سندرم آسپرگر نوعی اختلال طیف اوتیسم است که با نقص در روابط اجتماعی و الگوهای مکرر و محدود رفتار ، علایق و فعالیت ها شناخته می شود. سندرم آسپرگر چیست؟

همانطور که در بالا ذکر شد ، سندرم آسپرگر نوعی اختلال طیف اوتیسم است که با نقص در روابط اجتماعی و الگوهای مکرر و محدود از رفتار ، علایق و فعالیت ها شناخته می شود.

علائم افراد مبتلا به اختلال طیف اوتیسم در زنجیره ای قرار دارد ، و از آنجا که سندرم آسپرگر امروز بخشی از اختلال طیف اوتیسم است ، اعتقادات این است که افراد مبتلا به سندرم آسپرگر عملکرد بالایی دارند ... افراد مبتلا به سندرم آسپرگر مشکلی برای دستیابی به مهارت های زبان ندارند ، اما ممکن است آنها به تأخیر بیفتند.

اگرچه اصطلاح سندرم آسپرگر دیگر رسمی نیست ، اما هنوز هم به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد.

با احتیاط ، دو نفر از هر 10،000 کودک ، دو نفر دارای اوتیسم با عملکرد بالا هستند و علائم آسپرگر یافت می شود ..

بیشتر بخوانید: چگونه با کودکان مبتلا به اوتیسم رفتار کنیم؟.

علائم و علائم آسپرگر

• ارتباطات کلامی یا غیر کلامی غیر طبیعی یکی از علائم آسپرگر است
• عدم توانایی شرکت در گفتگوی مضاعف
• عدم توانایی در بیان احساسات یا پاسخ به احساسات اجتماعی یکی از علائم آسپرگر است
• فرد مبتلا به علائم آسپرگر به دنبال شرکت در امور اجتماعی ، علایق ، فعالیت ها و اهداف دیگران نیست
• عدم توانایی در ایجاد روابط دوستانه با همسالان و حفظ این روابط از علائم آسپرگر
• تمایل به انجام فعالیتهای روزمره یا خاص علائم آسپرگر
• بدن یا حرکات مکرر بدن علائم آسپرگر را تکان دهید و پیچ کنید
• به شدت و غیر طبیعی برای منافع محدود
• رفتارهای مکرر شامل رفتارهایی است که به فرد و همچنین علائم آسپرگر آسیب می رساند
• حساسیت بیش از حد به جنبه های حسی محیط

علل سندرم آسپرگر

ریشه های آسپرگر و اوتیسم مشخص نیست ، اما تحقیقات فعلی به ناهنجاری های مغز اشاره می کند. دانشمندان نشان داده اند که بخش خاصی از مغز کودکان سالم از نظر ساختار و عملکرد از نظر ساختار و عملکرد متفاوت است.

این اختلافات به احتمال زیاد به دلیل حرکت غیر طبیعی سلولهای جنین در حین تشکیل جنین است که بر ساختار مغز تأثیر می گذارد و باعث می شود مدار عصبی کنترل فکر و رفتار را کنترل کند.

همچنین ، ژنتیک همچنین به سندرم آسپرگر و اختلال طیف اوتیسم کمک می کند زیرا ارثی است ... به عنوان مثال ، احتمال ابتلا به دوقلوهای یکسان بیشتر از دوقلوهای ناهمگن یا خواهر و برادر ناهمگن است.

تحقیقات جدید نشان می دهد که تغییر یا حذف گروه خاصی از ژن ها باعث می شود فرد در برابر شدت و علائم متغیر آسیب پذیر باشد..

برخی از عوامل محیطی همچنین خطر ابتلا به سندرم آسپرگر را از جمله سن پدر ، قرار گرفتن در معرض رحم و وزن کم تولد کودک در بدو تولد افزایش می دهد.

درمان آسپرگر

اگرچه در حال حاضر هیچ درمان Asperger وجود ندارد ، اما روش های درمانی بر سه علائم اصلی متمرکز شده است: ضعف در مهارت های ارتباطی ، مهارت های روال مکرر یا وسواسی و جسمی ..

یک برنامه درمانی مؤثر Asperger باید علایق کودک را گسترش دهد ، یک برنامه قابل پیش بینی داشته باشد ، وظایف را در مراحل ساده آموزش دهد ، توجه کودک را به فعالیتهای سیستماتیک متمرکز کند و به طور مرتب رفتار کودک را تقویت کند.

• درمان آسپرگر با تمرین مهارتهای اجتماعی : این روش مهارت های لازم برای برقراری روابط مؤثر با کودکان دیگر را آموزش می دهد.
• درمان آسپرگر با درمان شناختی رفتاری : گفتاردرمانی که به کنترل احساسات کمک می کند و علایق وسواس و اجباری و روال های تکراری را از بین می برد ..
• درمان آسپرگر با دارو برای بیماری هایی که همزمان با سندرم آسپرگر هستند ، مانند افسردگی و اضطراب
• درمان آسپرگر با کاردرمانی یا فیزیوتراپی برای کودکانی که در هماهنگی حواس یا حرکات خود مشکل دارند ، مؤثر است.
• گفتار یا زبان درمانی تخصصی و کمک به استفاده از گفتار ..
• آموزش مهارتهای رفتاری و پشتیبانی از والدین ..

گفتار نهایی

در این پست شما با سندرم آسپرگر و دلایل و علائم آسپرگر آشنا هستید ... برای این منظور باید به متخصص در این زمینه مراجعه کنید.

شما به لیست بهترین روانشناس و بهترین متخصص علوم اعصاب در تهران از طریق GCORP LLC دسترسی دارید و می توانید آن را بصورت آنلاین تهیه کنید..

منبع : Psychologytody