آپاندیموما
اپاندیموما
اپاندیموما سومین نوع شایع تومور مغزی در کودکان است که تقریباً 10 درصد از نئوپلاسمهای اولیه سیستمعامل را در برمیگرداند. این یک تومور نورواپیتلیال است که ممکن است در پوشش اپندیمال سیستم بطنی یا کانال مرکزی نخاع یا اطراف آنها را ایجاد کند. آپاندیموما سه بخش مجزا شامل ستون فقرات، مغز خلفی و بالای چادرینه را می تواند درگیر کند. حدود دوسوم آپاندیموما در ناحیه مغز خلفی ایجاد میشوند. با انجام عمل جراحی و رادیوتراپی، میزان بقای 5 ساله بین 50 تا 81 درصد گزارش شده است. پیشآگهی فرد به سن، میزان رزکسیون و به طور فزایندهای به تغییرات بیولوژیکی فرد دارد. نقش شیمی درمانی برای نوزادان و بیماران مبتلا به بیماری ها پس از عمل در حال بررسی است. این نوع از تومورها میتوانند در مغز، مخچه و یا نخاع رشد کند و به محل ایجاد آن زیر نظر پزشک درمان میشود
اپاندیمومای کودکی
در این بیماری، سلولهای سرطانی بدخیم در بافت مغز و نخاع میشوند. عملکرد مغزهای حیاتی بدن مانند حافظه و ذهن، هیجانات و حسها (شنوی، بینایی، بویایی، چشایی و لامسه) را کنترل میکند. نخاع از باندلهای فیبرهای عصبی که از قسمتهای بدن بیشتر به وسیلهای که به مغز متصل میشود ساخته میشود. آپاندیموما در کودکان از سلولهای آپاندیمال در بطنها و مجرای مغزی - ایجاد می شود. سلولهای آپاندیمال، مایع مغزی نخاعی را تولید میکنند.
علت ایجاد بسیاری از انواع تومورهای مغزی در کودکان هنوز ناشناخته است. علائم و نشانههای اپندیمومای کودکان در همه کودکان یکسان. علائم و نشانههای این بیماری به موارد زیر میشوند:
- سن کودک
- محل ایجاد توم
این علائم و نشانهها ممکن است به دلیل ایجاد اپاندیموما یا بیماریهای دیگر ایجاد شوند. اگر کودک شما هر یک از علائم زیر را به پزشک مراجعه کنید:
- سر دردهای مکرر
- تشنج
- حالت تهوع و استفراغ
- درد و خشکشدگی گردنli>
- عدli>
<>بیشتر از راه رفتن - ضعف در پاها
- ضعف در پاها
- در عادات اجابت مزاج
- اختلال در ابتلا به بیماری
- گی و حرکتپذیری
انواع تومور
سازمان جهانی سلامت WHO تومورهای آپاندیموما را به 5 گروه تقسیم میکنند:
1)
رشد و گسترش تومور است. سلولهای سرطانی با گرید پایین (گرید 1) بیشتر از سلول سرطانی گرید بالا (گرید 2 و گرید 3) شبیه به سلولهای سالم هستند. این سلولها نسبت به سلولهای سرطانی گرید 2 و گرید 3 با سرعت کمتری به رشد و گسترش میرسند.
تشخیص
آزمایشهایی که برای بررسی مغز و نخاع به کار برده میشوند، برای تشخیص اپندیمومای کودک نیز به کار میشوند. آزمایشها و فرآیندهای زیر ممکن است برای تشخیص این بیماری به کار برده شوند:
- معاینه و بررسی سوابق پزشکی معاینه بدن بررسی علائم عمومی سلامتی مانند بررسی علائم بیماریها مانند برآمدگیها یا هر چیز غیرطبیعی دیگر. سوابق پزشکی شامل عادات و بیماریها و درمانهایی که بیمار در گذشته انجام داده است میشود.
- معاینه مغز و اعصاب: یک سؤال و آزمایش برای بررسی عملکرد مغز، نخاع و عصبها پرسیده شده و انجام میشود. در این معاینه وضعیت روانی بیمار، هماهنگی و حرکت وی در راه رفتن، سلامت عضلانی، حسها و واکنشهای بدن در مورد ارزیابی قرار میگیرند. به این آزمایشها معاینه مغز و اعصاب نیز گفته میشود.
- ام آر آی (تصویربرداری رزوانس مغناطیسی) با گادولینیوم: ام آر آی فرایندی است که در آن از مغناطیس، رادیویی و یک کامپیوتر برای گرفتن عکسهای دقیق از مغز و نخاع استفاده میشود. مادهای به نام گادولینیوم در ورید تزریق شده و در جریان خون مییابد. گادولینیوم سلولهای سرطانی را جمعآوری کرده و آنها را با رنگ روشنتر در عکس مخصوص میکند. به این فرآیند تصویربرداری رزوانس مغناطیسی هسته (ان ام آر ای) نیز گفته میشود.
لومبار پانکچر: این فرآیند برای جمعآوری مایع مغزی نخاعی از ستون فقرات به کار برده میشود. در این فرآیند یک سوزن استخوان بینهای نمونهای از مایع مغزی نخاعی به وسیله آن جمعآوری میشود. نمونه مایع مغزی نخاعی در زیر میکروسکوپ بررسی شده و علائم سلولهای سرطانی خاص میشود. این نمونه ممکن است برای بررسی میزان رشد و گلوکوز موجود در آن نیز مورد بررسی قرار گیرد. مصرف بیش از حد طبیعی و گلوکوز کمتر از حد مجاز میتواند وجود تومور داشته باشد. به این فرآیند ال پی یا تپ ستون فقرات نیز گفته میشود. سپس قسمت کوچکی از پایین کمر بیحس شده و سوزن ستون فقرات (یک سوزن بلند و نازک) در قسمت پایینی ستون فقرات قرار داده می شود تا مغز مغزی نخاعی را بکشد (مایه مغزی نخاعی در شکل با رنگ آبی نشان داده شده است). مایع جمعآوری شده برای آزمایش در آزمایشگاه ارسال میشود.
اگر آزمایشهای تشخیصی نشاندهنده احتمال وجود تومور وجود دارد میتوان با برداشتن قسمتی از جمجمه و استفاده از یک سوزن برای برداشتن نمونه بافت مغز، فرآیند بایوپسی را انجام داد. یک متخصص پاتولوژی بافت را زیر میکروسکوپ بررسی کرده تا پی به وجود سلولهای سرطانی ببرد. اگر سلولهای سرطانی وجود داشته باشد، پزشک در هنگام انجام عمل جراحی هر مقداری که از تومور برمیدارد.
- استرئوتاکسیStereotaxy : با کمک دستگاههای پیشرفته و برنامه کامپیوتری محل دقیق تومور در داخل مغز مشخص شده و با سوزن مخصوص و از طریق حفرهای کوچک که در یک جمجمه بسیار کوچک است. می.
زمانی که بافت مغز برداشته میشود، ممکن است آزمایشی روی آن انجام شود:
- ایمونوهیستوشیمی: آزمایشی است که در آن از آنتیبادیها برای بررسی برخی از آنها در نمونههای بافتی استفاده میشود. آنتیبادی معمولاً با مواد رادیواکتیو یا رنگی که باعث روشن شدن رنگ بافت در میکرو زیرسکوپ میشد ارتباط دارد. این نوع آزمایش ممکن است برای تشخیص تفاوت بین گلیوما ساقه مغز و بقیه تومورهای مغزی به کار برده شود.
غالباً ام آر ای پس از برداشتن تومور انجام می شود تا مشخص شود که آیا تومور باقی مانده است یا نه. جراحی شامل برداشت کامل تومور (یا مطمئن شوید بدون آسیب عصبی) و تشخیص بافتی میباشد. وسعت و میزان برداشت تومور به محل و میزان تهاجم به بافت مغز دارد.بر اساس گزارشات مختلف در بالغین و اطفال میزان رزکسیون در تومورهای سوپراتنتوریال از ۲۵ تا ۹۳ درصد و برای اینفراتنتوری از ۵ تا ۷۲ درصد میباشد. علت موفقیت در برداشتن تومور در اینفراتنتوریال، تهاجم این تومور به ساقه مغز میباشد اگر تومور از سقف بطن ۴ منشا گرفته باشد میتوان بیشتر برداشت کرد اما اگر از کف بطن و ساقه مغز منشاء گرفته شود (دو سوم موارد از کف بطن) امکان برداشت کامل وجود ندارد. با وجود گرید نسبتا پایین این نوع تومور (گرید 2) میزان عود در آن بیشتر میباشد چون امکان برداشت کامل وجود ندارد.نقش آندوسکوپ در آپاندیموم درمان هیدروسفالی و بیوپسی از ضایعه میباشد. کمتر از 3 سال به دلیل رشد مغز ممنوع می باشد. شیمی درمانی در این تومور هیچ نقش ثابتی ندارد و فقط در اطفال کمتر از 3 سال استفاده میشود که نقش ثابت شدهای در درمان ندارد. اعصاب مرکزی ایجاد شده است.
- آیا تغییرات بدن در ژنها یا ایجاد شده است.
- آیا قسمت سلولهای سرطانی پس از انجام عمل جراحی برای برداشتن تومور باقی ماندهاند. تشخیص داده شده است یا دوباره ایجاد شده است (عود کرده است).
پیشآگهی همچنین به نوع و میزان پرتو درمانی نیاز دارد. عرض: 1% حاشیه بالا: 0;">
