تأثیر میوم بر باروری و بارداری
Dr. Zahra Sobek Ro
KarajObstetrics and Gynecology Specialist
تأثیر میوم بر باروری و بارداری
توده های میوم که نام دیگر آنها فیبروئیدهای رحمی است، توده های خوش خیم هستند. تومور های میوم به بافت عضلانی رحم شباهت دارند و به طور کلی از بافت رحم رشد می کنند. تأثیر میوم بر باروری و بارداری یکی از مشکلات زنان مبتلا به این بیماری است . این تومورها دسته بندی های گوناگونی دارند. سابموکوزال یکی از انواعی است که بیشترین اثر منفی را بر بارداری از خود نشان می دهد.
به طور کلی در دوران بارداری، وجود میوم مانع ادامه بارداری نمی شود. اما وجود آنها می تواند خطراتی مثل درد، سقط، خونریزی یا زایمان زودرس را به وجود آورد. اما کنترل روند بارداری توسط یک پزشک خطرات را به حد اقل می رساند. برای مطالعه اطلاعات دقیق در مورد این بیماری، مقاله میوم رحم چیست؟ علائم، انواع و دلایل ایجاد فیبروم رحم را مطالعه نمایید.
فهرست مطالب
میوم و تأثیر آن بر باروری
میوم بسته به شرایطی فیزیکی، از جمله اندازه تعداد و محل رشد، می تواند تاثیر نامطلوبی بر فرایند باروری داشته باشد. طبیعتا میوم های بزرگتر و یا تعداد بیشتر منجر به اختلال در کارکرد رحم خواهد شد. همین اختلال مانع رسیدن اسپرم به تخمک و یا ضربه به محیط داخل رحم می شود.
نقش اندازه و تعداد میوم
یکی از مهم ترین فاکتورهای تأثیر میوم بر باروری اندازه آن است. این توده ها در سایزهای کوچک معمولا مشکل جدی ایجاد نمی کنند. اما اندازه های بزرگ میوم به حفره رحم فشار وارد می کنند و همین فشار باعث اختلال در دستگاه تولید مثل می شود. پزشکان میوم های بزرگتر از ۴ تا ۵ سانتی متر خصوصا اگر نزدیک حفره رحم باشند را مشکل نسبتا جدی برای بارداری قلمداد می کنند. تعداد میوم نیز اهمیت دارد؛ وجود چند میوم کوچک میتواند تأثیر تجمعی ایجاد کرده و ساختار رحم را تغییر دهد، در حالی که یک میوم منفرد کوچک معمولاً اثر کمی دارد.
اثر میومهای سابموکوزال بر کاشت جنین
میومهای سابموکوزال نسبت به سایر انواع بیشترین تاثیر منفی را بر باروری دارند. دلیل این امر نیز ورود مستقیم این نوع از میوم به داخل رحم است. حتی انواع کوچک آنها نیز تاثیر قابل توجه در ایجاد اختلال در باروری از خود نشان می دهند. از طرف دیگر آنها با ایجاد التهاب منجر به اختلالات هرمونی می شوند. تحقیقات نشان داده است که برداشتن این نوع از میوم شانس بارداری را به شکل معناداری افزایش می دهد.
میوم و تأثیر آن بر بارداری
بسیاری از زنان با داشتن میوم، بارداری سالم را تجربه میکنند، بااینحال برخی انواع میومها ممکن است روی رشد رحم، خونرسانی جفت و فضای در دسترس جنین اثر بگذارند. میوم های بزرگ، یا میوم های نزدیک حفره رحم تاثیرات آشکاری بر عدم بارداری دارند . شناخت نوع میوم و ارزیابی منظم در بارداری نقش مهمی در پیشگیری از عوارض دارد.
خطرات در سهماهه اول
در سهماههٔ اول، میوم میتواند احتمال درد شکمی، خونریزی و در برخی موارد خطر سقط را اندکی افزایش دهد. میومهایی که داخل یا نزدیک حفرهٔ رحم هستند بیشتر با این مشکلات مرتبطاند. در دوران بارداری تغییرات هورمونی در بدن رخ می دهد، این تغییرات ممکن است منجر به بزرگ شدن میموم ها شود، همین امر درد زیادی ایجاد می کند. این حالت معمولاً برای مادر ناراحتکننده است اما در اغلب موارد تهدیدکنندهٔ بارداری نیست و با استراحت و مدیریت درد کنترل میشود.
تأثیر میوم بر رشد جنین
محل قرارگیری میوم نقش مهمی در رشد جنین دارد. برخی میومها میتوانند جریان خون ناحیهٔ جفت را محدود کنند و در نتیجه بر تغذیهٔ جنین اثر بگذارند. میوم های بزرگ باعث کم شدن فضا برای رشد جنین و همچنین کاهش خونرسانی به جفت و جنین می شوند. به همین دلیل سونوگرافی دوره ای و کنترل دقیق وضعیت رشد جنین در چنین مواردی بسیار مهم است.
پیامدهای زایمانی و پس از زایمان
میومها ممکن است در زمان زایمان باعث افزایش احتمال سزارین شوند؛ خصوصا اگر در مسیر خروجی قرار داشته و مانع خروج جنین شوند. همچنین ممکن است باعث شوند جنین در وضعیت مناسب برای زایمان قرار نگیرد و مثلاً بهصورت نشسته یا کج قرار بگیرد. پس از زایمان، وجود میوم ممکن است خطر خونریزی پس از زایمان را افزایش دهد، زیرا میتواند انقباض طبیعی رحم را مختل کند. بیشتر این موارد قابل کنترل هستند و با برنامهریزی زایمانی مناسب مدیریت میشوند.
بارداری با وجود میوم
بسیاری از زنان با وجود میوم بارداری سالمی را تجربه میکنند و تنها نیاز به پیگیری دقیقتری دارند. شدت اثر میوم بر بارداری به اندازه، تعداد و محل قرارگیری آن بستگی دارد. میومهایی که کوچکاند یا دور از حفرهٔ رحم قرار دارند معمولاً مشکلی ایجاد نمیکنند. اما اگر میوم بزرگ باشد یا در نزدیکی جفت و فضای رشد جنین قرار گیرد، ممکن است نیاز به کنترل منظمتری باشد. هدف از پیگیری در این دوران، بررسی رشد جنین، وضعیت جفت، اندازهٔ میوم و اطمینان از طبیعی بودن روند بارداری است. بیشتر مشکلات احتمالی با شناسایی زودهنگام قابل مدیریت هستند.
معیارهای پیگیری و مانیتورینگ
در زنان باردار مبتلا به میوم پزشکان سونوگرافیهای دورهای برای بررسی رشد جنین و اندازهٔ میوم را توصیه می کنند. بسته به شرایط میوم از جمله محل قرار گیری، نوع و اندازه ممکن است فاصله بررسی ها کوتاه تر یا طولانی تر شود. پزشک در این بررسی ها تغییرات اندازه میوم، شرایط رحم و موقعیت جنین را مد نظر قرار می دهد. در صورت افزایش سریع اندازهٔ میوم یا ایجاد درد شدید، ارزیابیهای بیشتری لازم میشود. این پیگیریها فقط برای اطمینان از روند طبیعی بارداری است و لزوماً به معنای وجود خطر قطعی نیست.
تصمیمگیری برای نوع زایمان
نوع زایمان معمولاً به محل و اندازهٔ میوم بستگی دارد. اگر میوم در مسیر خروج جنین قرار داشته باشد، احتمال انتخاب سزارین بیشتر میشود. میومهایی که در بخش پایینی رحم قرار دارند ممکن است مانع عبور جنین شوند یا باعث شوند جنین در وضعیت نامناسب قرار بگیرد. در مقابل، اگر میوم کوچک باشد یا در ناحیهای باشد که با مسیر زایمان تداخلی ندارد، زایمان طبیعی معمولاً امکانپذیر است. پزشک با در نظر گرفتن تمام شرایط، از جمله شرایط بالینی مادر و جنین، در اواخر بارداری نوع زایمان را انتخاب و تصمیم گیری می کند.
شرایطی که نیاز به مداخله فوری دارد
برخی شرایط نیاز به بررسی سریع دارند، مانند درد شدید و ناگهانی ناشی از تغییرات میوم، خونریزی قابلتوجه، کاهش حرکت جنین، یا علائمی مانند سرگیجه و ضعف شدید. همچنین اگر میوم باعث کاهش شدید رشد جنین، مشکل در جفت یا انقباضات زودرس شود، ممکن است نیاز به مداخله زودتر از موعد باشد. بیشتر این موارد با مراجعهٔ سریع قابل مدیریتاند و معمولاً با اقدامات ساده برطرف میشوند.
سوالات متداول
آیا داشتن میوم مانع بارداری میشود؟
آیا میوم در دوران بارداری بزرگ میشود؟
خطرات میوم در دوران بارداری چیست؟
آیا با وجود میوم میتوان زایمان طبیعی داشت؟
جمع بندی
وجود میوم لزوماً به معنای بارداری پرخطر نیست؛ بسیاری از زنان با میوم بارداری سالم و جنین طبیعی دارند. اما اندازه، محل و تعداد میومها نقش تعیینکننده در ریسک عوارض دارند. با پیگیری منظم، سونوگرافیهای دورهای و ارزیابی مداوم رشد جنین و وضعیت جفت، بیشتر خطرات قابل شناسایی و مدیریت هستند. در پایان باید گفت که وجود میوم به معنای عدم شانس بارداری و یک مشکل بزرگ نیست. این مسئله با نظارت در دوره بارداری و زیر نظر یک پزشک متخصص قابل حل است.
یک پاسخ
دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ