لیزر درمانی

لیزر درمانی یک روش غیر تهاجمی است که با تابش نور لیزر کم توان یا مادون قرمز به بافت ها به بازسازی سلول ها، کاهش التهاب و درد و تسریع بهبودی کمک می کند. این روش بدون درد و ایمن در فیزیوتراپی و توانبخشی برای درمان مشکلات عضلانی و مفصلی، آسیب های ورزشی و سرعت بخشیدن به ترمیم بافت های آسیب دیده استفاده می شود.

لیزر درمانی چیست؟

لیزر درمانی (LLLT) استفاده از نور لیزر کم توان یا نور مادون قرمز/قرمز برای کمک به ترمیم بافت، کاهش التهاب و درد، و تسریع بهبودی در بدن است.

برخلاف لیزرهای جراحی که با گرما یا برش کار می کنند، لیزر درمانی با تابش نور کم قدرت به بافت ها واکنش های شیمیایی در سلول ها ایجاد می کند (نه تخریب).

نور توسط بخش‌هایی از سلول مانند میتوکندری جذب می‌شود، تولید انرژی (ATP)، فعال‌سازی مسیرهای سیگنال‌دهی سلولی و ترمیم بافت (منبع).

از این روش می توان برای درمان مشکلات مختلف استفاده کرد - از زخم و سوختگی گرفته تا التهاب، درد عضلانی و مفاصل. همچنین اغلب بدون درد و غیر تهاجمی است، به همین دلیل است که از آن در فیزیوتراپی، توانبخشی و حتی مراقبت از پوست استفاده می شود ().

در سال های اخیر، چندین متاآنالیز نشان داده است که لیزر درمانی می تواند به طور قابل توجهی در کاهش درد و بهبود برخی از اختلالات اسکلتی عضلانی موثر باشد. به عنوان مثال، در مطالعه‌ای که بر روی 556 بیمار مبتلا به «سندرم گردن درد میوفاشیال» انجام شد، مشخص شد افرادی که لیزر درمانی دریافت کرده‌اند بهبود بیشتری را تجربه کرده‌اند (منبع).

تاریخچه لیزر درمانی و ورود آن به فیزیوتراپی

لیزر درمانی پس از اختراع اولین لیزر در سال 1960 توسط "تئودور میمن" به تدریج وارد عرصه پزشکی شد و در دهه های 1960 و 1970، مطالعات اولیه نشان داد که نور لیزر کم توان می تواند سرعت ترمیم بافت و ترمیم زخم را افزایش دهد.>

این یافته ها پایه و اساس توسعه لیزر درمانی کم توان (LLLT) را ایجاد کرد. روشی که ابتدا در درمان زخم ها و دردهای سطحی مورد استفاده قرار گرفت، اما از دهه 1980 به بعد در فیزیوتراپی و توانبخشی بسیار مورد استفاده قرار گرفت.

در این مدت استفاده از لیزر درمانی در کاهش دردهای اسکلتی- عضلانی، التهاب، آسیب های ورزشی و تحریک ترمیم بافت مورد توجه قرار گرفت و تحقیقات متعدد اثرات سلولی و بالینی آن را تایید کرد.

امروزه لیزر درمانی یکی از فناوری های شناخته شده و پذیرفته شده در فیزیوتراپی مدرن است و در کلینیک های سراسر جهان به عنوان روشی ایمن، غیرتهاجمی و موثر برای درمان طیف وسیعی از مشکلات مفصلی عضلانی استفاده می شود.

لیزر درمانی چگونه کار می کند؟

لیزر درمانی بر اساس تأثیر نور متمرکز بر سلول های بدن کار می کند. نوری که با طول موج خاصی وارد بافت می شود و فرآیندهای بیولوژیکی را تحریک می کند.

لیزر درمانی بر اساس جذب فوتون های نور توسط سلول ها، افزایش انرژی در سطح سلولی و فعال سازی مکانیسم های ترمیم و کاهش التهاب است. این فرآیند باعث می شود روند بهبود بافت های آسیب دیده سریعتر و موثرتر شود.

مکانیسم های اصلی لیزر درمانی

هنگامی که نور لیزر با طول موج و قدرت مناسب به پوست و بافت های زیرین تابش می شود، فوتون های نور وارد بافت شده و توسط سلول ها جذب می شوند (منبع).

تحریک سلولی و تولید انرژی

نور لیزر توسط اندامک های درون سلولی جذب می شود - به ویژه میتوکندری. این جذب منجر به افزایش تولید انرژی (ATP) در سلول ها می شود. این انرژی اضافی به سلول‌ها کمک می‌کند تا عملکردهای طبیعی خود را بهتر انجام دهند: ترمیم بافت، تولید پروتئین، نوسازی سلولی و بازسازی بافت آسیب‌دیده 400;">منبع).

کاهش التهاب و بهبود جریان خون

لیزر به کاهش التهاب در ناحیه آسیب دیده کمک می کند. با کاهش مواد التهابی و سیگنال دهی و افزایش ترمیم بافت، تورم و درد کاهش می یابد. نور لیزر همچنین جریان خون را بهبود می‌بخشد و اکسیژن و مواد مغذی بافت را افزایش می‌دهد، که روند بهبود را تسریع می‌کند (منبع

کاهش درد و تحریک التیام بخش

نتیجه جذب نور و تغییرات سلولی شامل کاهش درد، ترمیم سریعتر بافت، کاهش تورم و بازگرداندن عملکرد طبیعی بافت است. از آنجایی که لیزر درمانی غیر جراحی و غیر تهاجمی است، این فرآیند با حداقل خطر و درد برای بیمار همراه است (منبع).

انواع لیزر درمانی

لیزردرمانی در فیزیوتراپی تنها یک روش واحد نیست - می‌توان آن را با انواع مختلف لیزر و بر اساس شدت نور متفاوت انجام داد. انتخاب نوع لیزر بستگی به نیازهای درمانی دارد. در ادامه به مهم ترین انواع لیزر درمانی و کاربردهای هر کدام اشاره می کنیم.

لیزر کم توان

لیزر درمانی سطح پایین یکی از رایج ترین انواع لیزر درمانی در فیزیوتراپی است و معمولاً به عنوان لیزر سرد یا لیزر نرم شناخته می شود.

این نوع لیزر با توان کمتر از 500 میلی وات کار می کند و نور آن بدون ایجاد گرما وارد لایه های سطحی پوست و بافت های نرم می شود.

لیزر کم مصرف با تحریک سلول ها، افزایش تولید انرژی (ATP)، کاهش التهاب و بهبود گردش خون، روند ترمیم بافت را تسریع می کند.

این روش برای درمان دردهای عضلانی، التهاب تاندون ها، آسیب های سطحی، زخم ها و مشکلات مزمن با شدت خفیف تا متوسط استفاده می شود.

از آنجایی که لیزر کم توان و بدون درد است، لیزر کم توان (LLLT) یکی از ایمن ترین و پرکاربردترین روش ها در کلینیک های فیزیوتراپی است (منبع).

لیزر پرقدرت

لیزر درمانی با توان بالا با توانی بالاتر از 500 میلی وات کار می کند و برای نفوذ به بافت های عمیق طراحی شده است.

این روش می تواند به لایه های عمیق مانند عضلات ضخیم، تاندون ها و حتی ساختارهای مفصلی نفوذ کند. به همین دلیل برای درمان دردهای شدید، آسیب های عمیق، آسیب های ورزشی، دردهای مزمن و بهبودی پس از جراحی مناسب است.

لیزر پرقدرت ممکن است مقداری گرما ایجاد کند که گردش خون را افزایش می دهد، التهاب را کاهش می دهد، اکسیژن رسانی را بهبود می بخشد و ترمیم بافت را تسریع می کند. لیزر با توان بالا (HPLT) روشی قدرتمندتر و هدفمندتر است و معمولاً برای شرایط شدیدتر که نیاز به مداخله درمانی عمیق‌تری دارند، استفاده می‌شود.

لیزر کم توان چیست؟

لیزر کم توان (LLLT) شکلی از نور درمانی است که در آن نور کم شدت (معمولاً نور قرمز یا نزدیک به مادون قرمز، با طول موج حدود 600 تا 1000 نانومتر) به بافت بدن تابیده می شود تا فرآیندی را بدون ترمیم حرارت سلولی طبیعی تحریک کند. href="https://www.chiropracticonwinston.com.au/low-level-laser-therapy-lllt-a-scientific-approach-to-healing-with-light-at-chiropractic-on-winston-adelaide" rel="nofollow noopener" target="_blank">).

در این فرآیند، فوتون های نور توسط ساختارهای داخل سلول (به ویژه میتوکندری) جذب می شوند. جذب نور تولید انرژی سلولی (ATP) را افزایش می دهد، مسیرهای سیگنالینگ را فعال می کند، جریان خون را بهبود می بخشد و التهاب را کاهش می دهد ().

به عبارت دیگر، لیزر کم توان (LLLT) با تحریک متابولیسم سلولی و ترمیم بافت به کاهش درد، کاهش التهاب و ترمیم سریعتر بافت آسیب دیده کمک می کند - بدون سوزاندن یا تخریب بافت (منبع).

لیزر پرقدرت چیست؟

لیزر پرتوان (HPLT) نوعی لیزر درمانی است که از لیزرهای پرقدرت به جای نور ضعیف و سطحی استفاده می‌کند تا انرژی نور به بافت‌های عمیق‌تر بدن (عضلات، تاندون‌ها، مفاصل و ساختارهای عمیق) نفوذ کند.

چندین مطالعه نشان داده اند که لیزر پرقدرت می تواند درد را کاهش دهد و عملکرد را در مشکلات اسکلتی- عضلانی بهبود بخشد.

به عنوان مثال، یک بررسی سیستماتیک و متاآنالیز شامل 44 مطالعه نشان داد که لیزر پرقدرت به طور کلی درد را کاهش می دهد و عملکرد را بهبود می بخشد (منبع).

این روش با افزایش تولید انرژی سلولی (ATP)، بهبود گردش خون، کاهش التهاب و تحریک ترمیم بافت عمل می کند که در نهایت منجر به کاهش درد، کاهش تورم، بهبودی سریعتر و بازگشت بهتر به عملکرد می شود (منبع.

در برخی از مطالعات بالینی، استفاده از لیزر پرقدرت (HPLT) برای نقاط ماشه ای عضلانی (مانند درگیری عضله ذوزنقه ای) نتایج قابل توجهی در کاهش درد داشته است (منبع).

تفاوت بین لیزر کم توان و لیزر پرتوان

لیزر کم مصرف (LLLT) و لیزر پرتوان (HPLT/HILT) هر دو در فیزیوتراپی برای کاهش درد، کاهش التهاب و ترمیم بافت استفاده می‌شوند، اما تفاوت‌های مهمی در قدرت خروجی، عمق نفوذ، شدت اثر، و کاربرد بالینی دارند.

انتخاب بین این دو نوع لیزر به نوع آسیب، شدت درد، عمق بافت مورد نظر و هدف درمان بستگی دارد. در ادامه به بررسی تفاوت های اصلی این دو روش می پردازیم.

قدرت و شدت نور

لیزر کم مصرف (LLLT) با قدرت کم کار می کند و نور آن عمدتاً به بافت های سطحی نفوذ می کند، بنابراین برای درمان های سطحی و آسیب های خفیف مناسب است.

در مقابل، لیزر پرقدرت (HPLT/HILT) قدرت بالاتری دارد و قادر است نور را به بافت‌های عمیق‌تر منتقل کند، بنابراین اثر درمانی قوی‌تر و وسیع‌تری ایجاد می‌کند.

عمق نفوذ

لیزر کم مصرف محدود به لایه های سطحی پوست و بافت های نرم نزدیک سطح بدن است و بیشتر برای دردهای سطحی و التهاب استفاده می شود.

اما لیزر قدرتمند می تواند به عضلات عمیق، مفاصل و تاندون های ضخیم نفوذ کند و برای آسیب های شدیدتر و مزمن مناسب است.

ایجاد گرما

نور لیزر کم توان گرمای قابل توجهی ایجاد نمی کند و فرآیند درمان کاملاً غیر تهاجمی و بدون درد است. در حالی که لیزر پرقدرت ممکن است مقداری گرما تولید کند که باعث افزایش گردش خون و نفوذ بیشتر نور به بافت‌های عمیق می‌شود.

کاربرد بالینی

لیزر کم توان برای کاهش درد سطحی، ترمیم زخم های کوچک و التهاب خفیف استفاده می شود و روند درمانی ملایمی را ارائه می دهد.

لیزرهای پرقدرت برای مشکلات جدی‌تری مانند دردهای مزمن، آسیب‌های ورزشی شدید و بهبودی پس از جراحی استفاده می‌شوند و قادر به درمان بافت‌های عمیق‌تر هستند.

سرعت و شدت اثر

اثر لیزر کم توان معمولاً آهسته و تدریجی است و برای مشاهده نتایج به چندین جلسه درمانی نیاز دارد. لیزر پرقدرت اثر سریعتر و قدرتمندتری دارد و برای شرایطی که نیاز به ترمیم سریع یا درمان عمیق دارند، گزینه مناسب تری است.

مزایای لیزر درمانی

لیزر درمانی، با استفاده از نور متمرکز و بدون جراحی، یک راه حل نسبتا مدرن و ایمن برای کاهش درد، کاهش التهاب و تسریع روند ترمیم بافت است.

این روش می تواند جایگزین یا مکمل خوبی برای داروها و روش های تهاجمی باشد. در ادامه، مهم ترین فواید این درمان را بررسی می کنیم.

افزایش سرعت ترمیم بافت و بازسازی سلول

لیزر درمانی با تحریک تولید انرژی در سطح سلولی، روند ترمیم بافت را تسریع می کند. این به بازسازی سریعتر بافت‌های آسیب‌دیده مانند ماهیچه، تاندون یا بافت نرم کمک می‌کند و روند بهبودی را کوتاه می‌کند (منبع

کاهش التهاب، تورم و درد

یکی از بزرگترین مزایای لیزر درمانی کاهش التهاب در بافت آسیب دیده است. این کاهش التهاب منجر به تورم و درد کمتر، گرفتگی و اسپاسم عضلانی کمتر، و بهبودی سریع‌تر می‌شود (> 400;">منبع).

بهبود گردش خون و تامین مواد مغذی

لیزر درمانی با تحریک عروق خونی و افزایش جریان خون، تامین اکسیژن و مواد مغذی بافت آسیب دیده را بهبود می بخشد. این گردش خون بهتر، تغذیه مناسب سلول‌ها و حذف مواد زائد را فراهم می‌کند و شرایطی را برای بهبودی سریع‌تر فراهم می‌کند (منبع).

غیر تهاجمی، بدون دارو و با حداقل عوارض جانبی

برخلاف جراحی یا درمان های دارویی که ممکن است عوارض جانبی داشته باشد و نیاز به دوره نقاهت داشته باشد، لیزر درمانی یک روش غیرتهاجمی است. همچنین، برخلاف بسیاری از مسکن‌ها و داروها، خطر اعتیاد یا عوارض جانبی سیستمیک ندارد (منبع).

بهبود حرکت، انعطاف پذیری و عملکرد مفصل/بافت

بسیاری از کسانی که لیزر درمانی می کنند، کاهش سفتی، بهبود دامنه حرکتی مفصل، کاهش سفتی عضلات و بازگشت آسان تر به فعالیت های روزانه را تنها پس از چند جلسه گزارش می دهند. این یک جایزه بزرگ برای کسانی است که آسیب دیده اند یا مشکلات مزمن دارند ().

کاربردهای لیزردرمانی در فیزیوتراپی و پزشکی

لیزر درمانی، به عنوان یک روش درمانی غیرتهاجمی و مبتنی بر نور، امکان تسریع روند بهبودی را با تحریک طبیعی فرآیندهای سلولی و بافتی بدن و در عین حال کاهش درد و التهاب فراهم می‌کند.

این انعطاف‌پذیری باعث شده است که لیزر درمانی در طیف وسیعی از مشکلات اسکلتی عضلانی، آسیب‌های ورزشی، مشکلات مفصلی، زخم‌ها و حتی مشکلات عصبی مورد استفاده قرار گیرد. در ادامه به بررسی برخی از مهمترین کاربردهای آن می پردازیم.

درمان دردهای اسکلتی عضلانی

لیزر درمانی می تواند درد عضلانی و مفاصل را کاهش دهد. با تابش نور به بافت آسیب دیده، تولید انرژی سلولی افزایش می‌یابد، التهاب کاهش می‌یابد و گردش خون بهبود می‌یابد که همگی به کاهش درد کمک می‌کنند.

این ویژگی لیزر درمانی را به گزینه ای مناسب به ویژه برای افرادی که درد مزمن یا درد ناشی از کار عضلانی و مفصلی دارند، تبدیل می کند (منبع).

استفاده از لیزردرمانی در آسیب های ورزشی

در آسیب های ورزشی – مانند کشیدگی عضلات، آسیب های تاندون یا رباط، رگ به رگ شدن و پارگی بافت نرم – لیزر درمانی با افزایش سرعت ترمیم بافت، افزایش جریان خون و کاهش التهاب، روند بهبودی را تسریع می کند (منبع<:fonight=" style=":font-wes 400;">).

به خصوص در ورزشکاران یا افرادی که می خواهند به زودی به فعالیت خود بازگردند، لیزر درمانی می تواند به عنوان مکمل توانبخشی بسیار مفید باشد.

استفاده از لیزردرمانی در درمان التهابات

نور لیزر می‌تواند فرآیند التهابی را با تأثیر بر سلول‌ها و بافت‌ها کاهش دهد - کاهش مواد التهابی، بهبود جریان خون، و افزایش تخلیه مایع (لنفاوی/خون) به کاهش تورم و قرمزی کمک می‌کند.

این ویژگی لیزر درمانی را در شرایطی که التهاب مفصل، تاندون یا بافت نرم وجود دارد، انتخاب خوبی می کند.

استفاده از لیزردرمانی در درمان آرتریت

برای آرتریت (ساییدگی یا التهاب مفاصل)، لیزر درمانی نیز می تواند مفید باشد: با کاهش درد، کاهش التهاب، بهبود گردش خون در مفصل، و ترویج ترمیم بافت - می تواند به کاهش علائم و بهبود عملکرد مفصل کمک کند (منبع 400;">).

اگرچه باید تاکید کرد که لیزر درمانی اغلب به عنوان بخشی از درمان ترکیبی (فیزیوتراپی + تمرین + مراقبت) و نه به تنهایی استفاده می شود.

لیزر درمانی در درمان دیسک کمر و گردن

بسیاری از مشکلات دیسک یا درد کمر/گردن ناشی از التهاب یا فشار بر بافت نرم ممکن است با لیزر درمانی بهبود یابد. زیرا لیزر می تواند با کاهش التهاب و افزایش گردش خون و ترمیم بافت به کاهش درد و بهبود عملکرد کمک کند.

در فیزیوتراپی و توانبخشی، به خصوص زمانی که بیمار بخواهد بدون جراحی و با روشی غیرتهاجمی درمان شود، لیزر درمانی یک گزینه رایج است (منبع).

لیزردرمانی در ترمیم زخم و ترمیم بافت

لیزر درمانی - به ویژه نوع کم توان - در بهبود زخم ها (حاد یا مزمن)، ترمیم پوست، کاهش جای زخم و تسریع بهبودی پس از جراحی موثر است ( 400;">منبع).

چنین اثری مبتنی بر تحریک تولید کلاژن، افزایش گردش خون، کاهش التهاب و فعال‌سازی سلول‌های فیبروبلاست است – یعنی روند طبیعی ترمیم بافت را افزایش می‌دهد (منبع).

لیزر درمانی در نورالژی و درد عصبی

لیزر با تأثیر بر عملکرد سلول‌ها و اعصاب می‌تواند در کاهش درد عصبی، بی‌حسی، سوزش یا گزگز مفید باشد. همچنین با ترمیم بافت عصبی و بهبود گردش خون، روند بهبودی را تسریع می کند.

این برنامه باعث شده است که لیزر درمانی به عنوان یک درمان تکمیلی پس از جراحی عصب یا آسیب عصبی همراه با درمان های نوروپاتی در نظر گرفته شود.

لیزردرمانی در فیزیوتراپی بعد از جراحی

بعد از جراحی - چه جراحی مفصل، عضله یا بافت نرم باشد - لیزر درمانی می تواند به کاهش التهاب، کاهش درد، تسریع بهبود زخم، کاهش تشکیل بافت اسکار و بازگشت سریعتر عملکرد کمک کند.

این ویژگی به زمان‌های بهبودی کوتاه‌تر و بازگشت سریع‌تر به فعالیت عادی کمک می‌کند (منبع).

لیزر درمانی چگونه انجام می شود؟

لیزر درمانی یک روش غیرتهاجمی و ایمن است که با تابش نور لیزر به بافت های آسیب دیده یا دردناک بدن، فرآیندهای بهبود و کاهش درد را تحریک می کند.

بسته به نوع لیزر (کم توان یا پرقدرت) و عمق بافت هدف، روش و مدت تابش نور متفاوت است. درمان معمولاً در کلینیک یا مرکز فیزیوتراپی توسط فیزیوتراپیست یا متخصص آموزش دیده انجام می شود و نیازی به جراحی یا داروهای خاصی ندارد.

تهیه و تعیین ناحیه درمان

در ابتدا فیزیوتراپ ناحیه مورد نظر را بررسی کرده و طول موج و توان لیزر مناسب را تعیین می کند. ممکن است پوست تمیز شود و در صورت نیاز از ژل مخصوص برای افزایش نفوذ نور استفاده شود. این مرحله به اطمینان از تأثیر بهتر درمان کمک می کند.

قرار دادن دستگاه و روشنایی

دستگاه لیزر مستقیماً روی ناحیه آسیب دیده یا دردناک قرار می گیرد و نور با شدت و مدت زمان مشخصی ساطع می شود.

درمان معمولاً بدون درد است و بیمار ممکن است فقط کمی گرما یا احساس سوزن سوزن شدن را تجربه کند. شدت، مدت و تعداد جلسات بسته به نوع آسیب و پاسخ بدن متفاوت است.

مدت و تعداد جلسات

جلسات لیزر درمانی معمولاً بین چند دقیقه تا حدود 20 دقیقه طول می کشد و تعداد جلسات بسته به شدت آسیب، نوع بافت و هدف درمان از چند جلسه تا بیش از ده جلسه متغیر است. جلسات را می توان روزانه یا چندین بار در هفته برای بهترین نتیجه برنامه ریزی کرد.

نظارت و پیگیری درمان

در طول درمان، فیزیوتراپیست اثرات جلسات قبلی را ارزیابی می کند و در صورت نیاز شدت یا طول موج لیزر را تنظیم می کند. این نظارت باعث می شود لیزر درمانی حداکثر اثربخشی داشته باشد و عوارض احتمالی به حداقل برسد.

مقایسه لیزر درمانی با روش های دیگر

لیزر درمانی به دلیل اثر غیر تهاجمی، کاهش درد و تسریع روند ترمیم بافت، اغلب با سایر روش های فیزیوتراپی مانند اولتراسوند و تحریک الکتریکی عصب جلدی (TENS) مقایسه می شود.

هر روش مکانیسم خاص خود را دارد و ممکن است بسته به نوع آسیب، شدت درد و بافت هدف، اثرات متفاوتی داشته باشد. در ادامه، دو مقایسه رایج را بررسی می‌کنیم.

مقایسه لیزر کم توان با امواج اولتراسوند

لیزر کم توان (LLLT) و امواج اولتراسوند هر دو برای کاهش درد و تحریک ترمیم بافت استفاده می شوند، اما مکانیسم های متفاوتی دارند.

نور لیزر کم توان سلول ها را تحریک می کند و تولید انرژی سلولی (ATP) را افزایش می دهد، که التهاب را کاهش می دهد و بازسازی بافت را تسریع می کند (منبع).

سونوگرافی با استفاده از امواج صوتی برای افزایش جریان خون و انعطاف پذیری بافت، گرمای عمیق و ارتعاش مکانیکی ایجاد می کند.

این روش بیشتر برای گرم کردن بافت، کاهش اسپاسم و تحریک متابولیسم موضعی مناسب است. لیزرهای کم مصرف معمولاً بدون گرما و غیر تهاجمی هستند، در حالی که اولتراسوند ممکن است مقداری گرما و حساسیت ایجاد کند.

مقایسه لیزر پرتوان با تحریک الکتریکی عصب جلدی

لیزر پرتوان (HPLT/HILT) برای کاهش دردهای مزمن و آسیب های عمیق استفاده می شود و با نفوذ به بافت، التهاب را کاهش داده و ترمیم سلولی را تحریک می کند. اثر آن معمولاً سریع و قابل توجه است و برای بافت‌های عمیق‌تر مناسب است (><-source).

تحریک الکتریکی عصب از راه پوست (TENS) با ارسال پالس های الکتریکی به اعصاب محیطی، سیگنال های درد را مسدود می کند و ترشح اندورفین را برای کاهش درد افزایش می دهد.

این روش برای دردهای سطحی و مزمن مؤثر است، اما تأثیر آن بیشتر به کنترل درد محدود می‌شود و تأثیر مستقیمی بر ترمیم بافت ندارد (منبع).

عوارض جانبی احتمالی لیزر درمانی

لیزر درمانی به طور کلی یک روش ایمن و غیر تهاجمی است، اما مانند هر درمان دیگری، عوارض جانبی خفیف یا موقتی ممکن است در برخی افراد یا در شرایط خاص رخ دهد. بیشتر این اثرات کوتاه مدت هستند و با تنظیم شدت، مدت تابش و نظارت متخصص قابل پیشگیری یا کنترل هستند.

خطرات لیزر درمانی با قدرت بالا

لیزر پرقدرت (HPLT/HILT) ممکن است به دلیل نفوذ عمیق و قدرت بیشتر، گرمای ملایمی را در ناحیه درمان ایجاد کند. برخی از افراد ممکن است دچار سوزش، قرمزی یا حساسیت پوست شوند که معمولاً کوتاه مدت است.

در موارد نادر، استفاده غیرحرفه‌ای می‌تواند منجر به سوختگی‌های جزئی یا آسیب چشم شود، بنابراین استفاده از عینک محافظ و حضور متخصص الزامی است (منبع).

عوارض لیزر کم توان

لیزر کم توان (LLLT) معمولاً بدون درد است و عوارض جانبی کمی دارد، اما برخی از بیماران ممکن است بعد از جلسات درمانی دچار حساسیت پوستی خفیف یا قرمزی شوند.

همچنین، در برخی از نقاط حساس بدن، ممکن است یک درد کوتاه مدت یا احساس سوزش خفیف رخ دهد که معمولاً پس از استراحت یا ادامه جلسات برطرف می‌شود (منبع).

چه افرادی نباید لیزر درمانی انجام دهند؟

لیزر درمانی برای اکثر افراد بی‌خطر است و یک روش غیرتهاجمی و کم خطر در نظر گرفته می‌شود، اما برخی از افراد نباید یا باید از این درمان با احتیاط استفاده کنند.

افرادی که باردار هستند یا ممکن است باردار باشند، افرادی که در نزدیکی تومورهای سرطانی فعال هستند، افرادی که ایمپلنت های الکترونیکی مانند ضربان ساز دارند و افرادی که دارای حساسیت شدید به نور یا بیماری های پوستی فعال هستند معمولاً تحت لیزر درمانی قرار نمی گیرند.

درمان نواحی نزدیک چشم بدون محافظت مناسب نیز خطرناک است. در هر صورت، قبل از شروع لیزر درمانی، لازم است با پزشک یا فیزیوتراپیست متخصص برای ارزیابی شرایط و خطرات مشورت کنید.

مراقبت قبل از لیزر درمانی

قبل از شروع لیزر درمانی، رعایت برخی اقدامات احتیاطی می تواند اثربخشی درمان را افزایش داده و خطر عوارض را کاهش دهد.

ابتدا ناحیه مورد نظر باید تمیز و خشک باشد و در صورت لزوم لباس مناسب برای دسترسی آسان به ناحیه آسیب دیده پوشیده شود.

استفاده از داروهای ضد التهاب یا مسکن باید با نظر پزشک بررسی شود، زیرا برخی از داروها ممکن است اثر لیزر درمانی را تغییر دهند.

همچنین بهتر است قبل از جلسات از کرم ها یا لوسیون های غیر ضروری در ناحیه درمان استفاده نکنید، مگر اینکه توسط متخصص تجویز شده باشد.

ارزیابی شرایط فیزیکی، سابقه بیماری ها و حساسیت های پوستی توسط فیزیوتراپ یا پزشک نیز برای شروع ایمن و موثر درمان ضروری است.

مراقبت پس از لیزر درمانی

بعد از انجام لیزر درمانی، رعایت برخی نکات به افزایش اثربخشی درمان و کاهش احتمال بروز عوارض کمک می کند. بهتر است تا چند ساعت بعد از جلسه محل درمان را تمیز و خشک نگه دارید و از مالش یا فشار دادن آن خودداری کنید.

نوشیدن آب کافی و استراحت کوتاه پس از درمان می تواند روند ترمیم سلولی را بهبود بخشد. همچنین، ورزش های سبک یا تمرینات فیزیوتراپی را که توسط متخصص تجویز می شود، انجام دهید و از فعالیت های شدید یا فشار بیش از حد بر ناحیه درمان برای به حداکثر رساندن اثرات لیزر درمانی خودداری کنید.

اگر قرمزی، حساسیت یا درد خفیف رخ دهد، معمولاً طی چند ساعت تا یک روز خود به خود برطرف می‌شود، اما اگر علائم شدید یا طولانی‌مدت باشد، باید با فیزیوتراپ یا پزشک مشورت شود.

نکاتی برای افزایش اثربخشی درمان

برای اینکه لیزر درمانی بیشترین تاثیر را در کاهش درد، کاهش التهاب و تسریع ترمیم بافت داشته باشد رعایت نکاتی قبل، حین و بعد از جلسات درمانی بسیار مهم است. این نکات به بهبود پاسخ بدن به نور لیزر و جلوگیری از عوارض احتمالی کمک می کند.

• پیروی از برنامه درمانی تجویز شده: جلسات را طبق دستور فیزیوتراپیست و در فواصل زمانی مشخص انجام دهید تا اثر تجمعی لیزر درمانی کامل شود.
• مراقبت های قبل و بعد از درمان: ناحیه درمان را تمیز و خشک نگه دارید و از مالش یا فشار بیش از حد بر روی آن پس از جلسه خودداری کنید.
• انجام تمرینات فیزیوتراپی توصیه شده: ترکیب لیزر درمانی با تمرینات مناسب، اثربخشی درمان را در کاهش درد و بازگشت عملکرد افزایش می دهد.
• هیدراته نگه داشتن بدن: مصرف آب کافی به عملکرد سلولی و ترمیم بافت کمک می کند و روند بهبودی را بهبود می بخشد.
• از فعالیت های شدید یا فشار بیش از حد خودداری کنید: از وارد کردن فشار به ناحیه درمان یا ورزش های سنگین تا پایان جلسات خودداری کنید.
• تغییرات یا علائم غیر طبیعی را به متخصص گزارش دهید: هر گونه قرمزی، سوزش یا درد غیرعادی باید به فیزیوتراپ گزارش داده شود تا تنظیمات درمان قابل تنظیم باشد.

این نکات ساده اما مؤثر به شما کمک می‌کند حداکثر نتیجه را از جلسات لیزر درمانی بگیرید و دوره نقاهت را سریع‌تر و ایمن‌تر کنید.

عوامل موثر بر هزینه لیزر درمانی

هزینه لیزر درمانی به عوامل مختلفی از جمله نوع درمان، کیفیت و تجهیزات مرکز و وضعیت فرد بستگی دارد.

یکی از مهمترین عوامل، نوع لیزر است. یک لیزر کم مصرف معمولاً ارزانتر از لیزر پرقدرت است زیرا تجهیزات و توان مورد نیاز کمتر است.

شدت و تعداد جلسات درمان نیز تاثیر زیادی بر هزینه دارد. هر چه تعداد جلسات بیشتر و طول مدت درمان بیشتر باشد، هزینه کل بیشتر است.

علاوه بر این، تخصص و تجربه فیزیوتراپیست، محل و تجهیزات کلینیک و نوع آسیب یا بیماری تحت درمان می تواند هزینه نهایی را تعیین کند.

برخی بیمه ها ممکن است بخشی از هزینه را پوشش دهند، که بر هزینه پرداختی بیمار نیز تأثیر می گذارد.

چگونه بهترین مرکز لیزر درمانی یا متخصص را انتخاب کنیم؟

برای انتخاب بهترین مرکز لیزر درمانی یا متخصص، باید چندین نکته کلیدی برای انجام درمان ایمن و موثر در نظر گرفته شود.

ابتدا مطمئن شوید که فیزیوتراپیست یا متخصص دارای مدرک معتبر و تجربه کافی در زمینه لیزر درمانی بوده و با انواع لیزرهای کم توان و پرتوان آشنا هستند.

همچنین کیفیت و به روز بودن تجهیزات مرکز درمانی بسیار حائز اهمیت است زیرا لیزرهای مدرن دقت و نفوذ مناسبی به بافت می دهند. بررسی سوابق درمان و رضایت بیماران قبلی نیز می تواند نشان دهنده مهارت و کارایی متخصص باشد.

دسترسی به مشاوره قبل از درمان و شفافیت در طرح درمان، تعداد جلسات و مراقبت بعد از لیزر درمانی نیز معیارهای مهمی هستند.

در نهایت انتخاب مرکزی که ضامن رعایت استانداردهای ایمنی و بهداشتی باشد ضمانت دریافت درمان موثر و کم خطر خواهد بود.