گلیوما یک گروه بزرگ از تومورهای مغز و طناب نخاعی است. تومورهای مغزی در دهه چهارم تا ششم زندگی ایجاد می شود هر چند نوع از آن بیشتر در اطفال دیده می شود. احتمال رخ دادن تومورهای مغزی در مردان کمی بیشتر است.

سابقه تماس با پرتوها یک عامل خطر برای گلیومای بدخیم است. برخی از اختلالات ژنتیکی نیز خطراتی را به این تومورها در کودکان می‌دهند، و به آنها در بزرگسالان افزایش می‌دهند. چند خطر عامل مربوط به شیوه زندگی در ارتباط با گلیومای بدخیم بررسی شده شامل سیگار کشیدن و یا استفاده از تلفن همراه است.

علائم، پیش بینی و درمان گلیوما بدخیم به سن فرد، دقیق تومور و محل تومور در مغز دارد. این تومورها در بافت طبیعی مغز رشد و نفوذ می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌. 80 درصد از تومورهای خیم مغزی، یوما هستند.

گلیوماها بر اساس نوع خاصیت گلیوما یا سلول مغزی تحت تأثیر قرار دادن گل، نامیده می‌شود. به گفته‌ی انجمن سرطان آمریکا، 3 نوع گلومیا وجود دارد که عبارتند از: آستروسیتوما، الگودندروگلیوما، و آپاندیموما.نوع چهارم گلیوم، شامل بیش از یک نوع سلولی است که گلیومای واقعی نیست. می‌دهند، اما در کودکان تا 10 درصد از همه تومورهای مغزی را تشکیل می‌دهند. این تومورها از سلول‌های آپاندیم می‌آیند و از آنجایی که به بافت مغزی طبیعی گسترش نمی‌یابند، برخی از آپاندیموماها می‌توانند توسط جراحی درمان شوند. آنها در خارج از مغز گسترش می‌یابند. اما آن‌ها دارای خطر بالای بازگشت موضعی هستند و بدخیم در نظر گرفته می‌شوند.

آستروسیتوما

آستروسیتوما تقریباً 50 درصد از همه مغزهای مغزی را تشکیل می‌دهند و در سلول‌های مغز به نام آستریت‌ها شروع می‌شوند. بسیاری از این تومورهای مغزی نمی‌توانند درمان شوند زیرا همه آن‌ها در بافت مغز طبیعی گسترش می‌یابند. آستروسیت ها معمولاً بسته به معیارهایی که توسط پزشک برای بررسی بیوپسی در زیر میکروسکوپ استفاده می شود به عنوان درجه پایین، درجه متوسط ​​یا درجه بالا طبقه بندی می شوند. تومورهای درجه پایین کمتر رشد می کنند. آستروسیت‌های درجه متوسط ​​با سرعت متوسطی رشد می‌کنند، در حالی که آستروسیت‌های درجه بالا، به نام گلیوبلاستوما، شایع‌ترین تومور بدخیم مغزی در بزرگسالان، به سرعت رشد می‌کنند. الیگودندروگلیوما Oligodendrogliomas تومورهایی هستند که به روشی مشابه آستروسیتوما پخش می شوند. برخی از این تومورها ممکن است آهسته رشد کنند اما همچنان به بافت های مجاور گسترش می یابند. گاهی اوقات می توان آنها را درمان کرد. الیگودندروگلیوما آناپلاستیک درجه بالاتر رشد و گسترش می یابد و معمولاً قابل درمان نیست.

علائم

علائم گلیوما مشابه علائمی است که توسط سایر تومورهای بدخیم مغز ایجاد می شود، بسته به ناحیه ای از مغز که تحت تاثیر قرار گرفته است. شایع ترین علامت سردرد است که حدود نیمی از افراد مبتلا به تومور مغزی را تحت تاثیر قرار می دهد. علائم دیگر عبارتند از تشنج، از دست دادن حافظه، ضعف فیزیکی، از دست دادن کنترل عضلانی، علائم بینایی، مشکلات زبانی، زوال شناختی و تغییرات شخصیتی. این علائم ممکن است بسته به ناحیه ای از مغز که تحت تأثیر قرار گرفته است متفاوت باشد. علائم ممکن است بدتر یا تغییر کنند زیرا تومور به رشد خود ادامه می دهد و سلول های مغز را از بین می برد، قسمت هایی از مغز را فشرده می کند، باعث تورم در مغز و فشار بر جمجمه می شود. src="data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%20632%20419'%3E%3C/svg%3E" alt=""" height="43" data-lazy-src="https://dreshraghi.com/wp-content/uploads/2020/05/glioma-3.jpg">

اگر فردی مشکوک به تومور مغزی باشد، معمولاً اسکن مغز انجام می شود. این شامل سی تی اسکن، اسکن MRI (در نظر گرفته شده عالی) یا هر دو است. اگر اسکن مغز تومور مغزی را نشان دهد، ممکن است بیوپسی برای تشخیص انجام شود. نمونه‌برداری ممکن است به‌عنوان یک روش جداگانه یا زمانی که تومور برداشته می‌شود، اگر جراحی یک گزینه درمانی باشد، انجام شود.

درجه‌بندی

گلیوم‌ها بر اساس زیر مجموعه‌ها و بر اساس یک سیستم درجه‌بندی عددی طبقه‌بندی می‌شوند. درجه یک تومور به نحوه ظاهر شدن سلول های سرطانی در زیر میکروسکوپ اشاره دارد. تومورهای درجه یک به کندی رشد می کنند و گاهی اوقات می توان آنها را به طور کامل با جراحی حذف کرد، در حالی که تومورهای درجه IV سریع رشد می کنند، تهاجمی هستند و درمان آنها دشوار است.

تومورهای درجه پایین معمولاً به کندی رشد می کنند اما ممکن است در طول زمان به تومورهای درجه بالا تغییر کنند.

درمان

Var گزینه های درمانی بسته در نظر گرفته می شوند. بستگی به محل تومور، نوع گلیوما (نوع سلولی) و درجه بدخیمی دارد. سن و وضعیت جسمانی بیمار نیز در تعیین درمان نقش دارد.

درمان گلیوما چند وجهی است و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• برداشتن تومور با جراحی عامل اصلی درمان است. بیمار باید نسبتاً سالم باشد و عملکرد مغز، گفتار و تحرک حفظ شود. تکنیک های تصویربرداری مانند سی تی اسکن و MRI عملکردی ممکن است برای کمک به جراح در برداشتن تومور استفاده شود. هدف برداشتن مقدار زیادی از تومور و به دست آوردن تشخیص دقیق است. عود تومور شایع است.
• رادیوتراپی از اشعه ایکس پرانرژی یا پرتوهای دیگر برای از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می کند.
• شیمی درمانی از داروها برای جلوگیری از رشد سلول های سرطانی استفاده می کند. این درمان ممکن است از طریق دهان یا تزریق انجام شود.
• درمان میدان الکترومغناطیسی از میدان های الکتریکی برای هدف قرار دادن سلول های تومور استفاده می کند، در حالی که به سلول های طبیعی آسیب نمی رساند. این کار با قرار دادن الکترودها مستقیماً روی پوست سر پس از جراحی و پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی انجام می‌شود.
• درمان حمایتی برای بهبود علائم و عملکرد عصبی شامل کورتیکواستروئیدها برای کاهش تورم در مغز ناشی از تومور و داروهای ضد تشنج برای کنترل یا جلوگیری از تشنج است.
• کارآزمایی‌های بالینی
• برای بررسی اینکه آیا درمان جدید سرطانی بی‌خطر است یا خیر. افراد مبتلا به گلیوم چیست؟

  

  گلیوماهای درجه بالا تومورهایی هستند که به سرعت در حال رشد هستند و پیش آگهی ضعیفی دارند، به ویژه برای بیماران مسن تر. برای بیماران مبتلا به گلیوبلاستوما درجه 4، میانگین زمان بقا حدود 12 ماه است. تعداد کمی از بیماران مبتلا به گلیوبلاستوما (گلیوما درجه 4) با درمان استاندارد بیش از سه سال زنده می مانند. panel-widget-for-3434-0-1">

  ---