شکستگی استخوان متاکارپ شکستگی استخوان های لوله ای در کف دست است. این عارضه معمولاً در ورزشکاران به ویژه در بوکسورها دیده می شود، به همین دلیل به آن «شکستگی بوکسر» نیز می گویند.
هر یک از انگشتان شما دارای یک استخوان متاکارپال است و هر کدام از این متاکارپال ها ممکن است در اثر ضربه پر انرژی به دست ورزشکار شکسته شود. لازم به ذکر است که این آسیب در ورزش هایی غیر از بوکس نیز دیده می شود.
شکستگی های متاکارپ دست و آسیب به بافت های دیگر
وقتی این شکستگی رخ میدهد، فقط استخوانهای دست نیستند که آسیب میبینند، برخی از بافتهای نرم دست شما نیز تحت تأثیر قرار میگیرند. بافتهای نرم عبارتند از:
- عضلات
- رباط
- تاندونها
- اعصاب
علت شکستگی استخوان متاکارپال چیست؟. شکستگیهای متاکارپ همیشه در اثر ضربه ایجاد میشوند و معمولاً در نتیجه ضربه زدن به یک شی با بند انگشتی مشت شده رخ میدهند.
استخوانهای ضعیف (مانند استخوانهای مبتلا به پوکی استخوان) بیشتر مستعد شکستگی هستند... به طور کلی، شکستگی متاکارپ زمانی اتفاق میافتد که دست با یک جسم دیگر با نیروی زیاد برخورد کند و در نهایت منجر به شکستگی استخوان متاکارپ شود.
معمولاً هنگام مشت زدن با مشت گره کرده چنین عارضهای رخ میدهد... با انجام چنین کاری، بند انگشتان یا سر استخوانهای متاکارپ مستقیماً به جسم سخت برخورد میکنند و تمام نیروی ضربه باعث شکستگی میشود.
به همین دلیل است که بوکسورها نسبت به افراد دیگر مستعد ابتلا به این نوع شکستگی هستند، به خصوص زمانی که این ورزش را بدون دستکش انجام می دهند.
شکستگی استخوان متاکارپال چه علائمی ایجاد می کند؟ همانطور که گفتیم این عارضه بر اثر ضربه مشت یا برخورد مستقیم ناشی از افتادن به وجود می آید... در این مواقع درد زیادی در دست احساس می کنید مخصوصاً در قسمتی که ضربه خورده است.. مقدار قابل توجهی تورم و کبودی در ناحیه آسیب دیده مشاهده می شود... همچنین شدت آن در برخی افراد بسیار زیاد است.
وقتی معاینه فیزیکی توسط متخصص درد انجام میشود، دست بیمار در ناحیه متاکارپ آسیبدیده حساستر از سایر قسمتهای دست است.
برای برخی افراد، در انتهای شکستگی، استخوان شکسته قابل لمس است و اگر روی آن نقطه فشار دهید، حرکت احساس میشود.
اگر شکستگی زاویه دار باشد، دست کمی به سمت داخل در راستای کف دست خم می شود و نقطه ای را در نوک شکستگی احساس خواهید کرد.
یکی از نشانه های مهم دیگری که پزشک می تواند شکستگی استخوان متاکارپ را تشخیص دهد این است که آیا تغییر شکل چرخشی در ناحیه شکستگی وجود دارد یا خیر.
در این موارد، از بیمار خواسته میشود که مشت بزند، زمانی که دست در این حالت قرار دارد، انگشتان باید بهدرستی در امتداد و موازی باشند.
اگر متاکارپ انگشت شکسته باشد و با انگشتان دیگر هم تراز نباشد، ممکن است انتهای قسمت شکسته چرخیده باشد.
امکان ایجاد این عارضه در هر ورزش و ورزشکاری وجود دارد، اگرچه در ورزش هایی که خطر ضربه پر انرژی به دست ورزشکار وجود دارد، بیشتر شایع است. به عنوان مثال، در بوکس و سایر هنرهای رزمی دیده می شود.
شکستگی استخوان متاکارپ چگونه تشخیص داده می شود؟
وقتی برای عارضه ای به پزشک مراجعه می کنید، در مرحله اول تشخیص، سوالاتی در مورد سابقه پزشکی شما پرسیده می شود و سپس معاینات فیزیکی انجام می شود.
در صورت نیاز، پزشک از بیمار میخواهد برای معاینه بهتر و تشخیص نهایی عکسبرداری اشعه ایکس انجام دهد.. گاهی اوقات موارد اضافی مانند سی تی اسکن برای مشاهده دقیق تر و دقیق تر از شکستگی برای تعیین بهترین روش درمانی مورد نیاز است.
شکستگی استخوان متاکارپ چگونه درمان می شود
راه حل های درمانی بسته به شرایط هر فرد متفاوت است. اما به طور کلی این راهکارهای درمانی برای بیمار در نظر گرفته می شود:
### درمان غیرجراحی شکستگی متاکارپ
برای بی حرکت کردن شکستگی متاکارپ، باید از آتل یا گچ استفاده شود... آتل اولنار که به آن آتل بوکسر نیز میگویند، باید برای شکستگیهای متاکارپ چهارم یا پنجم که انگشت شست، حلقه و انگشت اشاره را آزاد میگذارند، استفاده شود.
برای شکستگی متاکارپ دوم یا سوم باید از آتل با انگشت کوچک و حلقه آزاد استفاده شود. آتل کاملا دور دست و ساعد را احاطه نکرده و دارای روکش نرم است تا در صورت تورم مشکلی برای بیمار ایجاد نکند.
معمولاً نوک انگشتان از آتل آزاد می ماند تا کمی حرکت داشته باشد و سفت نباشد... معمولاً از آتل به مدت شش هفته استفاده می شود و سپس فیزیوتراپی برای بیمار در نظر گرفته می شود.
### درمان جراحی
بهعلاوه، پس از بررسیهای دقیقتر و عکسبرداری با اشعه ایکس، تصمیم بعدی باید این باشد که آیا به جراحی نیاز دارید یا خیر.
اگر زخم باز باشد یا اگر نیاز به ترمیم رباطها یا تاندونها دارید، در نهایت جراحی لازم است.. در نهایت پس از عمل جراحی و پس از بهبود استخوان ها باید آتل بندی و یک دوره فیزیوتراپی انجام شود.
زمان مراجعه به پزشک
اغلب، ورزشکاران در طول تمرینات حرفه ای دچار آسیب های حاد می شوند که در بیشتر موارد با روش های خانگی قابل کنترل و درمان است.
اگر علائم آسیب جدی است، بیمار باید تا زمانی که معاینات پزشکی و اقدامات درمانی توسط پزشک انجام شود آرام و بی حرکت بماند.
علائم جدی و اورژانسی شکستگی استخوان متاکارپ که نیاز به معاینه پزشک دارد به شرح زیر است:
- تغییر استخوان یا مفصلی که تغییر شکل داده یا شکسته است.
- تورم یا درد شدید وجود دارد.
- نفس و نبض ناپایدار در بیمار وجود دارد.
- بیمار احساس گیجی می کند.
- سوزن سوزن شدن یا بی حسی احساس می شود.
همچنین، اگر نتوانستید علائم خود را با داروهای خانگی کنترل کنید، حتماً برای درمان به پزشک مراجعه کنید.
چه زمانی می توانید به فعالیت های روزانه بازگردید؟
برای شروع فعالیتهای روزانه، باید خودتان برای این اقدام تلاش کنید... در ابتدا فقط آن دسته از فعالیتهایی را انجام دهید که احساس میکنید توانایی انجام آنها را دارید.
### رانندگی
هنگامی که آتل را جدا کردید، باید بتوانید فعالیت هایی مانند رانندگی انجام دهید، اما فقط در صورتی رانندگی کنید که کنترل کامل خودروی خود را داشته باشید.
### بازگشت به فعالیت کاری
این که آیا میتوانید به فعالیت کاری خود بازگردید یا نه بستگی به نوع کاری دارد.
### فعالیت های روزانه
اگر احساس درد نمیکنید، میتوانید فعالیتهای روزانه خود را انجام دهید... میتوانید به مرور زمان فعالیتهای خود را افزایش دهید.
کاهش قدرت و انعطاف پذیری ممکن است شروع کار را برای شما کمی دشوار کند.. اگر فعالیت های خود را به آرامی انجام دهید، امکان کار برای شما وجود خواهد داشت.
برنامه و روند بهبودی پس از شکستگی متاکارپ
نکاتی که باید در طول فرآیند بهبودی پس از شکستگی به خاطر داشت به شرح زیر است:
### 0 تا 2 هفته پس از آسیب
ممکن است انگشت شما به انگشت کناری بچسبد. اما سعی کنید مفاصلی را که به هم چسبیده اند حرکت دهید... بعد از آسیب به این موارد توجه کنید:
- درد و تورم خود را کنترل کنید.
- فعالیت های سبک را با دستان خود انجام دهید.
- از بلند کردن تجهیزات سنگین خودداری کنید.
- از حذف موارد داغ خودداری کنید.
### 2 تا 6 هفته پس از آسیب
در این مدت، به این موارد توجه کنید:
- حرکات دست و تمرینات خود را افزایش دهید.
- سعی کنید هر ساعت سه مفصل هر انگشت را حرکت دهید. اما این کار را به زور انجام ندهید.
- شما باید به تدریج فعالیت های روزانه خود را افزایش دهید.
### 6 تا 12 هفته پس از آسیب
در هفته 6 و 12 پس از آسیب، این نکات را در نظر داشته باشید:
- در این مدت، دیگر مانعی برای انجام فعالیت های روزانه ندارید.
- شما باید فعالیت روزانه معمول خود را شروع کنید.
- اگر فعالیتها و ورزشهای خاصی مانند بوکس انجام میدهید، حداقل سه ماه باید بگذرد تا بتوانید فعالیتهای با شدت بالاتر انجام دهید.