سندروم تونل تارسال مچ پا چیست؟
سندروم تونل تارسال مچ پا یک حالت پزشکی است که ناشی از فشار طولانی مدت بر روی عصب تونل تارسال در مچ پا است. این عصب به عنوان عصب تارسال شناخته میشود و از طریق تونل تارسال در مچ پا عبور میکند.
سندرم تونل تارسال مچ پا معمولاً به دلیل فشار طولانی مدت بر روی عصب تونل تارسال میشود. این فشار می تواند ناشی از عوامل مختلفی مانند ورزش هایی باشد که نیاز به استفاده زیاد از پاها دارند (مانند دویدن یا راه رفتن طولانی مدت)، استفاده بیش از حد از پاها در محل کار، تراکم عضلانی، بهبودی پس از آسیب یا آسیب، التهاب یا تورم در ناحیه مچ پا، عوامل آناتومیکی (مانند توانایی بدن در تحمل فشار) و بیماری های مربوط به رگ های عصبی و رگ های خونی. سندرم تونل شامل درد، سوزش، تورم، خارش در ناحیه مچ پا است. ساق پا احساس ضعف در ساق پا و احساس سوزن سوزن شدن در انگشتان پا است. در صورت مشاهده هر یک از این علائم توصیه می شود به متخصص عصبی عضلانی مراجعه کنید. پزشک شما میتواند با بررسی علائم، سابقه پزشکی، و انجام تستهای تشخیصی مانند آزمایش نورولوژی الکترومیوگرافی (EMG) تشخیص دقیق سندرم تونل تارسال مچ پا را بدهد.
درمان سندرم تونل تارسال مچ پا شامل استراحت و کاهش استفاده از پاها، استفاده از بانداژهای حمایتی، داروهای ضد التهابی هورمونهای غیراستروئیدی، داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی، فیزیوتراپی، داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی است. و در موارد شدیدتر ممکن است جراحی لازم باشد. برنامه درمانی شما بسته به شدت علائم و عوامل توسط پزشک تعیین می شود.
علل سندرم تونل تارسال مچ پا
سندرم تونل تارسال ممکن است به دلیل عوامل مختلفی رخ دهد. برخی از علل و عوامل موجود که می توانند باعث ایجاد این سندرم شوند عبارتند از:
فشار مکرر و طولانی مدت بر روی عصب تارسال
استفاده مکرر و بیش از حد از پاها، به ویژه در ورزش هایی مانند دویدن، پیاده روی طولانی، یا حرکات تکراری می تواند فشار روی عصب تونل تارسال را افزایش دهد.
آسیب یا جراحت
عوامل تشریحی
برخی از افراد ممکن است به طور طبیعی کمتر بتوانند فشار متعادل را بر اساس ساختار بدن خود تحمل کنند، که می تواند خطر ابتلا به سندرم تونل تارسال را افزایش دهد.
بیماری ها و شرایط مرتبط
برخی بیماری ها و شرایطی مانند دیابت، بیماری تیروئید، روماتیسم، آرتریت، چاقی و بارداری خطر ابتلا به سندرم تونل تارسال را افزایش می دهند.
عوامل اشتغال
انجام برخی فعالیتها و حرفههایی که مستلزم استفاده مکرر از پاها و مچ پا هستند، مانند استفاده از نیروی پا برای فشار دادن پدالها (مانند دوچرخهسواری یا رانندگی تاکسی)، میتواند منجر به افزایش خطر ابتلا به سندرم تونل تارسال شود.
اما، باید توجه داشت که برخی از موارد از تونل تارسال دلایل خاصی ندارند
علائم سندرم تونل تارسال مچ پا
علائم سندرم تونل تارسال میتواند شامل موارد زیر باشد:
- درد و ناراحتی: شایعترین علامت سندرم تونل تارسال در مچ پا درد و ناراحتی در ناحیه مچ پا است. این درد معمولا در قسمت داخلی و پشت مچ پا احساس می شود و ممکن است خفیف شروع شود و به مرور زمان شدیدتر شود.
- سوزش و تورم:فشار و التهاب در ناحیه مچ پا می تواند منجر به سوزش و تورم آن ناحیه شود. این علائم ممکن است موضعی و همراه با گرمی و قرمزی پوست باشد.
- احساس سوزن سوزن شدن:برخی از افراد مبتلا به سندرم تونل تارسال ممکن است در ناحیه مچ پا (از جمله انگشتان پا) احساس گزگز، خزیدن یا احساس غیر طبیعی داشته باشند. این احساس معمولاً به صورت الکتریکی یا گزگز توصیف میشود.
- ضعف عضلانی:فشار و فشردهسازی روی عصب تونل تارسال میتواند منجر به ضعف در عضلات پا و پایین پاشنه شود. این ضعف ممکن است باعث ایجاد مشکل در حرکت، حمایت و تعادل پا شود.
- اختلالات حسی:برخی افراد ممکن است متوجه شوند که حس تماس، دما و لامسه در ناحیه مچ پا کاهش یافته یا تغییر می کند. این می تواند منجر به مشکلاتی مانند احساس خارش، تشخیص کوچکترین لمس یا تأثیر بر حس حالات مختلف زمین شود.
در صورت مشاهده هر یک از این علائم، مراجعه به پزشک و انجام تشخیص و درمان مناسب توصیه می شود. پزشک شما با بررسی علائم شما، انجام تست های تشخیصی و بررسی سابقه پزشکی شما، تشخیص دقیق سندرم تونل تارسال مچ پا را می دهد.
درباره علائم دیسک کمر در پاها بخوانید
نحوه تشخیص سندرم تونل تارسال
تشخیص سندرم تونل تارسال معمولاً توسط پزشک ارتوپد یا جراح دست و مچ پا انجام می شود. روش های مورد استفاده برای تشخیص عبارتند از:
سابقه بیماری و بررسی علائم
پزشک ابتدا سابقه پزشکی و علائم شما را جمع آوری می کند. او ممکن است در مورد نوع درد، محل درد، شدت درد، زمان و چگونگی افزایش یا کاهش درد و سایر علائمی که تجربه میکنید سؤالاتی بپرسد.
معاینه فیزیکی
پزشک شما ممکن است مچ پا را از نظر علائمی مانند تورم، قرمزی، گرما و لکههای حساس بررسی کند. او همچنین می تواند قدرت و احساس عضلات پا را ارزیابی کند.
آزمایش عصبی
برخی از آزمایشهای عصبی میتوانند به تشخیص سندرم تونل تارسال کمک کنند. یک آزمایش معمولاً شامل آزمایش الکترومیوگرافی (EMG) است که توانایی اندازهگیری فعالیت الکتریکی عضلات و همچنین سرعت انتقال سیگنال عصبی را اندازهگیری میکند.
تست تصویر
در برخی موارد، پزشک ممکن است از آزمایشهای تصویربرداری مانند رادیوگرافی، آندوسکوپی، اولتراسوند، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) یا توموگرافی کامپیوتری (CT اسکن) برای دریافت تصویر دقیقتری از ناحیه مچ پا استفاده کند.
پس از تشخیص سندرم تونل تارسال، پزشک ممکن است یک جراحی، برنامههای درمانی شدیدتر، برنامههای درمانی روزانه، تغییرات شدیدتر، برنامههای درمانی، درمانهای روزانه، یا تغییرات شدیدتر را تجویز کند. تشخیص و درمان بر عهده پزشک شما است و بسته به شدت و عوارض بیماری ممکن است از روش های مختلفی استفاده شود.
روش های درمان سندرم تونل تارسال
درمان سندرم تونل تارسال می تواند به صورت غیر جراحی یا جراحی انجام شود و انتخاب روش درمان به شدت علائم، تشخیص پزشک و وضعیت بیمار بستگی دارد. در ادامه روش های درمانی سندرم تونل تارسال را شرح می دهیم:
غیر جراحی
- تغییرات روزانه: این شامل تغییر عادات و فعالیت های روزانه است که باعث استرس و فشار بیشتر بر روی مچ پا می شود. بهتر است فعالیت هایی را که فشار زیادی به مچ پا وارد می کنند، محدود کنید، مانند استفاده مداوم از کفش های پاشنه بلند یا فعالیت هایی که نیاز به خم شدن مکرر مچ پا دارند.
- فیزیوتراپی: تمرینات و تکنیک های فیزیوتراپی می تواند به تقویت عضلات، کاهش التهاب و بهبود عملکرد عصبی کمک کند. این شامل تمرینات کششی، تقویت عضلات، ماساژ، استفاده از منابع گرما و سرما، و تکنیک های آب درمانی است.
- داروها:در برخی موارد، پزشک ممکن است داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) را برای کاهش التهاب و درد تجویز کند. سایر مسکن ها مانند کورتیکواستروئیدها یا داروهای ضد تشنج نیز ممکن است استفاده شوند.
جراحی
- جراحی تونل تارسال:در موارد شدید و پیشرونده که بهبودی با روشهای غیرجراحی حاصل نمی شود، جراحی برای کاهش فشار روی عصب انجام می شود. در این روش، عصب از زیر تونل آزاد می شود و فضای بیشتری در مچ پا ایجاد می شود.
- جراحی اجباری:در برخی موارد، اگر سندرم تونل تارسال به دلیل مشکلاتی مانند التهاب مفصل مچ پا یا برخی تومورها ایجاد شده باشد، جراحی اجباری برای رفع علت اصلی انجام می شود.
-
آیا نوار چسب مچ پا یک روش درمانی برای سندرم تونل تارسال است؟
با استفاده از مچ بند، مچ پا در موقعیتی قرار می گیرد که فشار کمتری به عصب تونل تارسال وارد کند. این کچ عمدتاً در شب استفاده می شود، زیرا بیشترین فشار و تنش بر روی عصب در هنگام خواب و در طول شب ایجاد می شود. با استفاده از مچ بند، فشار روی عصب کاهش مییابد و علائمی مانند درد و تورم ممکن است بهبود یابد.
مچبند معمولاً سفارشی ساخته میشود و میتوان آن را در طول شب پوشید. پزشک میتواند با توجه به شدت علائم و ویژگیهای فیزیکی، کیچ مناسب را برای شما تعیین کند. همچنین، پزشک شما ممکن است در برخی موارد استفاده از آتل را در طول روز تجویز کند، بهویژه زمانی که فعالیتهای خاصی انجام میدهید که میتواند فشار بیشتری به مچ پا وارد کند.
این مهم است که با پزشک خود در مورد استفاده صحیح از مچبند صحبت کنید و دستورالعملهای او را دنبال کنید.
تزریق داروهای ضد التهاب
تزریق داروهای ضد التهابی می تواند یکی از روش های درمان سندرم تونل تارسال باشد. در این روش داروهای ضدالتهابی مانند کورتیکواستروئیدها به صورت موضعی یا داخل وریدی در ناحیه آسیب دیده تزریق می شود.
تزریق داروهای ضد التهابی می تواند به کاهش التهاب، تسکین درد و بهبود علائم مربوط به سندرم تونل تارسال کمک کند. این روش معمولا در مواردی استفاده می شود که علائم سندرم تونل تارسال شدید بوده و به روش های غیر جراحی پاسخ نمی دهد.
تزریق داروهای ضد التهابی ممکن است توسط پزشک ارتوپد یا روماتولوژیست انجام شود. آنها ممکن است داروهای ضد التهابی موضعی مانند کورتیکواستروئیدها را مستقیماً در ناحیه تنگی تونل تارسال تزریق کنند. این روش می تواند علائم را در مدت زمان کوتاه تری نسبت به مصرف داروهای خوراکی بهبود بخشد.
تزریق داروهای ضد التهابی توسط پزشک متخصص و پیروی از دستورات و راهنمایی های وی بسیار مهم است. همچنین در صورت مشاهده علائم ناخواسته یا عوارض جانبی پس از تزریق دارو، به پزشک خود اطلاع دهید.
ابزار اصلاح و ارتوپدی کفش
- کفش های اصلاحی:این کفش ها برای تغییر موقعیت پا و مچ پا طراحی شده اند. طراحی آنها بر اساس نیاز شما و توصیه های پزشک متخصص است. این کفش ها ممکن است شامل تکیه گاه های ویژه، فضای کافی برای انگشتان پا و کف پا و سایر اصلاحات برای بهبود توزیع وزن و کاهش فشار روی نواحی آسیب دیده باشد.
- کفش های نرم و مقاوم در برابر رطوبت:این نوع کفش ها معمولاً برای کاهش فشار روی پا و مچ پا و کاهش اصطکاک با پوست و آسیب ها طراحی می شوند. علاوه بر این، آنها می توانند از نظر جذب رطوبت و جلوگیری از تعریق مفید باشند.
- کفش های ارتوپدی سفارشی:این کفش ها به طور سفارشی توسط متخصص ارتوپد یا پزشک تجویز می شوند. آنها بر اساس نیازهای شما و شرایط پزشکی خاص شما طراحی شده اند. آنها ممکن است شامل عناصر اصلاحی ویژه، پشتیبانی از مفصل، سیستم های بسته شدن مناسب پا و سایر ویژگی های خاص باشند.
- وسایل پشتیبانی مانند بریس ها و کفش های ارتوپدی:این دستگاه ها معمولاً برای ایجاد حمایت و استحکام برای مچ پا و سایر قسمت های پا طراحی می شوند. آنها می توانند تعادل را بهبود بخشند، فشار روی نقاط آسیب دیده را کاهش دهند و درد و تورم را کاهش دهند.
این مهم است که همیشه در مورد استفاده از کفش و ابزار ارتوپدی مناسب با پزشک خود مشورت کنید. بر اساس شرایط و نیازهای خاص شما، پزشک می تواند شما را راهنمایی کند و کفش مناسب را توصیه کند یا دستگاه های ارتوپدی را تجویز کند. در نهایت توصیه می شود با پزشک خود مشورت کنید تا بتوانید از کفش و وسایل ارتوپدی مناسب برای تسکین علائم سندرم تونل تارسال استفاده کنید.
درمان سندرم تونل تارسال از طریق الکتروتراپی
الکتروتراپی یکی از روش های درمان سندرم تونل تارسال است. در این روش از الکترودها و جریان الکتریکی برای تسکین درد، بهبود عملکرد عصبی و کاهش التهاب در ناحیه آسیب دیده استفاده می شود. این روش بر اساس اصول فیزیوتراپی و فیزیوتراپی الکتریکی است. در طول جلسات الکتروتراپی، الکترودها روی پوست ناحیه تارسال قرار می گیرند. جریان الکتریکی مستقیماً به اعصاب و بافت های اطراف تونل تارسال اعمال می شود. این جریان الکتریکی می تواند به تسکین درد، بهبود عملکرد عصبی و کاهش التهاب کمک کند.
برخی از تکنیک های الکتروتراپی که ممکن است در درمان سندرم تونل تارسال مورد استفاده قرار گیرند عبارتند از:
الکتروتراپی تحریک عصب
در این روش، جریان الکتریکی به صورت موضعی بر روی عصب آسیب دیده اعمال می شود. سیگنال الکتریکی می تواند عملکرد عصبی را بهبود بخشد و درد و تورم را کاهش دهد.
الکتروتراپی بافت
در این روش، جریان الکتریکی به بافتهای اطراف تارسال مانند ماهیچهها، تاندونها و بافت نرم وارد میشود. این روش می تواند به کاهش فشار و تنش در این نواحی و بهبود علائم سندرم تونل تارسال کمک کند.
الکتروتراپی ضد التهاب
در این روش از جریان الکتریکی برای کاهش التهاب و تسکین درد در ناحیه تارسال استفاده می شود. این روش ممکن است تورم را کاهش دهد و علائم سندرم تونل تارسال را بهبود بخشد.
این مهم است که الکتروتراپی توسط فیزیوتراپیست متخصص یا پزشک فیزیوتراپی انجام شود. آنها می توانند نوع صحیح الکتروتراپی و پارامترهای مناسب را برای شما تعیین کنند. همچنین در صورت وجود علائم یا عوارض ناخواسته پس از جلسات الکتروتراپی به پزشک خود اطلاع دهید.
درمان از طریق اولتراسوند درمانی
سونوگرافی درمانی یک روش درمانی است که برای سندرم تونل تارسال نیز استفاده می شود. در این روش از امواج اولتراسوند با فرکانس بالا برای بهبود علائم و علل مرتبط با سندرم تونل تارسال استفاده می شود.
در طول جلسات سونوگرافی درمانی، دستگاه اولتراسوند با استفاده از مبدل بر روی پوست ناحیه تارسال اعمال می شود. امواج اولتراسوند به بافت های عمیق این ناحیه نفوذ می کند و اثرات زیادی در بدن ایجاد می کند. برخی از اثرات اولتراسوند درمانی عبارتند از:
- افزایش جریان خون: امواج اولتراسوند می تواند باعث بهبود جریان خون در ناحیه آسیب دیده شود که می تواند در نتیجه کاهش التهاب و ضربه و بهبود عملکرد اعصاب مفید باشد.
- درمان التهاب ناحیه اولتراسوند می تواند به کاهش التهاب ناحیه اولتراسوند کمک کند. این روش می تواند روند بهبود بافت را تسریع کند و درد و تورم این ناحیه را کاهش دهد.
- نرم شدن بافت:امواج اولتراسوند می تواند به نرم شدن بافت های تارسال مانند ماهیچه ها و تاندون ها کمک کند. این می تواند تحرک و انعطاف پذیری ناحیه تارسال را بهبود بخشد.
- تسکین درد:درمان اولتراسوند می تواند در کاهش درد مرتبط با سندرم تونل تارسال مفید باشد. این روش می تواند به تسکین درد و بهبود کیفیت زندگی کمک کند.
مدت و تعداد جلسات اولتراسوند درمانی ممکن است بسته به شدت و مدت علائم شما متفاوت باشد. برای تعیین برنامه درمانی مناسب با فیزیوتراپیست یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
در هر صورت، انجام اولتراسوند تراپی توسط یک متخصص مجرب و متعهد مهم است. آنها می توانند نوع امواج، فرکانس و شدت مناسب را برای شما تعیین کنند و توجیهات مناسبی را برای استفاده از این روش در اختیار شما قرار دهند.
باید توجه داشته باشید که در صورت وجود علائم یا عوارض ناخواسته پس از جلسات سونوگرافی درمانی، باید به پزشک خود اطلاع دهید. همچنین، بهتر است قبل از انجام این روش، درباره مواردی که باید در نظر گرفته شود، با پزشک خود صحبت کنید، مانند اینکه سابقه پزشکی یا شرایط خاصی دارید.
درمان از طریق مغناطیس درمانی
مگنتتراپی یکی از روشهای درمانی است که در برخی موارد برای سندرم تونل تارسال استفاده میشود. در این روش از میدان های مغناطیسی برای تسکین درد، بهبود عملکرد اعصاب و کاهش التهاب در ناحیه تارسال استفاده می شود.
در جلسات مغناطیس درمانی از دستگاه های مغناطیسی قوی استفاده می شود. این دستگاه ها میدان های مغناطیسی قوی ایجاد می کنند که در ناحیه تارسال اعمال می شود. اثرات مغناطیسی می تواند علائم سندرم تونل تارسال را بهبود بخشد. برخی از اثرات مغناطیس درمانی عبارتند از:
- تسکین درد: میدان های مغناطیسی می توانند به تسکین درد مرتبط با سندرم تونل تارسال کمک کنند. این روش ممکن است به کاهش درد و بهبود کیفیت زندگی شما کمک کند.
- بهبود عملکرد عصبی:مغناطیسی درمانی می تواند به بهبود عملکرد عصبی تحت تاثیر سندرم تونل تارسال کمک کند. این روش ممکن است قدرت و حساسیت عصب را در ناحیه تارسال بهبود بخشد.
- کاهش التهاب: میدان های مغناطیسی می توانند به کاهش التهاب در ناحیه تارسال کمک کنند. این روش می تواند روند بهبود بافت را تسریع کند و درد و تورم این ناحیه را کاهش دهد.
مانند سایر روش های درمانی، مغناطیس درمانی نیز باید توسط متخصص مجرب و متعهد انجام شود. آنها می توانند برنامه درمانی مناسب را برای شما تعیین کنند و توجیه صحیح استفاده از این روش را به شما ارائه دهند.
مدت و تعداد جلسات مغناطیس درمانی ممکن است بسته به شدت و مدت علائم شما متفاوت باشد. همچنین، اگر بعد از جلسات مغناطیس درمانی، علائم یا عوارض ناخواسته ای دارید، به پزشک خود اطلاع دهید.
قبل از انجام مگنت درمانی، بهتر است در مورد مواردی که قبل از انجام این روش باید در نظر گرفته شود، با پزشک خود مشورت کنید، به عنوان مثال اگر دستگاه ضربان ساز یا سایر موارد خاصی دارید که ممکن است تحت تأثیر میدان های مغناطیسی قرار گیرند.
در نهایت بهتر است تشخیص دهید که آیا مغناطیس درمانی برای شما مناسب است یا خیر. دکتر آنها می توانند بر اساس شرایط شما و نیازهای خاص شما تصمیم درستی بگیرند و یک برنامه درمانی مناسب برای شما تنظیم کنند.
درمان از طریق موج درمانی
موج درمانی یک روش درمانی است که از انواع مختلفی از امواج مانند امواج صوتی یا امواج الکترومغناطیسی استفاده می کند. این روش درمانی در برخی موارد برای بهبود درد، التیام بافت، کاهش التهاب و بهبود عملکرد اندام مورد نظر استفاده می شود.
در زمینه موج درمانی روش های مختلفی وجود دارد که از آن جمله می توان به:
درمان با موج شوک
در این روش امواج فشار قوی به ناحیه مورد نیاز اعمال می شود. این امواج قادر به کاهش درد، کاهش التهاب و افزایش روند بهبود بافت هستند. این روش برای درمان مشکلات مربوط به بافت های نرم مانند آرنج تنیس بازان، پریونیت و پوست استفاده می شود.
درمان اولتراسوند
امواج اولتراسوند برای درمان مشکلات مربوط به بافت های عمیق استفاده می شود. این امواج می توانند به کاهش درد، افزایش جریان خون، کاهش التهاب و تقویت بافت های آسیب دیده کمک کنند. این روش در درمان مشکلات مربوط به استخوان ها، مفاصل و بافت های عمیق مانند چربی (سلول های چربی) استفاده می شود.
لیزر درمانی
در این روش از انرژی نور تقویت شده استفاده می شود. لیزر می تواند به تسکین درد، بهبود عملکرد عصبی، کاهش التهاب و تسریع بهبود بافت کمک کند. این روش برای درمان مشکلات مربوط به بافت های عمقی و سطحی استفاده می شود.
مدت و تعداد جلسات موج درمانی ممکن است بسته به نوع مشکل و شدت آن متفاوت باشد. همچنین این روش ها باید توسط پزشک یا متخصص مربوطه انجام شود و نیاز به تشخیص صحیح و درمان مناسب دارد.
چگونه ورزش درمانی به درمان سندرم تونل تارسال کمک می کند؟
ورزش درمانی میتواند با ایجاد تغییراتی در قدرت و انعطافپذیری عضلات و بافتهای اطراف مچ دست، به بهبود سندرم تونل کارپال کمک کند. این نوع تمرینات معمولاً تحت نظارت فیزیوتراپیست یا ورزش درمانگر انجام می شوند و به طور منظم و با توجه به شرایط فرد تنظیم می شوند.
به طور کلی، ورزش درمانی برای سندرم تونل کارپال می تواند به روش های زیر کمک کند:
- تقویت عضلانی: انجام تمریناتی که بر روی عضلات مچ دست متمرکز می شود و بر روی عضلات تقویت می شود. این تمرینات می تواند شامل تمرینات تقویتی با وزنه های سبک، تمرینات انعطاف پذیری و تمرینات تعادلی باشد.
- کاهش التهاب و تورم:برخی از تمرینات ورزشی درمانی می توانند به کاهش التهاب و تورم مچ دست کمک کنند. این تمرینات معمولاً شامل تمرینات آب درمانی و ماساژ و تمرینات کششی است.
- بهبود حرکت و انعطاف پذیری:برخی از تمرینات ورزشی درمانی می توانند به بهبود حرکت و انعطاف مچ دست کمک کنند. این تمرینات معمولاً شامل تمرینات انعطاف پذیری (مانند چرخش مچ دست) و تمرینات تعادلی است.
- آموزش تکنیک های صحیح:ورزش درمانی می تواند به شما کمک کند تکنیک های صحیح و ایمن برای استفاده از مچ دست خود را در فعالیت های روزانه و ورزش یاد بگیرید. این شامل رعایت قوانین صحیح حمل و نقل اشیا، استفاده از ابزار و وسایل و انجام حرکات مناسب در ورزش های مختلف می باشد.
مهم است قبل از شروع هر نوع ورزش درمانی با پزشک خود مشورت کنید تا بهترین برنامه را برای شرایط خود تعیین کنید. همچنین توصیه می شود برای جلوگیری از خطرات و آسیب های بعدی، تمرینات زیر نظر فیزیوتراپیست یا ورزش درمانگر انجام شود.
نت پایانی
- برچسبها: درمان تونل تارسال, سندروم تونل تارسال مچ پا, عصب تارسال
 100vw, 300px)
