درمان های ارتودنسی دیگر فقط برای نوجوانان سالم نیست. امروزه بسیاری از بزرگسالان و حتی افراد مسن برای بهبود لبخند و عملکرد دهان خود به ارتودنتیست مراجعه می کنند. با این حال، در میان بیماران بزرگسال، تعداد قابل توجهی از افراد به بیماری های مزمن مانند دیابت، بیماری قلبی و فشار خون بالا مبتلا هستند. این گروه از بیماران به منظور پیشگیری از عوارض، نیازمند رویکرد دقیق، علمی و هماهنگ تر در درمان ارتودنسی هستند.

ارتودنسی در بیماران دیابتی و قلبی اگرچه کاملا امکان پذیر است، اما نیاز به رعایت اصول خاصی دارد. زیرا این بیماری ها می توانند بر روند بهبود، پاسخ التهابی، خون رسانی بافت ها و مقاومت بدن در برابر عفونت تأثیر بگذارند. در چنین شرایطی، متخصص درمان برنامه‌ریزی شده را ارائه دهد. با وضعیت سلامت عمومی بیمار. در این مقاله به طور جامع به بررسی رابطهارتودنسی و بیماری های سیستمیک می پردازیم؟ چه مراقبت هایی باید در بیماران خاص انجام شود و چگونه می توان خطر عفونت و التهاب را در این بیماران کاهش داد.

مهم ترین تاثیر ارتودنسی بر سلامت عمومی بدن چیست؟

دیابت و تاثیر آن بر درمان ارتودنسی

دیابت یکی از شایع ترین بیماری های متابولیک است که باعث اختلال در متابولیسم گلوکز و عملکرد سلول های ایمنی می شود. در بیماران دیابتی، بافت‌های دهان معمولاً حساس‌تر بوده و پاسخ التهابی افزایش می‌یابد.

کاهش روند بازسازی استخوان

در فرآیند حرکت دندان‌ها، استخوان از یک طرف تخریب و از طرف دیگر بازسازی می‌شود. در بیماران دیابتی به دلیل کاهش عملکرد سلول های استخوان ساز، این روند کندتر پیش می رود.

افزایش التهاب لثه و پریودنتیت

بالا بودن قند خون باعث رشد باکتری های مضر در دهان و بروز التهاب لثه می شود. این التهاب می تواند باعث لق شدن دندان ها و مشکلات فک شود.

افزایش احتمال عفونت

در دیابت کنترل نشده، گلبول های سفید کارایی کمتری دارند و بدن در پاسخ به عفونت کندتر عمل می کند. در نتیجه، خطر عفونت ممکن است پس از نصب براکت یا کشیدن دندان افزایش یابد.

کاهش ترمیم بافت

به دلیل گردش خون ضعیف تر، لثه ها و بافت های نرم اطراف دندان کندتر ترمیم می شوند. بنابراین در بیماران دیابتی قبل از شروع درمان ارتودنسی باید سطح قند خون به دقت بررسی شود. معمولاً در بیمارانی که HbA1c کمتر از 7% دارند، درمان ایمن و موفقیت آمیز خواهد بود.

در برخی از بیماران قلبی، خطر ابتلا به اندوکاردیت عفونی به دلیل نفوذ باکتری های دهان به جریان خون وجود دارد. بنابراین در مواردی مانند نصب براکت، کشیدن دندان یا جراحی جزئی، مصرف آنتی بیوتیک های پیشگیرانه طبق دستور پزشک ضروری است. در بیماران دیابتی، حتی زخم های کوچک دهان ممکن است مدت بیشتری طول بکشد تا بهبود یابد. بنابراین، هر گونه زخم ناشی از براکت یا سیم باید به سرعت درمان شود و از تحریک مجدد جلوگیری شود. استفاده از موم ارتودنسی و ژل های ترمیمی مفید است.

داروهای قلبی مانند بتابلوکرها یا دیورتیک ها ممکن است باعث خشکی دهان شوند که خود عاملی برای افزایش التهاب است. در این موارد توصیه می شود که بیمار میزان مصرف مایعات را افزایش داده و از بزاق مصنوعی یا آدامس های بدون قند استفاده کند. تغذیه سالم و کنترل قند خون نقش حیاتی در کاهش عفونت دارد. مصرف مواد غذایی حاوی ویتامین C، D و روی (مانند مرکبات، ماهی و مغز) می تواند به ترمیم بافت ها و تقویت ایمنی دهان کمک کند.

نکات پایانی در مورد ارتودنسی و بیماری های سیستمیک

درمان ارتودنسی برای بیماران دیابتی و قلبی نه تنها امکان پذیر است، بلکه در صورت رعایت اصول علمی با موفقیت کامل انجام می شود. آنچه مهم است، شناخت محدودیت های فیزیولوژیکی و دارویی بیمار و تطبیق درمان با وضعیت سلامت عمومی وی است. میکروبیوم دهان، کنترل قند خون، رعایت بهداشت و ارتباط مستمر با پزشک معالج از عناصر حیاتی در این مسیر است. بیماران باید بدانند که ارتودنسی نه تنها برای زیبایی بلکه برای بهبود سلامت و عملکرد دهان مفید است. مشروط بر اینکه با برنامه ریزی دقیق و ایمن انجام شود.

سوالات متداول در مورد ارتودنسی و بیماری های سیستمیک

1. آیا بیماران دیابتی می توانند تحت درمان ارتودنسی قرار گیرند؟
   بله اگر دیابت کنترل شود (HbA1c زیر 7 درصد)، درمان ارتودنسی بدون مشکل انجام می شود. قند خون فقط باید به طور منظم در طول درمان کنترل شود.
2. آیا بیماران قلبی قبل از ارتودنسی نیاز به مصرف آنتی بیوتیک دارند؟
   در بیمارانی که دارای دریچه مصنوعی قلب هستند یا سابقه اندوکاردیت عفونی دارند، توصیه می شود قبل از برخی اقدامات درمانی آنتی بیوتیک های پیشگیرانه مصرف کنند.
3. چگونه برخی بیماران می توانند از التهاب لثه پیشگیری کنند؟
   با رعایت بهداشت دهان و دندان، استفاده از دهانشویه های مناسب، تغذیه سالم و مراجعه منظم به دندانپزشک احتمال التهاب و عفونت را به حداقل می رساند.