اختلال اضطراب جدایی یکی از زیر شاخه های اختلالات اضطرابی است. در این اختلال فرد ترس از جداشدن یا از دست دادن خانواده یا عزیزان خود را دارد. در این مقاله در مورد اختلال اضطراب اجتماعی و علل پیدایش و راه های درمان آن صحبت می‌کنیم. اختلال اضطراب جدایی چیست؟ اختلال اضطراب جدایی نوعی ترس شدید از جدا شدن یا از دست دادن افراد عزیز زندگی و خانواده است. اختلال اضطراب جدایی در کودکان به دلیل ترک والدین یا مراقبین کودک شایع است با این حال این اختلال در بزرگسالان هم وجود دارد. وجود این اختلال ممکن است ریشه در کودکی داشته باشد. علائم اختلال اضطراب جدایی چیست؟ اختلال اضطراب اجتماعی علائمی دارد. از جمله: - کابوس دیدن در هنگام خواب - ترس داشتن از تنها بودن - مشکل در تمرکز داشتن - کناره گیری اجتماعی - ترس همیشگی از ربوده شدن - بروز حمله پانیک در صورت تنهایی - اضطراب و ترس در هنگام جدایی - ترس بروز اتفاقات بد برای عزیزان و خانواده در هنگام جدایی عوامل بروز اختلال اضطراب جدایی ژنتیک و سابقه خانوادگی والدینی که خود دچار اختلال اضطراب جدایی هستند در صورت درمان نکردن ممکن است فرزند آنها نیز به این عارضه دچار شود. ساختار مغزی قسمتی از مغز انسان مسئول ترس است که با برقراری این حس پاسخ ستیزانه یا گریز را در بدن فعال می‌کند. این قسمت آمیگدال نام دارد. در افراد مبتلا به اختلال اضطراب جدایی این بخش از مغز فعال تر است و نیاز به درمان دارد. اعتیاد به دخانیات در صورتی که والدین به استعمال دخانیات اعتیاد داشته باشند یا مادر در دوران بارداری سیگار مصرف کند خطر ابتلا به این اختلال در کودک بیشتر است. احساس شدید دلبستگی سبک ارتباط و دلبستگی ارتباط با این اختلال دارد. در صورتی که شخص دلبستگی شدید به اطرافیان داشته باشد، در صورت جدایی از آنان در عذاب خواهد بود. عوارض اختلال اضطراب جدایی اختلال اضطراب جدایی فرد را با چالش های زیادی روبرو میکند که ناخوشایند است. عوارض اختلال اضطراب جدایی عبارتند از: **افسردگی** این عارضه در فرد موجب رفتارهای سوء از جمله حس ناامیدی، بی ارزشی و بدبینی و بی حوصلگی می‌شود و فرد علاقه خود را به کارهای روزمره از دست می‌دهد. **اختلالات روانپزشکی** ممکن است فرد در معرض دچار شدن اختلال استرس، اختلال وحشت در مواجه با مسائل زندگی و یا اختلال در خوردن و … باشد. **بی میلی و کاهش انگیزه برای زندگی** ممکن است فرد از دوستان و همسالان خود دور شود و برقراری ارتباط جدید برایش مشکل باشد. همچنین ممکن است با عزیزان خود دچار بحث و درگیری شود. **بروز بیماری های جسمانی** فرد ممکن است در معرض ابتلا به بیماری های قلبی و گوارشی و عروقی باشد. همچنین به مواد مخدر یا الکل روی آورد. **مشکل در خواب** ممکن است فرد نتواند روند طبیعی برای استراحت و خواب داشته باشد و در هنگام خواب از کابوس های شبانه رنج ببرد. **وسواس فکری** ممکن است فرد دچار وسواس یا اضطراب در مورد مسائلی باشد، مثلا اضطراب شدید از وقوع مرگ یا مبتلا شدن به یک بیماری. **وسواس عملی** رفتارهایی است که بارها بارها انجام می‌شود تا اضطراب ناشی از افکار وسواسی کمتر شود. مثلا فرد بارها و بارها دست های خود را شستشو می‌دهد یا از الکل استفاده میکند تا اضطراب ناشی از آلوده بودن دست کاهش پیدا کند. **راههای پیشگیری از بروز اختلال اضطراب جدایی** روش های پیشگیری از اختلال اضطراب جدایی: - انجام مراقبه و مدیتیشن - انجام یوگا - انجام ورزش های هوازی و شنا - داشتن رژیم غذایی مناسب - استفاده از ویتامین ها و مواد معدنی - خوردن میوه هایی با فیبر بالا - خوردن دمنوش های گیاهی و غذاهای حاوی امگا 3 - اجتناب از نوشیدن قهوه و چای و نوشیدنی های انرژی زا با قند بالا **راه های درمان اختلال اضطراب جدایی** در صورت وجود علائم اختلال اضطراب جدایی و ابتلا به آن راه های درمانی وجود دارد. مانند: ### 1**.درمان های روانشناختی** فرد می‌تواند از طریق مشاوره با پزشک با درمان روانشناختی بهبود یابد. درمان شناختی – رفتاری این رویکرد به بیمار در جهت اصلاح رفتارها و باورهای نادرست کمک می‌کند. درمان مواجهه این روش بیمار را به تدریج در موقعیت هایی که موجب اضطراب جدایی می‌شود قرار می‌دهد تا بتواند با آن کنار بیاید. ### 2**.درمان با دارو** داروهای ضداضطراب: از جمله داروهایی هستند که در درمان اختلال اضطراب جدایی موثر هستند. مانند: آنتی دپرسیون ها. در موارد شدیدتر داروهای ضد روان پریشی تجویز می‌شود. برای درمان دارویی را بدون تجویز پزشک استفاده نکنید. ### 3.**درمان های تکمیلی** - یادگیری روش های تنش زدایی - تمرین روزمره مدیتیشن - شرکت در فعالیت های اجتماعی و گروهی ### 4.مشارکت خانواده - همراه بودن خانواده در فرآیند درمان اختلال بوجود آمده - آموزش لازم برای خانواده در مورد این اختلال و راه های پیشگیری و درمان بروز این اختلال در افراد مختلف متفاوت است، همچنین برای هر فرد درمان خاصی وجود دارد. انتخاب بهترین راه درمان از طریق مراجعه به پزشک انجام می‌شود. **نتیجه گیری** در مجموع این یک اختلال روانی است و در صورت معالجه نشدن ممکن است موجب بروز بیماری های عملی و فیزیکی شود. در این مقاله به طور مختصر و مفید راجع به این بیماری و راه های پیشگیری و درمان آن صحبت کردیم.