مشاوره

مقدمه

برای موفقیت در جراحی ترمیم مو، مشاوره ارجح است. ایجاد یک تعامل خوب بین بیمار و پزشک با مراجعه بیمار به مطب آغاز می شود. این بعد مشاوره اولیه ممکن است با تحقیق آنلاین در وب سایت این مرکز، یک تماس تلفنی اولیه یا خواندن یک بروشور یا موارد مشابه آغاز شود.

در طول مشاوره، اگر بیمار کاندید مناسبی باشد، برای کاشت مو تصمیم گیری خواهد شد. علاوه بر این، مشاوره فرصتی است تا بیمار بداند چه انتظاراتی از عمل کاشت مو دارد و تمام جزئیات عمل از جمله مراقبت های قبل یا بعد از عمل را بررسی کند. اگر به خوبی انجام شود، مشاوره به خوبی هدایت شده به تنهایی می تواند رضایت بیمار را از این روش افزایش دهد. مشاوره ممکن است با یک مشاور متخصص تعیین شده انجام شود.

انتخاب کاندید کاشت مو

انتخاب کاندید کاشت مو عامل اصلی موفقیت در جراحی است. اگر بیمار از نظر پزشکی و روانی مناسب و سالم باشد، فرآیند انتخاب کاندید کاشت مو انجام می شود. ارزیابی معیارهایی مانند سن، درجه ریزش مو، بانک موی مناسب، کیفیت مو و رنگ مو در انتخاب کاندیدای مناسب کمک کننده است. کاندیدای ایده آل باید یک بانک موی کافی داشته باشد تا بتواند مناطق مورد نظر کاشت مو را تحت پوشش قرار دهد، ریزش مو را کنترل کند، و مهمتر از همه، انتظارات منطقی داشته باشد.

سن

افراد بالای 25 سال برای کاشت مو ترجیح داده می شوند. استفاده بیش از حد و نامشخص از دارو برای کاهش ریزش مداوم و پیشرونده مو موثر نیست. از این منظر، میزان و شدت نهایی ریزش مو در سنین کمتر از 25 سال بسیار کمتر از 25 سال و بالاتر قابل پیش بینی است.

در مقایسه با نامزدهای مسن‌تر، این بیماران جوان‌تر به احتمال زیاد به خط موی اصلی خود تمایل دارند تا خط موی قدیمی‌تر، که انتظار منطقی نیست.

انتظارات واقعی در کاشت مو

انتظارات واقعی از تراکم ایجاد شده تعیین می کند که بیمار تا چه حد از نتیجه نهایی عمل زیبایی راضی است. جراحی ترمیم مو دیگر «گرافت مو» قدیمی نیست. تبدیل قابل توجهی از 10 تا 25 واحد فولیکول مو بزرگتر به واحدهای کوچکتر رخ می دهد که معمولاً یک تا سه واحد فولیکول مو است. (تصویر 1.1). هدف بهبود ظاهر بیماران بدون اینکه مشخص باشد جراحی انجام شده است. نتیجه مورد انتظار کاشت مو یک بهبود طبیعی و غیرقابل تشخیص در تراکم مو است که به هیچ وجه نباید شبیه ظاهری پر از پیوند به نظر برسد. علاوه بر این، حتی با پیوندهای فولیکولی کوچکتر، اگر خط مو خیلی صاف و ناهموار باشد، پیوند مو می تواند غیرطبیعی به نظر برسد.

نتیجه نهایی کاشت مو باید از "ظاهر نامنظم و ناهمواری" خط رشد طبیعی مو پیروی کند (تصویر 1.2).

نکته بسیار مهم در اینجا نگرانی اولیه بیماران در مورد ظاهر خود است. آنها ممکن است دارای خط موی پیشرفته، ضخیم شدن پوست پیشانی، یا ضخیم شدن و متراکم شدن راس یا جدا شدن سر باشند (شکل 1.3). مهم ترین بهبود زیبایی با پرکردن و تقویت مو حاصل می شود که با تنظیم و فریم کردن صورت و با تقویت خط رویش مو در جلوی سر و افزایش تراکم ایجاد شده در پوست جلوی سر انجام می شود.

تصویر 1.1: در روش کاشت مو مدرن، در مقایسه با گرافت های بزرگتر پر از فولیکول در روش های قدیمی، یک واحد فولیکولی کوچکتر تقسیم شده و به یک واحد فولیکولی سه گانه تبدیل می شود.

علاوه بر این، کاشت مو باید برای جلوگیری از ریزش مو پیشرونده طراحی شود. به این ترتیب می توانید نتیجه کار و ظاهر طبیعی را در آینده دور و نزدیک تضمین کنید. بنابراین، اگر بیمار دارای بانک موی محدود و طاسی قابل توجهی است، باید به او توصیه کرد که مهمترین نتیجه زیبایی را با تمرکز بر روی نواحی که عمدتاً بر کادربندی صورت تأثیر می گذارد، به دست می آورد. توضیح این مفهوم برای مردان مبتلا به آلوپسی آندروژنتیک که تمایل به داشتن خط موی پایین تر و ضخیم تر یا پوشش پوست ضخیم تری راس یا بخشی از سر دارند بسیار مهم است. اگر گرافت ها خیلی جلو یا جلو قرار بگیرند و خط رویش مو عقب برود، آن چیزی که باقی می ماند ردیفی از موهای پیوند شده غیر طبیعی در جلوی خط رویش مو است. هنگام مشاوره به مردانی که مایل به کاشت مو از راس یا قسمتی از سر هستند، این نکته را باید توضیح داد که حتی اگر با کاشت مو پوشش کاملی از پوست راس ایجاد شود، ممکن است چندان برای بیمار قابل توجه و محسوس نباشد.

علاوه بر این، از آنجایی که پیچ و تاب و زاویه خواب فولیکول های مو در پوست رأس در جهات مختلف رشد می کند، پیوندهای بیشتری برای پوشش کافی این ناحیه مورد نیاز است. و اگر ریزش موی پیشرونده کنترل نشود، بیمار ممکن است یک حلقه غیرطبیعی از طاسی را در اطراف گرافت های پیوند شده تجربه کند. با توجه به نتایج بلند مدت زیبایی، پیوند واحدهای فولیکولی در دو سوم قدامی پوست سر امن ترین ناحیه است.

نکته مهم در اینجا تراکم محسوسی است که می توان ایجاد کرد و به عنوان تابعی در نظر گرفته می شود که نه تنها تراکم گرافت های پیوند شده را شامل می شود، بلکه موجی مو و کیفیت مو را نیز شامل می شود.

تصویر 2.1: بیمار دارای خط رشد طبیعی مو است.

شکل 3.1: مشاوره عمومی. یک مرد 28 ساله دارای خط موی عقب‌رفته در پیشانی و عقب‌رفتن خط مو در جلو و راس است.

بیمار با موهای نازک و کم پشت نباید انتظار بهبود زیبایی مانند فردی با موهای ضخیم و مجعد را داشته باشد. حتی با تعداد پیوندها و رشد یکسانی، موهای ضخیم و مجعد می توانند 50 تا 100 درصد تراکم تر از موهای نازک و صاف باشند. علاوه بر این، تراکم خالص برابر است با تعداد موهای کاشته شده، منهای ریزش مو در ناحیه گیرنده پیوند مو. ایجاد یک افزایش خالص قابل توجه و قابل توجه در بیماران مبتلا به ریزش موی سریع و پیشرونده دشوارتر از بیمارانی است که سرعت ریزش مو کمتری دارند یا افرادی که ریزش مو آنها از نظر پزشکی کنترل می شود.

ممکن است برای دستیابی به نتیجه مطلوب، جراحی های بیشتری لازم باشد، که ممکن است به دلیل پیشرفت ریزش مو یا هرگونه محدودیت فنی در جراحی اولیه باشد که از پوشش کامل و مطلوب جلوگیری می کند.

بسته به اندازه ناحیه گیرنده پیوند، میزان ریزش موی در حال پیشرفت و ارائه بانک موی فرد، می توان در دو عمل جراحی به هدف زیبایی شناختی مورد نظر دست یافت.

سوابق پزشکی دقیق

کاشت مو یک گزینه برای درمان آلوپسی است، اما ممکن است درمان بهینه برای بیمار نباشد. مانند هر ارزیابی ریزش مو، ابتدا باید یک تشخیص مناسب داشته باشیم. جراحی ترمیم مو در همه انواع آلوپسی، به جز آلوپسی آندروژنتیک، نیازمند ملاحظات خاصی است و ممکن است نتایج به طور کلی متفاوت باشد. بنابراین، مهم است که بتوانیم آلوپسی آندروژنتیک را از اسکارهای شبیه آلوپسی تشخیص دهیم. این امر مستلزم گرفتن شرح حال دقیق بیمار (جدول 1.1)، انجام معاینه کامل پوست سر، و احتمالاً بررسی های بیشتر، مانند گرفتن بیوپسی است. افراد مبتلا به آلوپسی آندروژنتیک باید ریزش مو را در صورتی که ریزش تدریجی، پیشرونده، بدون علامت و نامرتبط با یک بیماری خاص یا عامل استرس زا یا حالت دادن مو تهاجمی باشد گزارش دهند. هر گونه جراحی قبلی پیوند مو نیز باید با پزشک در میان گذاشته شود (جدول 2.1).

وضعیت سلامتی بیمار و سابقه جراحی نیز باید مشخص شود. یک پرونده پزشکی جامع باید به صورت مستند از بیمار تهیه شود.

جدول 1.1: سابقه کاشت موی قبلی

سوالات پیشنهادی برای گرفتن شرح حال دقیق از بیمار در طول مشاوره

الان چقدر ریزش مو وجود دارد؟

ریزش مو ناگهانی است یا تدریجی؟

آیا ریزش مو منطقه ای و محدود است یا پراکنده؟

آیا ریزش مو با افزایش ریزش و تخلیه سر همراه است؟

آیا خارش، سوزش، حساسیت به لمس یا ترشح وجود دارد؟

ریزش مو چگونه شما را آزار می دهد؟

انتظارات شما از کاشت مو چیست؟

در حال حاضر چه داروهایی مصرف می کنید؟ آیا از داروهای ضد انعقاد استفاده می کنید؟ آیا شما

هستید برای درمان ریزش مو از چه داروهایی استفاده می کنید؟

آیا تا به حال عمل جراحی از جمله جراحی کاشت مو انجام داده اید؟

آیا در حال حاضر سیگار می کشی؟ اگر بله، چند بسته در روز؟

آیا کلوئید یا اسکار هیپرتروفیک دارید و آیا بیماری در حال پیشرفت است؟ انجام داده است

چه در گذشته و چه در حال حاضر مدل مو یا مدل موی تهاجمی و آسیب رسان آیا از

استفاده می کنید؟

برای هر شرایطی که ممکن است بر جراحی تأثیر بگذارد، ممکن است توصیه شود که آن را با یک متخصص یا پزشک مراقبت های اولیه در میان بگذارید. اگرچه کاشت مو کم خطر است و با حداقل عوارض همراه است، اما توصیه می شود که هر بیمار بالای 55 سال از پزشک مراقبت های اولیه خود مجوز پزشکی دریافت کند. لیست فعلی آنها نیز باید به دقت بررسی شود. استفاده از داروهای ضد انعقاد می تواند عوارض جانبی نسبی در جراحی داشته باشد.

با این وجود، پیوند مو هنوز برای بیماران مبتلا به اختلالات انعقادی انجام می شود که از نظر فنی می تواند دشوارتر باشد. عدم وجود هموستاز یا قطع جریان خون مناسب در بدن ممکن است کاشت پیوند مو را دشوارتر کند و با افزایش ترشح، کاهش بینایی و ریزش پیوند پیوند شده همراه باشد. بیمار می تواند با پزشک مراقبت های اولیه خود در مورد قطع دارو قبل از جراحی مشورت کند. با این حال، جراحی انتخابی ممکن است با خطر احتمالی حوادث قلبی عروقی توصیه نشود. حتی اگر بیمار برای پیشگیری از داروهای ضد انعقاد استفاده می کند، پزشک مراقبت های اولیه باید قطع داروها را تایید کند.

معاینه پوست سر (جدول 3.1)

معاینه کامل پوست سر باید به تشخیص نوع آلوپسی کمک کند و همچنین مشخص کند که آیا بیمار کاندید مناسبی است یا خیر.

جدول 2.1: سوالات برای استخراج پرونده بیماران

سابقه قبلی کاشت مو را دریافت کنید

کدام روش از بین بردن موهای زائد از ناحیه بانک مو انجام شد: برداشتن نوار پوست یا FUE؟

ناحیه کاشت موی بیمار را مشخص کنید. چه تعداد گرافت در این ناحیه قرار می گیرد؟

آیا پیوندهای باقی مانده به اندازه کافی سالم هستند؟

آیا عوارضی داشته است؟ (یعنی پخش اسکار)

آیا جنبه هایی از جراحی قبلی وجود داشت که بیمار از آن ناراضی بود؟

(FUE: استخراج واحد فولیکولی).

جدول 3.1: معاینه پوست سر

تعیین مقیاس ریزش مو: در دسته همیلتون نوروود (نوروود-همیلتون) یا لودویگ (لودویگ)

به وجود هرگونه التهاب توجه کنید

به هر شواهدی مبنی بر ریزش مو مرتبط با جای زخم توجه کنید

بررسی اسکار قبلی در ناحیه بانک مو

ارزیابی تراکم ناحیه بانک مو

ارزیابی کیفیت مو

توجه به رنگ مو

ارزیابی شلی پوست سر

علاوه بر این، می توان منطقه برداشت فولیکول مو را در آن زمان تعیین کرد. همچنین می توان به طور تقریبی تعداد پیوندهای مورد نیاز برای ترمیم ناحیه مورد نظر را تعیین کرد.

ارزیابی منطقه برداشت

از نظر بالینی، آلوپسی آندروژنیک نوعی ریزش موی بدون علامت با الگوی موهای کوتاه، کم پشت و نازک در نواحی آسیب دیده است. ضخامت مو کاهش می یابد، انتهای رنگدانه های مو نازک و کوتاه و رنگ پریده می شود. در آلوپسی با ریزش موی الگوی مردانه، ریزش موی پیشرونده بیشتر در پیشانی (جلو سر) و نازک شدن تدریجی قسمت جلوی سر و پوست رأس (بخشی از سر) وجود دارد. اگر این بیماری درمان نشود، صافی و طاسی پوست سر در نواحی آسیب دیده پیشرفت کرده و در تمام سر پخش می شود. رایج ترین سیستم طبقه بندی مورد استفاده برای ارزیابی ریزش مو با الگوی مردانه، مقیاس همیلتون- نوروود است (شکل 4.1). در مقابل، در آلوپسی با الگوی زنانه، خط مو (در جلوی پوست سر) با نازک شدن پیشرونده و کوچک شدن (کوتاه شدن) فولیکول در سرتاسر پوست سر حفظ می شود (شکل 5.1 A و B). این حالت ریزش مو به الگوی "درخت کریسمس" با بخش مرکزی گسترده و ماهیت "نازک و نازک" مو تشبیه شده است. ریزش موی الگوی زنانه ممکن است به ندرت به طاسی پیشرونده تبدیل شود. آلوپسی با الگوی زنانه را می توان با استفاده از مقیاس لودویگ طبقه بندی کرد.

شکل 4.1: مقیاس طبقه بندی همیلتون-نروود برای ریزش مو با الگوی مردانه.

شکل 5.1 A و B: زنی با ریزش موی الگوی زنانه و مقیاس لودویگ نوع III، که حفظ خط موی جلویی (A) همراه با کوتاه شدن فولیکول‌ها و افزایش تخلیه مرکزی پوست سر جلویی (B) را نشان می‌دهد.

شکل 5.1 الف و ب: یک زن 29 ساله برای مشاوره کاشت مو مراجعه کرد. (الف) در ملاقات اولیه، به نظر می رسد که او دارای ریزش مو با الگوی زنانه و مقیاس لودویگ نوع III است. بیوپسی همچنین ریزش موی الگوی زنانه (FPHL) را تایید کرد. (ب) با این حال، در عرض 5 ماه پس از مصرف ماینوکسیدیل، موهای او به حالت قبلی خود بازگشتند. بنابراین، او تلوژن افلوویوم مشابه ریزش موی زنانه را نشان داده بود.

در مورد خانم ها باید فضای کافی برای ایجاد برش وجود داشته باشد و گرافت ها بدون برش عرضی فولیکول های موی موجود قرار داده شوند. علاوه بر این، بررسی های بیشتر مانند بررسی های آزمایشگاهی و بافت شناسی ممکن است هرگونه تظاهرات غیرعادی را تایید کند.

لازم به ذکر است که آلوپسی با الگو با تلوژن افلوویوم یا آلوپسی التهابی مانند لیکن پلانوپیلاریس (لیکن پلان) یا آلوپسی سیکاتریشیال (آلوپسی سیکاتریسیال گریز از مرکز مرکزی) متفاوت است و باید به دقت تشخیص داده شود (تصاویر 6.1 A و B

).

ارزیابی ناحیه بانک مو

منطقه بانک مو، ناحیه ای است که برای برداشت پیوندهای پیوند شده تعیین و طراحی شده است. برای انجام موفقیت آمیز کاشت مو، داشتن موی کافی از بانک مو ضروری است. عوامل زیادی وجود دارد که تعیین می کند که آیا ناحیه بانک مو برای کشیدن پیوند مناسب است یا خیر. جراح باید بتواند پیوندهای کافی برای پوشش مطلوب در ناحیه گیرنده پیوند ایجاد کند. علاوه بر این، باید توجه داشت که از استخراج پیوند در منطقه ای که ممکن است در نهایت ریزش مداوم و پیشرونده رخ دهد، اجتناب شود، زیرا بقا و یکپارچگی این پیوندها محدود می شود. علاوه بر این، اگر نوار پوست برداشته شود و ریزش مو پیشرونده در ناحیه بانک مو اتفاق بیفتد، ممکن است یک اسکار خطی (اسکار حذف مو) قابل مشاهده باشد.

منطقه Mo Bank "منطقه امن"

تئوری ناحیه بانک مو نشان می‌دهد که گرافت‌های برداشت شده از مناطقی که تحت تأثیر ریزش مو قرار نمی‌گیرند، باید تراکم ژنتیکی یکسانی را هنگام کاشت در ناحیه گیرنده درگیر حفظ کنند و بنابراین به رشد خود ادامه دهند. بنابراین، گرافت ها باید از ناحیه ای از بانک مو استخراج شوند که تا حد امکان از ریزش مو در آینده ایمن باشد.

اکثر افراد مبتلا به آلوپسی آندروژنیک دارای ناحیه نعل اسبی در امتداد پشت سر خود هستند که احتمال کمتری دارد در نهایت تحت تاثیر ریزش قرار گیرد و به عنوان "منطقه امن" در نظر گرفته می شود و منطقه ای است که بیشتر پیوندها برای کاشت مو در آن استخراج می شوند (شکل 7.1).

"منطقه امن" به عنوان نوار نعل اسبی با عرض 5 تا 6 سانتی متر تعریف می شود که در پشت سر کشیده شده و تا پوست ناحیه تمپورال امتداد می یابد. برای ایجاد مرز بالایی این ناحیه می توان با کشیدن خط افقی بین ابعاد بالایی قسمت حلزونی لاله گوش، آن را با دقت بیشتری تخمین زد. فرورفتگی های پشت سر یا پشت گردن مرز پایینی را مشخص می کند. به نظر می رسد گسترش این نوار به زیر این خط، خطر ایجاد اسکار گسترده را افزایش می دهد. مرزهای جانبی منطقه امن نباید فراتر از قسمت زمانی بالای قسمت حلزونی لاله گوش گسترش یابد. از آنجایی که پیشرفت کم برآمدگی و نازک شدن مو در نهایت ممکن است منجر به اسکار خطی شود، توصیه می‌شود حدود 2 سانتی‌متر از مرزهای بالایی و پایینی برداشته شود.

یک ناحیه سالم بدون ریزش موی پیشرونده در زنان مبتلا به آلوپسی آندروژنتیک پراکنده باید با دقت و به درستی شناسایی شود. در آلوپسی "الگو" در زنان، عرض بخش مرکزی در جلوی پوست سر باید در مقایسه با پشت سر گسترده تر باشد. در آلوپسی منتشر، پشت سر ممکن است نازک و نازک به نظر برسد و پوست سر نیز قابل مشاهده باشد. این وضعیت یک مانع نسبی برای برداشت پیوند در "منطقه امن" معمول در این افراد است، زیرا در آلوپسی منتشر، پیوندها از قبل شروع به کوچک شدن می کنند و ممکن است برای همیشه سالم باقی نمانند. می توان میزان و درجه ریزش مو را در افراد مبتلا به آلوپسی آندروژنتیک تخمین زد. برای مثال، یک مرد 60 ساله با پیشرفت آهسته به آلوپسی نوروود نوع III بعید است که به نوروود نوع VI شدید پیشرفت کند.

شکل 7.1: ناحیه بانک مو

شکل 8.1: جای زخم واضح و گسترده در پشت سر یک مرد آفریقایی-آمریکایی با مدل موی بسیار کوتاه

به طور مشابه، می توان فرض کرد که یک مرد 22 ساله مبتلا به آلوپسی نوع III نوروود در معرض خطر بالای پیشرفت به آلوپسی نوع VI نوروود است. این افراد کاندیدای مناسبی برای برداشتن نوارهای پوستی نیستند زیرا یک اسکار خطی (اسکار از بین بردن فولیکول های مو) در آنها قابل مشاهده خواهد بود. علاوه بر این، ممکن است محدود باشد که پیوندهای پیوندی سالم بمانند.

منطقه بانک موی قبلی را مرور کنید

بسیاری از بیماران جراحی قبلی کاشت مو را تجربه کرده اند. اگر برداشتن نوار قبلا انجام شده باشد، جای زخم قبلی باید بررسی شود. هر گونه عارضه ای شامل از بین رفتن زخم، عفونت، اسکار گسترده یا تشکیل کلوئید است (شکل 8.1). باید مورد بررسی و بررسی قرار گیرد.

علاوه بر این، ناحیه بانک مو باید از نظر عرضه کافی برای کاشت و اطراف زخم قبلی از نظر شلی پوست ارزیابی شود. جراحی بعدی ممکن است در ناحیه ای انجام شود که اسکار قبلی وجود دارد. فولیکول های کاشته شده در اطراف فیبروز و جای زخم بعید است که سالم بمانند. اگر استخراج واحد فولیکولی (FUE) قبلا انجام شده باشد، ناحیه بانک مو باید از نظر وجود احتمالی اسکارهای آتروفیک همراه با اسکار ماکولا هیپوپیگمانته بررسی شود. همچنین ممکن است برداشت بیش از حد با روش FUE صورت گرفته باشد و ظاهری اسکار مانند در ناحیه بانک مو ایجاد شده باشد.

تراکم ناحیه بانک مو

تراکم مو با تعداد واحدهای فولیکولی در سانتی‌متر مربع در مقابل مو در هر سانتی‌متر مربع تعریف می‌شود. روش ها و ابزارهای مختلفی برای تخمین تراکم ناحیه بانک مو وجود دارد. یک روش آسان این است که تعداد واحدهای فولیکولی را در یک منطقه 0.25 سانتی متر مربع بشمارید و در چهار ضرب کنید، که تأیید می کند که تراکم در سراسر ناحیه بانک مو یکنواخت نیست. کاشت مو ایده آل دارای تراکم سطح بانک مو حداقل 70 تا 90 واحد فولیکولی در هر سانتی متر مربع است. تراکم کمتر از 40 واحد فولیکولی در هر سانتی متر مربع یک منبع ضعیف بانک مو در نظر گرفته می شود.

کیفیت مو

کیفیت و ضخامت مو نیز یک ویژگی مهم برای ارزیابی است. کیفیت مو بر درک تراکم نتیجه نهایی زیبایی تأثیر می گذارد. هر فولیکول موی بزرگتر از 70 میکرون موی ضخیم محسوب می شود. موهای ضخیم و مجعد پوشش بیشتری نسبت به موهای صاف و نازک دارند. فردی با موهای نازک و صاف ممکن است به دو برابر بیشتر گرافت برای همان تراکم نیاز داشته باشد (شکل 9.1 A و B). در مقابل، افرادی با موهای ضخیم و مجعد با ناحیه بانک موی محدود به نظر خوش شانس هستند زیرا برای پوشش کافی در ناحیه گیرنده پیوند خود نیازی به تعداد زیادی گرافت مو ندارند. این مفهوم می تواند برای مثال در بیماران آلوپسی سیکاتریسیال (CCCA) مفید باشد. برای ایجاد تراکم بیشتر در افراد با موهای نازک و وز، می توان تعداد بیشتری از 3-4 گرافت واحد فولیکولی بزرگتر را به ناحیه گیرنده پیوند زد. علاوه بر این، خانم هایی که موهای مجعد دارند نباید بعد از کاشت مو از صاف کننده های شیمیایی استفاده کنند، زیرا تراکم مورد نظر را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.

انعطاف یا شلی پوست سر

انعطاف پذیری پوست سر نیز یکی از عوامل تعیین کننده برای ایجاد ناحیه بانک مو در روش حذف نوار است. عامل خطر اصلی برای اسکارهای هیپرتروفیک گسترده، کشش زخم است.

شکل 9.1 A و B: (الف) موهای خاکستری، نازک و صاف را روی پوست روشن نشان می دهد. (B) موهای سیاه، مجعد و ضخیم را روی پوست تیره‌تر نشان می‌دهد.

اگر شلی و کشیدگی پوست سر بیشتر باشد، ممکن است نوار پهن تر و ایمن تر و پیوندهای بیشتری کشیده شود.

حفظ حداکثر عرض نوار پوستی کمتر از 1 سانتی متر، خطر گسترش زخم یا اسکار را کاهش می دهد. با این حال، اگر پوست سر سفت است یا نواری از پوست پهن تر از 1 سانتی متر مطلوب است، ارزیابی شلی پوست سر ضروری است.

فرمول Mayer-Paul یک معیار مفید برای سنجش خاصیت ارتجاعی پوست سر است و برای تعیین پهنای ناحیه بانک مو استفاده می شود. جراح انگشت شست و اشاره خود را 5 سانتی متر از هم دور می کند و پوست سر را به هم می فشارد. درصد تغییر فاصله اصلی تا فاصله فشرده شده (D) اندازه گیری می شود (جدول 4.1).

رنگ مو

رنگ موی بانک مو یا ناحیه اهداکننده ممکن است بر برش پیوندها و نتیجه نهایی عمل زیبایی تأثیر بگذارد. با توجه به برش، تشخیص کل مسیر زیر پوستی موی خاکستری، به خصوص اگر مجعد باشد، مشکل است و این امر منجر به افزایش مراحل اجرای آماده سازی گرافت و کاشت می شود. این مشکل ممکن است با رنگ آمیزی فولیکول ها با کمک ویولت د ژانسین (جنسان بنفش) حل شود.

حتی با تراکم کافی پیش‌بینی‌شده در ناحیه گیرنده پیوند، در افرادی با موهای بسیار تیره و پوست سر بسیار روشن، نتیجه ممکن است تراکم خیلی کم یا خیلی کم باشد. موهای تیره می توانند پوست سر روشن را برجسته کنند و اثر پیوند را بیشتر نمایان کنند. علاوه بر این، هر گونه عارضه در ناحیه گیرنده پیوند مانند فرورفتگی، خط موی صاف یا تغییرات بافتی می تواند قابل توجه باشد. بنابراین به بیمارانی که رنگ پوست بسیار روشن دارند توصیه می شود موهای خود را روشن تر رنگ کنند. از طرفی افرادی که پوست تیره تری دارند باید رنگ موهای خود را تیره تر نگه دارند. در حالت ایده آل، هر چه رنگ مو به رنگ پوست سر نزدیکتر باشد، مشکل شناسایی موهای کاشته شده در ناحیه گیرنده کمتر می شود.

مفاهیم مهم برای ناحیه بانک مو

• یک کاندیدای کاشت مو ایده آل دارای یک بانک موی اهداکننده برای پوشش ناحیه گیرنده پیوند است.
• زخم بانک موی قبلی در صورت وجود باید بررسی شود.
• تراکم ناحیه بانک مو و کیفیت یا ضخامت مو، تراکم نهایی مورد انتظار در کاشت را تعیین می کند.
• اگر نوار پوست بریده و برداشته شود، کشش پوست سر باید ارزیابی شود.

  جزئیات مورد نیاز برای بررسی بیمار: دستورالعمل ها و موارد قبل از عمل باید با بیمار بررسی شوند (جدول 5.1). در صورتی که بیمار روش استخراج واحد فولیکولی را انتخاب کند، باید قبل از عمل در مورد کوتاه کردن و برداشت مو با او مشورت شود. به طور معمول، یک نوار بزرگ 5-6 سانتی متری باید از ناحیه بانک مو بریده شود تا موها برداشت شوند. با این حال، بسته به طول اصلی، ممکن است چندین هفته طول بکشد تا موها دوباره رشد کنند.

  جدول 5.1: موارد قبل از عمل

  رضایت بیمار را بررسی کنید

  قبل از عمل عکس بگیرید

  در صورت مصرف آسپرین باید قطع شود

  یک هفته قبل از جراحی مصرف ماینوکسیدیل را قطع کنید

  در صورت نیاز مو باید کوتاه شود

  جدول 7.1: موارد بعد از عمل

  پانسمان باید روز بعد از عمل برداشته شود

  ناحیه گیرنده را به آرامی با شامپو بشویید

  پردنیزون خوراکی با دوز 40 میلی گرم، تا 3 روز در صورت نیاز برای کاهش ادم پوست

  ویکودین تا 7 روز

  آنتی بیوتیک بعد از جراحی در صورت نیاز

  اگر نوار پوستی برداشته شود، بخیه ها یا نخ ها در عرض 7 روز برداشته می شوند

  گرافت های مو ممکن است 2 تا 3 هفته پس از جراحی بریزند

  استفاده از ماینوکسیدیل یا تحریک با نور لیزر کم توان برای بهبود احتمالی رشد و کاهش خطر تلوژن افلوویوم پس از جراحی به میزان لازم

  شروع به مصرف داروها برای کنترل ریزش موی مداوم و پیشرونده کنید

  برای تاثیر کامل جراحی زیبایی باید 9 تا 18 ماه بعد از جراحی صبر کنید

  به همین دلیل، بیماران ممکن است بپذیرند که کل سر خود را بتراشند یا فقط قسمت کوچکی از پشت سر خود را بتراشند و ناحیه بانک مو را با موهای اطراف بپوشانند. یا ممکن است بخواهند موهای خود را چند اینچ بیشتر نگه دارند تا ناحیه تراشیده شده را بپوشانند.

  جزئیات جراحی نیز باید با بیمار در میان گذاشته شود. بیمار باید بداند که کاشت مو یک عمل سرپایی با بی حسی موضعی است و توسط جراحان و تیمی از تکنسین ها انجام می شود. این بحث باید شامل نوع روش مورد استفاده برای برداشت از ناحیه بانک مو، نحوه تهیه گرافت ها و قرار دادن آنها در برش ها و مدت زمان تقریبی عمل پیوند باشد. تمام خطرات و عوارض احتمالی نیز باید توضیح داده شود (جدول 6.1).

  بقا و سلامت گرافت ها به جنبه های فنی جراحی و همچنین مراقبت های بعد از عمل بستگی دارد. پیوندهای پیوندی باید از ضربه یا ضربه محافظت شوند و دلمه های چسبنده نباید دستکاری یا برداشته شوند. بنابراین، بررسی کامل مراقبت‌ها و انتظارات پس از عمل مهم است (جدول 7.1).

  به طور خلاصه، مشاوره و ارزیابی قبل از عمل از عوامل تعیین کننده در موفقیت کاشت مو هستند. نتیجه نهایی باید طبیعی باشد و بسته به عرضه ناحیه بانک موی فرد، کیفیت و ضخامت مو و کنترل ریزش موی پیشرونده تعیین می شود (جدول 8.1).

  جدول 6.1: خطرات و عوارض احتمالی ناشی از کاشت مواست

  فولیکولیت

  کیست

  باز شدن زخم

  عفونت

  درد نوروپاتیک ناشی از برداشتن نوار پوست

  نکروز ایسکمیک در ناحیه گیرنده پیوند مو - در شرایط پر تراکم مو و در افراد سیگاری احتمال خطر افزایش می یابد

  ظاهر غیر طبیعی

  احتمال ضعیف ماندن پیوند مو

  جدول 8.1: مفاهیم کلیدی

  کاشت مو باید طبیعی باشد

  بر اساس تئوری ناحیه بانک مو، گرافت ها زنده و سالم می مانند

  دو روش برداشت وجود دارد: برداشت نوار پوست در مقابل روش FUE

  برداشتن نوار پوستی یک اسکار قابل مشاهده و خطی ایجاد می کند

  در روش FUE یک منطقه بزرگ تراشیده شده خطر گسترش، محو شدن و جای زخم را به همراه دارد

  عرضه منطقه بانک مو محدود است

  تراکم مورد انتظار عملکردی است، از جمله تراکم پیوندهای کاشته شده و کیفیت ضخامت مو

  نتیجه خالص جراحی زیبایی، تعداد گرافت های کاشته شده منهای ریزش مو پیشرونده

  (FUE: استخراج واحد فولیکولی).

  در نهایت، اگر بیمار تصمیم به انجام این روش داشته باشد، یک بسته حاوی دستورالعمل تکمیل قبل و بعد از عمل، نسخه های داروهای بعد از عمل و رضایت نامه کامل برای او ارسال شود. خواهد بود بیماران تشویق می شوند در صورت داشتن هر گونه نگرانی قبل از عمل تماس بگیرند.