زخم پای دیابتی یک زخم یا ضایعه پوستی باز است. حدود 15 درصد از بیماران دیابتی این زخم را در طول زندگی خود تجربه می کنند. در بیشتر موارد، این زخم در نواحی تحت فشار پا به ویژه کف پا ایجاد می شود. طبق مطالعات معتبر حدود 6 درصد از بیماران مبتلا به زخم پای دیابتی به دلیل عفونت یا عوارض مربوط به زخم نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارند. تشخیص زودهنگام و ارزیابی دقیق زخم نقش مهمی در پیشگیری از عفونت، قطع عضو و کاهش عوارض دارد. به همین دلیل، مشاهده عکس زخم پای دیابتی به تشخیص سریعتر این حادثه کمک می کند. در این مقاله از پزشک شما، تصویر زخم پای دیابتی را در مراحل و شرایط مختلف با جزئیات بیشتری بررسی می کنیم.
<0px"1 class="wp-element-caption">زخم پای دیابتی پس از پانسمان به این شکل است. زخم پس از دبریدمان، بافتی تمیز و آماده برای مراحل بعدی درمان است. <1px class="wp-element-caption">گانگرن در انگشتان پا با بافت سیاه و نکروزه همراه با پوست خشک اطراف دیده می شود.پای دیابتی با قانقاریای سیاه در انگشتان پا، بافت خشک و سیاه با حاشیه های مشخص. زخم پای دیابتی ممکن است عفونی شود.زخم پای دیابتی عفونی با ترشحات چرکی زرد-قرمز و اطراف متورم و قرمز دیده می شود.نمای نزدیک از زخم پای دیابتی که از پینه یا تاول شروع می شود. با ترشحات زرد قهوه ای (چرک) و حاشیه های عفونی دیده می شود.زخم پای دیابتی به این شکل است. در بیماران دیابتی، ضایعه قرنیه می تواند به زخم تبدیل شود.
عکس زخم پای دیابتی در مراحل اولیه (زخم سطحی)
زخم پای دیابتی به این شکل است. نواحی تحت فشار پای دیابتی می تواند باعث ایجاد زخم شود.
در مراحل اولیه، زخم پای دیابتی معمولاً به صورت یک ضایعه سطحی ظاهر میشود. تشخیص زودهنگام علائم شروع زخم پای دیابتی نقش مهمی در جلوگیری از پیشرفت آن و عوارض احتمالی بعدی دارد. در این مرحله تغییراتی مانند نازک شدن، خشکی یا ترک خوردن پوست مشاهده می شود. شرایطی که آن را بیشتر در معرض آسیب قرار می دهد. ایجاد پینه در نواحی پرفشار پا، بهویژه روی سر متاتارسها، یک اتفاق رایج است که گاهی زخم زیرین را پنهان میکند.
عارضه یا مشکل ایجاد شده
علت
عفونت موضعی زخم
ورود باکتری به زخم به دلیل رطوبت زیاد یا عدم بهبودی ضعیف مراقبت
گسترش عفونت به بافتها عمیق
تاخیر در درمان، سیستم ایمنی ضعیف و کنترل نامناسب قند خون
استئومیلیت (عفونت استخوان)
نفوذ عفونت عمیق به استخوانهای پا (Necrotrsisd> مرگ)
کاهش شدید خونرسانی و کمبود اکسیژن در بافت پا
گانگرن (گانگرن)
ایسکمی شدید همراه با عفونت و مرگ گسترده بافت
تأخیر در بهبود زخم
در فشار خون بالا و افزایش مداوم زخم قند
درد یا بی حسی غیرطبیعی
نوروپاتی دیابتی و آسیب اعصاب محیطی
زخم بوی بد
تجزیه بافت مرده و فعالیت باکتری های بی هوازی
در ایجاد التهاب باکتریایی عفونت
تغییر شکل پا (پای شارکوت)
نوروپاتی شدید و تخریب تدریجی استخوان ها و مفاصل
کاهش تحرک
درد، عفونت، بی ثباتی پا یا ترس از فشار بر روی زخم موارد)
عفونت کنترل نشده، قانقاریا، یا تهدید کننده زندگی
سپسیس (عفونت منتشر خون)
انتشار باکتری از زخم به داخل جریان خون
عود مکرر تحت فشار قرار دادن زخم، فشار دادن مکرر عواملی مانند ناتوانی در اصلاح زخم. کفش نامناسب و قند خون بالا
در این جدول انواع عوارض مربوط به زخم پای دیابتی بررسی شده است.
متن انگلیسی: زخم پای دیابتی اولیه ممکن است فاقد علائم کلاسیک التهاب، به ویژه در بیماران نوروپاتی باشد. ترجمه فارسی: زخم پای دیابتی اولیه ممکن است فاقد علائم کلاسیک التهاب، به ویژه در بیماران نوروپاتیک باشد.
عکس تاول و پینه ای که به زخم پای دیابتی تبدیل شده است
در بیماران دیابتی، ضایعه قرنیه می تواند به زخم تبدیل شود.
دیابت می تواند به اعصاب و رگ های خونی پا آسیب برساند و در نتیجه، بیمار ممکن است متوجه آسیب های کوچک نشود. مشکلات به ظاهر ساده مانند تاول پا، میخچه یا پینه می توانند در صورت ادامه فشار و عدم مراقبت مناسب به زخم پای دیابتی تبدیل شوند. این زخم ها اغلب در نواحی پرفشار مانند بالشتک کف پا یا زیر شست پا ایجاد می شوند.
عکس زخم پای دیابتی
نمای نزدیک از زخم پای دیابتی که از پینه یا تاول شروع می شود. با ترشحات زرد قهوه ای (چرک) و حاشیه های عفونی دیده می شود.
شایع ترین محل زخم پای دیابتی کف پا است. زیرا این ناحیه بیشترین فشار وزن بدن را تحمل می کند. اختلال در توزیع فشار، احتمال ایجاد زخم را افزایش می دهد. همانطور که در منابع علمی ذکر شده است، اگر این زخم ها به درستی درمان نشوند، دچار عفونت یا عوارض جدی خواهند شد.
متن انگلیسی: زخمها و زخمها سریعتر بهبود مییابند و در صورتی که با استفاده از پانسمانها و داروهای موضعی روی آنها را پوشانده و مرطوب نگهدارید، خطر عفونت کمتری در آنها وجود دارد. محصولاتی از جمله نمک، فاکتورهای رشد، پانسمان زخم و جایگزین های پوستی در بهبود زخم پا موثر هستند. ترجمه فارسی: اگر زخم ها و جراحات پوشانده و مرطوب نگه داشته شوند، با استفاده از پانسمان و داروهای موضعی، سریع تر بهبود می یابند و خطر عفونت کمتری دارند. مواردی مانند محلول نمکی، فاکتورهای رشد، پانسمان زخم و جایگزین های پوستی در بهبود زخم پا موثر هستند.
عکس زخم پای دیابتی همراه با ترشح یا چرک (زخم عفونی)
زخم پای دیابتی ممکن است عفونی شود.زخم پای دیابتی عفونی با ترشحات چرکی زرد-قرمز و اطراف متورم و قرمز دیده می شود.
هنگامی که زخم پای دیابتی عفونی می شود، معمولاً با علائم خاصی مانند ترشحات چرکی یا ترشح غیر طبیعی مایع از زخم همراه است. شرایطی که نشان دهنده تکثیر باکتری و درگیری بافت است. این ترشحات احتمالاً غلیظ، زرد، سبز یا بدبو هستند.
بوی نامطبوع زخم یکی از علائم مهم عفونت زخم پای دیابتی است و اغلب در اثر تجزیه بافتهای مرده و فعالیت میکروارگانیسمها ایجاد میشود. مشاهده این علائم نیاز به ارزیابی فوری پزشکی دارد. زیرا عفونت زخم پای دیابتی به سرعت گسترش می یابد و خطر عوارض جدی مانند درگیری استخوان یا حتی قطع عضو را افزایش می دهد.
عکس زخم پای دیابتی با بافت سیاه (نکروز و قانقاریا)
<1px class="wp-element-caption">گانگرن در انگشتان پا با بافت سیاه و نکروزه همراه با پوست خشک اطراف دیده می شود.پای دیابتی با قانقاریای سیاه در انگشتان پا، بافت خشک و سیاه با حاشیه های مشخص.
گانگکاریا یا سیاه شدن انگشت دیابتی زمانی رخ می دهد که بافت پا به دلیل کاهش شدید خون، اکسیژن و مواد مغذی کافی دریافت نمی کند. این وضعیت اغلب با بیماری عروق محیطی و نوروپاتی دیابتی همراه است. بافت نکروزه معمولاً به رنگ سیاه، قهوه ای تیره یا سبز دیده می شود و به طور قابل توجهی خطر عفونت شدید و قطع عضو را افزایش می دهد.
عکس زخم پای دیابتی پس از دبریدمان یا پانسمان
زخم پای دیابتی پس از فرآیند پانسمان به این شکل است. چگونه زخم پای دیابتی را پانسمان کنید. زخم پس از دبریدمان، بافتی تمیز و آماده برای مراحل بعدی درمان است.
پس از دبریدمان (برداشتن بافت مرده یا عفونی)، هدف اصلی تمیز، مرطوب و کنترل شده نگه داشتن زخم است. نوع پانسمان بر اساس ویژگی های زخم، میزان ترشح، وجود عفونت و وضعیت بافت انتخاب می شود. مراقبت مناسب پس از دبریدمان نقش مهمی در تسریع روند بهبود زخم دارد.
نتیجه گیری
بررسی عکس زخم پای دیابتی نقشی حیاتی در تشخیص زودهنگام و پیشگیری از عوارض شدید مانند عفونت عمیق یا قطع عضو دارد. زخم ها اغلب به صورت حفره های قرمز کم عمق (شبیه دهانه) با حاشیه های ضخیم و پینه دار در کف پا، زیر انگشتان پا یا روی پاشنه ظاهر می شوند. در مراحل اولیه، زخم سطحی همراه با قرمزی، تورم و گاهی بدون درد (به دلیل نوروپاتی) است. در مراحل پیشرفته، زخم عمیق تر می شود و همراه با ترشحات چرکی، بوی بد، بافت نکروزه (سیاه یا زرد) و گاهی اوقات قرار گرفتن در معرض تاندون یا استخوان است.
علائم عفونت شامل افزایش قرمزی اطراف، گرما، تورم و تب است که نیاز به ارزیابی فوری دارد. هرگونه تغییر پوستی روی ساق پا (حتی کوچک) را جدی بگیرید و فوراً به متخصص غدد، جراح عروق یا کلینیک زخم مراجعه کنید تا معاینه کامل، تصویربرداری و درمان مناسب (مانند دبریدمان، آنتی بیوتیک یا تخلیه بار) انجام شود. این رویکرد سریع به طور قابل توجهی خطر قطع عضو را کاهش می دهد.
<0px"1 class="wp-element-caption">زخم پای دیابتی پس از پانسمان به این شکل است. 
زخم پس از دبریدمان، بافتی تمیز و آماده برای مراحل بعدی درمان است. 
زخم پای دیابتی عفونی با ترشحات چرکی زرد-قرمز و اطراف متورم و قرمز دیده می شود.
زخم پای دیابتی ممکن است عفونی شود.
پای دیابتی با قانقاریای سیاه در انگشتان پا، بافت خشک و سیاه با حاشیه های مشخص.
