متن انگلیسی:
همچنین ارائه‌دهنده شما ممکن است مسکن‌های بدون نسخه (OTC) مانند ایبوپروفن یا استامینوفن را برای کمک به گلودرد توصیه کند.
ترجمه فارسی:
دکتر ممکن است به شما توصیه کند که از مسکن‌های ضد درد بدون نسخه (OTC) مانند ایبوپروفن یا استامینوفن استفاده کنید. گلودرد خود را تسکین دهید.

به نقل از my.clevelandclinic

متن انگلیسی:
پست‌ها همچنین می‌توانند به تسکین گلودرد، سرفه و مشکل در بلع کمک کنند. قرص هایی که این علائم را تسکین می دهند حاوی موادی مانند لیدوکائین، بزوکائین، بنزیدامین و فلوبی پروفن هستند. ترجمه فارسی: قرص های پاستیل همچنین می توانند به تسکین گلودرد، سرفه و مشکل در بلع کمک کنند. قرص هایی که این علائم را تسکین می دهند حاوی موادی مانند لیدوکائین، بزوکائین، بنزیدامین و فلوبی پروفن هستند.

آنتی بیوتیک در صورت عفونت باکتریایی

در مواردی که علت التهاب و تورم لوزه ها عفونت باکتریایی باشد، با توجه به نوع عفونت و شدت التهاب، پزشک از آنتی بیوتیک به عنوان قرص لوزه برای درمان عفونت استفاده می کند. آنتی بیوتیک هایی مانند آموکسی سیلین، پنی سیلین، کلیندامایسین یا سفالوسپورین یکی از رایج ترین داروهایی است که عمدتاً برای درمان عفونت باکتریایی تجویز می شود.

آنتی بیوتیک مناسب برای درمان لوزه بستگی به نوع باکتری، سن بیمار، وضعیت سلامتی و سابقه حساسیت بیمار به آنتی بیوتیک دارد. پزشک تعیین می کند که چه قرصی برای التهاب لوزه مصرف کند و کدام آنتی بیوتیک می تواند عفونت را به طور موثرتری درمان کند.

target="_blank" rel="noreferrer noopener">قوی ترین آنتی بیوتیک برای التهاب لوزه چیست؟

داروهای ضد ویروسی در صورت عفونت ویروسی

به ندرت ممکن است داروهای ضد ویروسی برای درمان عفونت های ویروسی لوزه تجویز شود. این داروها به طور کلی برای علل ویروسی خاص و کمتر شایع لوزه یا به عنوان قرص التهاب لوزه در افراد در معرض خطر تجویز می شوند. به عنوان مثال، داروهای ضد ویروسی نقش زیادی در درمان فارنژیت مرتبط با آنفولانزا دارند و اگر به موقع مصرف شوند، می توانند روند بیماری را تا حد زیادی تغییر دهند.

مهارکننده‌های نورآمینیداز، مانند اوسلتامیویر، به خوبی با ویروس‌های آنفولانزا مبارزه می‌کنند و همچنین می‌توانند التهاب لوزه‌ها را کاهش دهند. در مواردی که التهاب لوزه ها به دلیل عفونت های ویروسی مانند ویروس هرپس سیمپلکس یا HIV ایجاد می شود، پزشک داروهای ضد ویروسی اختصاصی تری را برای درمان تجویز می کند.

قرص های ضد حساسیت و رفلاکس برای التهاب لوزه های ناشی از آلرژی یا ریفلاکس

گاهی اوقات علت التهاب لوزه آلرژی یا رفلاکس معده است. در این موارد بهترین قرص های التهاب لوزه، داروهای ضد حساسیت یا داروهایی هستند که می توانند رفلاکس شدید را تسکین دهند. رایج ترین راه برای درمان تورم لوزه های ناشی از آلرژی، مصرف آنتی هیستامین ها یا ضد احتقان ها است.

این داروها می توانند به تسکین علائمی مانند عطسه، خارش چشم، و آبریزش بینی که منجر به گلودرد می شود، کمک کنند. اگر علت التهاب لوزه رفلاکس معده باشد، آنتی اسیدها و مهارکننده های پمپ پروتون به عنوان داروهای ضد ریفلاکس به درمان لوزه کمک می کنند.

کورتیکواستروئیدها و قرص های ضد التهابی قوی فقط در موارد خاص

زمانی که درجه التهاب گلو بسیار شدید است و علائم التهاب لوزه با درمان‌های معمول برطرف نمی‌شود، ممکن است طبق تشخیص پزشک لازم باشد از کورتون‌ها و قرص‌های ضدالتهاب قوی‌تر استفاده شود. کورتیکواستروئیدهای قوی و ضدالتهاب‌ها التهاب را کاهش می‌دهند، روند بهبودی را تسریع می‌کنند و درد را تسکین می‌دهند.

پردنیزون، دگزامتازون و بودزوناید رایج ترین کورتیکواستروئیدهایی هستند که به عنوان قرص های لوزه برای کاهش التهاب تجویز می شوند. معمولاً در موارد زیر پزشک برای تسکین علائم کورتون تجویز می کند:

• علائم شدید یا دردناک (به ویژه زمانی که بلعیدن یا صحبت کردن مشکل است)
• واکنش های آلرژیک شدید (گلودرد ناشی از آلرژی)
• مونونوکلئوز عفونی
• گلودرد مزمن یا مکرر

نوع دارو	اثرات و نکات مهم
تسکین دهنده های درد و کاهش دهنده تب بدون نسخه (ایبوپروفن، و استاتمین) تسکین علائم، اما عدم درمان بیماری؛ این دارو برای عفونت ویروسی کافی است و همراه با آنتی بیوتیک برای عفونت باکتریایی تجویز می شود. اثر موضعی دارد و التهاب را کاهش می دهد.
آنتی بیوتیک ها (آموکسی سیلین، پنی سیلین، کلیندامایسین)	درمان عفونت باکتریایی، بهبودی کامل بیماری در حدود 10 روز. استفاده از آن فقط در عفونت باکتریایی موثر است.
داروهای ضد ویروسی (اوسلتامیویر و موارد مشابه)	در برخی از عفونت های ویروسی مانند آنفولانزا موثر است و می تواند سیر بیماری را بهبود بخشد. معمولاً به افراد در معرض خطر محدود می شود.
داروهای ضد حساسیت و ضد رفلاکس (آنتی هیستامین ها، آنتی اسیدها، مهارکننده های پمپ پروتون)	کنترل التهاب لوزه های آلرژیک یا ریفلاکس. علائمی مانند عطسه، خارش و گلودرد کاهش می‌یابد.
کورتون‌ها و ضدالتهاب‌های قوی (پردنیزون، دگزامتازون، بودزونید)	برای موارد شدید یا مقاوم. کاهش سریع التهاب، تسکین درد شدید و بهبود علائم پیچیده

قرص لوزه برای کودکان

نحوه درمان التهاب لوزه در کودکان به علت التهاب و نوع عفونت لوزه ها بستگی دارد. در بیشتر موارد، علت التهاب لوزه در کودکان یک عفونت ویروسی یا آلرژی است. در نتیجه علائم بیماری در کودکان را تنها با مصرف آنتی هیستامین ها یا مسکن ها و تب برها مانند استامینوفن می توان کنترل کرد. اما اگر علت التهاب لوزه ها عفونت باکتریایی باشد، پزشک آنتی بیوتیک مناسب را با توجه به سن و علائم کودک تجویز می کند.

قرص لوزه در بارداری و شیردهی

در دوران بارداری و شیردهی، داروهای ضد ویروسی، آنتی بیوتیک ها یا داروهای ضد التهابی نباید بدون تجویز پزشک استفاده شوند. مصرف همه این داروها به عنوان قرص های التهاب لوزه می تواند عوارض جانبی جدی ایجاد کند.

فقط اگر علت التهاب لوزه ها عفونت باکتریایی باشد، پزشک با تجویز برخی آنتی بیوتیک هایی که مجاز به استفاده در دوران بارداری و شیردهی هستند، عفونت را درمان می کند. در نتیجه، اگر باردار هستید یا در دوران شیردهی هستید، حتماً با پزشک خود در مورد اینکه چه قرصی برای ورم لوزه مصرف کنید، مشورت کنید.

نتیجه گیری

در نهایت، چه قرصی برای ورم لوزه مصرف شود بستگی به علت دارد و مصرف خودسرانه دارو می‌تواند خطرناک باشد. اکثر موارد لوزه ها ویروسی هستند و با مراقبت های حمایتی برطرف می شوند، اما موارد باکتریایی (مانند عفونت استرپتوکوکی) نیاز به آنتی بیوتیک دارند. برای تسکین درد و تب، استامینوفن (پاراستامول) یا ایبوپروفن موثر و بی خطر است. اگر عفونت باکتریایی تایید شود (با آزمایش سواب گلو)، معمولاً آموکسی سیلین یا پنی سیلین (یا در افراد حساس به پنی سیلین، آزیترومایسین یا کلاریترومایسین) تجویز می شود. آنتی بیوتیک ها برای موارد ویروسی بی اثر و مضر هستند. برای مرحله بعدی حتما به پزشک یا متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنید تا علت دقیق آن مشخص شود و داروی مناسب (در صورت نیاز) تجویز شود. خوددرمانی ممکن است باعث مقاومت آنتی بیوتیکی شود.

پزشک شما مراقب سلامتی شماست!