آرتریت روماتوئید یک اختلال التهابی مزمن است که بیشتر مفاصل را تحت تاثیر قرار می دهد. در برخی افراد، این بیماری باعث اختلال در طیف وسیعی از سیستم های بدن از جمله ریه ها، چشم ها، پوست، رگ های خونی و قلب می شود. این اختلال خودایمنی زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت‌های بدن حمله می‌کند. این وضعیت پوشش مفصلی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و منجر به تورم دردناک در بیمار می‌شود که خود را به شکل فرسایش استخوان و تغییر شکل مفصل نشان می‌دهد. التهابی که به دنبال آرتریت روماتوئید ایجاد می‌شود می‌تواند به سایر قسمت‌های بدن نیز آسیب برساند... علیرغم روش‌های درمانی زیادی که وجود دارد. اما نوع شدید آن می تواند باعث ناتوانی جسمی شود. علائم چیست؟ علائم آرتریت روماتوئید می تواند شامل موارد زیر باشد: - تورم، گرمی و حساسیت در مفصل - سفتی مفاصل به خصوص در صبح و همچنین پس از عدم فعالیت - بی اشتهایی، خستگی و تب این بیماری ابتدا مفاصل کوچکتر، به ویژه مفاصل انگشتان دست و پا را درگیر می کند. با بدتر شدن بیماری، علائم اغلب به زانوها، مچ پا، مچ دست، شانه ها، آرنج و باسن گسترش می یابد. در بیشتر موارد، علائم در مفصل به یک شکل در دو طرف بدن بروز می کند... لازم به ذکر است که حدود نیمی از افرادی که از این بیماری رنج می برند، علائمی را تجربه می کنند که مفاصل را درگیر نمی کند... قسمت‌هایی از بدن که تحت تأثیر این بیماری قرار می‌گیرند به شرح زیر است: - پوست - رگ‌های خونی - چشم - مغز استخوان - ریه ها - بافت عصبی - قلب - غدد بزاقی - کلیه ها علائم آرتریت روماتوئید از نظر شدت متفاوت است و گاهی ممکن است علائمی را تجربه کنید و گاهی ممکن است هیچ علامتی نداشته باشید.. گاهی اوقات این بیماری می تواند منجر به تغییر در شکل مفاصل و جابجایی شود. چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟ اگر تورم مداوم و علائم ناراحت کننده در مفاصل خود دارید، توصیه می شود برای معاینه و درمان به متخصص درد مراجعه کنید تا با تشخیص صحیح، روند درمانی مناسبی برای شما ایجاد شود. علت آرتریت روماتوئید همانطور که گفتیم، این عارضه نوعی بیماری خودایمنی است... در حالت طبیعی، سیستم ایمنی بدن را در برابر بیماری ها و عفونت ها محافظت می کند. اکنون، اگر به آرتریت روماتوئید مبتلا هستید، سیستم ایمنی بدن با بافت های سالم بدن مبارزه می کند و در نهایت احتمال ایجاد مشکلاتی از جمله مشکلات پزشکی در قلب، ریه ها، چشم ها، اعصاب و پوست وجود دارد. پزشکان علت دقیق چنین مشکلی را نمی دانند. اما به نظر می رسد که یک عامل ژنتیکی نقش دارد. عوامل خطر برخی عواملی که ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهند به شرح زیر است: ### جنسیت زنان بیشتر از مردان در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند. ### سن آرتریت روماتوئید می تواند در هر سنی ایجاد شود. اما معمولا میانسالی آغاز است. ### سابقه خانواده اگر یکی از اعضای خانواده شما به این بیماری مبتلا باشد، احتمال ابتلای شما به دلایل ژنتیکی افزایش می‌یابد. ### سیگار کشیدن سیگار کشیدن خطر ابتلا به آرتریت روماتوئید را افزایش می دهد، به خصوص اگر از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به این بیماری باشید. ### اضافه وزن افرادی که اضافه وزن دارند بیشتر از افراد دیگر در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند. بیشتر بخوانید: بافت عصبی و عضلانی چیست و چه کاربردی دارد؟.. عوارض جانبی چیست؟ اگر مبتلا به آرتریت روماتوئید هستید، احتمال چنین مشکلاتی افزایش می یابد: ### پوکی استخوان خود آرتریت روماتوئید و همچنین داروهایی که برای درمان آن مصرف می‌کنید، احتمال پوکی استخوان را افزایش می‌دهند. ### ندول های روماتوئید این یک عارضه بافتی است که باعث ایجاد برجستگی‌های سخت در اطراف مکان‌هایی مانند آرنج می‌شود... امکان ایجاد آن در مکان‌های دیگر مانند قلب و ریه وجود دارد. ### خشکی چشم و دهان افرادی که از این بیماری رنج می برند بیشتر مستعد ابتلا به سندرم شوگرن هستند که در واقع اختلالی است که میزان رطوبت چشم و دهان را کاهش می دهد. ### عفونت روماتوئید و بسیاری از داروهایی که برای درمان آن مصرف می کنید می توانند سیستم ایمنی شما را سرکوب کرده و در نهایت احتمال عفونت را افزایش دهند. به همین دلیل، باید مراقب بیماری هایی مانند زونا، آنفولانزا، ذات الریه و غیره باشید. سندرم تونل کارپال اگر سندرم تونل کارپال مچ دست را تحت تاثیر قرار دهد، التهاب می‌تواند به اعصاب دست و انگشتان فشار وارد کند. ### مشکلات قلبی این بیماری می‌تواند خطر سفتی، انسداد شریان‌ها و غیره را افزایش دهد. ### بیماری ریه افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید در معرض خطر افزایش التهاب و زخم بافت ریه هستند که در نهایت می تواند منجر به تنگی نفس شود. ### لنفوم آرتریت روماتوئید خطر ابتلا به لنفوم را افزایش می دهد، گروهی از سرطان های خون که در سیستم لنفاوی ایجاد می شوند. چگونه تشخیص داده می شود؟ تشخیص این بیماری در مراحل اولیه بسیار دشوار است. چون علائمی مشابه بیماری های دیگر دارد... همچنین هیچ آزمایش خونی برای تایید این بیماری وجود ندارد... در طول معاینه فیزیکی، مفاصل شما از نظر گرما، قرمزی و تورم بررسی می‌شوند. علاوه بر این قدرت عضلانی نیز بررسی می شود... به طور کلی با کمک این موارد می توان به تشخیص این بیماری کمک کرد: - آزمایش خون (برای بررسی نشانگرهای التهابی) - عکاسی با کمک MRI، اشعه ایکس و سونوگرافی چه روش های درمانی وجود دارد؟ هیچ درمانی برای این بیماری وجود ندارد; اما روش های درمانی که به بهبود علائم کمک می کند در زیر ذکر شده است: - دارو درمانی - فیزیوتراپی - جراحی در صورت موثر نبودن روش های درمانی غیرجراحی در نهایت جراحی برای بیمار در نظر گرفته می شود. معمولاً جراحی هایی که به بیمار توصیه می شود به شرح زیر است: - سینووکتومی - ترمیم تاندون - همجوشی مشترک - تعویض کامل مفصل درمان خانگی یکی از درمان های خانگی که می تواند به کنترل علائم این بیماری کمک کند به شرح زیر است: ### به طور منظم ورزش کنید انجام تمرینات ورزشی ملایم به تقویت عضلات اطراف مفاصل و در نهایت به کاهش خستگی کمک می کند... قبل از شروع ورزش حتما با پزشک خود مشورت کنید. ### از کمپرس سرد و گرم استفاده کنید استفاده از کمپرس گرم به تسکین درد کمک می کند، عضلات منقبض و دردناک را شل می کند... کمپرس سرد نیز به تسکین درد کمک می کند.. ### استرس خود را کاهش دهید برای کنترل درد باید تکنیک‌های کاهش استرس مانند تنفس عمیق، مدیتیشن، و یوگا را تمرین کنید.