فهرست محتویات
- <>
خودکشی چیست؟ href="#misconceptions">تصورات غلط رایج در مورد خودکشی - انواع خودکشی
- علائم خودکشی و تمایل فرد به خودکشیعلت خودکشی چیست؟
- روش های کمک به فردی که می گوید می خواهد خودکشی کند
- href="#h-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%81%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D9%8 درمان، افکار خودکشی چیست؟ href="#complications">عوارض خودکشی برای اطرافیانتان
- راههای پیشگیری از خودکشی چیست؟
- اگر به درستی فکر کردهاید، چه کاری باید انجام دهید
- نتیجه گیری
به خلاصه این مقاله در این پادکست گوش دهید:
شما می توانید به بقیه این پادکست در این بخش گوش دهید:
گاهی اوقات فشار زندگی آنقدر سنگین می شود که فرد احساس می کند هیچ راهی برای فرار وجود ندارد. در این شرایط، ذهن ممکن است شروع به جستجوی عباراتی مانند ساده ترین راه برای خودکشی یا خودکشی با قرص کند. اما حقیقت این است که در پس این جستجوها، اغلب درد عمیق، ناامیدی و تنهایی وجود دارد. خودکشی یکی از مهمترین معضلات سلامت اجتماعی و یکی از 10 عامل اصلی مرگ و میر در جهان است. خودکشی یک انتخاب ناگهانی و ساده نیست، بلکه نتیجه مجموعه ای از عوامل روانی، اجتماعی و بیولوژیکی است. خبر خوب این است که در بیشتر موارد، این مسیر قابل پیشگیری است. شناخت علائم هشدار دهنده آن و شروع درمان حرفه ای بهترین راه برای کنترل افکار مرتبط با خودکشی است. در این مقاله با پزشکتان بررسی خواهیم کرد که علت خودکشی چیست و چگونه از آن پیشگیری کنیم.
خودکشی چیست؟
خودکشی به معنای اقدام آگاهانه برای پایان دادن به زندگی است که معمولاً در نتیجه فشارهای روانی، اجتماعی یا مشکلات حل نشده رخ می دهد. این پدیده یک مشکل پیچیده است که می تواند از ترکیب عوامل زیستی، روانی، اجتماعی و محیطی ناشی شود. افسردگی، اضطراب شدید، اختلالات روانی مانند اختلال دوقطبی، یا تجربیات تلخ زندگی مانند از دست دادن عزیزان، شکستهای عاطفی یا مشکلات مالی، از علل شایع خودکشی هستند.
افرادی که به خودکشی فکر می کنند اغلب احساس ناامیدی عمیقی می کنند و نمی توانند راه حلی برای مشکلات خود بیابند. این افکار می توانند با علائمی مانند گوشه گیری، تغییرات خلقی شدید، صحبت های مکرر در مورد مرگ یا دادن وسایل شخصی همراه شوند. خودکشی نه تنها بر فرد بلکه بر خانواده، دوستان و جامعه نیز تأثیر عمیقی دارد. بنابراین، پیشگیری از آن مستلزم آگاهی عمومی و حمایت مناسب است.
برای کاهش خطر خودکشی، باید به علائم هشدار دهنده توجه کرد و فرد را تشویق کرد تا از روانپزشکان، مشاوران یا مراکز پشتیبانی کمک حرفه ای دریافت کند. ایجاد فضای امن، حمایت عاطفی و تقویت امید به آینده از جمله راه های پیشگیری موثر است. خودکشی قابل پیشگیری است و مداخله به موقع می تواند جان بسیاری را نجات دهد.
تفاوت بین افکار خودکشی و اقدام به خودکشی چیست؟
افکار خودکشی به معنای اندیشیدن به مرگ یا آرزوی مردن است، بدون اینکه لزوماً برنامه ای برای عمل داشته باشید. این افکار می توانند گذرا یا مداوم باشند و شدت آنها متفاوت باشد. بسیاری از افراد ممکن است در مقطعی از زندگی خود چنین افکاری را تجربه کنند. اقدام به خودکشی زمانی اتفاق می افتد که فرد مرحله تفکر را طی می کند و برای آسیب رساندن به خود برنامه ریزی یا اقدامی انجام می دهد. تفاوت بین این دو مرحله بسیار مهم است، زیرا مداخله در مرحله افکار خودکشی بسیار مؤثرتر و آسانتر از زمانی است که فرد وارد مرحله عمل شده است.
در صورت مشاهده فردی که قصد خودکشی دارد، با شماره اورژانس اجتماعی 123 یا 1480 بهزیستی تماس بگیرید و از مشاوره رایگان بهره مند شوید.
خودکشی در دین
در همه ادیان، خودکشی ممنوع و گناه محسوب می شود. باورهای رایج فرهنگی در مورد خودکشی در همه کشورها این عمل را نقطه ضعف می دانند و آن را راه حلی نادرست برای فرار از درد می دانند. در ادیان مختلف، خودکشی بر اثر صدمه به بدن، گناه کبیره شمرده شده است. زندگی هدیه ای از جانب خداوند است و از بین بردن آن نوعی ناسپاسی از نعمت های خداوند است. این موضوع باعث شده است که بسیاری از افراد در مواقع بروز مشکلات و فشارهای زندگی از خودکشی و خودزنی خودداری کنند.
عقاید نادرست و رایج در مورد خودکشی
تصورات نادرست زیادی در مورد خودکشی وجود دارد که می تواند روند پیشگیری را مختل کند. برخی فکر می کنند کسانی که از خودکشی صحبت می کنند فقط به دنبال جلب توجه هستند، در حالی که صحبت از مرگ می تواند یک هشدار جدی باشد. یکی دیگر از تصورات غلط این است که اگر فردی به دنبال بهترین روش خودکشی یا قرص برای خودکشی است، حتما تصمیم قطعی گرفته است.
در واقع، بسیاری از این جستجوها نشانه فریاد کمک هستند. همچنین، این تصور که صحبت در مورد خودکشی احتمال آن را افزایش می دهد، از نظر علمی تأیید نشده است. یک گفتگوی باز و همدلانه می تواند نجات دهنده باشد. برخی از این باورهای غلط عبارتند از:
- افرادی که در مورد خودکشی صحبت می کنند در واقع این کار را انجام نمی دهند. این باور کاملا اشتباه است. بسیاری از افراد قبل از خودکشی سرنخ یا هشدار داده اند. حتی احکام و اشاره غیرمستقیم به مرگ نیز می تواند از علائم این مشکل باشد. مانند: «وقتی من رفتم تو به ما می آیی»
- هرکسی که بخواهد خود را بکشد دیوانه است. این باور نیز اشتباه است و بسیاری از این افراد روان پریش یا دیوانه نیستند. بسیاری از آنها ناامید، افسرده، ناراحت و غمگین هستند. این ناراحتی و درد عاطفی لزوماً به معنای بیماری روانی نیست.
- اگر کسی مصمم به خودکشی باشد، هیچ چیز نمی تواند مانع او شود. اما واقعیت اینطور نیست. انگیزه پایان دادن به زندگی دائمی نیست. حتی یک فرد بسیار افسرده ممکن است احساسات نوسانی در مورد اراده برای زندگی و مردن داشته باشد. این افراد به جای اینکه بخواهند بمیرند، فقط می خواهند درد را متوقف کنند و این درد را می توان از راه های دیگر متوقف کرد.
- افرادی که مرگ را انتخاب می کنند نمی خواهند از دیگران کمک بگیرند. در صورتی که این درست نیست. بسیاری از افراد قبل از خودکشی به دنبال کمک هستند. مطالعات نشان می دهد که بیش از نیمی از قربانیان در 6 ماه قبل از مرگ خود از روانشناس کمک گرفتند. صحبت در مورد خودکشی می تواند به فرد ایده بدهد. این باور اشتباه است. شما با صحبت کردن در مورد آن به کسی ایده نمی دهید. صحبت آشکار و صادقانه در مورد این افکار و احساسات می تواند یک زندگی را نجات دهد.
انواع خودکشی
خودکشی می تواند اشکال مختلفی داشته باشد و بر اساس انگیزه، برنامه ریزی و شرایط روانی فرد طبقه بندی شود. برخی از کارها با برنامه ریزی طولانی انجام می شود و برخی دیگر به صورت تکانشی و ناگهانی اتفاق می افتد. دانستن انواع خودکشی به متخصصان کمک می کند تا استراتژی های پیشگیری مناسب تری طراحی کنند. بسیاری از موارد با درمان اختلالات زمینه ای و حمایت اجتماعی قابل پیشگیری هستند. امیل دورکیم، جامعه شناس برجسته، 4 نوع اصلی خودکشی را شناسایی کرده است که هر کدام بر اساس رابطه فرد با جامعه است:
-
خودکشی خودخواهانه: این نوع خودآزاری زمانی رخ می دهد که فرد احساس انزوا و تنهایی کند. افرادی که احساس می کنند از حمایت دوستان و خانواده بریده شده اند، ممکن است خودکشی را تنها راه فرار از تنهایی عمیق خود بدانند.
- خودکشی نوع دوستانه: برخلاف خودکشی خودخواهانه، خودکشی نوع دوستانه ناشی از ارتباطات اجتماعی بسیار قوی است. در چنین مواردی، افراد ممکن است جان خود را فدای یک رویداد بزرگتر کنند.
- خودکشی غیرطبیعی یا غیرطبیعی: این در دوره های تغییرات اجتماعی یا اقتصادی اتفاق می افتد. تحمل مقدار زیادی استرس می تواند افراد را به عنوان وسیله ای برای فرار به سمت خودکشی سوق دهد.
- خودکشی سرنوشت ساز: شرایطی مانند برده داری یا انتظارات شدید اجتماعی می تواند خودکشی را به عنوان گزینه مناسبی برای فرار از موقعیت خود معرفی کند.
خودکشی تکانشی چیست و چرا خطرناک است؟
خودکشی تکانشی بدون برنامه ریزی قبلی و در پاسخ به یک بحران یا احساس شدید رخ می دهد. این نوع رفتار معمولاً در موقعیت هایی مانند مشاجره، فروپاشی عاطفی یا مصرف الکل و مواد مخدر رخ می دهد. خطر این نوع خودکشی به این دلیل است که فاصله فکر و عمل بسیار کم است. محدود کردن دسترسی به تجهیزات خطرناک و تأخیر در تصمیم گیری می تواند جان یک فرد را نجات دهد.
علائم خودکشی و تمایل فرد به استفاده از روش های خودکشی
افکار خودکشی با علائم هشدار دهنده ای مانند صحبت در مورد خودکشی شروع می شود. اگر از این علائم آگاه هستید، می توانید اقدامات لازم را برای درمان و پیشگیری از بروز آنها انجام دهید. هر یک از موارد زیر ممکن است پرچم قرمز باشد که باید به آنها توجه کرد. با این حال، به خاطر داشته باشید که این علائم هشدار دهنده همیشه وجود ندارد و از فردی به فرد دیگر متفاوت است. این علائم ممکن است کلامی، رفتاری یا احساسی باشد. توجه به این علائم می تواند فرصتی برای مداخله ایجاد کند. برخی از افراد مقاصد خود را بیان می کنند، در حالی که برخی دیگر افکار و احساسات خود را از دیگران مخفی نگه می دارند:- صحبت در مورد خودکشی: جملاتی مانند "خودم را می کشم"، "کاش مرده بودم" یا "کاش هرگز به دنیا نمی آمدم." یا اینکه بگوید دلیلی برای ادامه زندگی ندارد.
- صحبت در مورد احساس تنهایی، ناامیدی یا گیر افتادن
- جستجوی مکرر در مورد راه های خودکشی یا قرص های خودکشی
- آماده سازی ابزارهایی برای آسیب رساندن به خود، مانند نگهداری از قرص ها
- کناره گیری از گروه ها و تمایل به تنها زیستن
- اهدای اقلام شخصی ارزشمند
- وجود نوسانات خلقی، احساسات شدید و هیجان در یک روز و دلسردی شدید در روز دیگر
- تمایل به خشونت
- احساس به دام افتادن یا ناامیدی در شرایط خاص
- تنظیم وصیت نامه و واگذاری اموال گران قیمت به اعضای خانواده یا دوستان
- افزایش مصرف الکل یا مواد مخدر
- تغییر در روال عادی زندگی، از جمله تغییر در الگوی غذا خوردن و خواب، مانند افزایش یا کاهش شدید خواب شبانه، یا افزایش یا کاهش شدید اشتها و در نتیجه کاهش یا افزایش وزن.
- انجام کارهای خطرناک مانند رانندگی بی احتیاطی
- خداحافظی با اطرافیان به گونه ای که گویی دیگر هرگز آنها را نخواهید دید
- تغییرات شخصیت یا اضطراب شدید، به خصوص زمانی که با یکی از علائم ذکر شده قبلی همراه باشد
برخی علائم نیاز به اقدام فوری دارند. اگر فرد برنامه خاصی برای خودکشی بیان می کند و یا در مورد خودکشی با قرص و تهیه قرص های خودکشی صحبت می کند، باید موضوع را جدی گرفت. در چنین شرایطی، تنها گذاشتن فرد، بی اهمیت جلوه دادن آنچه می گوید یا سرزنش می تواند خطر را افزایش دهد. برای دریافت کمک حرفه ای لازم است با مراکز اورژانس روانپزشکی تماس بگیرید یا فرد را همراهی کنید.
در صورت مشاهده فردی که قصد خودکشی دارد، با شماره اورژانس اجتماعی 123 یا 1480 بهزیستی تماس بگیرید و از مشاوره رایگان بهره مند شوید.
خطر خودکشی با انواع داروها: علائم خودکشی با قرص
مطالعهای که بین سالهای 2008 تا 2013 انجام شد، نشان داد که مسکنها، کاهشدهنده تب، داروهای ضدافسردگی و داروهای ضد روانپریشی رایجترین داروهای مورد استفاده در خودآزاری هستند. افراد جوان معمولاً هنگام اقدام به خودکشی از داروهای ضد افسردگی استفاده می کنند، در حالی که افراد مسن بیشتر از داروهای خواب آور استفاده می کنند.در برخی موارد، کودکان، نوجوانان و جوانان زیر 25 سال هنگام شروع مصرف داروهای ضد افسردگی، به ویژه در چند هفته اول یا هنگام تغییر دوز، افکار خودکشی یا افزایش رفتار را تجربه می کنند. با این حال، توجه داشته باشید که داروهای ضد افسردگی با بهبود خلق و خوی در دراز مدت، احتمال آسیب رساندن به خود را کاهش می دهند. علائم مسمومیت دارویی در سنین مختلف عبارتند از:
- کاهش سطح هوشیاری
- تریک شدن مردمک ها
- مشکلات تنفسی
- کاهش فشار خون
- آرامش عضلانی
- تغییر خلق و خو خواب آلودگی و سرگیجه بی قراری
- تهوع و استفراغ
- تشنج
- توهم
| علائم خودکشی | علت | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| آماده کردن ابزارهایی برای آسیب رساندن به خود مانند نگه داشتن قرص | افسردگی حاد | ||||||||||||
| نوسانات خلقی | تجربه قلدری یا تبعیض | ||||||||||||
| تمایل به خشونت | از دست دادن یکی از عزیزان | علل و نشانه های خودکشی
| علائم هشداردهنده خودکشی | سطح خطر | اقدام پیشنهادی |
|---|---|---|
| حرف زدن مرگ | متوسط | مکالمه دلسوزانه، پرسش مستقیم در مورد احساسات فرد و مراجعه به مشاور یا روانشناس |
| جستجوی قرص های خودکشی | بالا | محدود کردن دسترسی فوری به سلامت روان به مواد مخدر یا مراجعه خطرناک متخصص |
| بیان یک برنامه خاص برای خودکشی | خیلی زیاد | به طور ناگهانی با اورژانس تماس بگیرید، فرد را تنها نگذارید و او را تا زمانی که کمک دریافت نکند همراهی کنید |
چگونه محیط خانه را ایمن کنیم؟
ایمن سازی محیط خانه یکی از موثرترین راه ها برای جلوگیری از خودکشی است، به ویژه در دوره هایی که فرد در بحران است. نکته مهم این است که بسیاری از اعمال تکانشی هستند. یعنی فرد در یک لحظه کوتاه تصمیم می گیرد و اگر دسترسی آسان باشد، خطر افزایش می یابد. بنابراین تاخیر و کاهش دسترسی می تواند جان یک فرد را نجات دهد.
در منزل بهتر است داروها را در جای مشخص و در بسته نگهداری کنید و مخصوصاً داروهای آرامبخش و خواب آور و مسکن های قوی را کنترل کنید. اگر در خانواده نوجوان یا فرد آسیب پذیری وجود دارد، بهتر است خانواده در مورد سلامت روان صحبت های باز داشته باشند. فضای امن به معنای مکانی است که در آن شخص می تواند صحبت کند و کمک بگیرد، نه اینکه مجبور شود درد خود را پنهان کند.
چه زمانی باید کمک حرفه ای دریافت کنیم؟
بسیاری از افراد زمانی که بحران بسیار شدید شده است به متخصص مراجعه می کنند. اما واقعیت این است که مراجعه زودهنگام به روانشناس یا روانپزشک می تواند از تبدیل افکار خودکشی به عمل جلوگیری کند. اگر فرد دائماً احساس ناامیدی می کند، از زندگی لذت نمی برد یا از مرگ صحبت می کند، بهتر است شروع به کمک حرفه ای کند. اگر فرد در مورد روشهای خودکشی سوالی میپرسد، در مورد قرصهای خودکشی صحبت میکند یا علائمی مانند خداحافظی و بخشش چیزها را نشان میدهد، موضوع باید اورژانسی در نظر گرفته شود. در این شرایط تعلل یا امید به اینکه خود به خود بهتر شود خطرناک است. دریافت کمک یک اقدام نجات بخش است.
درمان افکار خودکشی چگونه است؟
در مرحله اول، پزشک یا روانشناس شدت خطر را ارزیابی می کند. اگر خطر بالا باشد، ممکن است نیاز به بستری کوتاه مدت برای حفظ ایمنی فرد وجود داشته باشد. این در مورد دیوانه بودن یا شکست خوردن نیست، بلکه یک اقدام درمانی برای عبور از بحران است. در بسیاری از موارد روان درمانی به ویژه درمان شناختی رفتاری و درمانی مبتنی بر مهارت های تنظیم هیجان تاثیر بسیار خوبی دارد. همچنین، اگر افسردگی یا اضطراب شدید وجود داشته باشد، دارو توسط روانپزشک می تواند به کاهش افکار خودکشی کمک کند.
عوارض خودکشی برای اطرافیان شما
خودکشی یک رویداد فردی نیست و اثرات آن می تواند سال ها بر خانواده و اطرافیان باقی بماند. بازماندگان اغلب ترکیب پیچیده ای از احساسات مانند غم و اندوه عمیق، شوک، خشم، گناه و حتی شرم را تجربه می کنند. بسیاری از خانواده ها مدام از خود می پرسند که چرا ما زودتر متوجه نشدیم یا چرا کمک نکردیم. همین سوالات می تواند روند عزاداری را طولانی و دردناک کند.
علاوه بر آسیب عاطفی، خودکشی می تواند در روابط خانوادگی نیز بحران ایجاد کند. برخی خانواده ها پس از این حادثه از هم جدا می شوند، برخی از افراد منزوی می شوند و برخی دیگر برای مدت طولانی در اضطراب یا افسردگی باقی می مانند. به همین دلیل حمایت روانی از بازماندگان بسیار ضروری است و نباید آنها را تنها گذاشت. عوارض خودکشی برای اطرافیان شما می تواند شامل موارد زیر باشد:
- عزاداری پیچیده و طولانی مدت
- احساس گناه و سرزنش خود
- خشم نسبت به شخص یا دیگران
- اضطراب و ترس شدید از تکرار حادثه
- افسردگی در اعضای خانواده
- اختلال خواب و کاهش تمرکز
- آسیب به روابط خانوادگی
- افزایش احتمال آسیب رساندن به خود در برخی از بازماندگان
عزاداری پیچیده پس از خودکشی و احساس گناه خانوادگی
سوگواری پس از خودکشی با اندوه عادی متفاوت است، زیرا بازماندگان نه تنها غم از دست دادن را تجربه می کنند، بلکه با سؤالات بی پاسخ نیز دست و پنجه نرم می کنند. احساس گناه یکی از رایج ترین واکنش هاست. حتی اگر خانواده در این بحران نقشی نداشته باشد، ممکن است سال ها خودشان را مقصر بدانند. این احساس می تواند به افسردگی، اضطراب یا حتی اختلال استرس پس از سانحه تبدیل شود.
در چنین شرایطی، مراجعه به روانشناس یا شرکت در جلسات غم و اندوه می تواند کمک بزرگی باشد. بازماندگان باید بیاموزند که خودکشی نتیجه مجموعه ای پیچیده از عوامل است و تنها ناشی از یک رفتار یا یک جمله از اطرافیان نیست. حمایت، گفتگو و درمان می تواند مسیر بازگشت به زندگی را برای خانواده هموارتر کند.
راههای جلوگیری از خودکشی چیست؟
اگر فردی در میان اعضای خانواده یا دوستان شما باشد که فکر می کنید ممکن است به خود آسیب برساند. شما باید اقدام کنید. اگر خطر این آسیب زیاد است، حتما با روانشناس یا روانپزشک صحبت کنید و دستورات پزشک را دنبال کنید. برخی از اقدامات موثر در این زمینه ساده اما موثر هستند:
- احساسات فرد را جدی بگیرید و بدون قضاوت به آنها گوش دهید
- خودکشی را نشانه کمک بدانید
- سعی کنید صبور باشید و بپذیرید و از مشاجره یا تلاش برای ارائه راه حل های آسان اجتناب کنید
- فرد را تشویق کنید که کمک بگیرد
- در مورد احساسات فرد در مورد خودکشی بپرسید
- این افراد را تنها نگذارید
- در این شرایط یک رازدار نباشید و فرد را به یک روان درمانگر معرفی کنید
- دستگاه های خودکشی را از او دور نگه دارید
اگر در حال حاضر افکار خودکشی دارید چه کاری باید انجام دهید؟
اگر در حال حاضر افکار خودکشی دارید یا احساس میکنید ممکن است به خودتان آسیب برسانید، مهمترین چیز این است که تنها نباشید و فورا کمک بگیرید. ذهن در شرایط بحرانی معمولا همه چیز را سیاه نشان می دهد و ممکن است فکر کنید که چاره ای نیست اما این حالت می تواند گذرا باشد و با کمک درست از شدت آن کاسته شود. حتی اگر قبلاً کمک دریافت کرده اید و به نتیجه نرسیده اید، باز هم ارزش تلاش مجدد را دارد، زیرا روش درمان، درمانگر و وضعیت شما ممکن است این بار متفاوت باشد.
چند گام سریع و ساده میتواند در حال حاضر به ایمنتر شدن شما کمک کند. اول از همه، اگر به داروها دسترسی دارید، آنها را از خود دور کنید و در صورت امکان از شخصی بخواهید که آنها را به طور موقت ذخیره کند، زیرا در لحظه بحران ممکن است وسوسه تصمیم گیری های تکانشی بالا بیاید. در مرحله بعد، با کسی، دوست، عضو خانواده یا هر کسی که احساس میکنید قضاوت نمیکند و میتواند در کنار شما باشد، تماس بگیرید. اگر تنها هستید یا احساس خطر جدی می کنید، همین الان به اورژانس بروید یا از اطرافیانتان بخواهید که شما را همراهی کنند. شما مجبور نیستید این فشار را به تنهایی تحمل کنید و کمک گرفتن در این شرایط یک اقدام شجاعانه و کاملا ضروری است.
نتیجه گیری
خودکشی یک مسئله پیچیده اما قابل پیشگیری است. اکثر افرادی که به دنبال راه هایی برای خودکشی یا قرص های خودکشی هستند در واقع به دنبال پایان دادن به رنج خود هستند. این رنج واقعی است، اما راه حل مرگ نیست. راه حل درمان، حمایت و یافتن راه های جدید برای ادامه زندگی است. اگر شما یا یکی از عزیزانتان افکار خودکشی دارید، مهمترین چیز این است که تنها نمانید و کمک بگیرید. صحبت با یک متخصص، تماس با یک دوست امن یا رفتن به اورژانس می تواند نقطه شروع نجات باشد. شما قرار نیست این درد را به تنهایی تحمل کنید.
پزشک شما مراقب سلامتی شماست!
سوالات متداول
اگر کسی از شما در مورد راههای خودکشی سؤال کرد، مهم است که اطلاعاتی را وارد نکنید یا ارائه نکنید. بهتر است آرام بمانید، قضاوت نکنید و با جملاتی مانند من نگران شما هستم و دوست دارم کمک بگیرم پاسخ دهید. سعی کنید فرد را تنها نگذارید و او را به تماس با روانشناس، روانپزشک یا اورژانس راهنمایی کنید. این سوال معمولا نشانه بحران است و نیاز به حمایت فوری دارد.
روز جهانی پیشگیری از خودکشی هر ساله در 10 سپتامبر برگزار می شود.هدف از این روز افزایش آگاهی عمومی، کاهش انگ بیماری های روانی و تشویق مردم به صحبت در مورد بحران های روانی است. پیام اصلی این روز این است که خودکشی قابل پیشگیری است و کمک در دسترس است. این روز یادآوری می کند که حتی یک گفتگوی ساده می تواند جان یک انسان را نجات دهد.
