متن انگلیسی:
برای محافظت از پاهای خود، یک فرد مبتلا به دیابت نباید با پای برهنه راه برود، با جوراب بدون کفش راه نرود و با دمپایی با کف نازک چه در خانه یا بیرون راه نرود. این همچنین شامل هر نوع کفش باز دیگری می شود که خطر آسیب مستقیم پوست توسط یک جسم خارجی را افزایش می دهد. ترجمه فارسی: برای محافظت از پا، فرد دیابتی هرگز نباید با پای برهنه راه برود، با جوراب بدون کفش راه برود و دمپایی نازک بپوشد. چه در داخل و چه در خارج از منزل. هر نوع کفش دم باز یا هر چیزی که اجازه می دهد جسم خارجی مستقیماً با پوست تماس پیدا کند، خطر آسیب دیدگی و جای زخم را افزایش می دهد و باید از آن اجتناب کرد. noopener">iwgdfguidelines

متن انگلیسی:
متخصصین پا توصیه می‌کنند که جوراب‌های تمیز و خشکی را بپوشید که نوارهای کشسانی تنگ نداشته باشند، که ممکن است جریان خون را در پا محدود کند. پزشکان به افراد مبتلا به دیابت توصیه می‌کنند که از راه رفتن با پای برهنه و پوشیدن صندل، که پاهای شما را در معرض ترکش، بتن یا شن قرار می‌دهد که ممکن است پا را خراش یا تحریک کند، خودداری کنند. همچنین بهتر است پابرهنه راه نروید و صندل باز نپوشید، زیرا پا در تماس با اجسام کوچک، ماسه یا سطوح سخت آسیب پذیر می شود و ممکن است خراشیده یا تحریک شود.

مدیریت مشکلات میخچه، میخچه و ناخن

پینه و میخچه اگرچه در نگاه اول بی ضرر به نظر می رسند، اما می توانند نقطه شروع زخم در بیماران دیابتی باشند. هرگز پینه یا ذرت را با تیغ، قیچی یا مواد شیمیایی جدا نکنید. این امر خطر زخم و عفونت را افزایش می دهد. ناخن ها را صاف و نه خیلی کوتاه نگه دارید. گوشه های ناخن را گرد نکنید تا در پوست فرو نرود.

اگر دید یا دست شما به اندازه کافی دقیق نیست، بهتر است این کار توسط متخصص انجام شود. مراقبت صحیح از ناخن ها و پینه ها بخش مهمی از پیشگیری از زخم پای دیابتی است که معمولا دست کم گرفته می شود.

پیشگیری از سوختگی و جراحات جزئی

افراد دیابتی به دلیل کاهش حس بیشتر مستعد سوختگی هستند. استفاده از بطری آب گرم، بخاری، بخاری یا حتی راه رفتن با پای برهنه روی زمین گرم می تواند خطرناک باشد و احتمال عفونت زخم پای دیابتی را افزایش دهد. از جوراب برای گرم کردن پاهای خود استفاده کنید، نه منبع حرارت مستقیم. همیشه کفش یا دمپایی مناسب در خانه و بیرون بپوشید تا از آسیب های جزئی جلوگیری شود. به یاد داشته باشید که هیچ آسیبی در دیابت کوچک نیست. پیشگیری از زخم پای دیابتی به معنای جدی گرفتن این جزئیات است.

کنترل پزشکی برای پیشگیری از زخم پای دیابتی

اساسی ترین بخش پیشگیری از زخم پای دیابتی، کنترل منظم پزشکی است. این به معنای مراقبت از قند خون، فشار خون، چربی و معاینات دوره ای پا است. اینها ممکن است ساده به نظر برسند، اما مستقیماً بر سلامت عروق، بهبود زخم و پیشگیری از عفونت تأثیر می‌گذارند. در ادامه هر قسمت را جداگانه و با جزئیات بیشتر توضیح خواهیم داد تا بتوانید به راحتی در زندگی روزمره خود از آن استفاده کنید.

1. کنترل قند خون

قند خون بالا روند بهبود زخم را مختل می کند و خطر عفونت را افزایش می دهد. کنترل منظم قند خون عامل اصلی پیشگیری از زخم پای دیابتی است. رعایت رژیم غذایی، مصرف منظم داروها و بررسی قند خون طبق توصیه پزشک نقش مستقیمی در سلامت پا دارد. هرچه قند خون پایدارتر باشد، وضعیت پوست و رگ های خونی پا بهتر است. بسیاری از زخم ها از پاها شروع نمی شوند، بلکه از قند کنترل نشده شروع می شوند.

2. کنترل فشار خون و چربی و ترک سیگار

فشار خون بالا و باعث کاهش جریان خون در پا می شود. خون رسانی ضعیف به معنای بهبودی سخت تر و احتمال بیشتر جای زخم است. کنترل این عوامل بخش مهمی از پیشگیری از زخم پای دیابتی است. سیگار یکی از مضرترین عوامل برای عروق است. ترک سیگار، حتی پس از سال ها مصرف سیگار، می تواند تاثیر مثبتی بر سلامت پا داشته باشد. مراقبت از پا به خود پا محدود نمی شود. کل بدن در این مسیر نقش دارد.

3. معاینه دوره ای پا

حتی اگر هیچ علامتی ندارید، معاینات دوره ای پا توسط پزشک یا پرستار آموزش دیده ضروری است. این معاینات می توانند مشکلات پنهان را زود تشخیص دهند. در افراد دیابتی حداقل سالی یکبار معاینه کامل پا و در افراد پرخطر بیشتر اوقات ضروری است. تشخیص زودهنگام کلید اصلی پیشگیری از زخم پای دیابتی است.

اقدام پیشگیرانه	توضیح کوتاه روش پیگیری
معاینه روزانه پاها	هر روز پاها (کف پا، بین انگشتان، ترک خوردگی، قرمزی، ترک خوردگی، ترک خوردگی پاها، ترک خوردگی، ترک خوردگی پاها) را بررسی کنید. در صورت نیاز از آینه یا کمک دیگران استفاده کنید.
شستن و خشک کردن صحیح پاها	با آب ولرم و مواد شوینده ملایم، بدون خیساندن طولانی مدت بشویید. خشک کردن ملایم، به خصوص بین انگشتان پا
مرطوب کردن پوست سالم پا	استفاده روزانه از کرم مرطوب کننده در کف پا و پا. از گذاشتن کرم بین انگشتان پا خودداری کنید.
پوشیدن کفش مناسب	کفش های سایز، پنجه پهن، کفی نرم. قبل از پوشیدن کفش، داخل کفش را از نظر سنگریزه یا اشیاء خارجی بررسی کنید.
استفاده از جوراب مناسب	جوراب های نخی یا مخصوص دیابتی، بدون درز و کش سفت؛ تعویض روزانه و پرهیز از جوراب خیس
اجتناب از پابرهنه راه رفتن	حتی در منزل نیز باید از دمپایی یا کفش مناسب استفاده کرد. راه رفتن با پای برهنه ممنوع است
کنترل منظم قند خون	اندازه گیری طبق برنامه، استفاده منظم از داروها و رعایت رژیم غذایی برای حفظ قند خون ثابت
مدیریت ناخن ها، پینه ها و میخچه ها	نباید خیلی کوتاه و کوتاه باشد. میخچه و پینه فقط باید توسط متخصص برداشته شوند.
پیشگیری از سوختگی و آسیب	عدم استفاده از کیسه آب گرم، بخاری یا آب داغ. گرم کردن پاها فقط با جوراب
ویزیت دوره ای به پزشک	معاینه پا بر اساس نظر پزشک (حداقل سالی یک بار یا بیشتر در افراد در معرض خطر)
کنترل فشار خون و چربی خون	بهبود خون رسانی و اصلاح روش زندگی پا
ترک سیگار	برای کاهش آسیب عروقی و بهبود ترمیم بافت، سیگار را ترک کنید

پیشگیری از زخم پای دیابتی در افراد پرخطر

افرادی که سابقه زخم، قطع عضو، نوروپاتی شدید یا بیماری عروقی دارند در گروه پرخطر قرار دارند. این افراد باید مراقبت دقیق تری داشته باشند. برخی انواع زخم پای دیابتی خطرناک‌تر هستند. استفاده از کفش طبی، معاینات منظم تر و آموزش تخصصی مراقبت از پا برای این گروه ضروری است. کوچکترین تغییر در پا را باید جدی گرفت. در افراد پرخطر، پیشگیری از زخم پای دیابتی یک توصیه نیست، بلکه یک ضرورت روزانه است.

نتیجه گیری

پیشگیری از زخم پای دیابتی یک سری عادات ساده اما ثابت است. نگاه کردن، شستن، مرطوب کردن، انتخاب کفش مناسب و کنترل پزشکی با هم معنا دارند. بیشتر زخم ها به طور ناگهانی ایجاد نمی شوند. آنها نتیجه بی توجهی های کوچک و مکرر هستند. با آگاهی و مراقبت می توان تا حد زیادی از این عارضه پیشگیری کرد. پاها در دیابت نیاز به توجه بیشتری دارند. توجهی که می تواند کیفیت زندگی را حفظ کند.

پزشک شما مراقب سلامتی شماست!