حداقل ضخامت قرنیه برای عمل لیزیک گاهی دیده شده است که در آزمایشات اولیه و عکس های قرنیه برای عمل های عیوب انکساری مانند پی آر کی، فمتو لیزیک و لبخند، پزشک اصطلاحی به نام نازکی قرنیه و عدم امکان جراحی می گوید. قرنیه قسمت شفاف کره چشم است که در قسمت قدامی (قسمت جلویی قرنیه 1.1 میلی متر) قرار دارد. و شفافیت آن به دلیل نبود خون است عروق در بافت آن.. 1- حفاظت از ساختارهای زنده و ظریف داخل چشم 2- انکسار پرتوهای نور به داخل کره چشم شکست پرتوهای نور با انحنای سطح قدامی چشم که به صورت عدسی محدب است انجام می شود...اگر این انحنا طبیعی نباشد قرنیه یا محدب تر می شود (نزدیک بینی) یا با تحدب کمتر نور را به کره چشم می شکند (تلسکوپ) از بافت قرنیه. بافت قرنیه از پنج لایه تشکیل شده است که از بیرون به داخل عبارتند از: 1 ... اپیتلیوم 2 ... لایه بومن 3 ... استروما 4 ... اعضای دسمه 5... اندوتلیوم در عمل لیزیک (PRK) اپیتلیوم که سطحی ترین لایه قرنیه است توسط جراح با ابزار جراحی برداشته می شود. ضخامت قرنیه طبیعی حدود 535 میکرون است. معمولاً به ضخامت های زیر 500 میکرون در قرنیه در صورتی که در ضخامت ها و انواع مختلف قرنیه در افراد مختلف، ضخامت های زیر 500 میکرون گفته می شود. دارای شاخص های مناسب و نرمال، ضخامت قرنیه حداقل بین 480 تا 500 میکرون است، افراد اندیکاسیونی برای جراحی لیزیک دارند. این ضخامت بعد از انجام عمل لیزیک کاهش می یابد. حداقل ضخامتی که بعد از عمل لیزیک باید در قرنیه باقی بماند تا فرد یک جراحی ایده آل و ایمن داشته باشد حدود 400 میکرون است.. با توجه به تعداد چشم و میزان ضخامت قرنیه و محاسبات انجام شده توسط پزشک و دستگاه لیزر مشخص می شود که آیا بیمار برای جراحی لیزر چشم مناسب است یا خیر..

به این پست امتیاز دهید