیل است که مثانه کمتر قادر به تخلیه کامل است، که می تواند به باکتری ها اجازه رشد دهد.
پزشک مثانه نوروژنیک را بر اساس سابقه پزشکی، معاینه فیزیکی و آزمایشهای تشخیصی تشخیص میدهد:
- آزمایش ادرار: این آزمایش علائم عفونت یا سایر مشکلات ادراری را بررسی میکند.
- کشت ادرار: این آزمایش وجود باکتری در ادرار را بررسی می کند.
- سونوگرافی: این آزمایش از امواج صوتی برای ایجاد تصاویری از مثانه و کلیه ها استفاده می کند.
- سیستورانتروسکوپی: این آزمایش شامل قرار دادن یک لوله نازک با دوربین در مثانه برای بررسی مشکلات داخل مثانه و مجرای ادرار است.
- الکترومیوگرافی (EMG): این آزمایش فعالیت الکتریکی عضلات مثانه و مجرای ادرار را اندازه گیری می کند.
روش های درمانی
درمان مثانه نوروژنیک به علت و شدت بیماری بستگی دارد. هدف از درمان بهبود کنترل مثانه و جلوگیری از عوارضی مانند بی اختیاری ادرار است.
گزینههای درمانی برای مثانه نوروژنیک ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- داروها: داروهای متعددی وجود دارد که میتوانند برای درمان مثانه نوروژنیک استفاده شوند، از جمله آنتی کولینرژیکها، مسدودکنندههای بتا، و شلکنندههای عضلانی. کاتترها: کاتتر لوله نازکی است که برای تخلیه ادرار به مثانه وارد می شود. کاتترها را می توان به صورت موقت یا طولانی مدت استفاده کرد.
- آموزش مثانه: آموزش مثانه تحت نظارت متخصص

