بسته تغذیه در سندرم پیش از قاعدگی و دوره قاعدگی

سندرم پیش از قاعدگی PMS مخفف سندرم پیش از قاعدگی است و شامل علائم جسمی و روانی مختلفی است که زنان قبل از دوره های مختلف آن را تجربه می کنند. این علائم و نشانه ها شامل نوسانات خلقی، حساس شدن سینه ها، گرفتگی عضلات، افزایش اشتها، سردرد، درد شکم، خستگی، تحریک پذیری و افسردگی است. شدت این علائم از فردی به فرد دیگر متفاوت است و می‌تواند بر زندگی روزمره و فعالیت‌های منظم تأثیر بگذارد.

بسیاری از زنان مبتلا به PMS تمایل به مصرف کربوهیدرات های تصفیه شده و غذاهای حاوی قندهای ساده دارند. کربوهیدرات ها با افزایش تولید ناقل عصبی سروتونین در مغز باعث بهبود خلق و خو می شوند.

اما مصرف مقادیر زیاد قند و کربوهیدرات های تصفیه شده باعث احتباس آب و افزایش وزن می شود. زنان مبتلا به PMS می توانند با مصرف غذاهای غنی از تریپتوفان میل خود را به مصرف کربوهیدرات کاهش دهند و قابل توجه است که تریپتوفان در مغز به سروتونین تبدیل می شود.

مطالعات علمی تأیید کرده اند که سبک زندگی که شامل الگوی مصرف غذا، فعالیت بدنی و سطح استرس می شود نقش مهمی را ایفا کند. style="text-align: right;">مصرف برخی مواد مغذی در فعالیت هورمون ها و ترشحات آنها موثر است. یک رژیم غذایی سالم برای کاهش اثرات سندرم پیش از قاعدگی شامل منابع غذایی یا مکمل های حاوی امگا 3، ویتامین های D، E، B1، B2، B6، B12 و مواد معدنی کلسیم، روی و منیزیم است.

بنابراین، مصرف غذاهای غنی از این مواد مغذی مانند منابع غذایی مانند ماهی، ماهی، پروتئین سویا، آجیل، تخمه آفتابگردان و کنجد، غلات کامل و غلات مانند جو، انواع میوه ها و سبزیجات تازه مانند کلم، آووکادو، انواع توت ها، موز، خرما و ازگیل و همچنین شیر و لبنیات کم چرب در کنترل علائم PMS موثر هستند. همچنین نوشیدن آب زیاد باعث کاهش سردرد و کاهش نفخ می شود. شکلات تلخ همچنین می تواند یک میان وعده مفید باشد.

مطالعات کمی در مورد تأثیر مکمل های غذایی در درمان PMS وجود دارد. برخی مطالعات نشان داده اند که مکمل های ویتامین B6 و منیزیم نقش موثری در کنترل علائم آن دارند.

مطالعات دیگر بیان کرده اند که رابطه مثبتی بین مصرف مکمل های ویتامین D و PMS و همچنین میزان کلسیم در بدن وجود دارد و زنانی که سطح کافی ویتامین D دارند علائم PMS خفیف تری را نشان می دهند. نوشیدنی های گازدار، نوشیدنی های کافئین دار مانند قهوه و چای غلیظ، شیرینی ها و نوشیدنی های حاوی شربت فروکتوز، شکر و شکر، مرباهای صنعتی، سس ها، روغن های جامد و اشباع نیز در بهبود علائم PMS موثر هستند. سن باروری با آن مواجه است. بیش از 200 علامت مختلف مرتبط با این سندرم شناخته شده است. با توجه به طیف گسترده عملکرد PMS و تاثیر آن بر کیفیت زندگی، خلاص شدن از شر این علائم مهم ترین چالش درمان PMS است.

مطالعات تأثیر بالقوه درمان تغذیه ای بر PMS را برای مدیریت بهتر نشان می دهد. نتایج مطالعات نشان داده است که رژیم غذایی یک عامل متعادل کننده ضروری برای کاهش علائم PMS و مدیریت آن است.

اما تحقیقات در مورد تأثیر واقعی غذاها و تغذیه بر PMS پراکنده بوده و با دقت علمی ناکافی همراه بوده است. هیچ رابطه ای بین مصرف درشت مغذی ها و PMS (پروتئین، چربی، کربوهیدرات و فیبر) شناسایی نشده است، اما اثر ریزمغذی ها، به ویژه کلسیم، منیزیم، ویتامین D، ویتامین های B، مکمل های گیاهی نشان داده شده است.

با این حال، نتایج به زنان کمک می کند تا اطلاعات باکیفیت تغذیه و تغذیه دختران را حفظ کنند. درمان.

اثر الگوی غذایی و درشت مغذی ها بر PMS:

اگرچه افرادی که علائم شدید سندرم پیش از قاعدگی را تجربه می کنند اغلب به مداخلات پزشکی نیاز دارند، اکثر زنان علائم خود را بدون تشخیص و مدیریت سرکوب می کنند.

درمان، و بسیاری از زنان اغلب برای رهایی از علائم به راه‌هایی خارج از درمان‌های معمول پزشکی روی می‌آورند. Orand.

رژیم غذایی به عنوان یک عامل تعدیل کننده ضروری در کاهش و مدیریت برخی علائم PMS شناخته می شود. اما تأثیر واقعی غذاها و مواد مغذی بر روی زنان مبتلا به اختلالات پیش از قاعدگی با دقت علمی کافی مورد مطالعه قرار نگرفته است.

توصیه می‌شود که این افراد رژیم غذایی سالمی داشته باشند که شامل غذاهای تازه، غذاهای فرآوری نشده باشد و از غذاهای غنی از کربوهیدرات، چربی‌های تصفیه شده، الکل-pign, الکل، الکل، چربی‌های تصفیه شده پرهیز کنند. right;">پیروی از رژیم غذایی سالم و مدیریت استرس عامل مهمی در پیشگیری و مدیریت سندرم پیش از قاعدگی است.

او در مطالعه ای به تاثیر سه نوع رژیم غذایی پرداخت: رژیم غذایی سنتی سرشار از تخم مرغ، سس گوجه فرنگی، میوه و گوشت قرمز/ رژیم غذایی سالم سرشار از میوه های خشک، ادویه جات ترشی جات با رژیم غذایی فست فود و آجیل. گوشت

رژیم غذایی غربی با افزایش علائم سندرم پیش از قاعدگی همراه بود، در حالی که عادات غذای سالم و سنتی تأثیر معکوس داشت، یعنی با کاهش علائم مرتبط بود.

تحقیقات نشان داده است که روزه داری متناوب کوتاه مدت منجر به کاهش بیشتر فعالیت پاراسمپات در زنان جوان می شود. این نتایج یک شاخص موثر ضد استرس در فاز لوتئال است که علائم قبل از قاعدگی را کاهش می دهد.

پیشنهاد شده است که دریافت کالری در زنان مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی و همچنین انتخاب کربوهیدرات ها قبل از پریود بسیار مهم است، با توجه به اینکه آنها بسیار حساس به نوروترانسمیتر->

بهبود خلق و خوی پس از هضم کربوهیدرات به عنوان افزایش سروتونین در ارتباط با تریپتوفان، فقدان عملکرد سروتونین در مغز و در نتیجه عمل به عنوان خوددرمانی توضیح داده شده است.

در عین حال، رژیم غذایی سرشار از قند، به ویژه مواد غذایی تصفیه شده، الکل، چربی و ام اس را تقویت می کند. به منظور کاهش علائم سندرم پیش از قاعدگی، رژیم غذایی سرشار از سبزیجات، میوه ها و فیبرهای سالم توصیه می شود.

تحقیقات دیگر در مورد تأثیر مصرف درشت مغذی ها بر PMS گزارش کردند که هیچ رابطه ای بین مصرف پروتئین، چربی، کربوهیدرات، فیبر و PMS مشاهده نشد. اما گفته شده است که مالتوز با PMS مرتبط است.

مصرف زیاد اسید استئاریک با کاهش خطر ابتلا به PMS مرتبط است. دریافت چربی کل (اسیدهای چرب اشباع شده با زنجیره غیراشباع) با علائم درد مرتبط است.

مزایای چند منظوره ای دارد از جمله:

اثرات ضد التهابی، آنتی اکسیدانی و ضد افسردگی دارد. به طور کلی، مصرف مکمل روی به مدت 12 هفته در زنان مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی، تأثیر مفیدی بر علائم روانی و جسمی، ظرفیت کلی آنتی اکسیدانی و عامل تغذیه مغز دارد.

اما داده ها در مورد تأثیر مکمل روی بر روی نشانگرهای زیستی ضد التهابی، استرس اکسیداتیو و اثر ضد افسردگی در زنان جوان کم است

right;">چندین مطالعه نشان داده است که افراد مبتلا به PMS سطح سرمی کمتری از کلسیم دارند. مصرف همزمان کلسیم و مکمل آن به میزان قابل توجهی PMS و علائم مرتبط را کاهش می دهد. اما مطالعات بالینی بیشتری برای ایجاد ارتباط بین کلسیم و PMS مورد نیاز است.

تحقیقات دیگر دریافت بالای کلسیم مرتبط با ویتامین D را در کاهش علائم PMS، از جمله کاهش خطر پوکی استخوان و برخی سرطان ها، تایید کرده اند. مکمل کلسیم و ویتامین D راهی ارزان، کم خطر، قابل قبول و در دسترس است.

هنوز مشخص نیست که آیا این مواد مغذی می توانند از پیشرفت اولیه PMS جلوگیری کنند یا خیر. مطالعات مختلف اهمیت ویتامین D را در باروری زنان به دلیل تأثیر آن بر هموستاز کلسیم، نوسانات هورمون های استروئیدی جنسی یا عملکرد انتقال دهنده های عصبی نشان داده اند. همچنین به کاهش دیسمنوره، التهاب و نشانگرهای آنتی اکسیدانی در زنان مبتلا به PMS و کمبود ویتامین D کمک می کند.

در نوجوانان، درمان ویتامین D با بهبود کیفیت زندگی مرتبط با PMS و اختلالات خلقی مرتبط است. همچنین تحقیقاتی وجود دارد که نشان می دهد مصرف مکمل ویتامین D به مدت 12 هفته تأثیر قابل توجهی بر سایر علائم PMS ندارد. مکمل منیزیم در پیشگیری از دیسمنوره، PMS و میگرن قاعدگی موثر است. ترکیب منیزیم با ویتامین B6 می تواند به طور موثر استرس قبل از قاعدگی را کاهش دهد و ویتامین B6 می تواند به طور موثر نگرانی و اضطراب را در زنان کاهش دهد.

تیامین B1، ریبوفلاوین B2، نیاسین B3، پیریدوکسین B6، اسید فولیک B9، کوبالامین ترانس های بالقوه ای هستند که به طور بالقوه در ساخت سلول های عصبی موجود در B1 هستند. در پاتوفیزیولوژی PMS نقش دارد.

تحقیق در مورد تأثیر رژیم غذایی نیاسین، پیریدوکسین، فولات و کوبالامین بر PMS رابطه معنی داری نشان نداده است. مصرف ویتامین های B از مکمل ها با کاهش خطر PMS مرتبط نیست، اما کاهش قابل توجهی در خطر PMS در زنانی مشاهده شده است که مصرف زیاد نیاسین و ریبوفلاوین از منابع غذایی دارند. این واقعیت که هر دو درمان فواید مشابهی دارند: ریز مغذی‌ها تأثیر بسیار مهمی بر کیفیت زندگی دارند.

در مطالعه دیگری که تأثیر 62 گیاه، ویتامین و مواد معدنی را بر PMS بررسی کرد، تنها دریافت کلسیم برای کاهش PMS ثابت شد. تحقیقات بیشتر با حجم نمونه کافی و اندازه‌گیری تأثیر بر شدت علائم PMS برای تأیید استفاده از مکمل‌های کلسیم، ویتامین D و B6 مانند گیاهان دارویی ضروری است. اگرچه برخی از مطالعات ادعا کرده اند که نه روغن گل مغربی و نه گیاه چای اثر متفاوتی نسبت به دارونما ندارند.

مطالعات دیگر اثر مثبت روغن گل مغربی را بر PMS نشان داده اند. اثر مثبت کورکومین در کاهش شدت علائم PMS با تعدیل انتقال دهنده های عصبی کورکومین و اثر ضد التهابی آن گزارش شده است. تأثیر بالقوه سیر در کاهش شدت سندرم پیش از قاعدگی و استفاده از آن به عنوان یک درمان جایگزین در پیشگیری و درمان اختلالات پیش از قاعدگی گزارش شده است.

تغذیه در سندرم پیش از قاعدگی: تغییر سبک زندگی

تغییر و اصلاح سبک زندگی و ورزش منظم ممکن است اثر مثبتی بر کاهش علائم PMS داشته باشد. همچنین توصیه می شود مصرف نمک، کافئین و تنباکو را کاهش دهید. یک مطالعه تحقیقاتی در امارات گزارش داده است که مصرف میوه با کاهش خطر علائم رفتاری و سیگار کشیدن و غذاهای پر کالری مانند غذاهای پرچرب، قند و نمک به عنوان یک عامل خطر برای PMS مرتبط است. 0px; بالشتک: 10 پیکسل؛ text-align: right; href="http://heraclinic.ir" target="_blank" rel="noopener">کلینیک هرا

شماره تماس: 02166933869 و 02166933906

اینستاگرام کلینیک هرا

مشاوره آنلاین در واتس اپ مسنجر

مشاوره آنلاین در پیام رسان تلگرام

https://ble.ir/1+4 rel="noopener">مشاوره آنلاین در مسنجر بله