• 14 آبان 1398

تاب­های فرزندپروزی، کلاس­ها، و گروه­های پشتیبانی منابع عالی برای کمک به والدین هستند تا مهارت­های خود را بهبود ببخشند. اما کلید بهتر شدن سخت تلاش­کردن، از خودگذشتگی و تعهد است برای اینکه بهترین والدی که می­توانید باشید.

والدینی که می­خواهند فرزندان­شان را اینگونه تربیت کنند که در آینده افراد مسئولیت­پذیری باشند، مهارت­های فرزندپروری خاصی را یاد گرفته­اند. و به ­طور­ مستمر با تلاش برای بهتر شدن، مهارت­های خود را اصلاح می­کنند.

1. موضوعات ­بی­خطر را بشناسید

والدین بسیار کارآمد می­توانند خطر را از یک مایلی تشخیص بدهند. آنها درباره اینترنت بی­خطر و جدیدترین راه­های ایمن­سازی اینترنت دانش کافی دارند، و ایده بد را به محض شنیدن می­شناسند­.

آنها بین بیش­حمایت­گری و کم ـ درگیربودن توازن ایجاد می­کنند. آنها درمواقع بی­خطر به فرزندان­شان اجازه می­دهند تا به­تنهایی کاری را انجام دهند، و به آنها مهارت­های تصمیم­گیری سالم را آموزش می­دهند.

هدف نهایی­شان این است که به فرزندشان آموزش بدهند چگونه به تنهایی موضوعات بی­خطر را تشخیص بدهد، بنابراین او می تواند از خودش محفاظت کند، وقتی والدینش نزدیک او نیستند تا به او بگویند چه کار کند.

1. الگوی مثبتی برای او باشید

والدینی که می­گویند، «کاری را که من می­گویم انجام بده، نه کاری را که خودت می­خواهی» کارآمد نیستند. بچه­ها بیشتر با نگاه به کارهای والدین­شان آموزش می­بینند تا با شنیدن حرفهای­شان.

گرچه کار سختی است که برای استفاده از محصولات الکترونیکی خود محدودیت قایل شوید و هنگام عصبانیت مؤدبانه صحبت کنید، اما مهم است که به خاطر داشته باشید فرزندتان همیشه به شما نگاه می­کند.

3. محدودیت­های مناسب تعیین کنید

اینکه بدانید چه­وقت بگویید نه و چگونه بر محدودیت­های خود پافشاری کنید مهارتی است که با تمرین بدست می­آید. طی زمان، یاد می­گیرید فرزند شما چقدر می­تواند موقعیت را مدیریت کند و شما چگونه می­توانید به او کمک کنید تا با ناامیدی­ای مواجه شود که ناشی از این است که اجازه نداده­اید کاری را که می­خواهد انجام دهد.

بچه­­ها متفاوت هستند و فقط چون یک بچه به سن خاصی رسیده­است لزوماً بدین معنی نیست که برای برخوداری از امتیازهای خاصی آماده است. گاهی اوقات، تعیین محدودیت با آزمون و خطای کمی همراه است چون والدین متوجه می­شوند چگونه به فرزند خود کمک کنند تا به بهترین شکل یاد بگیرد.

1. همواره پیامدها را اِعمال کنید

والدین کارآمد فقط با پیامدهای رفتار نادرست کودکان را تهدید نمی­کنند؛ آنها با کمک پیامدها به نتیجه می­رسند. استمرار بخش بسیار مهمی در کمک به کودکان است برای اینکه یاد بگیرند رفتارهای خود را بهتر مدیریت کنند.

اگر بچه­ای فقط گاهی اوقات پیامد منفی رفتارش را تجربه کند، احتمالاً رفتار بد او متوقف نمی­شود. اما پیامدهای واضح و مستمر به یادگیری بچه کمک می­کنند.

1. عاقلانه مبارزه با بچه را انتخاب کنید

برای تربیت مؤثر لازم است والدین بتوانند تشخیص بدهند که آیا یک موقعیت ارزش دعواکردن را دارد. گاهی اوقات رفتارها ارزش برخورد ندارند اگر توجه به آنها سبب رویارویی قدرت شود.

برای مثال، اگر بچه 6 ـ ساله­ای می­خواهد در یک روز آفتابی پوتین خود را بپوشد، اجازه بدهید این کار را بکند چون بهتر از این است که سعی کنید او را متقاعد کنید کتانی برای این فصل بهتر هستند. اگر واقعاً می­خواهید تفاوت ایجاد کنید، بر روی مشکلات رفتاری بزرگ­تر تمرکز کنید. در صورتی که این مشکلات رفتاری بسیار مشکل‌ساز باشند، مراجعه به مشاور کودک می‌تواند به کاهش مشکلات کمک نماید.

1. به طور مؤثر استرس را مدیریت کنید

والدینی که استرس خود را به طور مؤثر مدیریت می­کنند بهتر می­توانند با مشکلات رفتاری بچه مواجه شوند. والدین پراسترس به احتمال زیاد جیغ می­کشند یا از اصول تربیتی چشم­پوشی می­کنند.

والدین پراسترس همچنین به احتمال زیاد از تنبیه استفاده می­کنند درعوض اینکه از اصول تربیتی پیروی کنند. و این مساله سبب چرخه ناسالم می­شود، چون وقتی والد استرس داشته باشد بچه­ها به احتمال زیاد رفتار بدتری نشان می­دهند. مدیریت سالم استرس شامل خود ـ مراقبتی و درخواست کمک از دوستان و خانواده می­شود. در صورتی که نیازمند مراجعه به روانشناس خوب در تهران یا سایر شهرستان‌های ایران هستید، می‌توانید از طریق سایت پزشک خوب نسبت به رزرو اینترنتی یا تلفنی اقدام کنید.

1. به طور مثبت به بچه توجه کنید

اگر در روز وقتی را به این اختصاص دهید که به طور مثبت به بچه­ توجه کنید، سبب می­شود تفاوت بزرگی در زندگی او بوجود بیاید. چند دقیقه توجه مثبت همچنین دیگر استراتژی­های تربیت را مؤثرتر می سازد.

با این حال، وقت گذراندن با بچه به صورت یک ـ به ـ یک نیاز به مهارت دارد. اما این کار سبب تفاوت بسیار زیادی در بهزیستی کلی فرزندتان می­شود.

1. به طور واضح انتظارات خود را بیان کنید

وقتی بچه­ها نمی­دانند چه انتظاری از آنها دارید، هرگز نمی­توانند انتظارات والدین خود را برآورده کنند. والدین بسیار کارآمد می توانند انتظارات­شان را توضیح دهند.

والد کارآمد به بچه ده ـ ساله خود نمی­گوید اتاقت را تمیز کن. درعوض، با زدن این حرف اتاق تمیز را توصیف می­کند، «لباس­هایت را از کف اتاق جمع کن، تخت خود را مرتب کن و قالیچه را جارو بکش»

پست قبلی اختلال وسواس فکری و عملی چیست + درمان آن پست بعدی افسردگی نهفته چیست و چگونه درمان می شود؟