کاهش بیماری قلبی با رژیم روزه داری
آیا این درست است که گاهی پیروی از رژیم روزه داری می تواند خطر ابتلا به بیماری قلبی را کاهش دهد؟ روزه به معنای نخوردن و ننوشیدن برای مدت معینی است. برخی از انواع روزه گرفتن برخی از عوامل خطر مرتبط با بیماری قلبی را بهبود می بخشد. اما محققان در مورد علت آن مطمئن نیستند.
روزه داری متناوب الگویی از غذا خوردن عادی است و پس از آن نخوردن برای مدتی است که به طور معمول می توانید هر غذایی را که دوست دارید بخورید. روش روزه متناوب عبارت است از:روزه داری متناوب: یک روز غذای معمولی می خورید و روز بعد کمتر غذا می خورید یا اصلاً غذا نمی خورید.
غذا خوردن در زمان های محدود: شما فقط بین ساعات خاصی از روز غذا می خورید، مثلاً بین ساعت 11:00 بعد از ظهر-p. right;">تحقیق در مورد روزه متناوب متفاوت است. برخی مطالعات ادعا می کنند که کلسترول LDL یا کلسترول بد را کاهش می دهد. روزه داری متناوب پاسخ بدن به هورمون انسولین را بهبود می بخشد. انسولین به کنترل قند خون کمک می کند. قند خون و کلسترول متعادل خطر افزایش وزن و دیابت را کاهش می دهد که هر دو از عوامل خطر بیماری قلبی هستند.
اما مطالعات دیگر نشان می دهد که نخوردن صبحانه (نوعی روزه داری متناوب) خطر بیماری قلبی را افزایش می دهد. بررسی روزهداری متناوب نشان میدهد که گزارشهای مربوط به تغییرات در سطح قند خون و وزن حداقل است. تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه آیا روزهداری منظم میتواند خطر بیماری قلبی را کاهش دهد یا خیر، مورد نیاز است.
عوارض جانبی روزهداری متناوب مشخص نیست. برخی افراد اظهار داشتند که باعث سردرد خفیف می شود. مطالعات بیشتری برای شناسایی عوارض جانبی طولانی مدت مورد نیاز است.
به طور کلی، روزه داری متناوب برای افراد زیر توصیه نمی شود:
- افراد کم وزن
- دارای اختلال در خوردن غذا. right;">زنان باردار و شیرده
- افراد دیابتی افرادی که دارو دریافت می کنند
- افراد با سابقه قند خون پایین
- افراد مبتلا به بیماری کبدی در مرحله پایانی
