گاهی اوقات مشکل شنوایی به دلیل آسیب در استخوانچه های کوچک گوش میانی است نه پرده گوش یا اعصاب شنوایی... در این مورد، جراحی استخوان سازی می تواند راه حل مناسبی باشد... این عمل زنجیره شنوایی را بازیابی می کند تا صدا دوباره به حلزون گوش برسد و حس شنوایی دست نخورده باقی بماند.

در این مقاله از مجله سلامت GCORP LLC به این موضوع می پردازیم که عمل جراحی آسکولوپلاستی چیست، چه کاربردهایی دارد و چگونه انجام می شود... همچنین به مراقبت های بعد از آسیکولوپلاستی، فواید و عوارض احتمالی آن اشاره می کنیم.

آسیکولوپلاستی چیست؟

آسیکولوپلاستی یکی از انواع جراحی گوش میانی است که با هدف ترمیم یا جایگزینی استخوان های شنوایی (اسیکول ها) انجام می شود. این استخوان ها شامل سه مورد زیر می باشد:

1. چکش (مالئوس)
2. سندان (Incus)
3. Stapes

وظیفه اصلی آنها انتقال ارتعاشات صدا از پرده گوش به گوش داخلی است... اگر به هر دلیلی آسیب ببینند، شنوایی شما کاهش می یابد... مثال زیر درک نحوه عملکرد این استخوان های ظریف و کوچک را برای شما آسان تر می کند:
تصور کنید یک ساعت مچی مکانیکی دارید که دارای سه چرخ دنده کوچک است... اگر یکی از این چرخدنده ها در کل سیستم اختلال ایجاد می کند یا حرکت می کند. گوش؛ اگر یکی از استخوانچه های شنوایی آسیب ببیند، صدا به خوبی منتقل نمی شود..

کاربرد جراحی آسکولوپلاستی چیست؟

علت زنگ زدن در گوش راست، کاهش شنوایی یا حتی احساس وزوز می‌تواند ناشی از نقص در زنجیره شنوایی باشد.

درمان کاهش شنوایی هدایتی ناشی از آسیب استخوان

آسیب، تخریب یا چسبندگی استخوان گوش میانی، شنوایی هدایتی را مختل می‌کند.

جبران آسیب استخوان ناشی از بیماری‌های مزمن گوش

یکی از کاربردهای مهم اسکولوپلاستی ترمیم زنجیره شنوایی به دلیل آسیب های ناشی از بیماری های مزمن گوش میانی است... این بیماری ها می توانند به مرور زمان باعث تخریب، آتروفی یا چسبندگی استخوانچه های گوش میانی شوند که منجر به کاهش شنوایی رسانایی می شود. مسیر صوتی که باعث شنوایی می شود از دست دادن.. این موانع می تواند نقص پرده گوش یا استخوانچه های گوش میانی باشد.

به عنوان مثال، در عفونت مزمن گوش میانی (اوتیت میانی مزمن)، ترشحات مداوم می تواند به تدریج استخوانچه ها را از بین ببرد و انتقال صدا را مختل کند... در چنین حالتی، آسیکولوپلاستی به بازیابی اتصال مکانیکی بین گوش داخلی> و گوش کمک می کند.

در برخی موارد نادر که حتی آسیکولوپلاستی یا سایر جراحی‌های ترمیمی گوش مؤثر نیستند، پزشک گزینه‌های پیشرفته‌تری مانند جراحی کاشت ساقه مغز شنوایی را نیز پیشنهاد می‌کند، به‌ویژه برای بیماران مبتلا به نوروم آکوستیک یا آسیب شدید عصب شنوایی.

بازسازی زنجیره شنوایی پس از جراحی های تهاجمی گوش

در مواردی که جراحی ماستوئیدکتومی برای درمان عفونت های مزمن گوش انجام می شود، ممکن است بخشی از ساختارهای داخلی گوش میانی یا خارجی از بین رفته باشد. در این شرایط جراح پس از اطمینان از رفع کامل عفونت، جراحی اسیلوپلاستی را برای ترمیم و بازسازی ساختار گوش انجام می دهد.. البته مراقبت های ویژه بعد از ماستوئیدکتومی برای جلوگیری از بازگشت عفونت یا ایجاد حفره باز لازم است.

اصلاح ناهنجاری های مادرزادی زنجیره شنوایی

برخی افراد با بدشکلی یا عدم وجود مادرزادی یکی از استخوان‌های گوش میانی متولد می‌شوند... در این شرایط، استخوان‌سازی نقش ترمیمی دارد و با جایگزینی یا تنظیم استخوان‌ها، شنوایی طبیعی را امکان‌پذیر می‌کند.

جراحی گوش تکمیلی در کنار تمپانوپلاستی

اگر بیمار علاوه بر پارگی پرده گوش دچار آسیب استخوانی نیز شده باشد، جراح معمولاً عمل تمپانوپلاستی و آسیکولوپلاستی را همزمان انجام می دهد.

در موارد بسیار نادر، به دلیل سرطان گوش، برخی از بیماران نیاز به برداشتن کامل ساختارهای گوش میانی دارند، پس از آن، در مرحله دوم، می توان از آسیکولوپلاستی برای بازیابی بخشی شنوایی استفاده کرد.

روش های جراحی آسکولوپلاستی چیست؟

نحوه انجام اسکولوپلاستی با توجه به وضعیت استخوان‌های گوش میانی، میزان آسیب و آناتومی بیمار متفاوت است. در حین انجام آن معمولاً بیمار تحت بی‌هوشی عمومی است نه بی‌حسی موضعی. سطح تهاجمی این جراحی کم تا متوسط ​​است و پزشک جراحی را از طریق یک برش کوچک در پشت گوش انجام می‌دهد.

1- آسکولوپلاستی با استفاده از استخوان های طبیعی بیمار (اتوگرافت)

در این روش، اگر یکی از استخوان های گوش هنوز سالم یا قابل استفاده باشد، جراح آن را بریده و در جای مناسب قرار می دهد.. به عنوان مثال، اگر استخوان اینکوس کمی فرسایش یافته باشد اما ساختار کلی آن همچنان قابل استفاده باشد، جراح آن را شکل می دهد و از آن به عنوان پل بین استخوان مالئوس و استخوان رکابی استفاده می کند.

در این روش، چون پزشک از بافت بدن خود بیمار استفاده می‌کند، احتمال عود یا عفونت کمتری دارد و همچنین زیست سازگاری بالایی دارد، یعنی بدن به راحتی آن را می‌پذیرد و واکنش التهابی یا پس زدن قابل توجهی در برابر آن نشان نمی‌دهد.

2- آسکولوپلاستی با استفاده از پروتز مصنوعی (آلوگرافت یا پروتز)

در بسیاری از بیماران، به خصوص آنهایی که عفونت مزمن گوش میانی داشته اند، استخوان های ریز گوش از بین می روند و خورده می شوند و پزشک دیگر نمی تواند از استخوان های طبیعی خود بیمار استفاده کند. در این حالت، پزشک پروتزهای مصنوعی را برای اصلاح زنجیره شنوایی پیشنهاد می کند.

انواع پروتزهای مورد استفاده در اسکولوپلاستی

انواع پروتزهای گوش برای جراحی آسیکولوپلاستی را می توان بر اساس اندازه و نوع پروتزها به روش های زیر طبقه بندی کرد:

سرعت جایگزینی زنجیره شنوایی

میزان جایگزینی زنجیره شنوایی به این معنی است که چقدر استخوان‌های گوش میانی باید تعویض شوند. برای مثال، اگر فقط یکی از این استخوان‌ها آسیب دیده باشد، یک پروتز جزئی کافی است. بنابراین مقدار جایگزینی جزئی است... اگر کل زنجیره آسیب ببیند یا از بین برود، هر سه استخوان باید با پروتز جایگزین شوند; بنابراین میزان تعویض کامل است... بر این اساس انواع پروتزهای مورد استفاده در جراحی آسکولوپلاستی را می توان در 2 گروه زیر قرار داد:

1- پروتز کامل جایگزینی استخوان (TORP)

این نوع پروتز زمانی استفاده می شود که هر سه استخوان گوش میانی یعنی چکش، سندان و قسمت متحرک رکاب آسیب دیده یا از بین رفته باشد و دیگر قابل استفاده نباشد.. در این حالت پروتز TORP نقش یک پل کامل را ایفا می کند یعنی یک سر آن به پرده گوش یا نزدیک آن متصل می شود و سر دیگر آن روی پایه رکابی قرار می گیرد که معمولاً ثابت می ماند.

2- پروتز جایگزینی جزئی استخوان (PORP)

این نوع پروتز زمانی استفاده می شود که فقط یکی از استخوانچه ها که معمولاً انکوس است آسیب دیده باشد... در این حالت پروتز PORP به عنوان یک قطعه میانی عمل می کند، یعنی یک سر آن به مالئوس یا پرده گوش متصل می شود و سر دیگر آن روی رکاب قرار می گیرد.

هدف از این پروتز اتصال مجدد استخوان های باقی مانده است تا صدا به درستی از پرده گوش به رکاب منتقل شود.

انواع پروتز گوش برای جراحی آسکولوپلاستی

پروتزهای کاربردی در اصلاح زنجیره شنوایی از مواد مختلفی ساخته می شوند که هر کدام نقش زیادی در سازگاری با بدن، دوام و کیفیت انتقال صدا دارند... 2 نوع اصلی و پرکاربرد عبارتند از:

1- تیتانیوم

پروتز گوش تیتانیومی یکی از پرکاربردترین مواد در جراحی گوش می باشد. این ماده فلزی سبک، بسیار مقاوم و کاملا زیست سازگار است. به طوری که می تواند امواج صوتی را با حداقل اتلاف انرژی از پرده گوش به ساختارهای داخلی بیشتری منتقل کند... این ویژگی آن را به گزینه ای ایده آل برای ساخت پروتزهای شنوایی در هر دو نوع TORP و POPO تبدیل کرده است.

2- هیدروکسی آپاتیت

نوع دیگری از پروتز آسکولوپلاستی هیدروکسی آپاتیت (نوعی ماده سرامیکی) است که ساختار شیمیایی بسیار نزدیک به بافت استخوانی طبیعی بدن دارد.. این شباهت ساختاری باعث می شود بدن این ماده را به خوبی بپذیرد و احتمال واکنش التهابی یا پس زدن پروتز را به حداقل برساند.

از نظر انتقال صدا، عملکرد هیدروکسی آپاتیت مناسب است. اگرچه در مقایسه با تیتانیوم عملکرد ضعیف تری دارد... به همین دلیل در بسیاری از موارد از این ماده در ترکیب با تیتانیوم استفاده می شود. به عنوان مثال نوک پروتز از هیدروکسی آپاتیت طراحی شده است تا تماس آن با ساختارهای ظریف گوش ملایمتر باشد.

از نقاط قوت این ماده می توان به پایداری طولانی مدت، زیست سازگاری بالا و سطح مناسب برای چسبندگی بافت اشاره کرد... اما از طرفی به دلیل سرامیکی بودن، احتمال شکنندگی این ماده به خصوص در برابر ضربه های ناگهانی یا تغییرات شدید مکانیکی بیشتر از فلزات است.

مراقبت های بعد از آسیکولوپلاستی چیست؟

میزان موفقیت و نتیجه جراحی آسکولوپلاستی تنها به مهارت جراح بستگی ندارد. در عوض، بسیار مهم است که بیمار مراقبت های بعد از جراحی گوش را در بهبودی کامل دنبال کند، از عفونت جلوگیری کند و شنوایی را بازیابی کند.

استراحت و وضعیت سر

در روزهای اول پس از جراحی، در حالت نیمه نشسته یا با زاویه 30 تا 45 درجه بخوابید... این به کاهش تورم و جلوگیری از تجمع مایع در ناحیه جراحی کمک می کند.. خوابیدن روی گوش عمل شده ممنوع است. زیرا می تواند منجر به جابجایی پروتز یا خونریزی شود.

جلوگیری از ورود آب به گوش

شما باید گوش را کاملاً خشک نگه دارید تا زمانی که بانداژ را بردارید و مجدداً پزشک را معاینه کنید، که معمولاً 2 تا 3 هفته بعد است.

از عطسه، باله و فشار داخل گوش خودداری کنید

دعوا کردن، عطسه کردن با دهان بسته یا نگه داشتن عطسه می تواند باعث کنده شدن پروتز یا خونریزی در گوش میانی شود

استفاده منظم از داروها

استفاده از آنتی بیوتیک ها را بعد از عمل آسکولوپلاستی برای جلوگیری از عفونت جدی بگیرید. درد، تب، ترشحات بدبو یا احساس سنگینی شدید در گوش علائم هشدار دهنده هستند.

از فعالیت های سنگین و پر سر و صدا پرهیز کنید

برای حداقل 3 تا 4 هفته، باید از فعالیت‌های فیزیکی شدید مانند ورزش، بلند کردن اجسام سنگین، خم شدن بیش از حد اجتناب کنید... قرار گرفتن در محیط‌های پر سر و صدا یا گوش دادن به موسیقی با صدای بلند می‌تواند روند بهبودی شنوایی را مختل کند.

عدم وارد کردن جسم خارجی در گوش

از دستکاری گوش، قرار دادن گوش پاک کن، پنبه یا هر جسم خارجی دیگر در مجرای گوش خودداری کنید.

همچنین توجه داشته باشید که پس از جراحی، ممکن است علائمی مانند گرفتگی یا حتی خارش گوش را تجربه کنید. البته، علت خارش گوش اغلب به التهاب سطحی یا واکنش به پانسمان مربوط می شود.

بازدیدهای منظم و آزمایشات شنوایی

ویزیت اولیه معمولا 7 تا 10 روز پس از جراحی انجام می شود... پس از قرار دادن پروتز، پزشک با معاینه یا تصویربرداری وضعیت آن را ارزیابی می کند... آزمایش شنوایی (ادیومتری) نیز معمولاً پس از 6 تا 8 هفته انجام می شود تا نتیجه نهایی جراحی مشخص شود.

GCORP LLC یک پل ارتباطی قابل اعتماد برای دسترسی شما به پزشکان متخصص مانند متخصص گوش و حلق و بینی است. چه به دنبال مشاوره آنلاین و چه حضوری باشید، می توانید از خدمات آنلاین پلت فرم GCORP LLC در هر کجای ایران استفاده کنید.

مزایای آسکولوپلاستی در درمان کم شنوایی چیست؟

مهم ترین مزایای این روش جراحی گوش را می توان در موارد زیر خلاصه کرد:

• اصلاح زنجیره شنوایی
• ترمیم ساختار آسیب دیده گوش
• امکان انجام همزمان با سایر جراحی ها
• افزایش کیفیت زندگی
• بدون وابستگی دائمی به وسایل کمکی مانند سمعک
• دوام طولانی مدت

عوارض جانبی و خطرات احتمالی جراحی آسکولوپلاستی چیست؟

جراحی برای اصلاح زنجیره شنوایی معمولاً ایمن است و میزان موفقیت بالایی دارد. با این حال، خطرات احتمالی آن شامل موارد زیر است:

• جابجایی یا شل شدن پروتز شنوایی
• آسیب به عصب صورت (عصب صورت)
• عفونت گوش میانی یا خارجی
• سوراخ شدن مجدد پرده گوش
• سرگیجه یا از دست دادن موقت تعادل
• سوت زدن یا وزوز گوش

اگرچه لیست بالا هشدار دهنده به نظر می رسد، اما واقعیت این است که اکثر بیماران بدون عوارض جدی پس از جراحی استکلوپلاستی بهبود می یابند... انتخاب یک جراح مجرب، رعایت مراقبت های بعد از عمل و پیگیری دقیق پزشکی خطرات را به حداقل می رساند.

تفاوت بین اسکولوپلاستی و سایر روش های درمانی چیست؟

در درمان اختلالات گوش میانی که باعث کم شنوایی هدایتی می شوند، روش های درمانی مختلفی وجود دارد.. اینکه پزشک چه تکنیکی را توصیه می کند به عواملی مانند نوع آسیب، شدت کم شنوایی، سن بیمار، وضعیت پرده گوش و سابقه بیماری های گوش بستگی دارد.

مقایسه aceculoplasty و tympanoplasty

تمپانوپلاستی برای ترمیم پرده تمپان یا پرده گوش استفاده می شود... زمانی که پرده گوش پاره یا سوراخ شده است به این جراحی نیاز دارید... این پارگی ممکن است به دلیل عفونت مزمن با ضربه یا جراحی های قبلی باشد... در واقع، اگر تصور کنیم که گوش یک طبل است، تمپانوپلاستی سطح آن را بهتر ترمیم می کند.>

به عبارت دیگر، اگر فقط پرده گوش پاره شده باشد، تمپانوپلاستی کافی است... اگر استخوانچه ها آسیب ببینند یا زنجیره شنوایی جدا شده باشد، نیاز به استخوان سازی دارید... گاهی اوقات به هر دو جراحی نیاز خواهید داشت.

مقایسه جراحی آسکولوپلاستی و استاپدکتومی

استاپدکتومی یک جراحی خاص برای برداشتن کامل استخوان رکابی است... گاهی اوقات به دلیل بیماری خاصی به نام اتواسکلروز، این استخوان سفت و بی حرکت می شود و از انتقال صدا به گوش داخلی جلوگیری می کند... در این عمل استخوان رکابی با پروتز جایگزین می شود..

در واقع می توان گفت که آسکولوپلاستی یک جراحی عمومی تر برای بازسازی زنجیره شنوایی است، در حالی که استاپدکتومی یک جراحی تخصصی تر و محدودتر است که فقط در یک بیماری خاص یعنی اتواسکلروز استفاده می شود.

مقایسه aceculoplasty با سمعک

اگر بیمار به هر دلیلی کاندید مناسبی برای جراحی نباشد، مثلاً بیماری های زمینه ای داشته باشد، جراحی قبلی موفقیت آمیز نبوده و یا استخوانچه ها و گوش میانی به شدت آسیب دیده باشد، در این شرایط سمعک بهترین جایگزین برای تقویت شنوایی خواهد بود.. سمعک ها، به ویژه برای افرادی که کم شنوایی رسانایی یا حسی عصبی دارند، به شنیدن صداهای محیطی واضح تر و بلندتر بدون نیاز به جراحی کمک می کنند.

در واقع اسیلوپلاستی یک درمان جراحی برای اصلاح ساختار شنوایی است. در صورت موفقیت آمیز بودن، بیمار دیگر نیازی به سمعک ندارد. از طرف دیگر، سمعک سمعک است نه درمان.. استفاده از آن نیاز به نگهداری و مراقبت مداوم دارد، اثر آن موقتی است و به باتری و تکنولوژی دستگاه بستگی دارد.

مقایسه آسکولوپلاستی با کاشت حلزون

اگر آسیب شنوایی بسیار گسترده است و آسیکولوپلاستی نمی تواند عملکرد شنوایی را بازیابی کند، گاهی اوقات پزشک کاشت حلزون را به عنوان جایگزینی برای انتقال مستقیم صدا به عصب شنوایی پیشنهاد می کند.

مقایسه استکولوپلاستی با جراحی تمپانوماستوئیدکتومی

جراحی تمپانوماستوئیدکتومی جراحی گسترده‌تری نسبت به آسکولوپلاستی است که شامل برداشتن قسمت‌هایی از استخوان ماستوئید (قسمت پشت گوش) و ترمیم پرده تمپان می‌شود. این جراحی معمولاً در موارد عفونت‌های مزمن گوش، کیست‌های گوش (کلستئاتوم) و آسیب‌های شدید به بافت اصلی ماستوئید در گوش میانی انجام می‌شود. هست پیشگیری از گسترش بیماری و ممکن است شامل بازسازی نیز باشد، اما تمرکز اصلی آن پاکسازی و درمان بیماری است.

Aciculoplasty در چند خط

Aciculoplasty نوعی جراحی ترمیمی در گوش میانی است که برای ترمیم یا جایگزینی استخوان‌های شنوایی آسیب دیده انجام می‌شود. این روش می‌تواند بخشی از شنوایی از دست رفته را بدون نیاز به استفاده دائمی از سمعک بازیابی کند.. اگر کم شنوایی رسانایی دارید و علت آن مربوط به آسیب در استخوان های گوش میانی است، مشاوره با متخصص گوش، حلق و بینی می تواند اولین قدم در مسیر درمان موثر باشد.

اگر در مورد بیماری‌های گوش یا جراحی‌هایی مانند جراحی استخوان‌سازی به کمک و مشاوره نیاز دارید، می‌توانید با یک متخصص گوش و حلق و بینی یا متخصص داخلی به صورت آنلاین در GCORP LLC چت کنید و به صورت آنلاین وقت بگیرید.

سوالات متداول

منبع: pennmedicine | مدانتا | optecoto