شبکه بازویی یا شبکه عصبی براکیال (brachial plexus). آسیب در این قسمت ممکن است در همه اوقات رخ دهد، اما اکثر آسیب‌های شبکه‌های بازویی در حین تولد نوزاد رخ می‌دهد، نوزاد که در کانال زایمان می‌افتد. آسیب شبکه بازویی نوزادان که نام فلج زایمانی است، آسیبی است که در آن شبکه بازویی نوزاد کشیده می‌شود و باعث آسیب‌های عصبی در آن ناحیه می‌شود. این آسیب نیز ممکن است نوزاد بدون گیرافتادگی شانه رخ دهد، در مواردی که زایمان طبیعی یا نوزاد درشت باشد، مادر مبتلا به بارداری باشد، به ابزارهای دیگری (مانند فورس) برای کمک به زایمان نیاز داشته باشد یا اگر نوزاد در حالت بریچ (بجای سر، باسن یا پاها اول بیرون بیایند) باشد. در سال 1779 برمی‌گرداند که یک نوزاد تازه متولد شده دچار مشکل شده و چند روز بعد از این ضعف از بین رفته است. از آن زمان، متخصصین و افرادی که در سال‌های اخیر می‌توانند اطلاعات زیادی در مورد علل و خطرات مرتبط با آسیب شبکه‌های عصبی براکیال کسب کنند، پیدا می‌کنند. قبلاً گفته‌شده، برخی از آن‌ها شدیدتر و جدی‌تر از دیگران هستند.

نوروپراکسی

نوروپراکسی (Neuropraxia)، شایع‌ترین و خفیف‌ترین نوع آسیب شبکه بازویی در نوزادان است و به آن آسیب می‌رساند. ازآنجایی‌ها که این آسیب خفیف‌ترین آسیب شبکه‌های می‌باشد، معمولاً خودبه‌خود در طی ماه‌ها چند بار خواهد شد. آسیب‌های نوروپراکسی به غشا و دیواره‌ای محافظ عصب صدمه می‌زنند که خود عصب‌آمیز آسیبی نمی‌بینند. بااین‌وجود، این نوع آسیب می‌تواند باعث درد و مشکلات شود و تا زمان بهبودی این علائم ادامه پیدا کند. علائم نوروپراکسی می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• ضعف عضله در ناحیه آسیب دیده
• احساس سوزش، گزگز و یا بی‌حسی در ناحیه آسیب‌دیده
• حساسیت و درد بسیار زیاد در ناحیه آسیب دیده‌شده
• <4> ارب

  فلج ارب (Erb’s palsy) خانواده به‌عنوان نام دیگری برای فلج شبکه‌ای بازویی نوزاد به‌کاربرده می‌شود. این آسیب می‌دهد که شبکه‌های بازویی (براکیال) در قسمت بالای بازو آسیب ببینند. این آسیب را نیز تحت نام‌های فلج پارگی ارب یا پارگی شبکه‌های بازویی می‌شناسند. میزان شدت فلج ارب تغییر است و به نوع و چگونگی ایجاد آسیب می‌دهد. برخی از خطرات ناشی از فلج ارب عبارت‌اند از:

  • فلج کامل یا نسبی در بازوی آسیب‌دیده
  • از دست دادن حس و یا حرکت حرکتی در دست آسیب‌دیده
  • کاهش نیرو (برای مشت کردن دست) و بی‌حسی دست
  • دستگاه آسیب‌دیده ممکن است به دست آسیب‌دیده شود. آسیب، گزینه‌های درمانی برای فلج ارب عبارتند از:
    • دارو
    • جراحی
    • درمان‌های مختلف و فیزیوتراپی
    • ماساژ منظم بازوی آسیب‌دیده

    فلج کلامکه

    فلج کلامکه

    فلج کلامکه پایینی شبکه‌ی آسیب عصبی می‌بیند و به بی‌حسی می‌شود، از دست دادن حس، ‌تنگی مردمک (Miosis)، اثر چنگ و خش روی دست آسیب‌دیده می‌شود. فلج کلامکه روی دست، مچ و بازوی ناحیه‌ی آسیب‌دیده می‌تواند تأثیر بگذارد و معمولاً به خاطر دیستوشی شانه (گیرافتادگی شانه در لگن در حین زایمان) به می‌آید. دیستوشی شانه وقتی رخ می دهد که کودک در حین زایمان در لگن مادر گیر می کند که باعث می شود به بیش ازحد او در هنگام تولد می شود. گاهی اوقات فلج کلومپک خودبه‌خود بدون درمان می‌آید اما در موارد شدید ازجمله فلج نسبی یا فلج کامل، ممکن است به درمان‌های دارویی یا جراحی نیاز باشد. این باعث می‌شود تا انتقال سیگنال از طرف عصب‌کردن به آن بسیار می‌شود. اگر آسیب و آسیب کم و خفیف باشد، نوروما ممکن است به‌خودی‌خود از بین برود باشد. اگر این آسیب بسیار بزرگ باشد، ممکن است به عمل جراحی برای برداشتن آسیب‌دیده‌شده نیاز باشد. نورولیزیس نورولیز، یک روش درمانی است که در آن از عامل‌هایی (مانند کیسه‌های سرد و گرم یا مواد شیمیایی مانند الکل) روی ناحیه آسیب دیده استفاده می‌شود و کاربردترین روش درمانی برای نوزادان مبتلا به نوروما می‌باشد. طبق انستیتوی بین‌المللی سلامت (NIH)، بیش از 50% از بیماران مبتلا به صدمات شبکه‌های بازویی، با روش درمانی نورولوزیس با موفقیت درمان می‌شوند. وقتی نوزادی دچار آسیب شبکه‌ای بازویی می‌شود، آسیب می‌تواند در هر قسمتی از رشته‌های عصبی ایجاد شود و شدت آن می‌تواند باشد که این میزان در محل آسیب و وضعیت آن می‌تواند باشد. مهم‌ترین ضربه نوزاد شبکه‌ی بازویی شامل کشش و فشار بیش‌ازحد در حین زایمان و تولد نوزاد می‌باشند. در اکثر موارد، زایمان با فشار و به‌سختی انجام می‌شود که از وسایل کمکی مانند فورسپس یا ابزار وکیوم نیاز خواهد داشت. علت‌های دیگر بروز این آسیب عبارت‌اند از :

    • زایمان در حینی کودک در حالت بریچ (پایین‌تر بودن پاها بجای سر) است.
    • وزن و سایز زیاد کودک (درشتی کودک)
    • دوران کودک در ناحیه مادر بارداری لگن مادر گیرکرده است. گردن
    • چاقی مادر در دوران بارداری

    حتی اگر از ابزارهای کمکی زایمان استفاده می‌شود، درصورتی‌که پزشک در حین زایمان، فشار نامناسبی را با دست به کودک وارد می‌کند ممکن است شبکه‌ای بازویی آسیب ببیند. به‌طور مثال، وقتی سر نوزاد بیرون بیاید اما شانه‌ها در بین ناحیه‌ای در مادر گیر افتاده باشد، دیستوشی شانه رخ خواهد داد. ممکن است پزشک مجبور باشد برای نجات نوزاد از خفگی یا جلوگیری از خطر خطرناک، شانه‌های او را با فشار زیادی بکشد. این کار می‌تواند به پارگی منجر شود. در موارد، ممکن است آسیب شبکه‌های عصبی به خاطر انقباضات باشد. اگر زایمان خیلی طولانی و کودک در کانال برای مدتی طولانی باقی بماند، انقباضات بدن مادر می‌توانند فشاری روی شانه‌های نوزاد وارد کنند و منجر به کوفتگی، پارگی و در موارد نادر شکستگی شود. همان‌طور که قبلاً گفته شد، نشانه‌های

    • واکنش‌های زیادی در سمت بدن دیده‌ای بدن نمی‌شود.
    • محدودیت حرکتی یا عدم حرکت در سمت آسیب‌دیده
    • طاهری پنجه مانند بر روی دست
    • انقباضات غیرعادی در عضله‌ای که ممکن است حتی بعد از درمان باشد. هستند.

    تشخیص

    برای تشخیص آسیب شبکه‌های بازویی، پزشک یک سری آزمایش‌ها و ارزیابی‌ها را می‌دهد. به طور مثال، یک ارزیابی حرکتی نحوه عملکرد عضله را از طریق سیستم درجه‌بندی پنج نقطه‌ای تعیین می‌کند که میزان مصرف نوزاد و ناتوانی را می‌توان در مورد برخی از موارد تعیین‌شده برای ارزیابی قرار داد. یک آزمایش رفلکس مورو معمولاً برای آزمودن رفلکس‌های غایب در ناحیه معیوب انجام می‌شود. علاوه بر این، پزشک معاینات انجام خواهد داد که شامل عکس‌برداری رادیولوژیکی می‌شود تا شکستگی‌هایی را (در صورت وجود) در استخوان ترقوه خاص کند. برخی از نوزادان به‌طور طبیعی و خودبه‌خود و یا با کمک درمان‌های بهبود می‌یابند، برخی دیگر ممکن است به عمل جراحی و مصرف دارو نیاز پیدا کنند. اگر برای انجام جراحی نیاز دارید، کمی داروی بی‌حسی یا بیهوشی خفیف (برای جلوگیری از احساس درد) به کودک می‌دهند.

    جراحی

    عمل جراحی برای آسیب شبکه‌ای بازویی در نوزاد ممکن است شامل روشی بنام انتقال عصب باشد. با روش انتقال عصبی، پزشک می‌تواند سالم باشد و فعال می‌شود که از آن استفاده نمی‌کند و آن را به عصب‌کشی انتقال می‌دهد، به این کار پیوند می‌گویند. این کار ممکن است آسیب شبکه‌ای بازویی را کاملاً درمان نکند، اما مطالعات انجام‌شده در این زمینه نشان می‌دهند که بسیاری از نوزادانی که تحت عمل انتقال و پیوند عصب‌گرفته‌اند، بهبود یافته‌اند و قسمت آسیب دیده‌اند را بکار بیاندازند. در اینجا باید به این نکته اشاره کرد که این جراحی معمولاً تا سه ماه بعد از آسیب انجام می شود. زیرا اکثر نوزادانی که دچار آسیب شبکه‌های بازویی می‌شوند در طول سه ماهه‌ای اول زندگی‌شان یا حتی بیشتر بهبود می‌یابند و پزشکان معمولاً منتظر می‌مانند تا ببینند آیا آسیب به خودی‌خود می‌شود یا خیر. توصیه می‌شود.

    فیزیوتراپی

    حضور در کارها (ابتدا در خانواده و بعد در جامعه) با کودکان آسیب شبکه‌ی بازویی کار می‌کنند. درمان‌های مفهوم عبارتند از:

    آموزش بغل کردن، حمل کردن و بازی کردن با کودک

    متخصص فیزیوتراپی شما توصیه‌هایی را برای قرار دادن کودک در حالت مناسب به شما خواهد داد، به صورتی که دست کودک در آن را در آغوش گرفته‌اید یا با کریر حمل می‌کنید، آویزان نباشد. متخصص فیوتراپی ایده‌هایی را در اختیار قرار می‌دهد تا بتوانید کودک را برای بازی کردن به پشت یا روی شکم قرار دهید، بدون اینکه آسیبی به دست شما وارد شود. باشد، کودک نمی‌تواند دردی را احساس کند.

    کشش‌های فعال و غیرفعال

    متخصص فیزیوتراپی شما به شما کمک می‌کند و کودکتان کمک می‌کند تا کشش‌های ملایمی را برای افزایش تاثیر پذیری (حرکت دامنه‌ای) و جلوگیری یا تاثیر بازگردانی در انقباضات انجام دهد. استقامت و کشش

    متخصص فیزیوتراپی، تمرینات و کارهایی را برای حفظ یا بالا بردن کشش و استقامت دست به شما و کودکتان آموزش خواهد داد. متخصص فیوتراپی‌تان، بازی‌ها و چیزهای جالبی را معرفی می‌کند که بدون اینکه کودک می‌خواهد با جدیت و به‌سختی تمرین کند، به تقویت آن کمک کند. با رشد و بهتر شدن وضعیت کودک، بازها و کارهای طبیعی را می توان برای ادامه تقویت دست و بازوی کودک انجام داد.

    استفاده از تکنیک های کمکی

    متخصص فیزیوتراپی ممکن است برای افزایش عملکرد و بهبود حرکات عضله، از تکنیک های مداخله های کمکی (تکنیک های کمکی) استفاده شود. از الکتریکی برای حرکت خفیف می‌توان به عضله و حفظ فعالیت بافت عضله‌ای استفاده کرد. از نوار مقایسه‌پذیر می‌توانم روی عضلانی خاص، برای کاهش انقباضات عضله‌ای استفاده کنم. می‌توان از محدودیت درمانی تعدیل‌یافته برای دست سالم استفاده کرد تا دست معیوب را به انجام فعالیت‌هایی وادار کند. تمرینات تکرار شونده برای آسیب‌دیده، استفاده از کارهایی با سن، مانند نقاشی با انگشت، برج‌سازی (لوگو بازی) یا برداشتن و خوردن تکه‌های کوچک خوراکی‌ها نیز توصیه می‌شود. متخصصان فیزیوتراپی با متخصصان و پزشکان دیگر همکاری خواهند کرد تا بهترین تکنیک‌های درمانی را برای کودک شما رشد دهند.

    بهبود مهارت‌های رشدی

    متخصص فیزیوتراپی به کودک کمک خواهد کرد تا مهارت‌های حرکتی پیشرفته‌تری را مانند وزنه‌ها (وزنه‌هایی مخصوص کودکان) با دست‌آسیب‌ها و آسیب‌دیدگی‌هایی که به دست می‌آید. گرفتن. وی یک برنامه مراقبتی ویژه به‌فردی ارائه می‌کند که بر اساس نیازهای کودکتان طراحی‌شده است.

    ارتقای سلامت و تناسب بدن

    متخصص فیزیوتراپی به شما کمک می‌کند تا تمرینات، رژیم غذایی و ارتباطات مناسب را مشخص کنید که باعث افزایش سطح سلامت کودکتان شود. وی با شما و کودکتان همکاری می‌کند تا بتوانید تغییرات موردنیاز را معین کنید تا کودک برای حضور کامل در خانواده و جامعه داشته باشید. آینده‌ای کودکانی که در طی سه تا شش ماه بهبود نمی‌یابند، همچنان نامعلوم می‌مانند. مطالعات انجام‌شده در این‌باره نشان می‌دهد که بسیاری از افراد از انجام عمل‌ها و انجام‌های مختلف، پیشرفت بهتری می‌توانند بعد از درمان بهتر استفاده کنند، اما هنوز مطالعات و تحقیقات برای تعیین یک روند پیشرفت واضحی انجام نشده است. علاوه بر این، هر چه آسیب جدی‌تر باشد، شانس بهبودی کامل کمتر خواهد بود. میزان موفقیت در آسیب‌های شدید 50 درصد است به این معنا که بیماران 50 شانس بهبودی و استفاده کامل از دست‌های آسیب دیده خواهند داشت. برای آسیب‌های خفیف‌تر شبکه‌های بازویی که هنوز به جراحی نیاز دارند، شانس موفقیت درمان آن درصد خواهد بود. به این نکته اشاره کنیم که هر آسیب و هر وضعیتی باید به فر باشد. پزشکان و متخصصان با بیمار همکاری می‌کنند و میزان شانس بهبودی او را طبق صدمات و آسیب‌های به وجود آمده برای او توضیح خواهند داد. عفونت‌ها، موردی بسیار نادر است، اما ممکن است بعد از جراحی به وجود بیاید. بهعلاوه، مشکلاتی در آسیب، آسیب دیدگی و مجاری و فلج همگی از خطرات جراحی هستند. همه‌ی این خطرات بسیار نادر هستند و اکثر نوزادان بدون هیچ مشکل و آسیبی خواهند یافت. منطقه‌ای ممکن است برای مدت کوتاهی از عمل جراحی بی‌حسی در آن ناحیه باشد، اما این مشکل معمولاً در طی چند هفته بعد از جراحی انجام خواهد شد. مادرانی که دچار بارداری می‌شود احتمالاً کودک درشت‌تری به دنیا خواهد آورد. هر چه نوزاد درشت‌تر باشد، احتمال ایجاد آسیب شبکه‌ی بازویی یا فلج ارب در حین زایمان بالاتر خواهد بود. وضعیت قرار گرفتن مادر در حین زایمان می‌تواند به بهبود وضعیت سلامت کودک در طی فرآیند تولد کمک کند و یا متخصص زایمان می‌تواند به بهترین وضعیت برای زایمان کمک کند. از ابزارهایی برای کمک به استفاده از زایمان نیز می‌تواند با آسیب شبکه‌های بازویی نوزاد ارتباط داشته باشد. برخی از طرفدارهای خانواده توصیه می‌کنند اگر گروهی از عوامل خطر آسیب شبکه‌های بازویی در نوزاد اطلاع داشته باشید، خانواده محیط‌زیست را بررسی می‌کند. تجهیزات و محیط زایمانی که دارای تغییرات سریعی برای مشکلاتی هستند که در حین زایمان به وجود می‌آید می‌توانند از دیستوشی شانه یا گیرافتادگی شانه در لگن مادر جلوگیری یا آن را برطرف کنند.