فیبرومیالژیا باعث درد در عضلات و مفاصل در سراسر بدن می شود. همچنین می تواند باعث خستگی و علائم ذهنی مانند مشکلات حافظه شود. متخصصان نمیدانند چه چیزی باعث فیبرومیالژیا میشود و هیچ درمانی نیز وجود ندارد، اما پزشک میتواند به شما در یافتن درمانهایی برای مدیریت علائم کمک کند.
فیبرومیالژیا یک مشکل سلامتی درازمدت (مزمن) است که باعث درد و حساسیت در سراسر بدن، همراه با درد و خستگی اسکلتی عضلانی می شود.
افراد مبتلا به فیبرومیالژیا معمولاً علائمی را تجربه می کنند که به اوج خود می رسد و دوباره ناپدید می شود. گاهی اوقات، زندگی با فیبرومیالژیا می تواند خسته کننده و چالش برانگیز باشد. احساس خوب و تجربه شعله ور شدن ناگهانی می تواند طاقت فرسا باشد. فیبرومیالژیا واقعی است و همینطور احساس شما.
پزشکان نمیدانند چه چیزی باعث فیبرومیالژیا میشود، اما مطالعات نشان دادهاند که برخی از مشکلات سلامتی، استرس و سایر تغییرات زندگی ممکن است باعث آن شوند. اگر یکی از والدین بیولوژیکی شما مبتلا به فیبرومیالژیا باشد، احتمال ابتلا به فیبرومیالژیا در شما بیشتر است.
هر درد جدید در بدن اغلب اولین علامت فیبرومیالژیا است، به خصوص در عضلات. به غرایز خود اعتماد کنید و به بدن خود گوش دهید. اگر درد، خستگی یا علائم دیگری را تجربه میکنید، حتی اگر احساس میکنند که میآیند و میروند، به متخصص طب فیزیکی مراجعه کنید.
هر کسی ممکن است به فیبرومیالژیا مبتلا شود. افراد در هر سنی از جمله کودکان را تحت تاثیر قرار می دهد. حدود 4 میلیون نفر در آمریکا با فیبرومیالژیا زندگی می کنند.
فیبرومیالژیا در زنان (AFAB) و افراد بالای 40 سال بیشتر تشخیص داده می شود.
دو علامت رایج فیبرومیالژیا درد و خستگی است. ممکن است موارد زیر را تجربه کنید:
- درد یا حساسیت عضلانی.
- خستگی.
- درد صورت و فک (اختلالات مفصل گیجگاهی فکی).
- سردرد و میگرن.
- مشکلات گوارشی، از جمله اسهال و یبوست.
- مشکلات مربوط به کنترل مثانه.
- مشکلات حافظه (که گاهی اوقات "مه مغزی" نامیده می شود).
- اضطراب.
- افسردگی.
- بی خوابی و سایر اختلالات خواب.
کارشناسان نمی دانند چه چیزی باعث فیبرومیالژیا می شود.
بعضی از ژنهایی که از والدین بیولوژیکی خود به ارث میبرید، خطر ابتلا به فیبرومیالژیا را افزایش میدهند. مطالعات ارتباطی بین والدین بیولوژیکی مبتلا به فیبرومیالژیا و فرزندانشان پیدا کرده اند که ممکن است به این معنی باشد که این بیماری در خانواده ها وجود دارد.
افراد مبتلا به فیبرومیالژیا معمولاً نسبت به اکثر افراد به درد حساستر هستند. کارشناسان هنوز ارتباط مستقیمی پیدا نکرده اند، اما آنها فکر می کنند جهش های ژنتیکی در ژن های انتقال دهنده عصبی در مغز که سیگنال های درد را به بدن ارسال و دریافت می کنند، علت فیبرومیالژیا است.
اگرچه کارشناسان نمیتوانند به طور قطعی بگویند که چه چیزی باعث فیبرومیالژیا میشود، برخی از شرایط سلامتی و سایر مسائل عوامل خطر برای ایجاد فیبرومیالژیا هستند. عوامل خطر فیبرومیالژیا عبارتند از:
- سن شما: افراد بالای 40 سال بیشتر در معرض ابتلا به فیبرومیالژیا هستند. اما ممکن است هر کسی، از جمله کودکان را تحت تاثیر قرار دهد.
- تخصیص جنسی در بدو تولد: احتمال بروز فیبرومیالژیا در افرادی که در بدو تولد به آنها برچسب دختر داده شده است، دو برابر است.
- بیماری های مزمن: افراد مبتلا به بیماری هایی مانند آرتریت، افسردگی، اختلالات اضطرابی، درد مزمن و سندرم روده تحریک پذیر بیشتر مستعد فیبرومیالژیا هستند.
- عفونت ها: برخی افراد پس از عفونت دچار فیبرومیالژیا می شوند، به خصوص اگر علائم شدیدی را تجربه کنند.
- استرس: میزان استرسی که تجربه می کنید را نمی توان با آزمایش اندازه گیری کرد، اما استرس بیش از حد می تواند بر سلامت شما تأثیر بگذارد.
- تروما: افرادی که ضربه فیزیکی یا عاطفی یا آسیب جدی را تجربه کرده اند، گاهی اوقات به فیبرومیالژیا مبتلا می شوند.
برخی رویدادها یا تغییرات در زندگی می تواند باعث بدتر شدن فیبرومیالژیا شود. افراد متفاوت هستند، و آنچه باعث ایجاد علائم در برخی افراد می شود ممکن است برای شما یکسان نباشد. به طور کلی، هر چیزی که استرس شما را افزایش دهد می تواند علائم شما را بدتر کند، از جمله:
- استرس عاطفی ناشی از شغل، وضعیت مالی یا زندگی اجتماعی.
- تغییرات در برنامه روزانه.
- تغییر رژیم غذایی یا نداشتن تغذیه کافی و مناسب.
- تغییرات هورمونی.
- خواب ناکافی یا تغییر در خواب.
- تغییر آب و هوا یا دما.
- بیمار بودن.
- شروع داروها یا درمانهای جدید، یا تغییر چیزی در روال معمول درمان فیبرومیالژیا.
پزشک فیبرومیالژیا را با معاینه فیزیکی و بحث در مورد سابقه سلامتی شما تشخیص میدهد. آنها در مورد علائم شما و زمانی که برای اولین بار متوجه آنها شدید می پرسند.
هیچ آزمایشی وجود ندارد که بتواند فیبرومیالژیا را تشخیص دهد. معمولاً تشخیص آن بخشی از تشخیص افتراقی است. یک پزشک با مقایسه چندین بیماری با علائم مرتبط تشخیص می دهد. این فرآیند منجر به تشخیص نهایی می شود.
پزشک شما ممکن است از آزمایش خون برای رد سایر علل شایع خستگی مانند کم خونی یا مشکلات تیروئید استفاده کند.
هیچ درمانی واحدی وجود ندارد که برای هر فرد مبتلا به فیبرومیالژیا موثر باشد. پزشک با شما همکاری خواهد کرد تا ترکیبی از درمان ها را بیابد که علائم شما را تسکین دهد. به ارائه دهنده خود بگویید چه علائمی را تجربه می کنید و چه زمانی تغییر می کنند (از جمله زمانی که بهتر یا بدتر می شوند).
درمان هایی که ممکن است نیاز داشته باشید عبارتند از:
- داروهای بدون نسخه (OTC) یا تجویزی برای تسکین درد.
- تمریناتی مانند تمرینات کششی یا قدرتی.
- خواب درمانی.
- رفتاردرمانی شناختی.
- درمان مدیریت استرس.
- داروهای ضد افسردگی.
فیبرومیالژیا یک وضعیت پویا است. این بدان معنی است که شما علائم فیبرومیالژیا را به ترتیب خاصی تجربه نخواهید کرد، هیچ نقشه راهی برای دانستن اینکه چه زمانی یا چگونه علائم فیبرومیالژیا روی شما تأثیر می گذارد وجود ندارد.
پزشک شما ممکن است فیبرومیالژیا را در مراحل مختلف بر اساس احساس شما درمان کند. این مراحل یک برنامه درمانی گام به گام نیستند. هر کس متفاوت است و نحوه تأثیر فیبرومیالژیا بر بدن شما منحصر به فرد خواهد بود. این مراحل بیشتر شبیه دستههایی از متغیرها هستند که میتوانند به شما در شناسایی درمانهای مناسب برای مدیریت علائم کمک کنند. چهار مرحله درمان فیبرومیالژیا عبارتند از:
- درمانهای غیردارویی: پزشک یا فیزیوتراپ به شما حرکات کششی و ورزشهایی میدهد تا عضلات و مفاصل را آرام کرده و تقویت کنید.
- درمانهای روانشناختی: یک متخصص سلامت روان میتواند به شما در شناسایی راههایی برای حفظ تصویری سالم از خود کمک کند. آنها راهبردهایی را برای مدیریت علائمی که بر سلامت روانی و عاطفی شما تأثیر می گذارد، پیشنهاد می کنند.
- درمان دارویی: مصرف دارو برای مدیریت علائم.
- عملکرد روزانه: اگر علائم شدیدی را تجربه میکنید که شرکت در فعالیتهای منظم را دشوار میکند، یک کاردرمانگر میتواند به شما کمک کند تا در برنامه روزانهتان بهتر عمل کنید.
