کیست درمید (درموئید کیست) یکی از انواع نادر است. بافت‌های نرم لابیا ماژور (لب بزرگ دستگاه تناسلی) مشاهده می‌شود. این توده‌ها از ریشه‌شناسی، منشأ اکتودرمی دارند و در حقیقت تومورهای مادرزادی یا رشدی می‌شوند که به دلیل باقی ماندن سلول‌های نابه‌جای بافتی در مسیر غدد جنینی می‌گردند.

ماهیت اصلی کیست درمید در محتویات غیرعادی آن نهفته است. کیست‌های ساده که تنها حاوی مایع شفاف هستند، کیست‌های درموئیدی حاوی ترکیبات بافتی متنوعی هستند که از سه لایه زایا (اکتودرم، مزودرم و اندودرم) مشتق شده‌اند. این محتویات می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

1. بافت‌های پوستی: شامل فولیکول‌های مو، غدد رفتن (سبسه)، غدد عرق و کراتین بیش از حد.
2. بافت‌های سخت: در موارد نادر، ممکن است حاوی بقایای بافت دندانی یا قطعات کوچک استخوانی باشند.
3. مایع غلیظ: ترکیبی از ورزش، سبوم و سلول‌های مرده پوست.

از منظر پاتولوژی، این کیست‌ها همیشه خوش‌خیم هستند و خطر ابتلا به سرطان (بدخیمی) در آن‌ها موارد بسیار پایین است (کمتر از ۲٪ گزارش شده است). رشد آنها معمولاً آهسته و تدریجی است و ممکن است سال‌ها بدون علامت در ناحیه تناسلی باقی بمانند تا زمانی که به اندازه‌ای رشد کنند که باعث ناراحتی فیزیکی یا نگرانی زیبایی شود. این کیست ها دارای یک دیواره کپسولی مشخص هستند که برای جلوگیری از عود باید کاملاً برداشته شود.

ریشه اصلی تشکیل کیست های درموئید به ناهنجاری های رشدی در دوران جنینی برمی گردد. در طول رشد جنین، مهاجرت سلولی و تشکیل ساختارهای تولید مثل باید دقیقاً انجام شود. کیست درموئید در نتیجه گیر افتادن یا حفظ سلول های بنیادی یا اپیتلیال (پوست) در مسیر مهاجرت سلولی یا بافت هایی که نباید در آنجا باشند، تشکیل می شود.

به طور دقیق‌تر، این کیست‌ها از سلول‌های اولیه ایجاد می‌شوند که پتانسیل ایجاد تمام اجزای بافت را دارند. در ناحیه لب های بزرگ، این سلول ها ممکن است به دلیل نقص در رشد طبیعی شروع به تولید و ترشح مواد پوستی (مانند چربی و مو) کرده و در یک ساختار بسته (کپسول) تجمع کنند.

عوامل تسریع کننده یا عواملی که باعث ظاهر شدن کیست می شوند (حتی اگر مادرزادی باشد):

• تغییرات هورمونی: نوسانات شدید هورمونی در دوران بلوغ، قاعدگی یا بارداری می تواند فعالیت غدد کیست را تحریک کرده و رشد آن را تسریع کند.
• تروما (آسیب) موضعی: ضربات یا آسیب های مکرر ناشی از زایمان، اپیلاسیون خشن یا برش های جراحی قدیمی در پرینه می تواند سلول های نهفته را تحریک کرده و رشد کیست را فعال کند.
• التهاب مزمن: شرایط التهابی طولانی مدت در بافت های اطراف ممکن است به عنوان محرک عمل کند.
• عوامل ژنتیکی: اگرچه ارتباط ژنتیکی قوی به ندرت ثابت شده است، برخی از سندرم‌ها که بر رشد بافت تأثیر می‌گذارند ممکن است خطر ایجاد توده‌های مادرزادی را افزایش دهند.

در عمل بالینی، اکثر کیست‌های درموئیدی که در زنان بالغ تشخیص داده می‌شوند، کیست‌هایی هستند که از بدو تولد وجود داشته‌اند اما به دلیل رشد آهسته تا زمان بلوغ یا حتی بعد از آن (در دهه‌های 30 و 40 زندگی) مشاهده نمی‌شوند.

کیست درموئید لابیا ماژور اغلب یک ضایعه "ساکت" است و هیچ علامت خاصی ایجاد نمی کند. علائم زمانی ظاهر می شوند که کیست به اندازه کافی بزرگ شود یا پیچیده شود.

مهم ترین یافته های بالینی عبارتند از:

1. وجود توده قابل لمس: بیمار یا پزشک توده زیر جلدی را در یک طرف لب بزرگ احساس می‌کند.
2. ثبات و ظاهر: توده معمولاً سفت اما کمی الاستیک (نه کاملاً سفت مانند استخوان، نه کاملاً کیسه ای مانند کیست بارتولن)، گرد یا بیضی شکل و اغلب متحرک (یعنی به بافت‌های عمیق‌تر متصل نیست).
3. بدون درد اولیه: به طور معمول، این کیست ها دردناک نیستند زیرا عفونی یا ملتهب نیستند.
4. رشد آهسته: بیماران اغلب متوجه می شوند که توده در طی چند ماه یا سال کمی بزرگتر شده است.

• عفونت (نادر): اگر محتویات کیست ملتهب یا عفونی شود، علائمی شبیه به آبسه ظاهر می‌شود: قرمزی شدید (اریتم)، تورم، افزایش حرارت موضعی، درد حاد و گاهی ترشحات چرک.
• فشار و ناراحتی: اگر کیست به اندازه یک گردو یا بزرگتر شود، می تواند باعث فشار مکانیکی و ناراحتی در هنگام راه رفتن، پوشیدن لباس زیر تنگ یا در حین مقاربت (دیسپارونی) شود.
• تغییر ظاهر (نگرانی زیبایی): در بسیاری از موارد، انگیزه اصلی ارجاع، نگرانی در مورد عدم تقارن ایجاد شده در ناحیه تناسلی است.

کیست درموئید با توده‌های مشابه دیگر در ناحیه تناسلیناحیه تناسلی خارجی زن در معرض انواع مختلف توده ها است. تشخیص افتراقی دقیق برای انتخاب روش درمانی مناسب حیاتی است. جدول زیر تفاوت های کلیدی بین رایج ترین توده ها را نشان می دهد:

نوع توده، منشاء و مشخصه اصلی، محل مشترک، قوام، خطر معمول بدخیمی، کیست درموئید،منشا جنینی، حاوی مو، چربی، بافت سخت لبهای بزرگ (معمولاً یک طرفه)، سفت، نسبتاً متحرک، بسیار کمCast مجرای غده، ورودی دهلیز واژن (نزدیک ساعت 4 یا 8)، نرم، پر از مایع نیستکیست اپیدرموئید (سبشه) گیر افتادن سلول های سطحی پوست در هر نقطه از پوست ناحیه تناسلی نرم است، گاهی اوقات نقطه سیاه مرکزی (نقطه خروجی تومور چربی) وجود ندارد نواحی زیر جلدی و بافت چربی بیشتر بسیار نرم، "خمیری" است و نمی توان آن را به راحتی فشار داد فیبروم یا تومور زیر مخاطی بافت همبند فیبروز نواحی عمیق تر لابیا یا لگن بسیار سخت است و به ندرت قابل تغییر شکل نیست

تشخیص بالینی معمولاً با لمس توده شروع می شود. توده سفت با احتمال مو یا مواد سخت برای درموئید بسیار مشکوک است، در حالی که توده ای که فقط در ورودی واژن است و بسیار دردناک است، اغلب یک کیست بارتولین عفونی است.

مقاله برای مطالعه بیشتر: K روش های تشخیص قطعی (بالینی + تصویربرداری)

تشخیص کیست درموئید یک فرآیند چند مرحله ای بر اساس سابقه پزشکی، معاینه فیزیکی و تکنیک های تصویربرداری است:

1. معاینه فیزیکی دقیق (پالپاسیون)

پزشک توده را با دست معاینه می کند تا:

• مکان دقیق آن (عمق در مقابل سطح) و اندازه آن را تعیین کنید.
• سطح تحرک آن را در مقایسه با بافت های زیرین ارزیابی کنید.
وجود هر گونه علائم عفونت یا التهاب را بررسی کنید

2. تصویربرداری (مطالعات تصویربرداری)

اگر اندازه کیست بزرگ است یا محل آن عمیق به نظر می رسد، از روش های تصویربرداری برای تایید ماهیت محتویات و میزان درگیری بافت های اطراف استفاده می شود:

• سونوگرافی: این روش معمولا اولین انتخاب است. کیست درموئید در سونوگرافی به صورت توده کیستیک با محتویات اکوژنیک (لکه های روشن به دلیل وجود چربی و مو) دیده می شود. در برخی موارد، ساختارهای بافت سخت یا مو دیده می شود.
• تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI): MRI در صورتی که کیست بزرگ باشد، مشکوک به گسترش به بافت‌های عمیق باشد یا برای برنامه‌ریزی جراحی پیچیده ترجیح داده می‌شود. MRI به وضوح تفاوت سیگنال چربی (که در T1 و T2 روشن دیده می شود) از سایر بافت ها را نشان می دهد که تشخیص درموئید را بسیار قوی می کند.

نکته مهم در مورد کیست های درموئید لابیا ماژور این است که بیوپسی سوزنی (FNA) معمولاً به دلیل خطر پارگی کپسول و التهاب توصیه نمی شود. تشخیص قطعی و تایید خوش خیم بودن توده تنها پس از برداشتن کامل جراحی و بررسی بافت شناسی (آسیب شناسی) امکان پذیر است. پاتولوژیست با مشاهده وجود ساختارهای پوستی، مو و غدد چربی در داخل کیست، تشخیص را نهایی می کند.

آیا کیست درموئید خطرناک است؟به طور خلاصه، خیر، کیست درموئید روی لب بزرگ به خودی خود خطرناک نیست. این ضایعه یک توده رشدی خوش خیم است و در شرایط عادی پتانسیل تبدیل شدن به سرطان (سرطان) را ندارد.

اما همانطور که ذکر شد، خطرات ثانویه آن عبارتند از:

1. عفونت ثانویه: اگر کیست پاره شود یا باکتری وارد آن شود، می‌تواند به یک آبسه دردناک تبدیل شود که باید فوراً تخلیه شود.
2. فشار مکانیکی: رشد بیش از حد می تواند بر اعصاب حسی و ساختارهای عروقی فشار وارد کند و باعث اختلال در عملکرد روزانه یا جنسی شود.
3. بدخیمی بسیار نادر: در ادبیات پزشکی، موارد بسیار نادری از تبدیل کیست‌های درموئید به کارسینوم سلول سنگفرشی یا سایر بدخیمی‌ها گزارش شده است، اما این مورد اغلب در کیست‌های درموئید بسیار بزرگ یا در افرادی با سابقه رادیوتراپی دیده می‌شود و درصد وقوع آن بسیار کم است.

درمان مناسب (حذف کامل) برای حذف کامل خطرات ثانویه ضروری است.

کیست های درموئید علامت دار یا نگران کننده منحصراً با جراحی درمان می شوند. از آنجایی که کیست دارای دیواره یا کپسول فیبری است، با درناژ ساده یا درمان های غیرتهاجمی از بین نمی رود و قطعا عود خواهد کرد.

جراحی کامل برداشتن کیست شامل برداشتن کل کپسول و محتویات آن در یک قطعه است. این روش تضمین می‌کند که سلول‌های تشکیل‌دهنده کیست از بدن خارج می‌شوند و خطر عود آن صفر است.

جزئیات فنی جراحی: class="ez-toc-section-end">

1. بیهوشی: بسته به اندازه و عمق کیست، می توان از بی حسی موضعی (برای توده های کوچک و سطحی) یا بیهوشی عمومی سبک (برای توده های بزرگتر یا در مواردی که بیمار اضطراب شدید دارد) استفاده کرد.
2. برش پوست (برش): برش جراحی باید با دقت و معمولاً در امتداد خطوط طبیعی پوست (خطوط لانگر) در لابیا ماژور ایجاد شود. هدف ایجاد کمترین جای زخم ممکن است.
3. تشریح: با استفاده از ابزارهای ظریف، جراح باید کیست را از بافت های سالم اطراف (چربی، ماهیچه های سطحی) جدا کند. مهمترین مرحله حفظ یکپارچگی کامل کپسول کیست است. پارگی کپسول باعث می شود محتویات چربی و مو وارد فضای زیر پوستی شود و منجر به واکنش التهابی شدید یا عود موضعی شود.
4. بستن و ترمیم: پس از اطمینان از برداشتن کامل، حفره باقی مانده به دقت بخیه می شود. در لابیا ماژور، استفاده از بخیه های بسیار ظریف و قابل جذب (مانند نایلون یا پلی گلاکتین) برای دستیابی به نتیجه زیبایی شناختی بهینه بسیار رایج است.

دوره نقاهت معمولاً کوتاه است، اما برای جلوگیری از عوارض، رعایت دقیق دستورالعمل ها ضروری است:

• دارو: مصرف آنتی بیوتیک برای جلوگیری از عفونت (به ویژه در ناحیه حساس تناسلی) و داروهای ضد التهاب/مسکن طبق تجویز پزشک.
• مراقبت از زخم: ناحیه باید تمیز و خشک باشد. شستشو باید با آب ولرم یا محلول های ضد عفونی کننده بسیار ملایم با تجویز پزشک انجام شود.
• محدودیت فعالیت: اجتناب از فعالیت‌های شدید، بلند کردن اجسام سنگین، ورزش‌های شدید و به‌ویژه فعالیت جنسی (واژینال و خارجی) به مدت حداقل 3 تا 6 هفته تا زمانی که بافت‌های زیرین به طور کامل ترمیم شوند.
• فشار ممنوع: بیمار باید تا حد امکان از نشستن طولانی مدت یا اعمال فشار مستقیم به ناحیه عمل شده خودداری کند.

class="ez-toc-section-end">

در مواردی که کیست بسیار بزرگ است و برداشتن آن منجر به فرورفتگی یا عدم تقارن قابل توجه در لابیا بزرگ می شود، جراحان پلاستیک یا متخصصان زیبایی می توانند از روش های کمکی استفاده کنند:

• ترمیم با بافت چربی خود بیمار (Fat Grafting): چربی از ناحیه دیگری از بدن گرفته می شود و برای جبران حجم از دست رفته و بازیابی تقارن به ناحیه فرورفته تزریق می شود.
• استفاده از لیزر: پس از بهبود کامل زخم اولیه، می توان از لیزرهای پوستی برای بهبود کیفیت و کاهش قرمزی اسکار باقی مانده استفاده کرد.

بسیاری از توده های پوستی توسط مردم با داروهای سنتی یا خانگی درمان می شوند که در مورد کیست های درموئید کاملاً بی اثر یا خطرناک هستند:

• کمپرس گرم و ماساژ: این روش‌ها برای بهبود جریان خون و کاهش التهاب در کیست‌های غدد سباسه مفید هستند، اما نمی‌توانند سلول‌های تشکیل‌دهنده کیست درموئید مادرزادی را از بین ببرند. این فقط منجر به تحریک بیشتر و احتمال پارگی کپسول می شود.
• آسپیراسیون با سوزن: تخلیه مایع یا چربی کیست درموئید با سوزن تقریباً همیشه با شکست همراه است. اگر محتویات حاوی مو یا مواد سخت باشد، تخلیه آن غیرممکن است. در صورت تخلیه ناقص، دیواره کیست باقی می ماند و کیست دوباره تشکیل می شود (عود).
• استفاده از پمادها یا داروهای موضعی: هیچ داروی موضعی شناخته شده ای وجود ندارد که بتواند به عمق بافت لابیا نفوذ کند و کپسول کیست را از بین ببرد.

توصیه اکید: هرگونه فشار، ترکیدن یا تخلیه کیست درموئید توسط یک فرد غیر متخصص می تواند منجر به تبدیل آن به عفونت شدید، تشکیل فیستول یا اسکار دائمی و تغییر شکل شود.

ناحیه تناسلی از نظر روانی و عاطفی ناحیه بسیار حساسی است. وجود یک برآمدگی غیر طبیعی، اگرچه خوش خیم است، اما می تواند اثرات منفی قابل توجهی بر سلامت روان بیمار داشته باشد:

1. کاهش اعتماد به نفس و اضطراب: بیماران ممکن است احساس کنند که اندام تناسلی آنها "نقص" یا "بیمار" است که باعث اضطراب شدید، به ویژه در سنین پایین تر یا قبل از رابطه جنسی می شود.
2. اجتناب از معاینه: ترس از قضاوت پزشک یا مواجهه با ماهیت توده باعث تاخیر در مراجعه و تشخیص می شود.
3. اثر بر عملکرد جنسی (دیسپارونیا): اگر کیست بزرگ باشد، فشار در حین مقاربت می‌تواند دردناک باشد و رابطه جنسی را دشوار یا غیرممکن کند.

پزشک باید محیطی امن و بدون قضاوت فراهم کند و به بیمار اطمینان دهد که این شرایط نسبتاً شایع و قابل درمان هستند. مشاوره روانشناسی قبل و بعد از جراحی می تواند در بازگرداندن تصویر مثبت بدن بسیار موثر باشد.

از آنجایی که کیست درموئید یک ضایعه تکاملی و مادرزادی است، نمی توان از "تشکیل" آن در حالت اولیه جلوگیری کرد. با این حال، عواملی که باعث فعال شدن یا التهاب کیست‌های موجود می‌شوند و از تشکیل کیست‌های مشابه (مانند کیست‌های اپیدرموئید) جلوگیری می‌کنند، قابل اجتناب هستند:

• بهداشت ملایم: شستشوی روزانه با آب ولرم و مواد شوینده ملایم و خشک نگه داشتن ناحیه بعد از شستشو.
• جلوگیری از تحریک مکانیکی: استفاده از لباس‌های زیر خیلی تنگ، لباس‌های حاوی الیاف مصنوعی را محدود کنید و تحریک ناشی از ورزش‌های شدید یا دوچرخه‌سواری طولانی‌مدت را کاهش دهید.
• روش های رفع موهای زائد: استفاده از روش های حذف موهای زائد (مانند اپیلاسیون یا اپیلاسیون با لیزر) باید با دقت انجام شود تا از آسیب به فولیکول های مو و به دام افتادن احتمالی سلول ها در لایه های زیرین پوست جلوگیری شود.
• معاینه های دوره ای: معاینات منظم زنان (پاپ اسمیر و معاینه لگنی) فرصتی برای تشخیص هرگونه توده جدید در مراحل اولیه فراهم می کند.

انتخاب پزشک برای جراحی کیست درموئید در لب بزرگ بسیار مهم است، زیرا این ناحیه از اهمیت عملکردی و زیبایی شناختی بسیار بالایی برخوردار است.

نقش پزشک شامل موارد زیر است:

1. تشخیص دقیق: بین درموئید، کیست بارتولین، آبسه و سایر توده ها تفاوت قائل شوید.
2. برنامه ریزی محافظه کارانه جراحی: در حالی که برداشتن کامل جراحی ضروری است، جراح باید از تکنیک هایی استفاده کند که کمترین آسیب را به بافت سالم وارد کند.
3. رویکرد زیبایی: یک جراح ماهر نه تنها باید کیست را به طور کامل بردارد، بلکه باید اطمینان حاصل کند که بخیه ها به گونه ای قرار می گیرند که تقارن طبیعی لابیا بزرگ حفظ شده و جای زخم عمیق به حداقل برسد. این مهارت در جراحی های ترمیمی زیبایی اهمیت بیشتری پیدا می کند.

pan

1. آیا کیست درموئید را می توان با لیزر درمان
کرد؟ بدون لیزر یک ابزار حرارتی است و برای از بین بردن ساختارهای زیر پوستی مانند کیست موثر نیست. اگرچه لیزر را می توان بعد از جراحی برای بهبود کیفیت اسکار استفاده کرد، اما درمان اصلی باید جراحی برش باشد.

2. آیا احتمال عود وجود دارد
تنها در صورتی که جراحی به صورت ناقص انجام شود و قسمتی از کپسول (به خصوص قسمت های حاوی سلول های بنیادی) در بدن باقی بماند، امکان عود وجود دارد. با برداشتن کامل کپسول، احتمال عود تقریباً صفر است.

3. چه فرقی با کیست بارتولن دارد؟
کیست بارتولین یک کیست غده ای است که در نتیجه انسداد مجرای یکی از دو غده بارتولین (نزدیک دهانه واژن) ایجاد می شود. محتویات آن معمولاً مایع مخاطی است و هنگام عفونت بسیار دردناک می شود. درموئید منشا جنینی دارد، اغلب در بافت عمیق‌تر لابیا بزرگ قرار دارد و محتوای آن پیچیده‌تر است.

4. آیا جای زخم بعد از جراحی باقی می ماند؟ بله، هر جراحی پوست یک جای زخم بر جای می گذارد. اما با تکنیک‌های جراحی مدرن، برش‌های ظریف و استفاده از بخیه‌های قابل جذب در لایه‌های زیرین، جای زخم باقی مانده بسیار کوچک، نازک است و اغلب در عرض چند ماه به سختی قابل مشاهده است، به خصوص اگر برش‌ها در امتداد خطوط طبیعی پوست ایجاد شوند.

Final summary class="/span>Final summary class="/span>Final><-hssection"

کیست درموئید لب بزرگ یک یافته نادر اما قابل کنترل در زنان است. طبیعت خوش خیم آن را نباید نادیده گرفت. زیرا عوارض ثانویه مانند عفونت و ناراحتی جسمی قابل پیش بینی است. تشخیص دقیق از طریق تصویربرداری و درمان نهایی که برداشتن کامل کپسول با جراحی است این مشکل را به طور کامل برطرف می کند. موفقیت درمان نه تنها به برداشتن توده بستگی دارد، بلکه به مهارت جراح در حفظ زیبایی و تقارن ناحیه تناسلی نیز بستگی دارد. آگاهی و ارجاع به موقع به متخصص زنان با تجربه، کلید دستیابی به نتایج درمانی و زیبایی رضایت بخش است.