1. ویلیام بانتینگ (ویلیام بانتینگ)

در سال 1862، ویلیام بانتینگ 65 ساله به دلیل وزنش مشکلات زیادی داشت. او نمی توانست خم شود و بند کفش هایش را ببندد، نفسش تنگ شده بود و نمی توانست به راحتی از پله ها بالا برود و حتی هنگام پایین آمدن از پله ها برای کاهش فشار روی زانوهایش مجبور بود به سمت عقب پایین بیاید.

ویلیام بانتینگ روش‌های مختلفی را برای کاهش وزن امتحان کرد که هیچ کدام جواب نداد. ورزش کرد و غذایش را کم کرد، داروهای مختلفی را که در آن زمان موجود بود امتحان کرد و با پزشکان مختلف مشورت کرد، خلاصه به هر دری زد اما از هیچ کدام نتیجه ای نگرفت. کم کم از سنگینی حضار رنج می برد. او برای مشکل گوشش به دکتر معروفی به نام دکتر ویلیام هاروی که از اعضای کالج سلطنتی جراحان انگلستان بود رفت. دکتر هاروی اخیراً از یک سمپوزیوم در پاریس در مورد دیابت بازگشته بود و در معرض تحقیقات دکتر کلود برنارد معروف در مورد عملکرد کبد قرار گرفته بود. دکتر برنارد این ایده را مطرح کرد که قندها و غذاهای نشاسته ای در بدن به چربی تبدیل می شوند. به این ترتیب دکتر هاروی به این نتیجه رسید که ایده دکتر برنارد می تواند در درمان چاقی نیز موثر باشد. وقتی ویلیام بانتینگ به سراغش آمد، علت کم شنوایی خود را چاقی و رسوب چربی در اطراف شیپور استاش تشخیص داد و رژیم لاغری تجویز کرد. در رژیم لاغری او، غذاهای نشاسته ای محدود بود. با اجرای این رژیم، بانتینگ خیلی سریع شروع به کاهش وزن کرد و در عرض یک سال وزن او از 202 پوند به 156 پوند رسید.

ویلیام بانتینگ در این مدت به طور قابل توجهی از هر نظر پیشرفت کرد، به راحتی از پله ها بالا و پایین رفت و حتی شنوایی خود را به دست آورد.

بنتینگ تصمیم گرفت راز موفقیت خود را با دیگران در میان بگذارد. او کتاب کوچکی با عنوان Letter on Corpulence (نامه‌ای درباره Corpulence نوشت و توضیح داد که چگونه وزن خود را از دست داده است.

ویلیام بانتینگ در کتاب خود چاقی را به عنوان یک بیماری عمده اجتماعی تعریف می کند و می نویسد:

در میان همه بلاهایی که بشریت را مبتلا کرده است، من نه چیزی آزاردهنده تر از چاقی می دانم و نه می توانم تصور کنم.

کتاب بانتینگ با استقبال گسترده مردم روبرو شد، بارها چاپ شد و بیش از 60 هزار نسخه از آن در سراسر جهان فروخته شد و اولین رژیم لاغری بود که شکل مدون داشت و مورد استقبال گسترده قرار گرفت، به طوری که نام بانتینگ وارد زبان مردم شد و در هنگام وزن گیری از فعل: Arean you want to استفاده از فعل: کاهش وزن؟ می گفتند:

؟آیا میزنی

2. لولو هانت پیترز (لولو هانت پیترز)

در سال 1918، دکتر لولو هانت پیترز کتابی برای لاغری در آمریکا نوشت:

رژیم غذایی و سلامتی با کلید کالری

خانم پیترز در کتاب خود تعریفی از وزن ایده آل ارائه کرد، علت چاقی را پرخوری و کم تحرکی عنوان کرد، در مورد مصرف داروهای لاغری هشدار داد، برای اولین بار کلمه کالری را در کتاب خود ذکر کرد و به خوانندگان خود نحوه تلفظ آن (kal'o-ri) را آموزش داد و فهرستی از غذاها را با حجم بیش از 10 کالری تعریف کرد. جدول کالری غذاها.

دروس ورزش به صورت تصویری در این کتاب ارائه شده است. کتاب لحن جذاب و طنز و تصاویر و نقاشی های جالبی داشت.

کتاب رژیم غذایی و سلامتی با کلید کالری تبدیل به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌ها در آمریکا شد، دو میلیون نسخه فروخته شد و تا سال 1939 پنجاه و پنج بار تجدید چاپ شد.

خانم پیترز در سال 1930 درگذشت.او اولین کتاب رژیم غذایی مدرن را نوشت و در عین حال بر اهمیت ورزش به صورت عملی تاکید کرد. تا مدت ها بعد، رویکرد غذای کمتر و تحرک بیشتر با تغییرات اندک و کمتر و بیشتر راه حل غالب برنامه های کاهش وزن بود. تقریباً چهل سال طول کشید تا دو حرکت مکمل دیگر در دنیای کاهش وزن رخ دهد.

چهل سال بعد

در دهه‌های 1950 و 1960، چهره‌های تأثیرگذار بعدی وارد صحنه شدند: آلبرت استانکارد و جین نیدک. این دو نفر هر کدام بعد از خود تغییر بزرگی در برنامه های کاهش وزن ایجاد کردند و دو نقص بزرگی را که تا آن روز در برنامه های کاهش وزن وجود داشت برطرف کردند.

3. آلبرت استنکارد (Albert J. Stunkard)

اواسط دهه پنجاه بود. استانکارد روانشناس جوانی بود که به اختلالات خوردن علاقه داشت. وی متوجه شد کسانی که مشکل پرخوری شبانه دارند برای رفع این مشکل نیاز به مشاوره و مداخلات روانشناسی گسترده دارند و تنها با تجویز رژیم غذایی نتیجه چندانی نخواهند گرفت.

این اولین مقاله او در این زمینه است:

سندرم شب خوری – الگویی از مصرف غذا در میان برخی از بیماران چاق

تحقیقات بعدی وی در این زمینه منجر به نگارش کتابها و مقالات متعددی شد.

دکتر استانکارد به تدریج به جنبه های دیگر روانشناسی کاهش وزن پرداخت و طی سال های بعد آثار ارزشمندی در این زمینه ارائه کرد. او در دنیای روانشناسی کاهش وزن حضور بسیار پررنگی داشته است و برای اولین بار برخی از مهم ترین موضوعات این حوزه مانند سندرم شب خوری و پرخوری را تشریح کرده است.

مقالات او متعدد است و به صدها عنوان می رسد. عناوین برخی از کتاب های وی به شرح زیر است:

غذا خوردن و اختلالات آن

عادات، نه رژیم غذایی

چاقی

راهنمای درمان چاقی

من تقریباً احساس لاغری می کنم

مدیریت اختلالات خوردن و چاقی

چاقی: نظریه و درمان

غلبه بر سندرم خوردن در شب: راهنمای گام به گام برای شکستن چرخه

چاقی، یکی از مشکلات کلینیک های روانپزشکی

درد چاقی

دکتر استانکارد که فعالیت حرفه ای خود را در سال 1957 در دانشگاه پنسیلوانیا آغاز کرد، بیش از پنجاه سال در این دانشگاه کار و تحقیق کرد و برنامه ای به نام برنامه کاهش وزن Stankard را ارائه و مدیریت کرد که یک برنامه جامع تغذیه، ورزش و روانشناسی در دانشگاه پنسیلوانیا بود.

4. ژان نیدچ (Jean Nidetch)

سال 1961 بود. جین نیدچ یک زن خانه دار چاق و شیرین 38 ساله با دو پسر بود که رژیم غذایی را یکی پس از دیگری بدون موفقیت امتحان کرده بودند. این بار او یک برنامه غذایی از هیئت سلامت شهر نیویورک گرفته بود و توانست در ده هفته بیست پوند وزن کم کند، اما انرژی و انگیزه او کم بود. خانم نیدچ احساس کرد که به کمک و حمایت نیاز دارد. با دوستانش که اضافه وزن هم داشتند تماس گرفت و از آنها کمک خواست و با آنها ملاقاتی دوستانه ترتیب داد. از آن پس جلسات هفتگی با حضور این گروه در منزل خانم نیدچ برگزار می شد. جین نیدک نسخه ای از رژیم غذایی خود را با دوستانش به اشتراک گذاشت و آنها در مورد موفقیت ها و شکست های خود در اجرای برنامه صحبت کردند. جین نیدچ می گوید: «من متوجه شدم که به کسی نیاز دارم که با او صحبت کنم و به او گوش دهم، و فهمیدم که به همان اندازه که من به این ارتباط نیاز دارم، دیگران نیز به آن نیاز دارند. تا اکتبر 1962، جین نیدیچ هفتاد و دو پوند وزن کم کرده بود، و گروه دوستانش همگی وزن کم کرده بودند و به آرامی متوجه شدند که کاهش وزن چیزی بیش از یک رژیم غذایی است. آنها دریافتند که کاهش وزن به تغییر عادت بستگی دارد و تغییر عادات مستلزم همراهی، حمایت و تشویق دلسوزانه دوستان و خانواده است.

خانم گروه اولیه نیدک به سرعت گسترش یافت و در عرض سه ماه چهل نفر به گروه او پیوستند و به سختی می‌توانست در آپارتمانش جا شود. در طول سال بعد، جین نیدیچ مسئولیت گروه‌های مشابهی را در نیویورک بر عهده گرفت و هنگامی که در سال 1963 سالنی را برای برگزاری اولین جلسه عمومی خود اجاره کرد، 400 نفر در برنامه او بدون تبلیغات شرکت کردند.

جین نیدیچ بعدها بزرگترین و محبوب‌ترین برنامه کاهش وزن جهان را تأسیس کرد: Weight Watchers، و از سال 1968، زمانی که برنامه Weight Watchers در دسترس عموم قرار گرفت، ده‌ها میلیون نفر به آن پیوستند.

□

نام جین نیدیچ در وب سایت معتبر PBS در فهرستی متشکل از 64 نفر با عنوان "چه کسی آمریکا را ساخت؟" او در کنار افرادی مانند هنری فورد، والت دیزنی، توماس ادیسون، الکساندر گراهام بل و تد ترنر آمده است. با ابتکار جین نیدچ عنصر حمایت (Support) وارد برنامه های کاهش وزن شد و امروزه هر برنامه لاغری معتبری به نوعی از این عامل برای بهبود نتایج خود استفاده می کند.

نویسنده: دکتر فرید ذاکر - طراح برنامه کاهش وزن سیبیتا