کتاب «Nexus» نوشته یووال نوح هراری: تاریخ نگران کننده و جذاب شبکه‌های اطلاعات

نویسنده در این کتاب خوانندگان را به سفری از لوح‌های گلی تا ماشین‌های تفکر می‌برد تا دیدگاه تاریخی دقیق‌تر از انقلاب هوش مصنوعی ارائه دهد.

کتاب Nexus، مختصری از شبکه‌های قلم یووال نوح هراری، کتاب معروف آن «انسان خردمند: تاریخ مختصر بشر» به تعداد زیادی از تاریخ بشر را پوشش نمی‌دهد، اما از لوح‌های گلی تا ماشین‌های فکری، از مسیرهایی که به عنوان یک دموکراسی، تمام انقلاب، تاریخ، انقلاب، انقلاب و سایر موضوعات مرتبط هستند. دهد.

خرید با ترجمه فارسی

مفهوم اصلی کتاب Sapiens بود که این گونه ما به دلیل همکاری در گروه‌های بزرگ رشد کرده است، اما آیا واقعاً می‌توانیم به نفع خودمان به صورت یکپارچه عمل کنیم؟ هراری به چالش می کشد که چگونه می توانیم خود را "مرد عاقل" بنامیم. او معتقد است که ما قدرت عظیمی را انباشته ایم، اما قدرت به معنای خرد نیست و اکنون در حال ساخت فناوری های جدیدی مانند هوش مصنوعی هستیم که می تواند از کنترل ما خارج شود و ما را نابود کند.

به گفته هراری، و با استفاده از آزمایش‌های فکری قانع‌کننده، اتکای بیش از حد به الگوریتم‌های هوش مصنوعی می‌تواند برای رژیم‌های توتالیتر خطرناک‌تر باشد. زیرا این رژیم ها فاقد سیستم کنترل و تعادل هستند. ماشین فقط باید رهبر (مرد یا زن) بالاترین مقام را متقاعد کند. با این حال، رهبران اقتدارگرا مانند استالین باید محتاط باشند. زیرا الگوریتم‌ها را نمی‌توان با ترس تسلیم کرد و زبان سیاسی دو لبه را نمی‌فهمد.

بحث او در مورد "پرده سیلیکونی" به جای پرده آهنی قدیمی به همان اندازه جذاب است. او دنیایی از استعمار داده ها را تصور می کند که در آن استفاده چین و آمریکا از سخت افزار و نرم افزارهای مختلف، مانند راه آهن های قدیمی که از عرض مسیر متناقض استفاده می کردند، ممکن است انسان ها را به "پیله های اطلاعاتی" جدا کند و نوعی شکاف اطلاعاتی ایجاد کند.

خواندن اینکه جنگ سایبری بر اساس همان اصل "تضمین تخریب متقابل" که مانع از فشار دادن دکمه‌ها توسط ابرقدرت‌های جنگ سرد می‌شد، کنترل نمی‌شود، نگران‌کننده است. یکی از طرفین ممکن است خود را متقاعد کند که «بمب‌های منطقی، اسب‌های تروجان و بدافزارها» می‌توانند پس از حمله اولیه از آن در برابر حمله متقابل محافظت کنند، اما هراری امیدی را در کاهش بودجه‌های نظامی می‌بیند (اگرچه «عملیات نظامی ویژه پوتین» در اوکراین این روند را مختل کرد) و تغییر به سمت یک اقتصاد مبتنی بر دانش که پتانسیل دستاوردهای جنگ را کاهش می‌دهد.

اما "هوش مصنوعی نه تنها ممکن است سلطه انسان را بر روی زمین خاموش کند، بلکه نور آگاهی را نیز خاموش کند و جهان را به قلمروی تاریکی مطلق تبدیل کند." هراری با این تفکر سنگین با «خبر خوب» مقابله می کند که ما توانایی ایجاد شبکه های اطلاعاتی متعادلی را داریم که قدرت خود را کنترل می کنند. با این حال، این سؤال همچنان باقی است: آیا «خردمندان» قادر به انجام این کار خواهند بود؟