### میوپاتی های اکتسابی میوپاتی های اکتسابی در طول زمان ایجاد می شوند و می توانند به دلیل سایر اختلالات پزشکی، عفونت ها، عدم تعادل الکترولیت ها، قرار گرفتن در معرض برخی داروها و غیره باشند.. موارد میوپاتی اکتسابی: #### میوپاتی خودایمنی یا التهابی در میوپاتی خودایمنی، بدن به خود حمله می‌کند و باعث ایجاد مشکلاتی در عملکرد عضلات می‌شود. #### میوپاتی سمی نوع سمی زمانی رخ می‌دهد که سم یا دارو با ساختار یا عملکرد ماهیچه‌ها تداخل داشته باشد. #### سمومی مانند الکل و تولوئن داروهایی مانند ایمونوتراپی، کورتیکواستروئیدها، داروهای کاهش دهنده کلسترول، کلشی سین، آمیودارون، کلروکین و غیره. #### میوپاتی های غدد درون ریز این نوع میوپاتی زمانی رخ می‌دهد که هورمون‌ها عملکرد عضلانی را مختل کنند. تیروئید: کم کاری تیروئید شایع تر است. اما پرکاری تیروئید نیز می تواند یک مشکل باشد. پاراتیروئید: پرکاری تیروئید منجر به افزایش سطح کلسیم می شود. آدرنال: مانند بیماری آدیسون و سندرم کوشینگ #### میوپاتی های عفونی میوپاتی های عفونی به دلیل عفونت رخ می دهد و بر عملکرد ماهیچه ها تأثیر می گذارد، که می تواند شامل موارد زیر باشد: - عفونت های ویروسی مانند HIV، آنفولانزا و اپشتین بار - پیومیوزیت باکتریایی - بیماری لایم - عفونت های انگلی مانند توکسوپلاسموز، تریچینوز، سیستی سرکوس کوس - عفونت های قارچی مانند کاندیدا و کوکسیدیومیکوز - عدم تعادل الکترولیت میزان زیاد یا پایین الکترولیت‌های زیر می‌تواند در عملکرد عضلات اختلال ایجاد کند: - پتاسیم: هیپوکالمی (کم)، هیپرکالمی (بالا) - منیزیم: هیپرمنیزیمی (بالا) #### بیماری بحرانی میوپاتی این نوع بیماری در اندام ها و ماهیچه هایی است که به تنفس شما کمک می کند.. این عارضه زمانی رخ می دهد که شما در بخش مراقبت های ویژه نگهداری می شوید. چنین شرایطی می‌تواند تا حدی با ماندن طولانی مدت در رختخواب یا داروهایی که در طول مراقبت به بیمار داده می‌شود، مانند شل‌کننده‌های عضلانی، مانند کورتیکواستروئیدها یا آرام‌بخش‌ها، ایجاد شود.

چه افرادی دچار میوپاتی می شوند احتمال ابتلا به این بیماری در هر فردی وجود دارد. عواملی که ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهند به شرح زیر است: - داشتن سابقه خانوادگی - یک اختلال خود ایمنی، متابولیک یا غدد درون ریز - قرار گرفتن در معرض برخی داروها یا سموم شیوع میوپاتی به نوع آن بستگی دارد. علائم میوپاتی چیست؟ بسیاری از میوپاتی ها علائم مشترکی دارند، این علائم رایج به شرح زیر است: - ضعف عضلانی معمولاً در قسمت بالای بازوها، شانه‌ها و ران‌ها شایع‌تر و شدیدتر است. - گرفتگی، سفتی و اسپاسم عضلانی احساس می شود. - احساس خستگی بعد از فعالیت - کمبود انرژی میوپاتی چه احساسی در بیمار ایجاد می کند؟ بیمارانی که از میوپاتی رنج می برند از چنین مشکلاتی رنج می برند: - مشکل در انجام فعالیت های روزمره زندگی مانند حمام کردن، لباس پوشیدن یا شانه کردن موها. - مشکل در بلند شدن از روی صندلی، بالا رفتن از پله ها، یا فعالیت هایی که نیاز به بالا بردن بازو دارند، مانند تعویض لامپ - گرفتگی یا اسپاسم عضلانی - خستگی عضلانی به دنبال فعالیت - تنگی نفس با تلاش عضلات دست و پا معمولاً تحت تأثیر قرار نمی گیرند. چگونه میوپاتی تشخیص داده می شود؟. برای تشخیص بیماری، پزشک در مورد سابقه پزشکی و خانوادگی، داروهای تجویزی و علائم شما سؤال خواهد کرد. همچنین، معاینات فیزیکی برای شما انجام خواهد شد که شامل بررسی قدرت عضلانی، تعادل، احساسات شما و غیره است... آزمایشاتی که ممکن است برای بیمار در نظر گرفته شود به شرح زیر است: - آزمایش خون - الکترومیوگرافی - تصویربرداری MRI - آزمایشات ژنتیکی - بیوپسی عضلانی درمان میوپاتی پس از تشخیص این بیماری توسط پزشک، با توجه به علائمی که دارید، برنامه درمانی خاصی برای شما در نظر گرفته می شود... بیشتر درمان‌ها شامل فیزیوتراپی، کاردرمانی و برخی از انواع ورزش‌ها هستند، سایر درمان‌های خاص‌تر بسته به علائم بیمار متفاوت است. به طور کلی، بیشتر میوپاتی های اکتسابی را می توان کنترل و درمان کرد تا علائم ناشی از این بیماری به حداقل برسد. برخی از میوپاتی های ارثی دارای استراتژی های درمانی خاصی هستند که از پیشرفت بیماری جلوگیری می کند. در حال حاضر میوپاتی های ارثی درمان قطعی ندارند. اما افراد می توانند این بیماری را با فیزیوتراپی و انجام انواع خاصی از ورزش کنترل کنند. ### میوپاتی های التهابی و مرتبط با خود ایمنی هدف از درمان این نوع میوپاتی کاهش التهاب و پاسخ خود ایمنی بدن شما است... این نوع میوپاتی معمولاً با چنین راه حل هایی درمان می شود: - داروهایی که سیستم ایمنی را سرکوب می کنند - کورتیکواستروئیدها میوپاتی های ارثی و ژنتیکی اکثر میوپاتی های ارثی و ژنتیکی درمان خاصی ندارند.. کنترل و درمان در نظر گرفته شده برای این بیماری بسته به علائم بیمار متفاوت است. دیستروفی عضلانی دوشن و بیماری پمپ اختلالاتی هستند که با داروهای خاصی قابل درمان هستند. ### سایر میوپاتی های اکتسابی پزشک میوپاتی های اکتسابی، از جمله میوپاتی های غدد درون ریز، سمی، و عفونی را با درمان بیماری زمینه ای که منجر به میوپاتی می شود، کنترل می کند. میوپاتی های مرتبط با سم با توقف محرک هایی مانند الکل و تولوئن یا داروهایی مانند استاتین ها درمان می شوند. علائم عضلانی ناشی از عفونت های باکتریایی، ویروسی یا سایر ارگانیسم ها با آنتی بیوتیک ها بهبود می یابند.