پاسخ ندادن یا عدم توجه کودک به نام خود می تواند یکی از اولین نشانه هایی باشد که والدین را نگران می کند و ذهن آنها را به سمت مشکلات رشدی یا ارتباطی سوق می دهد. اما آیا بی توجهی کودک به نام او نشانه بی ادبی است یا موضوع عمیق تری وجود دارد؟ در واقع همین رفتار ساده می تواند سرنخ مهمی از دنیای درونی کودک باشد که نیاز به بررسی دقیق تری دارد. در این مقاله به بررسی دلایل و راهکارهای موثر برای تقویت پاسخگویی می پردازیم.

علت عدم توجه کودک به نام آن
یکی از نشانه های مهم در رشد ارتباطی کودک پاسخ دادن به نام او است. اگر کودک به نام خود پاسخ نمی دهد، می تواند نشانه ای از یک مشکل رشدی، شنوایی یا محیطی باشد که باید بررسی شود. از مهم ترین علل بروز این علامت می توان به موارد زیر اشاره کرد:
مشکلات شنوایی
اگر کودک کم شنوایی داشته باشد، ممکن است صدای اطرافیان خود را نشنود یا حتی نام خود را تشخیص ندهد. مراقب باشید که مشکلات شنوایی می تواند مادرزادی یا اکتسابی باشد و گاهی اوقات به دلیل عفونت گوش میانی ایجاد می شود.
اختلال طیف اوتیسم
یکی از علائم اولیه اختلال اوتیسم عدم واکنش نام کودک او است. کودکان در طیف اوتیسم معمولاً تماس چشمی برقرار نمی کنند، به این معنی که علاقه کمتری به تعامل اجتماعی دارند و واکنش کمتری به صداهای عادی نشان می دهند.
تاخیر توسعه یا زبان
در کودکانی که در رشد گفتار و زبان تاخیر دارند، واکنش به نام به تأخیر می افتد. این کودکان همچنین در درک مفاهیم و دستورات ساده مشکل دارند و نیاز به ارزیابی دقیق تری دارند.
عدم توجه یا حواس پرتی
گاهی اوقات کودک در یک محیط شلوغ یا پر سر و صدا قرار می گیرد و توجه او به چیزهای دیگری جلب می شود. در این مورد، عدم واکنش به نام می تواند به دلیل تمرکز شدید روی یک فعالیت خاص باشد و ربطی به این اختلال نداشته باشد.
not-used-to-hear-name
در برخی موارد، والدین کمتر کودک را با نام صدا می زنند و از نام مستعار یا نام های جایگزین استفاده می کنند. این باعث می شود کودک واکنش خاصی نسبت به نام اصلی خود نداشته باشد، زیرا به اندازه کافی آن را نشنیده است.
مشکلات عاطفی یا روانی
در کودکانی که از اضطراب، افسردگی یا بی توجهی والدین رنج می برند، گاهی اوقات پاسخ به محرک های بیرونی کاهش می یابد. عدم واکنش به نام می تواند بخشی از واکنش عمومی کودک به محیط اطراف باشد.
بیشتر بخوانید: msoperner"> اوتیسم در کودکان زیر یک سال

چه روش تشخیصی برای این مشکل کودک وجود دارد؟
برای بررسی علت عدم پاسخگویی کودک به نام خود، روش های تشخیصی مختلفی وجود دارد که توسط پزشک به صورت مرحله به مرحله انجام می شود:
ارزیابی شنوایی (شنوایی سنجی)
اولین قدم بررسی سلامت شنوایی کودک است. اگر کودک صدای اطراف خود را نشنود یا اختلال شنوایی داشته باشد، طبیعتاً به نام خود واکنشی نشان نمی دهد. این ارزیابی معمولاً توسط دستگاه شنوایی سنج با دستگاه های خاص انجام می شود.
بررسی توسعه ارتباطی و زبانی
گفتاردرمانگر توانایی کودک در درک و استفاده از زبان، واکنش به صداها و تعاملات اجتماعی را بررسی می کند. این تستها میتوانند وجود تاخیر رشد یا مشکلات زبانی را تعیین کنند.
ارزیابی اوتیسم
در صورت وجود علائم دیگری مانند کاهش تماس چشمی، بیتفاوتی نسبت به دیگران، ناتوانی در انجام بازیهای تعاملی و تاخیر در گفتار، آزمایشهای غربالگری اوتیسم برای کودکان زیر 3 سال انجام میشود.
مشاوره با روانشناس کودک
برای بررسی عوامل روانی یا عاطفی مانند اضطراب، افسردگی یا بی توجهی به محیط، روانشناس کودک می تواند با مشاهده رفتار کودک و صحبت با والدین به تشخیص دقیق تری برسد.
محیط و تعاملات خانوادگی را بررسی کنید
گاهی اوقات عدم واکنش کودک به دلیل عدم تحریک اجتماعی و یا عدم صدا زدن مکرر نام کودک در محیط خانه است. بررسی سبک فرزندپروری و تعامل والدین و فرزند نیز بخشی از ارزیابی تشخیصی است.
روش های تقویت پاسخ کودک به نام خود
برای تقویت واکنش کودک به نامش باید از روش های ساده، تکراری و محبت آمیز استفاده کرد تا کودک به تدریج یاد بگیرد که به صدای اسم خود پاسخ دهد. از جمله روش های موثر می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- هر بار که کودک در حال بازی است یا توجه او به جای دیگری است، نام او را با لحنی گرم و شاد صدا کنید. اگر عکس العمل نشان داد، حتما او را تحسین یا تشویق کنید تا انگیزه اش را افزایش دهید.
- قبل از صدا زدن کودک، سعی کنید با او روبرو شوید، تماس چشمی برقرار کنید و سپس با گفتن نام او توجه او را جلب کنید. این به کودک کمک می کند نام خود را با حضور شما مرتبط کند.
- در بازی هایی مانند فوتبال یا توپ بازی، نام کودک را صدا بزنید و در صورت واکنش، او را در بازی شرکت دهید. در واقع استفاده از بازی ها باعث می شود فرآیند یادگیری موثرتر باشد.
- اگر کودک را بیشتر با نام مستعار یا غیر رسمی صدا می زنند، طبیعتاً نام واقعی خود را کمتر می شناسد. سعی کنید از نام واقعی او بیشتر برای تقویت یادگیری استفاده کنید.
- هر بار که کودک به نام او پاسخ می دهد، او را با لبخند، در آغوش گرفتن یا حتی یک اسباب بازی کوچک تشویق کنید. باید به این نکته اشاره کنیم که پاداش باعث ایجاد پاسخ مثبت در ذهن کودک می شود.
- در طول روز، کودک را بارها به نام او صدا بزنید. هنگام لباس پوشیدن، غذا خوردن، بازی کردن یا تعویض پوشک. در واقع تکرار در موقعیت های مختلف به تثبیت یادگیری کمک می کند.
در نهایت….
بی توجهی کودک به نام خود می تواند دلایل مختلفی داشته باشد، از جمله مشکلات شنوایی، اوتیسم، تاخیر در رشد یا حتی عوامل محیطی. شناسایی به موقع علت، کلید اصلی در انتخاب درمان و حمایت مناسب است. با تکرار، تعامل سازنده و در صورت نیاز مشاوره تخصصی، می توانید به بهبود واکنش کودک کمک کرده و مسیر رشد طبیعی او را هموارتر کنید.
