قرنیه را نیز بر عهده دارد، زیرا این ساختارهای خونی باعث پارگی مستقیم قرنیه نمیشوند. یا خروج زلالیه می تواند فشار داخل چشم را افزایش دهد. و در نهایت بروز گلوکوم (آب سیاه)، به همین دلیل دانستن عملکرد آن برای جلوگیری از آسیب بینایی بسیار مهم است.
آناتومی و مسیر حرکتی زلالیه
حرکت آبی یک چرخه منظم و حیاتی است که به تنظیم فشار داخل چشم کمک می کند و شامل این مراحل است:
- تولید در بدن مژگانی
- انتقال از مردمک به محفظه قدامی
- تخلیه از طریق شبکه ترابکولا
- خروجی نهایی از کانال اشلام به جریان خون
این فرآیند فیزیولوژیکی باید تعادل دقیقی بین تولید و زهکشی ایجاد کند و هر گونه اختلال در این چرخه می تواند فشار داخلی و سایر قسمت های بدن را افزایش دهد. href="https://drerfanian.com/%d8%a7%d8%ac%d8%b2%d8%a7-%d9%88-%d8%a2%d9%86%d8%a7%d آناتومی چشم که اساس آب سیاه است.
نقش جسم مژگانی در تولید زلالیه
بدن مثانه یا Cd8%ili body ساختار دایره ای پشت این عنبیه است که مسئول تولید مداوم زلالیه است. این ساختار با ترشح کنترل شده مایع، فشار چشم را در محدوده طبیعی نگه می دارد و مواد مغذی لازم را برای قرنیه و عدسی فراهم می کند.
شبکه ترابکولار و کانال اشلام. تخلیه چشم
پس از عبور از محفظه قدامی، زلالیه از طریق شبکه ترابکولار تخلیه می شود و سپس وارد کانال شلم می شود.
این سیستم زهکشی نقشی کلیدی در تنظیم فشار داخل چشم ایفا میکند و اختلال در عملکرد آن مهمترین عامل در افزایش فشار و بروز گلوکوم در نظر گرفته میشود.
آبی نقش حیاتی در حفظ سلامت و عملکرد طبیعی چشم دارد، زیرا ساختارهایی مانند قرنیه و عدسی عروق خونی ندارند و برای دریافت اکسیژن و مواد مغذی به این مایع وابسته هستند. این مایع با تنظیم و حفظ فشار داخل چشمی (IOP) از تغییر شکل کره چشم و آسیب به عصب بینایی جلوگیری می کند. در عین حال با حفظ شفافیت خود در فرآیند شکست نور و انتقال دقیق تصویر به شبکیه نقش دارد و هرگونه کدورت یا اختلال در تعادل تولید و ترشح زلالیه می تواند کیفیت بینایی را کاهش دهد. داده و باعث بیماری هایی مانند آب سیاه می شود.
وقتی زهکشی زلالیه از مسیر طبیعی خود مختل می شود، فشار داخل چشم افزایش می یابد و این افزایش فشار چشم به تدریج به عصب بینایی آسیب می رساند که در گلوکوم با زاویه باز به تدریج تخلیه از شبکه ترابکولار کاهش می یابد و ممکن است بیمار تا مراحل پیشرفته متوجه مشکل نشود.
ادامه این روند می تواند باعث تخریب تدریجی عصب بینایی و کاهش غیرقابل برگشت میدان بینایی شود، به همین دلیل کنترل فشار داخل چشم بسیار مهم است.
علائم فشار بالای آب چیست؟
افزایش فشار داخل چشم در بسیاری از موارد بدون علامت است، اما در برخی بیماران میتواند با تاری دید، احساس سنگینی در چشم، درد خفیف یا دیدن هالههای اطراف چراغها همراه باشد و در موارد شدید سردرد شدید و کاهش ناگهانی بینایی نیز رخ میدهد که نیاز به مراجعه فوری به چشمپزشک دارد.
تفاوت بین زجاجیه و زجاجیه
زلالیه مایع شفافی است که در قسمت جلوی چشم و بین قرنیه و عدسی جریان دارد و به طور مداوم تولید و تخلیه می شود، در حالی که زجاجیه یا زجاجیه یک ماده ژله ای در قسمت پشت چشم است که حجم اصلی کره چشم را پر می کند و بر خلاف زلالیه، زجاجیه نقش جریان دادن به نور را در عبور مداوم و حفظ شکل چشم ندارد. شبکیه چشم.
اختلالات
تشخیص اختلالات زلالیه و افزایش فشار داخل چشم معمولاً با تونومتری (اندازه گیری فشار چشم) انجام می شود و در صورت نیاز، معاینه عصب بینایی و میدان بینایی نیز مکمل ارزیابی است. بسته به شدت بیماری، درمان شامل استفاده منظم از قطره های چشمی که فشار چشم را کاهش می دهد، لیزر درمانی و در موارد پیشرفته جراحی مانند جراحی ترابکولکتومی برای بهبود زهکشی زلالیه است. انتخاب روش درمان باید زیر نظر چشم پزشک انجام شود، زیرا تنظیم دقیق فشار داخل چشم برای جلوگیری از آسیب دائمی به عصب بینایی بسیار مهم است.
در ادامه به بررسی سوالات متداول شما عزیزان می پردازیم که در دفتر دکتر. رضا عرفانیان سلیم:
آیا زلالیه همان اشک است؟
خیر، زلالیه مایع داخل چشم است و با اشکی که سطح چشم را مرطوب میکند متفاوت است.
برای تقویت زلالیه چه بخوریم؟
مصرف غذاهای غنی از آنتی اکسیدان ها مانند ویتامین C، ویتامین E و امگا 3 به سلامت مایعات چشم کمک می کند.
