بیماری کشتیرانی زمانی ایجاد می‌شود که پلاک‌های داخل شریان‌های خونرسان به تجمع قلب پیدا می‌کنند و باعث می‌شوند که جریان خون می‌شوند. این مشکل می‌تواند به درد قفسه سینه، نفس تنگی، و حتی سکته قلبی منجر شود. هدف درمان، بازگرداندن خونرسانی کافی به عضله قلب و وقوع از حوادث آینده آینده است.

برای کنترل این تنگی‌ها و جلوگیری از پیشرفت بیماری، معمولاً پس از انجام آنژیوگرافی قلب و بررسی دقیق وضعیت محیطی، دو روش اصلی درمانی شامل آنژیوپلاستی طرح کرونری و جراحی بایپس قلب (CABG) می‌شوند. اما کدام یک بهتر است؟ در ادامه به این سوال پاسخ داده خواهد شد.

آنژیوپلاستی یک روش کم تهاجمی است که برای باز کردن عروق مسدود شده بدون جراحی باز استفاده می شود. به این ترتیب:

1. یک کاتتر نازک از طریق شریان مچ دست یا کشاله ران وارد می شود.
2. بالون در محل تنگی باد می شود تا شریان باز شود.
3. معمولاً یک استنت (لوله توری فلزی) برای جلوگیری از بسته شدن مجدد قرار می گیرد.
4. استنت های امروزی اغلب بدون دارو هستند و احتمال تنگی مجدد را کاهش می دهند.

مزایای آنژیوپلاستی به شرح زیر است:

• بی حسی موضعی، بدون بیهوشی عمومی
• مدت زمان کار حدود 1-2 ساعت است
• بستری کوتاه مدت (1-2 روز)
• بازیابی سریع و بازگشت سریع به فعالیت ها
• روش استاندارد طلایی در انفارکتوس حاد میوکارد

اما کدام بیماران بیشتر از این روش سود می برند؟ آنژیوپلاستی معمولا برای بیماران مبتلا به تنگی یک یا دو رگ مناسب تر است.

انتخاب بین آنژیوپلاستی و جراحی بای پس باید بر اساس آناتومی عروق کرونر، شدت بیماری و شرایط بالینی هر بیمار انجام شود. زیرا هیچ روشی برای همه بیماران به طور مطلق برتر

نیست

همچنین در ارزیابی های اولیه، استفاده از سی تی آنژیوگرافی عروق کرونر می تواند نقش مهمی در تشخیص شدت و محل انسداد و هزینه آنژیوگرافی نیز یکی از عوامل مهمی است که در کنار وضعیت بیمار بررسی می شود. در طول جلسات مشاوره، دکتر مجید فرجی با بررسی دقیق عکس آنژیوپلاستی قلب و تصاویر تشخیصی مناسب ترین تصمیم درمانی را پیشنهاد می کند.

بهترین متخصص قلب برای درمان تپش قلب + روش های تخصصی تشخیص و درمان

خواندن

جراحی قلب باز (CABG)hpan class="s-end

جراحی بای پس یک روش تهاجمی است که طی آن مسیر جدیدی برای عبور خون از اطراف شریان مسدود شده ایجاد می شود. دکتر فرجی این روش را در بیمارانی که انسدادهای گسترده یا پیچیده دارند و یا در مواردی که آنژیوپلاستی به اندازه کافی جواب نمی دهد توصیه و اجرا می کند. معمولاً پس از انجام میزان آسیب دقیق قلباسکن جریان خون و اسکن قلب عضله.

مراحل جراحی عبارتند از:

1. بیمار تحت بیهوشی عمومی قرار می گیرد.
2. سینه باز می شود.
3. یک ورید سالم از پا، قفسه سینه یا بازو برداشته می شود و به عنوان پیوند بای پس استفاده می شود.
4. این پیوند از آئورت به شریان کرونری متصل می شود تا جریان خون را بازیابی کند.

مزایای جراحی بای پس عبارتند از:

• درمان ایده آل برای انسدادهای متعدد، طولانی یا پیچیده
• نتایج طولانی مدت بهتر به خصوص در بیماران دیابتی
• مناسب برای انسداد شریان اصلی چپ
• امکان انجام چندین بای پس در یک عملیات

البته این روش معایبی هم دارد; از جمله بستری شدن در بیمارستان به مدت 5 تا 7 روز، دوره نقاهت طولانی تر در حدود 6 تا 8 هفته و خطراتی مانند مشکلات بیهوشی، عفونت یا درد پس از عمل.

آنژیوگرافی: یک روش تشخیصی است. فقط تصویربرداری کنید و انسداد را بررسی کنید.

آنژیوپلاستی: این یک روش درمانی است و شامل بالون و استنت گذاری است.

گاهی اوقات هر دو در یک جلسه انجام می شوند.

چیست؟

در این قسمت برای انتخاب بین این دو روش باید تفاوت های ساختاری و نتایج کوتاه مدت و بلندمدت هر کدام در نظر گرفته شود. جدول زیر مقایسه ساده و قابل فهمی را ارائه می دهد:

مالکیت	آنژیوپلاستی با استنت (PCI)	جراحی بای پس قلبی (CABG)
حمله	کمتر تهاجمی	جراحی باز
بیهوشی	محلی	عمومی
مدت عملیات	1-2 ساعت	3-6 ساعت
پذیرش	1-2 روز	5-7 روز
بازیابی	سریع (1-2 هفته)	طولانی (6-8 هفته)
مناسب برای	انسدادهای ساده و متوسط	موانع پیچیده و چندگانه

انتخاب روش درمانی کاملاً به شرایط بالینی، نوع و تعداد عروق درگیر و غیره بستگی دارد:

1. محل و شدت انسداد

• بیماری عروقی → آنژیوپلاستی
• بیماری سه رگ، دیابت، انسداد شریان اصلی چپ → جراحی بای پس

2. شرایط بالینی

• حمله حاد قلبی → آنژیوپلاستی فوری
• آنژین پایدار → ارزیابی تیم قلب

3. سلامت عمومی بیمار

• سالمندان یا بیماران با ریسک جراحی بالا → آنژیوپلاستی
• بیماران جوان با درگیری گسترده → بای پس

هزینه آمبولیزاسیون پروستات چقدر است؟ راهنمای کامل 1404

Read