بیماری رفلاکس معده به مری (GERD) یکی از شایع ترین اختلالات عملکردی دستگاه گوارش فوقانی است که باعث علائمی مانند سوزش سر دل، رفلاکس اسید، درد مزمن قفسه سینه و گاهی اوقات علائم خفگی قفسه سینه می شود.

شیوع این بیماری در دهه های اخیر به دلیل تغییر سبک زندگی، چاقی، رژیم غذایی پرچرب و مصرف زیاد غذاهای فرآوری شده افزایش یافته است و امروزه به عنوان یکی از دلایل رایج مراجعه بیماران به متخصصین گوارش محسوب می شود. به طور معمول اسفنکتر تحتانی مری (LES) با ایجاد فشار کافی از رفلکس محتویات معده جلوگیری می کند. در بیماران GERD، این اسفنکتر یا ضعیف شده یا دارای شلی گذرا (TLESR) است که منجر به نشت اسید معده به مری می شود. تاخیر در تخلیه معده، فتق هیاتال و اختلالات حرکتی مری از دیگر عوامل تشدید کننده این بیماری است. بالینی

علائم کلاسیک:

سوزش سر دل

نقایص

درد یا ناراحتی در ناحیه اپی گاستر و قفسه سینه

N علائم (خارج از مری):

سرفه خشک مزمن

گرفتگی صدا یا تغییر صدا

احساس گیرکردن غذا در گلو (گلوبولوس)

مقاوم در برابر درمان

—

آندوسکوپی فوقانی (EGD): بررسی التهاب، زخم، تنگی یا مری بارت

2. مانومتری مری: بررسی عملکرد فشار و حرکت مری و اسفنکتر تحتانی

3. PH-متری 24 ساعته مری: استاندارد طلایی برای تایید تماس پاتولوژیک اسید با مری

4. اندازه گیری امپدانس: برای بررسی رفلاکس غیر اسیدی (در بیمارانی که به PPI پاسخ نمی دهند) دارو: مهارکننده های پمپ پروتون (PPI): مانند امپرازول، پانتوپرازول، دکسلانسوپرازول دوز: یک بار صبح ناشتا - دو بار در روز در صورت نیاز و موقت

کاهش وزن در بیماران چاق

از خوردن وعده های غذایی سنگین، دیرهنگام و چرب خودداری کنید

هنگام خواب سر تخت را بالا ببرید

از مصرف الکل، قهوه، شکلات، نعناع و سیگار پرهیز کنید

S:

در بیماران مقاوم به درمان یا مبتلا به مری بارت یا بیمارانی که نمی خواهند داروی طولانی مدت مصرف کنند:

Nissen fundoplication

فناوری های جدید مانند LINX یا Stretta

عوارض بالقوه

ازوفاژیت با درجه بالا

تنگی مری

مری بارت (پیش بدخیم)

آدنوکارسینومای مری یک بیماری مزمن و عود کننده با طیف وسیعی از تظاهرات بالینی است که نیاز به یک رویکرد بالینی و تشخیصی جامع دارد. تشخیص زودهنگام، آموزش به بیمار، اصلاح سبک زندگی و تجویز داروی مناسب می تواند از عوارض جدی مانند مری بارت و سرطان مری جلوگیری کند.